အိမ်အငှားစာချုပ် ရပ်စဲခြင်း
အတွင်းပိုင်း ကျင့်ကြံသူစျေးရှိ ခြံဝင်းငယ်လေးသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းများကို တစ်ခုချင်းစီ ထုတ်ယူကာ နေရာချစီစဉ်လိုက်သည်။
အားလုံး ပြီးစီးသွားချိန်တွင် ဟိုင်းအချိန်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဒီအိမ်သို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာသည့်နေ့တွင် လင်းကျင်းက ဆေးဖော်စပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံခြင်းကို အလောတကြီး မလုပ်ခဲ့ပေ။
ထိုအစား သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ဝေကျန့်ချင်း ပေးထားသော အပြစ်အနာအဆာကင်းဓားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
လင်းကျင်းကိုယ်တိုင်လည်း ဓားပျံ မှော်ရတနာတစ်လက် ဝယ်ယူရန် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။
သို့သော် အဆင့်မြင့် မှော်ရတနာပစ္စည်းများမှာ အလွန် ဈေးကြီးလှသည်။ အဆင့်နိမ့် ပစ္စည်းများကိုတော့ သူ သဘောမကျသဖြင့် ထိုအကြံကို ဘေးချထားခဲ့ရသည်။
ယခု အပြစ်အနာအဆာကင်းဓားကို ရရှိလိုက်ခြင်းက သူ့တွင် မှော်ရတနာပစ္စည်း မရှိသည့် လိုအပ်ချက်ကို အတိအကျ ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားပေသည်။
ထို့အပြင် ၎င်းမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့်အထိပင် အသုံးပြုနိုင်သည့် စွမ်းအားပြင်း ဓားပျံ မှော်ရတနာပစ္စည်းတစ်လက် ဖြစ်သည်။
သို့သော် လင်းကျင်း၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ နိမ့်လွန်းနေသေးသောကြောင့် ဓားကို သန့်စင်သိမ်းသွင်းရန် အချိန်အနည်းငယ်တော့ ကြာဦးပေမည်။
ထို့ကြောင့် လင်းကျင်းလည်း လက်ရှိ အရေးကြီးဆုံး အလုပ်မှာ ဓားပျံကို ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် သန့်စင်သိမ်းသွင်းရန်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။
ထိုသို့ လုပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းလမ်းတစ်ခု တိုးလာမည်သာမက ကောင်းကင်ပေါ်တွင် ပျံသန်း၍ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်သည့် ခံစားချက်ကိုလည်း ခံစားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ထိုဆန္ဒငယ်လေးကို လင်းကျင်းသည် အမြဲတမ်း စိတ်ထဲတွင် သိမ်းထားခဲ့သည်။
ထိုအကြောင်းကို တွေးမိပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် ဆက်မတွန့်ဆုတ်တော့ဘဲ သန့်စင်သိမ်းသွင်းခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။
နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစောတွင် လင်းကျင်းသည် အိမ်မှ ထွက်လာပြီး အပြင်ပိုင်းကျင့်ကြံသူစျေးဘက်သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။
ယခု သူသည် အပြင်ပိုင်းကျင့်ကြံသူစျေးရှိ ခြံဝင်းတွင် မနေတော့သဖြင့် ထိုအကြောင်းကို စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်းအား အသိပေးရန် လိုအပ်နေသည်။
အပြင်ပိုင်းကျင့်ကြံသူစျေး၏ စီမံခန့်ခွဲရေးရုံးသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်းနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
“စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်း...” လင်းကျင်းက နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်းက လင်းကျင်းကို ကြည့်ပြီး သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“အိုး... တာအိုရောင်းရင်း လင်း မဟုတ်လား။ ဘာကိစ္စနဲ့ ငါ့ကို လာရှာတာလဲ...”
အကြောင်းမှာ လင်းကျင်းက သူ့ကို လာရှာသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သောကြောင့် အနည်းငယ် အံ့ဩနေမိခြင်း ဖြစ်သည်။
“စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်း… ကျွန်တော် ခြံဝင်းငယ်မှာ ဆက်မနေတော့ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပါတယ်။ ဒါကြောင့် လာပြီး အသိပေးတာပါ....” လင်းကျင်းက ပြောလိုက်သည်။
“တာအိုရောင်းရင်း လင်းလည်း ကျင့်ကြံသူစျေးကနေ ထွက်သွားပြီး တခြား ကျင့်ကြံသူမြို့ကို သွားဖို့ စီစဉ်နေတာလား...”
စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်းက မေးလိုက်လေသည်။
လတ်တလော ရက်ပိုင်းများအတွင်း လူအများအပြားသည် ဒီနေရာမှ ထွက်ခွာကာ အခြား ကျင့်ကြံသူမြို့များသို့ သွားရန် စီစဉ်နေကြသည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။
လင်းကျင်းလည်း သားရဲဆိုးများ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် နန်ရှန်ကျင့်ကြံသူစျေးမှ ထွက်ခွာလိုခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူ ထင်လိုက်၏။
“စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်း၊ နားလည်မှု လွဲသွားပြီ။ ကျွန်တော်က တခြား ကျင့်ကြံသူမြို့ကို သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ နေရာပြောင်းပြီး နေဖို့ပဲ စီစဉ်ထားတာပါ...” လင်းကျင်းက ရှင်းပြလိုက်၏။
ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ဟူး...”
“တာအိုရောင်းရင်း လင်း…. သားရဲလှိုင်းကြောင့် ကျင့်ကြံသူစျေးက အခကြေးငွေမျိုးစုံကို တိုးမြှင့်ထားတာ အမှန်ပဲ။ လူအတော်များများလည်း ငွေကြေးအရ အခက်အခဲ ဖြစ်နေကြတယ်...”
“တာအိုရောင်းရင်း လင်းလည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မလောက်တော့လို့ ကျင့်ကြံသူစျေးကနေ ထွက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်တာ ဖြစ်မယ် ထင်တယ်...”
“ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံသူစျေးကလွဲရင် အခုအချိန်မှာ ပိုလုံခြုံတဲ့ နေရာ သိပ်မရှိဘူးနော်...”
ထို့နောက် သူက အနည်းငယ် နီးကပ်လာပြီး တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။
“ကျင့်ကြံသူစျေးထဲမှာ ကောလာဟလတစ်ခု ထွက်နေတယ်။ အနီးအနားက ဂိုဏ်းတချို့ လူခေါ်နေတယ်တဲ့...”
“တာအိုရောင်းရင်း လင်းက အဲဒီကို သွားဖို့ စဉ်းစားနေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား။ သတိထားရမယ်နော်...”
“အဲဒီဂိုဏ်းတွေက သားရဲလှိုင်းကို ခုခံဖို့ ကျင့်ကြံသူတွေကို စုဆောင်းနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်...”
“သူတို့ဆီ ဝင်လိုက်တာက ကျင့်ကြံသူစျေးရဲ့ ကင်းလှည့်အဖွဲ့မှာ ဝင်လုပ်တာထက် ပိုလုံခြုံမယ်လို့ မပြောနိုင်ဘူး...”
စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်း၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် လင်းကျင်းက သူ အထင်လွဲသွားကြောင်း သိလိုက်၍ အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။
“စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်း၊ တကယ်ကို နားလည်မှု လွဲနေပါတယ်...”
“ကျွန်တော် တခြားနေရာကို သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အမှန်တော့ အတွင်းပိုင်းကျင့်ကြံသူစျေးထဲကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာပါ...”
“အတွင်းပိုင်း ကျင့်ကြံသူစျေး ဟုတ်လား…”
စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်းသည် အံ့ဩသွားပြီး ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားသည်။
ထို့နောက် သူက လင်းကျင်းကို သံသယအပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“တာအိုရောင်းရင်း လင်း၊ နောက်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား...”
“အတွင်းပိုင်းကျင့်ကြံသူစျေးက ဒီလောက် အလွယ်တကူ ဝင်လို့ရတဲ့ နေရာ မဟုတ်ဘူးနော်။ အထူးသဖြင့် အခုလို လူတွေ အများကြီး ပြောင်းဝင်ချင်နေတဲ့ အချိန်မှာပေါ့...”
“မိတ်ဆက်ပေးမယ့် လူမရှိရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှိနေရင်တောင် ဝင်လို့ မရဘူး...”
လင်းကျင်းက ဆက်လက် ရှင်းပြလိုက်သည်။
“စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်းကို မဖုံးကွယ်ထားတော့ပါဘူး။ ကျွန်တော် အခု ယွဲ့ပေါင်လောရဲ့ ဧည့်ဆေးဖော်စပ်ဆရာ ဖြစ်နေပါပြီ။ ဒါကြောင့်...”
“ယွဲ့ပေါင်လောရဲ့... ဧည့်ဆေးဖော်စပ်ဆရာ ဟုတ်လား…….”
စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်းက ပို၍ပင် အံ့ဩသွားခဲ့သည်။
ထို့နောက် လင်းကျင်းလည်း ယွဲ့ပေါင်လော၏ ဆေးဖော်စပ်ဆရာ အမှတ်အသားတံဆိပ်ကို ထုတ်ယူ၍ စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်းထံ ပေးလိုက်သည်။
စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်းက ၎င်းကို လက်ခံယူပြီး အချိန်အတော်ကြာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင်မှ တံဆိပ်ကို လင်းကျင်းထံ ပြန်ပေးကာ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“တာအိုရောင်းရင်း လင်းက ဒီလောက် မြန်မြန် ဒုတိယအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ဆရာ ဖြစ်လာမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး...”
လင်းကျင်းက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ရုံသာ ပြုံးလိုက်ပြီး ထပ်မရှင်းပြတော့ပေ။
“ဂုဏ်ပြုပါတယ်၊ တာအိုရောင်းရင်း လင်း…”
ကျင့်ကြံသူစျေးက တာဝန်များ ချမှတ်ပေးခဲ့စဉ်က စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်းသည် လင်းကျင်းမှာ ပထမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ဆရာသာ ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းကောင်း သိထားသည်။
'နှစ်သုံးဆယ်ကြာရင် မြစ်သည် အရှေ့ဘက်က အနောက်ဘက်ကို ပြောင်းစီးဆင်းသွားသည်’ ဟူသော စကားအတိုင်းပင်...
‘သို့သော် ယခုကာလမှာ နှစ်သုံးဆယ် မဆိုထားနှင့်၊ အချိန် မည်မျှပင် ကြာသေးသနည်း။’
‘လင်းကျင်းသည် ဒုတိယအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ဆရာ ဖြစ်လာရုံသာမက ယွဲ့ပေါင်လော၏ ဧည့်အကြီးအကဲတစ်ဦးပင် ဖြစ်လာခဲ့၏။’
လင်းကျင်းကို ကြည့်ရင်း စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်းက သက်ပြင်း ထပ်ချလိုက်သည်။
“တာအိုရောင်းရင်း လင်း…”
“အတွင်းပိုင်းကျင့်ကြံသူစျေးကို ပြောင်းရွှေ့သွားပြီဆိုတော့ အပြင်ပိုင်းကျင့်ကြံသူစျေးက နေအိမ်အငှားစာချုပ်ကိုလည်း ဖျက်သိမ်းပေးလို့ ရပါတယ်...”
“ခဏလောက် စောင့်ပေးပါ။ ချက်ချင်း ဆောင်ရွက်ပေးလိုက်မယ်...”
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်းက စီမံခန့်ခွဲရေးရုံးမှ လူငယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ခေါ်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ယောက် အလုပ်ရှုပ်သွားကြသည်။
လင်းကျင်းမှာ မနေနိုင်ဘဲ တွေးမိလိုက်သည်။
‘အငှားစာချုပ် ဖျက်သိမ်းတာက စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်းကို အသိပေးလိုက်ရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘူးလား..’
စိတ်ထဲတွင် သံသယ ဖြစ်နေသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင် မဖော်ပြဘဲ တိတ်တဆိတ်သာ စောင့်နေလိုက်သည်။
မကြာမီမှာပင် စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်းက လုပ်ငန်းစဉ်အားလုံးကို ပြီးစီးအောင် ဆောင်ရွက်ပြီး လင်းကျင်းထံ လျှောက်လာခဲ့သည်။
“တာအိုရောင်းရင်း လင်း… ငါတို့ စာရင်းတွက်ကြည့်ပြီးပြီ...”
“အရင်က ပေးထားတဲ့ အိမ်ငှားခထဲမှာ ပိုလျှံငွေ ကျန်နေသေးတယ်။ အခု အဲဒါကို ပြန်အမ်းပေးလိုက်မယ်...”
ထိုသို့ ပြောရင်း သူက ဝိညာဉ်ကျောက်အချို့ကို ထုတ်ယူကာ လင်းကျင်းထံ လှမ်းပေးလိုက်သည်။
“စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်း၊ ဒါက…” လင်းကျင်းက အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်သွားသည်။
သူသည် အိမ်ကိစ္စကို ပြောရန်သာ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ယခုတော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ပြန်ရနေလေသည်။
ယခင်က နင်ယွဲ့နှင့် ဝေကျန့်ချင်းတို့ စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်းကို ပြောလိုက်ရုံဖြင့် ထွက်သွားခဲ့ကြသည်။
သူတို့အတွက်ကိုတော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပြန်အမ်းပေးခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပေ။
“တာအိုရောင်းရင်း လင်း…. ဒါက အရင်က ကြိုတင်ပေးထားတဲ့ အိမ်ငှားခထဲက ပိုလျှံငွေပဲ...”
“အခု အတွင်းပိုင်းကျင့်ကြံသူစျေးကို ပြောင်းသွားပြီး ဒီမှာ မနေတော့ဘူးဆိုတော့ ဒီငွေက မလိုတော့ဘူးပေါ့...”
“ယူလိုက်ပါ....”
“ကောင်းပါပြီ...”
ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လင်းကျင်းက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို လက်ခံလိုက်သည်။
ထို့နောက် အနည်းငယ် စကားပြောဆိုပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
လင်းကျင်း ထွက်သွားသည်နှင့် အစောပိုင်းက ရှိနေခဲ့သော လူငယ်ကျင့်ကြံသူက စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်းအနားသို့ ရောက်လာသည်။
“စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်း… သူက ဘယ်သူမို့လို့ ဒီလောက်ထိ ကူညီပေးနေတာလဲ.. ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေတောင် ပြန်အမ်းပေးလိုက်သေးတယ်...”
“အရင်တုန်းကဆို...”
လူငယ်ကျင့်ကြံသူက ဆက်ပြောမည် အလုပ်တွင် စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်း၏ အဓိပ္ပါယ်ပါသော အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်း ပါးစပ်ပိတ်သွားသည်။
စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်းက လင်းကျင်း ထွက်ခွာသွားသည့် နောက်ကျောကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“သူ့ကို အထင်မသေးနဲ့...”
“အခု သူက ယွဲ့ပေါင်လောရဲ့ ဧည့်အကြီးအကဲ ဖြစ်နေပြီ...”
“ပြီးတော့ နောင်ကျရင် စကားပြောတဲ့အခါ ပိုသတိထား...”
“မပြောသင့်တာဆိုရင် ပေါ့ပေါ့ဆဆ မပြောနဲ့...”
လူငယ်ကျင့်ကြံသူက ချက်ချင်း ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။
“စီမံခန့်ခွဲသူ ဂျန်း၊ ကျွန်တော် မှတ်သားထားပါ့မယ်...”
ထို့နောက် လင်းကျင်း၏ အဝေးသို့ ရွေ့လျားသွားသော နောက်ကျောကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အားကျမှုများ ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ယွဲ့ပေါင်လောရဲ့ ဧည့်အကြီးအကဲလား...”
“စောစောကတည်းက သူနဲ့ ရင်းနှီးခွင့် ရခဲ့ရင် ကောင်းမှာပဲ...”
အပြင်ပိုင်းကျင့်ကြံသူစျေး၏ စီမံခန့်ခွဲရေးရုံးမှ ထွက်လာပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် အတွင်းပိုင်းကျင့်ကြံသူစျေးသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
သူသည် ကျင့်ကြံသူစျေးထဲတွင် အရင် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုကာ ဟင်းချက်ရန် လိုအပ်သော ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။
ထို့နောက် ယွဲ့ပေါင်လောသို့ သွားကာ အကြီးအကဲ ယွီကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
အကြီးအကဲ ယွီက ညနေပိုင်း အလုပ်ပြီးသွားလျှင် လာခဲ့မည်ဟု ပြောလိုက်ခဲ့သည်။
ယွဲ့ပေါင်လောမှ ပြန်လာပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် သူ၏ ခြံဝင်းသို့ တိုက်ရိုက် ပြန်သွားခဲ့သည်။
အချိန်များစွာ ကျန်သေးပြီး ဧည့်ခံပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ရန်လည်း အလျင်မလိုသေးသဖြင့် လင်းကျင်းသည် သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ အပြစ်အနာအဆာကင်းဓားကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။
ထို့နောက် ဓားကို ဆက်လက် သန့်စင်သိမ်းသွင်းခြင်းကို ပြန်စတင်လိုက်တော့သည်။