အခန်း (၂၃)
ရန်တုန်ချင်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
“မင်း အခု ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ”
ချွင်…ချွင်…ချွင်...သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် ရစ်ပတ်ထားသော သံကြိုးများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာသည်။“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ အရေးမပါတဲ့ လျော်ကြေးနည်းနည်းပဲ တောင်းတာပါ။”ရန်တုန်ချင်း၏ ရင်ဘတ်မှာ ပြင်းထန်စွာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေခဲ့၏။ သူသည် ဆဲဆိုချင်သည့် စိတ်ကို အတင်းဖိနှိပ်ထားပြီး အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဘာလျော်ကြေးလဲ၊ မင်း ငါ့ကို ဖမ်းထားတာလေ၊ အခု ငါ့ဆီက လျော်ကြေး လိုချင်သေးတာလား”စုမူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့ဩသွားသည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ “ငါက မစ္စဂျက်စမင်းကို ဝိုင်နီသောက်ပြီး အသားကင်စားဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာလေ။ ဒါပေမယ့် မင်းက အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ငါ့အိမ်ရှေ့အထိ ရောက်လာတယ်၊ ငါ့အိမ်ကို အတင်း ဖောက်ဝင်ပြီး လူတွေကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ခဲ့တယ်။ ပြောစမ်းပါဦး... မင်း ငါ့ကို လျော်ကြေး ပေးသင့်တယ် လို့ မထင်ဖူးလား”“ဒါက ဖိတ်ခေါ်တာ ဟုတ်လား၊ မင်း ပြန်ပေးဆွဲတာ ထင်ရှားနေတာပဲ”“ငါက မစ္စ ဂျက်စ်မင်းကို ဖုန်းဆက်ပြီး ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာပါ”
“ဒါဆို မင်းက ခြိမ်းခြောက်တာတွေကိုပါ သုံးခဲ့တာပေါ့...”“ကဲပါ၊ ဒီလို သေးငယ်တဲ့ အသေးစိတ်အချက်တွေကို စိတ်ထဲ ထားမနေပါနဲ့၊ ငါ့ကို လျော်ကြေး ပေးမှာလား၊ မပေးဘူးလားဆိုတာပဲ ပြောပါ”“ပေးမယ်”ရန်တုန်ချင်း၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူသည် စာတော်သည့်ကျောင်းသား မဟုတ်သော်လည်း မိမိထက် အင်အားကြီးသူ၏ လက်ထဲရောက်နေချိန်တွင် မည်သို့အခြေအနေမျိုးဖြစ်နေသည်ကိုတော့ နားလည်သည်။စုမူက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“မင်းက ပိုက်ဆံတစ်ပြားမှ မရှိတဲ့ ဆင်းရဲသားဆိုတော့ ရောင်းစရာရှိတာက မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပဲ။ ဒါကြောင့်... သုံးနှစ် ငါ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေး။ အဲဒါကို လျော်ကြေးအဖြစ် သတ်မှတ်မယ်။”စုမူအတွက် သုံးနှစ်ဆိုတာ လုံလောက်သည်။ အခုတောင် ရန်တုန်ချင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်နေပြီဖြစ်သည့်အပြင် သုံးနှစ်အတွင်း သူ၏ စိတ်စွမ်းအားသည် မည်မျှအထိ တိုးတက်လာမည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။ အဓိကကတော့ သူကိုယ်တိုင် အသက်ရှင်နေဖို့ပင် ဖြစ်သည်။“မင်းအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရမယ် ဟုတ်လား”
ရန်တုန်ချင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားခဲ့သည်။
အနည်းဆုံးတော့ ယခုအချိန်တွင် သူသေစရာမလိုတော့ဘဲ ဂျက်စ်မင်းလည်း ဘေးကင်းမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် လောလောဆယ် ဟန်ဆောင်ကာ သဘောတူထားပြီး နောက်ပိုင်းတွင် လက်စားချေရန် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းချင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။စုမူသည် သူ၏အတွေးကို သိနေသည့်အလား အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။ “ငါ့ရဲ့စွမ်းရည်တွေကို မင်းလည်း သိတယ်မဟုတ်လား။ ဂျက်စ်မင်းလို သာမန်လူတစ်ယောက်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ဆိုတာ ငါ့အတွက် လွယ်လွယ်လေးပဲ။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် သူမရဲ့စိတ်ထဲမှာ အတွေးတစ်ခု ထည့်ထားပြီးပြီ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေချင်တဲ့ အတွေးတစ်ခုလေ။”“မင်းမှာ မကောင်းတဲ့အကြံတွေရှိနေမယ်ဆိုရင် ဂျက်စ်မင်းက ငါ့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေသွားလိမ့်မယ်။”ရန်တုန်ချင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
“အယုတ်တမာကောင်။ ဂျက်စ်မင်းကို မထိနဲ့။ သတ္တိရှိရင် ငါ့ကိုလာလုပ်။”“တကယ့်ကို ရင်ဖိုစရာ အချစ်ဇာတ်လမ်းပဲ” စုမူက သဘောကျစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် မင်း ဂျက်စ်မင်း အတွက် ပိုပြီး စဉ်းစားသင့်တာပေါ့၊ သူက မင်းကို အရမ်း ချစ်လွန်းလို့ ငါ့ကိုတောင် သစ္စာဖောက်ဖို့ သတ္တိရှိခဲ့တယ်။ ဒီလို မိန်းကလေးကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်းက မင်းလက်ထဲမှာ ရှိနေတယ်။”“မင်း ငါ့အတွက် သုံးနှစ် အလုပ်လုပ်ပေးဖို့ သဘောတူရင် သုံးနှစ်ပြည့်တာနဲ့ မင်းကို လွတ်လပ်ခွင့် ပေးမယ်”ရန်တုန်ချင်း၏ မျက်နှာမှာ မသေချာမရေရာ ဟန်ဖြင့် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ် နေပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် သူက ပြောလိုက်သည်။
“ငါသဘောတူတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းက ကတိမတည်ဘူး၊ ဒါမှမဟုတ် ဂျက်စ်မင်းကို ထိခိုက်အောင်လုပ်မယ်ဆိုရင် ငါက ခန္ဓာကိုယ်အပိုင်းအစတွေ ဖြစ်သွားရင်တောင် မင်းကို တန်ပြန်ပေးဆပ်ခိုင်းမယ်လို့ ကျိန်ဆိုတယ်”စုမူက အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။
“မင်းနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။”တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အညိုရောင်မျက်မှန်နောက်ကွယ်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော သူ၏မျက်လုံးများထဲ၌ သိမ်မွေ့သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။မမြင်နိုင်သော စိတ်စွမ်းအားတစ်ခုသည် တိတ်တဆိတ် စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။သူသည် ရန်တုန်ချင်း၏ အတွေးများကို ပိုမို ခိုင်မာစေရန်အတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကြံပြုမှုကို အသုံးပြုနေခြင်းဖြစ်သည်။ ရန်တုန်ချင်းအတွက် ယခုအချိန်တွင် ရွေးချယ်စရာနှစ်ခု ရှိသည်။ တစ်ခုမှာ သုံးနှစ်အကြာတွင် သူ့ကို လွတ်လပ်ခွင့်ပေးမည်ဟု ယုံကြည်ပြီး ရိုးသားစွာ ပူးပေါင်းရန် ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ခုမှာ မယုံကြည်ဘဲ အမည်ခံသာ ပူးပေါင်းထားပြီး အခွင့်အရေးရသည်နှင့် သစ္စာဖောက်ရန် ဖြစ်သည်။စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကြံပြုမှု၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ရိုးသားစွာ ပူးပေါင်းလိုသည့် အတွေးကို ပိုမိုခိုင်မာစေခြင်းဖြစ်ပြီး ရန်တုန်ချင်းအား ပထမဆုံးရွေးချယ်မှုကို ပိုမိုရွေးချယ်ချင်လာစေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။“မင်း ငါ့ကို ဘယ်သူ့ကို သတ်ခိုင်းချင်တာလဲ၊ မင်းရဲ့ ရန်သူကိုလား”“ဒီလောက်လည်း အကြမ်းမဖက်ပါနဲ့။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တိုင်းက လူသတ်ရမယ်လို့ ဘယ်သူပြောလို့လဲ။ ငါက ငြိမ်းချမ်းရေးကိုလည်း သဘောကျတယ်။ မင်းရဲ့အလုပ်မှာ လူသတ်ဖို့ မပါဘူး။”
“ဒါက မင်းဆီက ထွက်လာတဲ့ စကားနဲ့ မတူဘူး”“မင်းရဲ့ ပထမဆုံးတာဝန်က ငါ့ကို အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာထဲ ဝင်နိုင်အောင် ကူညီပေးဖို့ပဲ။”ရန်တုန်ချင်းသည် ကြောင်အသွားခဲ့ပြီး အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။“ငါလုပ်နိုင်မလုပ်နိုင် ဆိုတာထားလိုက်ဦး။ အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာထဲ ဝင်ရတာ ဘာကို ဆိုလိုတယ်ဆိုတာ သိရဲ့လား”
“အပိုတွေ ပြောမနေနဲ့တော့၊ ငါ့မှာ ကိုယ်ပိုင် အစီအစဉ် ရှိတယ်၊ ငါမမှားဘူးဆိုရင် အရင်တုန်းက စာသင်ခန်းထဲမှာ မင်း ရုတ်တရက် နှလုံးတုန်သလို ခံစားခဲ့ရတာက အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာထဲ နောက်တစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်တော့မယ်ဆိုတဲ့ လက္ခဏာမဟုတ်လား။”ရန်တုန်ချင်းက တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အချိန်အတော်ကြာမှ ပြောလိုက်သည်။ “အိပ်မက်ဆိုးတမန်တော် တွေက အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာထဲ ဝင်ရောက်တော့မယ့် အချိန်ကို ခံစားမိတတ်ကြတယ်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အဲဒီလိုခံစားချက် ပေါ်လာပြီး နှစ်ရက်ကနေ သုံးရက်အတွင်း ဝင်ရတတ်တယ်။”“အရင်က မင်းပြောတာ အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာထဲ ဝင်ဖို့ အိပ်ပြီး အိပ်မက်မက်ရတယ်ဆို။ ဒါဆို မအိပ်ဘဲနေရင်ရော။”“မအိပ်တာက အိပ်ပျော်သွားမယ့်အချိန်ကို နောက်ဆုတ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဘယ်သူက တစ်သက်လုံး နိုးနေပြီးနေနိုင်မှာလဲ။ လူတစ်ယောက်က မအိပ်ဘဲနေရင် သေသွားလိမ့်မယ်။”စုမူက ဘာမှမပြောပေ။ ဒီကမ္ဘာမှာ ထူးခြားစွမ်းအားရှင်များပင် ရှိနေသဖြင့် ဘယ်တော့မှ အိပ်စရာမလိုတဲ့သူ ရှိနေနိုင်တာကလည်း အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ရန်တုန်ချင်းက ထူးခြားစွမ်းအားရှင်များနှင့် ထိတွေ့လာသည်မှာ မကြာသေးသဖြင့် သူသိထားသည့်အချက်အလက်များသည် ကန့်သတ်ချက်ရှိနေနိုင်သည်။“အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာထဲ ဝင်တဲ့အခါ စိတ်ပဲ ဝင်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်က လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ ကျန်ခဲ့တာလား။ ဒါမှမဟုတ် စိတ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုစလုံး အတူတူဝင်သွားတာလား။”ရန်တုန်ချင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“အဲဒါတော့ ငါလည်းမသိဘူး။ ငါအိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာထဲ တစ်ကြိမ်ပဲ ဝင်ဖူးတာ။ ကိုယ်အိပ်နေတဲ့အချိန် အိပ်ရာပေါ်မှာ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်က ကျန်နေသလားဆိုတာ ဘယ်သူက သွားကြည့်နိုင်မှာလဲ။”စုမူ၏စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။သူက နေ့တိုင်း ဝင်ရောက်ပြီး စိတ်စွမ်းအား အဆုံးမရှိ တိုးတက်လာနေသည့် ထိုအိပ်မက်ထဲ ဝင်သွားချိန်တွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အိပ်ရာပေါ်တွင် အိပ်နေဆဲလားဟု တွေးမိသည်။အတည်ပြုဖို့လည်း လွယ်သည်။ အိပ်ခန်းထဲတွင် ကင်မရာတစ်လုံး တပ်ထားလိုက်ရုံပင်။သို့သော် အခုအချိန်ကတော့ စမ်းသပ်ဖို့ မသင့်သေးပေ။ရန်တုန်ချင်းက ဆက်ပြောသည်။ “ငါထင်တာတော့ စိတ်နဲ့ခန္ဓာကိုယ်က အတူတူ ဝင်သွားတာပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာက လုံးဝအစစ်အမှန် ကမ္ဘာတစ်ခုလိုပဲ။ အချိန်ကာလတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်သွားသလိုမျိုး။ အဲဒီထဲမှာ ရတဲ့ဒဏ်ရာတွေတောင် လက်တွေ့ကမ္ဘာကို ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ ပါလာတယ်။”“မင်းအခုပြောတာအရဆို နှစ်ရက်ကနေ သုံးရက်အတွင်း အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာထဲ ဝင်ရမယ်ဆို။ ဒီနေ့က သုံးရက်မြောက်နေ့ မဟုတ်လား။”“ဟုတ်တယ်။ မနေ့ညက ငါမအိပ်ခဲ့လို့သာ မဟုတ်ရင် မနေ့ညကတည်းက ဝင်သွားလောက်ပြီ။”“ဘာလို့ မအိပ်တာလဲ။”“မင်း...” ရန်တုန်ချင်းက ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ငါဘာလို့ အိပ်မပျော်တာလဲ။ မင်းက ငါ့ကို တစ်ညလုံး သင်္ချာတွက်ခိုင်းထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။”စုမူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
“ကဲပါ၊ ဒီအသေးအဖွဲကိစ္စတွေကို စိတ်မပူနဲ့တော့။ ငါနဲ့အတူ အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲ ဝင်ရောက်ဖို့ပဲ ပြင်ဆင်ထား။”ရန်တုန်ချင်းက ချက်ချင်းမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာထဲ ဝင်တာက ကျပန်းဖြစ်တာ။ ငါသိသလောက်တော့ ဘယ်သူမှ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် ဝင်လို့မရဘူး။”စုမူက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“အဲဒါကို မင်းစိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး၊ ငါ့မှာ ကိုယ်ပိုင် အစီအစဉ် ရှိပါတယ်”............ညဉ့်အခါ…ဇိမ်ခံအခန်းတစ်ခန်းအတွင်း ကျောက်ချောင်ယောင် ဦးဆောင်သည့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူတစ်ဒါဇင်ခန့်သည် စနစ်တကျ တန်းစီရပ်နေကြသည်။ “ခေါင်းဆောင်ကြီး ညွှန်ကြားတဲ့အတိုင်း မြွေဆိုးဂိုဏ်းရဲ့ အကောင်းဆုံးလူအားလုံးကို စုစည်းပြီးပါပြီ။” ကျောက်ချောင်ယောင်က ရိုရိုသေသေ ပြောလိုက်သည်။စုမူသည် ထိုလူများကို သေချာကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်ပြီး သန်မာကြသည်။ မျက်နှာများပေါ်တွင်လည်း ခြိမ်းခြောက်မှုရှိသော အရိပ်အယောင်တစ်မျိုး ရှိနေသည်။ သူတို့၏ ခါးများမှာလည်း ပစ္စတိုသေနတ်များ ထည့်ထားသဖြင့် ဖောင်းနေကြသည်။ထိုအချိန်တွင် မျက်ခုံးမွေးမရှိဘဲ ခေါင်းပြောင်နေကာ မျက်နှာတွင် နှုတ်ခမ်းနီရာ အမှတ်အသားများ ပေကျံနေသည့် လူတစ်ယောက်က မထီမဲ့မြင်ပြုသည့်အမူအရာဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို မဲ့ကာ ပြောလိုက်သည်။ “အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာထဲ ဝင်တာ လူများတာနဲ့ မဆိုင်ဘူး။ ဒီအသုံးမကျတဲ့လူတွေ အများကြီးခေါ်သွားရင် နောက်ဆုံးမှာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးပဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။”ခဏရပ်ပြီးနောက် သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။“အော်…ဟုတ်သားပဲ၊ အဲဒါက မင်းမှာ ဒီလူအများကြီးကို ခေါ်သွားနိုင်မယ့် နည်းလမ်း တကယ် ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆပေါ်မှာ အခြေခံထားတာပါ”