အခန်း ၁၇ ယင်လဝန်း တာအို သဟဇာတပြုခြင်း နည်းလမ်း
"ပြီးတော့ရော... အဲဒါပြီးတော့ ဒုတိယ အကြီးအကဲက တိုက်ရိုက် ပြောလာတယ်.. သူရဲ့ လှပတဲ့ မြေးမလေးကို ယဲ့ဖန်နဲ့ လက်ထပ်ပေးချင်တယ်တဲ့..."
ကျီထိုက်ဒါသည် သူ၏ ပေါင်ကို ရိုက်ချလိုက်ကာ သူ၏ အမူအရာမှာ ချဲ့ကားလွန်းနေခဲ့သည်။
"အမလေး မိကျောင်းမင်း... ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲတစ်ဦးရဲ့ မြေးမလေး... တစ်လှမ်းတည်းနဲ့ ကောင်းကင်ကို တက်လှမ်းနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကြီးပဲ..."
"တကယ်လို့ ငါသာဆိုရင်.. မင်း ယုံသည်ဖြစ်စေ မယုံသည်ဖြစ်စေ အဲဒီနေရာမှာတင် ဒူးထောက်ပြီး အမိန့်ကို လက်ခံဖို့ ဒူးထောက်လိုက်မှာပဲ..."
"ဒါပေမဲ့ ယဲ့ဖန် ဘာလုပ်ခဲ့လဲ မင်းထင်လဲ..."
ကျီထိုက်ဒါသည် ယဲ့ဖန်၏ မာနထောင်လွှားပြီး တဇွတ်ထိုးဆန်သည့် အမူအရာကို အတုယူလိုက်ကာ သူ၏ ကျောကို မတ်လိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းပြီး သံလိုက်ဓာတ် ပါဝင်သည်ဟု သူထင်နေသည့် အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည် ။
"'အကြီးအကဲရဲ့ ကျေးဇူးကို အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်.. ဒါပေမဲ့ ကျုပ်က ကြီးမြတ်တဲ့ တာအိုကို လိုလားနေသူဖြစ်ပြီး အချစ်ရေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေထဲမှာ စောစောစီးစီး နစ်မြုပ်မနေချင်ပါဘူး.. ပြီးတော့ လက်ထပ်ခြင်းဆိုတာ ဘဝရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စရပ်တစ်ခုပါ.. ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ကလေးကစားစရာတစ်ခုလို သဘောထားလို့ ရနိုင်မှာလဲ... အပြန်အလှန် ချစ်ခင်ကြင်နာမှုအပေါ် အခြေခံသင့်ပါတယ်' တဲ့"
လီကွေ့သိုင် "သူ အမှန်တကယ်ပဲ အဲဒီလို ပြောလိုက်တာလား..."
ဒီကောင် ဘာကြောင့် ဝဘ်ဝတ္ထု ဇာတ်ဆောင်တစ်ဦးနဲ့ ဒီလောက်တောင် တူနေရတာလဲ...
"ငါက လိမ်ပြောနေ တယ်ထင်တာလား..." ကျီထိုက်ဒါသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို လှည့်လိုက်သည်။
"သူက ဒုတိယ အကြီးအကဲရဲ့ မြေးမလေးကို တောင်… 'မိန်းကလေး.. မင်းမှာ နတ်သမီးတစ်ပါးရဲ့ ကျက်သရေမျိုး ရှိပါတယ်.. ကျုပ်က မရိုမသေမပြုရဲပါဘူး' 'စစ်မှန်တဲ့ ခံစားချက်တွေက အခြေကျဖို့ အချိန်ယူရပါတယ်' ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို တောင် ပြောခဲ့သေးတယ်..."
“ဒါပေမဲ့ အဲ့စကားတွေက..ဒုတိယ အကြီးအကဲရဲ့ အဲဒီ အပြစ်ကင်းစင်ပြီး နုံအတဲ့ မြေးမလေးကို လုံးဝ လှည့်စားသွားနိုင်ခဲ့တယ်”
“အဲ့အချိန်မှာလေ သူမက ယဲ့ဖန်ကို ကြည့်လိုက်တဲ့ မျက်လုံးတွေဆိုရင် ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွေ စီးကျလာလောက်အောင် ဖြစ်နေသလိုပဲ’
‘ငါက အနီးအနားက ကျောက်တုံးတစ်တုံးရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ပုန်းနေခဲ့တာ.. တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးတွေ ထသွားပြီး အန်ထွက်တော့မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့တယ်..."
လီကွေ့သိုင်သည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။
ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲတစ်ဦး ချီးမြှင့်တဲ့ လက်ထပ်ပွဲကို ငြင်းပယ်လိုက်တယ် ဟုတ်လား...
ပြီးတော့ သူက အမျိုးသမီး ဇာတ်ဆောင်နဲ့... အာ မဟုတ်ဘူး.. အမျိုးသမီး ဇာတ်ပို့နဲ့ပါ သဘောကျ နှစ်သက်မှုတွေကို တောင် စိုက်ပျိုးလိုက်သေးတယ်ပေါ့...
ဒီယဲ့ဖန်... သူက တကယ်ပဲ ကံကြမ္မာရဲ့သားတော် ဖြစ်နေနိုင်မလား...
ဒီ "ကျောက်ကပ် စစ်သူကြီး" က သူ့အတွက် ခြေနင်းခုံတစ်ခု ဖြစ်သွားတော့မှာလား...
"ကြည့်စမ်း... ကြည့်စမ်း..." ကျီထိုက်ဒါသည် လီကွေ့သိုင်၏ တံတောင်ဆစ်ကို ရုတ်တရက် တွန်းထိုးလိုက်ကာ အဝေးသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
"ပြောရင်းဆိုရင်းနဲ့... ကြည့်စမ်း..အဲ့ဒီ ဒုတိယ အကြီးအကဲရဲ့ မြေးမလေးက ယဲ့ဖန်ကို လာရှာပြန်ပြီ..."
လီကွေ့သိုင်သည် ကျီထိုက်ဒါ လက်ညှိုးထိုးပြရာ လမ်းကြောင်းဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
အဝေးတစ်နေရာတွင် အလင်းရောင် ခရမ်းရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် မိန်းမငယ်လေးတစ်ဦးသည် ယဲ့ဖန်၏ ကျောက်ဂူအဝင်ဝရှေ့တွင် လှပစွာ ရပ်နေခဲ့သည်။
မိန်းကလေးမှာ အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်ခုနစ်နှစ်ခွဲခန့်သာ ရှိသေးကာ သွယ်လျသော ကိုယ်ခန္ဓာ.. လှပသော မျက်နှာနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စရိုက်လက္ခဏာတို့ ရှိသည်။
သူမသည် ကျောင်းတက်စဉ်ကာလများအတွင်း တောင့်တမိတတ်ကြသည့် "ဖြူစင်သော လရောင်" နှင့် အမှန်တကယ်ပင် တူနေပြီး သူမသည် သူမ၏ ကျောက်ဂူထဲမှ ထွက်လာသည့် ယဲ့ဖန်ကို ချစ်ခင်နှစ်သက်စွာဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။
"အို့..အိုး.." ကျီထိုက်ဒါသည် မျက်လုံးအပြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကာ သူ၏ မျက်နှာထောင့်မှ မရှိတော့သော တံတွေးများကို မသိစိတ်ဖြင့် သုတ်လိုက်သည်။
"အရမ်း လတ်ဆတ်ပြီး ချစ်စရာကောင်းလိုက်တာ... ဒီယဲ့ဖန်ဆိုတဲ့ကောင်တော့ ခွေးကံကောင်းတာပဲ..."
လီကွေ့သိုင်လည်း သေချာစွာ အချက်အလက်အချို့ကို ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး ဒုတိယ အကြီးအကဲ၏ မြေးမလေးမှာ ထူးချွန်သော စရိုက်လက္ခဏာရှိသည့် အလှလေးတစ်ဦး အမှန်တကယ် ဖြစ်ကြောင်း ဘက်လိုက်မှုကင်းစွာဖြင့် အကဲဖြတ်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ရှက်ရွံ့ပြီး ချစ်စရာကောင်းကာ ပန်းပွင့်ဖြူလေးတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူစင်သည့်.. အထူးသဖြင့် မနက်ခင်းက သူမ၏ ရှက်ရွံ့ပြီး သနားစရာကောင်းသည့် ပုံစံလေးကို ချက်ချင်း မြင်ယောင်လာခဲ့သည်။
သူသည် နာကျင်နေဆဲဖြစ်သည့် သူ၏ ခါးကို မသိစိတ်ဖြင့် မတ်လိုက်ကာ သူ့စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်သည် ။
'အွန်း.. သူမက သေချာပေါက် ဆိုးတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး.. အလှအပဘက်မှာ ၈၀ သို့မဟုတ် ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ရှိလောက်တယ်.. ဒါပေမဲ့... ငါ့ရဲ့ ယွဲ့အာနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့ နည်းနည်းလေး လျော့နည်းနေဆဲပါပဲ... ဟုတ်တယ်.. နည်းနည်းလေးပဲ... သူမမှာ အဓိက လိုအပ်နေတာက ငါ့ရဲ့ ယွဲ့အာရဲ့ ထူးခြားတဲ့ စရိုက်လက္ခဏာပါပဲ... အွန်း... မင်း သူမကို ပြင်းထန်စွာ စနောက်ချင်စိတ် ပေါ်လာစေပြီး မင်းရဲ့ လက်ဖဝါးထဲမှာ ဖက်တွယ်ထားချင်စိတ်ကို မတားဆီးနိုင်အောင် ဖန်တီးပေးတဲ့ ပုံစံမျိုးပေါ့...'
သူသည် တံတွေးများ ကျဆင်းနေဆဲဖြစ်သည့် ကျီထိုက်ဒါကို ပုတ်လိုက်ကာ "အဲဒီနေရာမှာ ရောက်ဖူးတယ်.. အဲဒီအရာကို လုပ်ဖူးတယ်" ဟူသော တည်ငြိမ်သည့် အမူအရာကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ.. ကောင်းပြီ.. ဆက်မကြည့်နဲ့တော့.. တံတွေးတွေကို သုတ်လိုက်တော့”
“ယဲ့ဖန် က ကြီးမြတ်တဲ့ ဒါအိုကို လိုလားနေတာပဲ ငါတို့လို သာမန် လူသားတွေက ဘယ်လိုလုပ် နားလည်နိုင်မှာလဲ... ငါတို့အတွက်ကတော့ 'တိုက်ပွဲ' ကိုပဲ အာရုံစိုက်သင့်တယ်.. ကျူးကဲမိသားစုကို ချဲ့ထွင်ဖို့ ကြိုးစားရမယ်.. အဲဒါက မှန်ကန်တဲ့ လမ်းကြောင်းပဲ..."
ဤသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် သူ၏ လက်များကို ကျောနောက်တွင် ပိုက်လိုက်ကာ ကျယ်ပြန့်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် ထွက်သွားခဲ့ကာ တွေးတောရင်း အေးအေးလူလူ လျှောက်သွားခဲ့သည် ။
'ငါ့ရဲ့ "တိုက်ပွဲ" ကို အရှိန်မြှင့်ဖို့ လိုအပ်ပုံရတယ်.. မဟုတ်ရင် ယဲ့ဖန်သာ အာရုံစိုက်မှု အားလုံးကို ယူသွားမယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ "လီမိသားစု" အစီအစဉ်ကို ဘယ်လို အကောင်အထည်ဖော်ရမလဲ... ပြီးတော့ စနစ် မစ်ရှင်တွေကို ဘယ်လို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ရမလဲ...'
ကျီထိုက်ဒါသည် လီကွေ့သိုင် ထွက်ခွာသွားသည့် ပုံရိပ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အဝေးရှိ "အရည်အချင်းရှိသော ယောက်ျားနှင့် လှပသော မိန်းကလေး" ကို ကြည့်လိုက်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည် ။
"ဟူး.. လူချင်းတူပေမဲ့ ကံကြမ္မာချင်း မတူဘူး... ငါလည်း ပြန်သွားပြီး မရှိသေးတဲ့ ငါ့ဇနီးနဲ့ ခံစားချက်တွေကို ဘယ်လို တည်ဆောက်ရမလဲဆိုတာကို စဉ်းစားတာ ပိုကောင်းမယ်..." သူလည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျောက်ဂူထဲသို့ အမြန် ပြန်ဝင်သွားခဲ့သည်။
လီကွေ့သိုင်သည် သူ၏ ကျောက်ဂူထဲသို့ ပြန်လျှောက်လာခဲ့ကာ ပန်းကန်များနှင့် တူများကို နာခံမှုရှိရှိ သိမ်းဆည်းနေသည့် ကျူးကဲယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ယဲ့ဖန်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အရေးတကြီး ခံစားချက် အနည်းငယ်မှာ သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။
သူသည် သူ၏ စနစ် နေရာလွတ်အတွင်းတွင် ရှိနေသည့် အသစ်စတင်သူလက်ဆောင်ထုပ်မှ ထိပ်တန်း အဆင့် ချီစုဆောင်းရေး ဆေးလုံး နှစ်ဆယ်လုံးကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။
ထိုအရာများသည် နှစ်ဦးတွဲ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အားကိုးကာ ဖြတ်သန်းနေသည့် သူအတွက် အသုံးနည်းသော်လည်း သူ၏ ကျင့်စဉ်ကို ခိုင်မာစွာ တိုးတက်စေရန် လိုအပ်နေသည့် ယွဲ့အာအတွက်မူ အချိန်ကိုက် ပေးအပ်သည့် လက်ဆောင်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
အကြံတစ်ခုဖြင့် လက်ရာမြောက်သော အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းပုလင်းတစ်လုံးသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူသည် ကျူးကဲယွဲ့ထံသို့ လျှောက်သွားခဲ့ကာ ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို သူမ၏ လက်ထဲသို့ ထိုးထည့်ပေးလိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ယွဲ့အာ.. ဒါက မင်းအတွက်ပဲ"
ကျူးကဲယွဲ့သည် ပုလင်းဆို့ကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ဖွင့်လိုက်ရာ စင်ကြယ်ပြီး ပြင်းထန်သော ဆေးစွမ်းအင် လှိုင်းတစ်ခုသည် ချက်ချင်း လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး သူမအား လန်းဆန်းတက်ကြွသွားစေခဲ့သည်။
သူမသည် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ အဝိုင်းပုံစံ ဖြစ်ပြီး အပြစ်အနာအဆောက် ကင်းစင်ကာ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဝိညာဉ်အလင်းရောင်များ အနည်းငယ် စီးဆင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဆေး၏ အရည်အသွေးမှာ သူမ မြင်ဖူးသမျှ ချီစုဆောင်းရေး ဆေးလုံးတိုင်းထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့သည်။
"ဒါ... ဒါက ထိပ်တန်း အဆင့် ချီစုဆောင်းရေး ဆေးလုံး တစ်လုံးလား..."
ကျူးကဲယွဲ့သည် လီကွေ့သိုင်ကို တုန်လှုပ်စွာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်း နီရဲလာခဲ့သည်။
"ခင်ပွန်း... ဒါက တန်ဖိုး အရမ်းကြီးလွန်းတယ်... ရှင့်ရဲ့ ကျင့်စဉ်... ရှင့်ရဲ့ ကျင့်စဉ်က ကျွန်မထောင် တောင် မမြင့်သေးပါဘူး ဆေးလုံးက ကျွန်မထက် ရှင့်အတွက် ပိုပြီး လိုအပ်ပါတယ်..."
“ကျွန်မ လက်မခံနိုင်ပါဘူး…”
သူမသည် ပုလင်းကို အမြန်ဆုံး ပြန်တွန်းထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
ငိုတော့မတတ် ဖြစ်နေပြီး ဝမ်းနည်းနေကာ သူ့ကိုစဉ်းစားပေးနေသည့် သူ၏ ဇနီးငယ်လေးကို ကြည့်ရင်း လီကွေ့သိုင်၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် နွေးထွေးသော လှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အကြံတစ်ခု ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
သူ့ရဲ့ ရှေးဟောင်း ကျောက်ကပ် ခန္ဓာကိုယ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သူမအား ပြောပြသင့်သလား... မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဒီအရာက... အနည်းငယ် မရိုးသားသလို ဖြစ်နေသည် မဟုတ်လား... ပြီးတော့ ရှင်းပြရတာလည်း ရှုပ်ထွေးသည်။
သူ ခဏတာ တွန့်ဆုတ်သွားခဲ့ပြီး ဒါက သင့်လျော်သည့် အချိန် မရောက်သေးဟု ခံစားရသဖြင့် သူ၏ ချဉ်းကပ်ပုံကို ပြောင်းလဲလိုက်ကာ တွန်းလှန်နေသည့် ကျူးကဲယွဲ့၏ လက်လေးကို ကိုင်လိုက်ကာ စေတနာအပြည့်ပါသည့် မျက်လုံးများဖြင့် သူမအား ကြည့်လိုက်သည်။
"ယွဲ့အာ.. ကိုယ့်ပြော နားထောင်ပါ..ကိုယ့်... ကိုယ့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် ထူးခြားတယ်.. ပြီးတော့ ကိုယ့်ရဲ့ ကျင့်ကြံရေး နည်းလမ်းကလည်း အခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူး…ဒီဆေးလုံးတွေက ကိုယ့်အပေါ်မှာ သိပ်ပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိဘူး…တကယ်ပါ.. မင်းက ကိုယ့်ဘေးမှာ ရှိနေတာက အကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ်ပဲ"
【 ဒင်... အိမ်ရှင်သည် မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် အခြားသူများထံမှ အခမဲ့ ရယူရန် အဆင့်မြင့် နည်းပညာများကို ကိုယ်တိုင် သင်ယူခဲ့ကြောင်း သိရှိရပါသည်.. ပြီးတော့ သင့်ရဲ့ မျက်နှာပြောင်တိုက်နိုင်စွမ်းက နေ့စဉ် တိုးပွားလာနေပါပြီ... စနစ်က အလွန်တရာ ကျေနပ်အားရမိပါသည်.. ထို့ကြောင့် "ယင်လဝန်း တာအို သဟဇာတပြုခြင်း နည်းလမ်း"၏ မိတ္တူတစ်စောင်ကို အခမဲ့ ပံ့ပိုးပေးလိုက်ပါသည်... ထိုနည်းလမ်းကို အိမ်ရှင်နှင့်အတူ ယင်ယန် နှစ်ဦးတွဲ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အသုံးပြုနိုင်ပြီး စွမ်းဆောင်ရည်ကို နှစ်ဆ တိုးမြှင့်ပေးကာ အပြန်အလှန် ပံ့ပိုးပေးမည် ဖြစ်သည်။ ရေရှည် ကျင့်ကြံခြင်းသည် ကောင်းကင် ယင် မသေနိုင်သော ကိုယ်ခန္ဓာကို ထူထောင်ရန် အခွင့်အရေးလည်း ရှိသည်။ ၎င်းမှာ စုံတွဲများ စိတ်နှလုံး တစ်ထပ်တည်းဖြစ်စေရန်နှင့် မည်သည့် အတားအဆီးကိုမဆို ကျော်ဖြတ်ရန် အမှန်တကယ်ပင် အမြင့်ဆုံး နည်းလမ်း ဖြစ်သည်... ကျေးဇူးပြု၍ ဒါကို သင့်၏ တာအိုအဖော်ထံသို့ သင့်လျော်စွာ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ကာ သဟဇာတဖြစ်သော မသေနိုင်သော ကျင့်ကြံရေး မိသားစုတစ်ခုကို အတူတကွ ဖန်တီးပါ... 】
လီကွေ့သိုင်သည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့သည်။
"စနစ်... ဒီနည်းလမ်းက အချိန်ကိုက် ရောက်လာတာပဲ..." သူသည် ကျူးကဲယွဲ့အား ထိုနည်းလမ်းကို ပေးအပ်ရန် သင့်လျော်သည့် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ကျူးကဲယွဲ့သည် လီကွေ့သိုင်၏ "မင်းက ကိုယ့်ဘေးမှာ ရှိနေတာက အကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ်ပဲ" ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သီးသန့် အဓိပ္ပာယ်ကို အပြည့်အဝ နားမလည်သေးသော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှုနှင့် တန်ဖိုးထားမှုတို့ကြောင့် အတိုင်းမသိ ဝမ်းနည်းပူဆွေးရသည်အထိ လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရသည်။
သူမသည် ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်တွယ်ထားလိုက်ကာ မျက်ရည်များ နောက်ဆုံးတွင် စီးကျလာခဲ့ပြီး လီကွေ့သိုင်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် သူမ၏ ခေါင်းကို မြှုပ်နှံလိုက်ကာ မျက်ရည်ဝဲနေသည့် အသံဖြင့် ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်သည် ။
"ခင်ပွန်း... ရှင် ကျွန်မအပေါ် အရမ်းကောင်းတာပဲ... အနာဂတ်မှာ ရှင့်ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့် ဘာပဲဖြစ်နေပါစေ.. ယွဲ့အာက ကျင့်ကြံဖို့ အမြဲ ကြိုးစားသွားမှာပါ.. ပြီးတော့ ရှင့်ကို သေချာပေါက် ကာကွယ်ပေးသွားမှာပါ..."
လီကွေ့သိုင်သည် သူမ၏ ရုတ်တရက် "ကာကွယ်ပေးမည်ဟု ကြေညာချက်" ကြောင့် မျက်နှာနီရဲသွားခဲ့သည်။ သူသည် နွေးထွေးမှုကို ခံစားရသလို အနည်းငယ်လည်း ရယ်စရာကောင်းနေသည်ဟု ခံစားရကာ သူ၏ ဇနီးငယ်လေး၏ "ပြန်လည် ကာကွယ်ပေးခြင်း" ကို ခံရခြင်းအတွက် ရှက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခုလည်း ရှိနေခဲ့သည်။
သူသည် ကျူးကဲယွဲ့၏ ကျောပြင်ကို နှစ်သိမ့်ပေးရန်အတွက် ညင်သာစွာ ပုတ်ခတ်ပေးလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ.. ကောင်းပြီ.. ကိုယ့်ရဲ့ ယွဲ့အာက အကောင်းဆုံးပဲ.. ဒီကစပြီး မင်းရဲ့ခင်ပွန်းက မင်းရဲ့ ကာကွယ်မှုကိုပဲ အားကိုးတော့မယ်..."
နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ အရည်ပျော်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည့် ကျူးကဲယွဲ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးပြီးနောက် ကျောက်ဂူအပြင်ဘက်မှ ကျူးကဲမင်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ညီမလေး.. ညီမယောက်ဖ.. ရှိကြရဲ့လား..."
လီကွေ့သိုင်သည် သူ၏ အမူအရာကို အမြန်ဆုံး ပြင်ဆင်လိုက်ကာ ကျောက်တံခါးကို ဖွင့်ရန်အတွက် လျှောက်သွားခဲ့ပြီး အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသည့် ပုံစံဖြင့် အပြုံးတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။
"အို…ယောက်ဖ ရောက်လာတာပဲ... ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်ပါ.. ဝင်ပါ..."
သူပြောဆိုနေစဉ်အတွင်း ဝင်လာနိုင်ရန်အတွက် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်ကာ စစ်ဆေးရန် ရောက်လာသည့် အထက်လူကြီးတစ်ဦးကို ကြိုဆိုနေသကဲ့သို့ ဂရုစိုက်သည့် အမူအရာကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။