အခန်း (၂)

စုမူသည် အိပ်ရာမှထကာ စာရေးစားပွဲတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။တောက်ပနီရဲနေသော သွေးများက သူ၏နှာခေါင်းမှ တစ်စက်ချင်း စီးကျလာပြီး အဖြူရောင်မှတ်စုစာအုပ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားကာ စွန်းထင်းနေသော ပုံစံမှာ ထူးခြားလှပသည့် အလှတစ်မျိုးကို ဆောင်နေသည်။သူ၏ပါးပြင်များမှာ ဖျားနာနေသူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ နီမြန်းနေပြီး ပြင်းထန်လှသော ခေါင်းကိုက်ဝေဒနာကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး အလိုအလျောက် တုန်ယင်နေသည်။ သို့သော် သူကတော့ စိတ်ဝင်စားစရာ သားကောင်တစ်ကောင်ကို ရှာတွေ့လိုက်သည့် မုဆိုးတစ်ယောက်လို ပြုံးနေမိသည်။

သူသည် ဘောပင်ကို ကောက်ကိုင်ကာ သွေးစွန်းနေသော မှတ်စုစာအုပ်ပေါ်တွင် အလျင်အမြန် ရေးချလိုက်သည်။"ခုနစ်ရက်... ငါ့မှာ အသက်ရှင်ဖို့ ခုနစ်ရက်ပဲ ကျန်တော့တယ်။""အိပ်မက်ကနေ ၃၆၈ ကြိမ်မြောက် နိုးလာပြီးတဲ့နောက် ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားက ထပ်တိုးလာပြန်တယ်။ ငါခန့်မှန်းထားတဲ့အတိုင်း အိပ်မက်တစ်ခါမက်တိုင်း စိတ်စွမ်းအား တိုးလာတယ်။ ပြီးတော့ ဒီတိုးလာတဲ့ပမာဏက ကိန်းသေ +၁ +၁ +၁... မဟုတ်ဘဲ ရာခိုင်နှုန်းအလိုက် တိုးလာတာ။"အိပ်မက်တစ်ခါမက်တိုင်း စိတ်စွမ်းအား ဘယ်လောက်တိုးလာသည်ကို တိကျသော ကိန်းဂဏန်းဖြင့် မတိုင်းတာနိုင်သေးပေ။ လက်ရှိတွင် စိတ်စွမ်းအားကို တိုင်းတာရန် စံသတ်မှတ်ချက် မရှိသေးသော်လည်း ခန့်မှန်းချက်အရ တစ်ကြိမ်လျှင် တစ် ရာခိုင်နှုန်းခန့် တိုးလာနေသည်။စုမူသည် ဤနေရာတွင် ခဏရပ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးမှတ်ချက်တစ်ခုကို ထပ်ရေးလိုက်သည်။"အိပ်မက်ဆိုင်ရာ ယူဆချက် စတုတ္ထမြောက် အကျဉ်းချုပ်။"အိပ်မက်သည် စိတ်စွမ်းအားကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးပြီး တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သော ဂုဏ်သတ္တိရှိသည်။ နိုးနေချိန်တွင် စိတ်စွမ်းအား အကုန်ကုန်သွားသော်လည်း အိပ်မက်တစ်ခါမက်လိုက်ရုံဖြင့် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနိုင်ပြီး စုစုပေါင်းစိတ်စွမ်းအားကို တစ် ရာခိုင်နှုန်း တိုးမြှင့်ပေးသည်။ (စုစုပေါင်းစိတ်စွမ်းအား တိုးလာခြင်းသည် အသုံးပြုထားသည့် စိတ်စွမ်းအားပမာဏနှင့် မသက်ဆိုင်။)ရေးပြီးနောက် သူသည် ဘောပင်ကို ချလိုက်ကာ ယခင်က ရေးသားထားသော အိပ်မက်နှင့်ပတ်သက်သည့် မှတ်တမ်းများကို ပြန်လှန်ကြည့်လိုက်သည်။အချက် (၁) — အိပ်ပျော်သွားသည်နှင့် ချက်ချင်း အိပ်မက်မက်သည်။ နိုးလာတိုင်း စုစုပေါင်းစိတ်စွမ်းအားသည် မလွဲမသွေ တိုးလာသည်။ အိပ်မပျော်ဘဲ နေခြင်းဖြင့်သာ ယင်းကို ရှောင်ရှားနိုင်သည်။အချက် (၂) — အိပ်မက်ထဲတွင် စာဖတ်ခြင်း၊ စာလေ့လာခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း၊ အပျော်အပါးများတွင် နစ်မြုပ်ခြင်း၊ အိပ်မက်ကို နှောင့်ယှက်ခြင်း စသည့်အရာများသည် စိတ်စွမ်းအားကို ကုန်ဆုံးစေပြီး စိတ်ခံစားမှု အတက်အကျများကို ဖြစ်စေသည်။အချက် (၃) — ခန္ဓာကိုယ်သည် အိုးအိမ်ဖြစ်ပြီး စိတ်စွမ်းအားသည် အိုးထဲရှိ ရေကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ စိတ်စွမ်းအားသည် ခန္ဓာကိုယ်ခံနိုင်ရည်ထက် ကျော်လွန်သွားသည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေသည်။ ထိုလက္ခဏာများမှာ ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ နားအူခြင်း၊ နှာခေါင်းသွေးယိုခြင်း၊ ခြေလက်အားနည်းခြင်း၊ ကြွက်သားများ လျော့လာခြင်း စသည်တို့ ဖြစ်သည်။“ ဖြတ် “စုမူသည် မှတ်စုစာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။လက်ရှိ သူ၏အခြေအနေကို သူကောင်းစွာ နားလည်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။အတိုချုပ်ဆိုရလျှင်...သူ နေမကောင်းဖြစ်နေသည်။အကန့်အသတ်မရှိ စိတ်စွမ်းအားကို တိုးပွားစေသော ထူးဆန်းသည့် ရောဂါတစ်မျိုးကို သူ ခံစားနေရသည်။သို့သော် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကတော့ အဆက်မပြတ် တိုးပွားလာနေသော စိတ်စွမ်းအားကို မခံနိုင်တော့ပေ။အများဆုံး...သူ့မှာ အသက်ရှင်ဖို့ ခုနစ်ရက်သာ ကျန်တော့သည်။

ကုသနည်းကတော့ ရိုးရှင်းသည်။ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုမိုသန်မာလာအောင် လုပ်ပြီး အားကောင်းလှသော စိတ်စွမ်းအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် ပြုလုပ်ရုံသာ ဖြစ်သည်။သို့သော် ပြဿနာမှာ သူ၏လက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်အခြေအနေကြောင့် သာမန်လေ့ကျင့်ခန်းများသည် လုံးဝ အကျိုးမရှိပေ။၎င်းသည် အပြင်းအထန် နေမကောင်းဖြစ်နေသူတစ်ယောက်ကို ပြင်းထန်သော ကိုယ်လက်လေ့ကျင့်ခန်းများ လုပ်ခိုင်းသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ရောဂါသက်သာစေမည့်အစား သေဆုံးချိန်ကိုသာ ပို၍ မြန်ဆန်စေမည် ဖြစ်သည်။ယခုအချိန်တွင် သူလုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ နေ့စဉ် စိတ်စွမ်းအားအမြောက်အများကို သုံးစွဲပြီး ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ကျရောက်နေသော ဖိအားကို လျှော့ချရန်သာ ဖြစ်သည်။လွယ်ကူစွာ ဥပမာပေးရလျှင်—ခန္ဓာကိုယ်သည် ဆီးအိမ်နှင့်တူပြီး စိတ်စွမ်းအားသည် ဆီးနှင့်တူသည်။လက်ရှိ စုမူ၏အခြေအနေမှာ နေ့တိုင်း ဆီးအိမ်ပေါက်ကွဲတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ဤအခြေအနေမျိုးတွင် သူသည် လမ်းပင် ကောင်းကောင်းမလျှောက်နိုင်ပေ။ဆီးသွားလိုက်မှသာ ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။သို့သော် အိပ်ပျော်ပြီး နိုးလာတိုင်း ဆီးအိမ်က ပြန်ပြည့်နေပြီး ဆီးပမာဏကပင် တစ် ရာခိုင်နှုန်း ထပ်တိုးလာသေးသည်။ထို့ကြောင့်ပင် ယခင်က အိပ်မက်ထဲတွင် အလှမယ်ဆယ့်နှစ်ယောက်ကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်း၊ သူတို့နှင့်အတူ စာလေ့လာခဲ့ခြင်း၊ အိပ်မက်ကမ္ဘာကို ဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်းတို့ အားလုံးသည် စိတ်စွမ်းအားကို သုံးစွဲရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။ယခု နိုးလာပြီးနောက်တွင်တော့ သူ၏စိတ်စွမ်းအားသည် တစ်ဖန် ပြည့်ဝလာရုံသာမက ယခင်ထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။ခေါင်းကွဲထွက်တော့မည့်အလား ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသဖြင့် စုမူသည် စားပွဲပေါ်သို့ မှောက်လျက် လှဲနေလိုက်သည်။သူ၏ရင်ဘတ်သည် အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းဖြင့် နိမ့်လိုက်မြင့်လိုက် ဖြစ်နေပြီး နဖူးတစ်ခုလုံးလည်း ချွေးအေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသည်။တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သာမန်ထက် ထည်ဝါလွန်းလှသော အနက်ရောင် ဇိမ်ခံဆီဒင်ကားတစ်စီးသည် ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးနေသော လူနေအဆောက်အအုံရှေ့တွင် တဖြည်းဖြည်း ထိုးရပ်လိုက်သည်။လမ်းပေါ်ရှိ လမ်းသွားလမ်းလာများမှာ ထိုကားကို မြင်လိုက်သည်နှင့် အထိတ်တလန့်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အကြောင်းမှာ ခရိုင် (၁၃) တွင် ထိုမျှအဆင့်မြင့်ပြီး ဈေးကြီးသော ဇိမ်ခံကားမျိုးကို မြင်တွေ့ရသည်မှာ အလွန်ရှားပါးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကားပေါ်မှ လူများ ဆင်းလာသည်နှင့် လမ်းသွားလမ်းလာများ၏ မျက်နှာအမူအရာများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကြပြီး အမြန်ပင် မျက်နှာလွှဲလိုက်ကြကာ နောက်တစ်ကြိမ် မကြည့်ဝံ့တော့ပေ။ကားပေါ်မှ ဆင်းလာသူနှစ်ယောက်မှာ အနက်ရောင်ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော ကိုယ်ခန္ဓာတောင့်တင်းသန်မာသည့် လူသန်ကြီး နှစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ လည်ပင်းတွင် အနက်ရောင်မြွေတက်တူးများ ထင်ရှားစွာ ရေးထိုးထားသည်။သူတို့နှစ်ယောက်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အေးစက်စွာ ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ အနီးအနားရှိ လမ်းသွားလမ်းလာများက ချက်ချင်း မျက်နှာလွှဲလိုက်ကြပြီး မျက်လုံးချင်းပင် မဆုံရဲကြတော့ပေ။ထိုလူနှစ်ဦးထံမှ ပြင်းထန်သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပြီး သူတို့ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး အန္တရာယ်ရှိသူများဟု ဆိုလျှင်လည်း လုံးဝ မလွန်ကဲပေ။သို့သော် လမ်းသွားလမ်းလာများကို အမှန်တကယ် ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်မှာ သူတို့၏ ကြမ်းတမ်းသောအသွင်အပြင် မဟုတ်ဘဲ လည်ပင်းပေါ်မှ အနက်ရောင်မြွေတက်တူးပင် ဖြစ်သည်။ခရိုင် (၁၃) တွင် နေထိုင်သူတိုင်း ထိုတက်တူး၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သိကြသည်။မြွေဆိုးဂိုဏ်း…ခရိုင် (၁၃) တွင် နာမည်အဆိုးဆုံး ဂိုဏ်းဖြစ်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လုပ်ရပ်များကြောင့် ကျော်ကြားသည်။သူတို့၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်သွားသူများအနက် နောက်တစ်နေ့အထိ အသက်ရှင်နိုင်သူမှာ အလွန်ရှားပါးသည်။လမ်းသွားလမ်းလာများ၏ ကြောက်ရွံ့နေသော အကြည့်များကို လျစ်လျူရှုထားကာ မြွေဆိုးဂိုဏ်းဝင်နှစ်ယောက်သည် ကားနောက်ခန်းထဲမှ ဘီးတပ်ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။ထို့နောက် ဟောင်းနွမ်းယိုယွင်းနေသော တိုက်ခန်းအဆောက်အအုံထဲသို့ တန်းဝင်သွားလေသည်။

ထိုသူတို့ မျက်စိအောက်က ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ လူတိုင်းက နောက်ဆုံးမှာ သက်ပြင်းချနိုင်ကြပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တိုးတိုးတိတ်တိတ် စတင်ပြောဆိုလာကြသည်။“မြွေဆိုးဂိုဏ်းက ဒီနေရာကို ဘာလို့ ရောက်လာတာလဲ”“တစ်ယောက်ယောက်က အတိုးစားငွေချေးသမားဆီက ပိုက်ဆံချေးထားတာ ဖြစ်မှာပေါ့။ အကြွေးလာတောင်းတာနေမှာ” ဟု တစ်ယောက်က ကြောက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒီ ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကို တွေ့လား။ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ခြေထောက်တွေကို ချိုးဖို့ စီစဉ်ထားတာဖြစ်မယ်”“ဟင်း… ဘယ်လောက်ပဲ အခက်အခဲကြီးကြီး မြွေဆိုးဂိုဏ်းဆီက ပိုက်ဆံချေးတာမျိုး မလုပ်သင့်ဘူး။ အဲဒါ အသေခံတာနဲ့ တူတူပဲ မလား”“တကယ်တော့ သူတို့မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒီလို ရှုပ်ထွေးပျက်စီးနေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးမှာတော့… ဟူး…”“မြန်မြန် ထွက်သွားကြစို့။ မြွေဆိုးဂိုဏ်း ရဲ့ ကိစ္စတွေကို ကြည့်ရှုနေဖို့ မသင့်ဘူး။ သတိထား၊ မဟုတ်ရင် ခင်ဗျားတို့ပါ သွေးစွန်းသွားလိမ့်မယ်”ထိုစကားများပြောပြီးနောက် လမ်းသွားလမ်းလာများသည် ကြောက်လန့်တကြား အုပ်စုလိုက် အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ခဏအကြာတွင် စုမူ ၏ အိမ်တံခါး ပွင့်လာပြီး အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားကာ ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ကို တွန်းလာကြသည့် လူသန်ကြီး နှစ်ဦးသည် အခန်းတွင်းသို့ ခြေလှမ်းကျယ်ကြီးများဖြင့် ဝင်ရောက်လာကြသည်။

ထို့နောက် အခန်းတစ်ခုလုံးကို စူးရှစွာ ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် စုမူ၏ အိပ်ခန်းဘက်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

အိပ်ခန်းတံခါးမှာ ပိတ်ထားခြင်းမရှိပေ။ သူတိုနှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် အကြည့်ချင်းဖလှယ်ပြီးနောက် အိပ်ခန်းဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်ကြသည်။

ခေါင်းကိုက်ခြင်း ခဏတာသက်သာသွားသော စုမူသည် အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တံခါးဝတွင် တံခါးစောင့်နတ်များကဲ့သို ရုပ်ရည်ကြမ်းတမ်းပြီး အားမာန်ပြည့်နေသော အမျိုးသားနှစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ ဘော့စ်…”

ဝတ်စုံဝတ်လူနှစ်ဦးက စိတ်အားထက်သန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

စုမူ က မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။“မင်းတို့ကို ဘယ်နှခါပြောရမလဲ။ ဂန်းစတားတွေလိုမျိုး ပုံစံနဲ့ မခေါ်ဖို့ ပြောထားတယ်မဟုတ်လား…”အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော လူနှစ်ယောက်က ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားကြပြီး အလျင်အမြန် ပြင်ဆင်ပြောလိုက်ကြသည်။“ဟုတ်ကဲ့၊ ခေါင်းဆောင်”စုမူ က ကျေနပ်သည့်အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ထို့နောက် စားပွဲပေါ်ရှိ အညိုရောင် မျက်မှန်ကို ယူကာ တပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ထရပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း ထိုင်ခုံမှ တစ်ဝက်လောက်သာ ထလာရသေးချိန်တွင် ရုတ်တရက် ခေါင်းမူးဝေ လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်က ထိန်းမရတော့ကာ ထိုင်ခုံပေါ်သို့ ပြန်လဲကျသွားသည်။ဝတ်စုံဝတ်လူနှစ်ဦးမှာ သစ်သားရုပ်တုများကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် မတ်တတ်ရပ်နေကြဆဲပင် ဖြစ်သည်။

စုမူက အမူအရာကင်းမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။“ငါ့ကို ကူတွဲပေးစမ်း”အမိန့်ကို လက်ခံရရှိလိုက်သည်နှင့် ထိုလူနှစ်ယောက်သည် အမြန် ရှေ့တိုးလာကြပြီး စုမူ ကို ဂရုတစိုက် ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ တင်ပေးလိုက်ကြသည်။ခဏအကြာတွင် စုမူ သည် ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော လူနှစ်ယောက်၏ ကူညီမှုဖြင့် ကားပေါ်သို့ တင်ဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရပေသည်။