အခန်း (၅၃) - မြို့အပြင်ဘက်
ယမန်နေ့က
မြို့အပြင်ဘက်ရှိ ဓားပြစခန်းတွင် မြို့စားမင်း၏ လက်အောက်ငယ်သားများ နောက်ကျမှ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။ သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေသည်မှာ တိုက်ပွဲတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ လူသတ်ပွဲတစ်ခုသာ ဖြစ်လေသည်။
အရှေ့ဆုံးမှ မုတ်ဆိတ်မည်းနှင့် တောင့်တင်းသော လူမှာ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ဟန်တူလေသည်။ သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်လေသည်။
“ဒါက...”
သူက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေသည်။
စခန်းက တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။ ဓားပြတစ်ယောက်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးများ ခြောက်သွေ့နေပြီး လက်နက်များ ကျိုးပဲ့ကာ အလောင်းများ နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲနေလေသည်။
သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများထဲမှ တစ်ဦးက စိုးရိမ်တကြီး တီးတိုးမေးလိုက်လေသည်။
“ဒီမှာ ဘာတွေများ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ...”
သူက မုတ်ဆိတ်နှင့် လူဘက်သို့ လှည့်လိုက်လေသည်။
“တပ်မှူးရှန်း... ကျွန်တော်တို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ...”
တပ်မှူးရှန်းမှာ တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ အစီအစဉ်က ရိုးရှင်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အဖွဲ့က လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနိုင်သော ဓားပြများကို အရင်တိုက်ခိုက်မည်ဖြစ်ပြီး မြို့စားမင်းကိုယ်တိုင်က အခြားအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့နှင့်အတူ အနီးအနားတွင် ပုန်းအောင်းကာ လွတ်လမ်းများကို ဖြတ်တောက်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ... ဘာမှ မျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။
“....သွားပြီး မြို့စားမင်းကို အကြောင်းကြားပြီး ဒီကိုလာဖို့ ပြောလိုက်...”
နောက်ဆုံးတွင် တပ်မှူးရှန်းက အမိန့်ပေးလိုက်ပြီးနောက် အလောင်းများကြားတွင် လျှောက်သွားကာ သေချာစွာ လေ့လာကြည့်လိုက်လေသည်။
သူ၏ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများက ဓားပြအများစုမှာ အားကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းအောက်တွင် သေဆုံးသွားကြကြောင်း သတိပြုမိလေသည်။
ထို့အပြင် ရွာသားများ၏ အလောင်းများစွာကိုလည်း သူ တွေ့လိုက်ရပြီး အများစုမှာ ဝံပုလွေများ သို့မဟုတ် ဓားများဖြင့် အသတ်ခံထားရခြင်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။
မကြာမီ တပ်မှူးရှန်းက ခေါင်းပေါက်ကွဲသွားသော ပိန်လှီလှီ အလောင်းတစ်လောင်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။ သူက အကဲခတ်ရန် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ရာ အခြေအနေကို စတင်နားလည်လာသဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားလေသည်။
“....ဒီက ဖမ်းဆီးခံထားရသူတွေ သေဆုံးရတာက ဓားပြတွေကြောင့် ဖြစ်ပုံရတယ်... သူတို့က ထွက်ပြေးဖို့ ပြင်ဆင်နေပုံပဲ...”
လူတစ်ယောက်က သတိထားကာ မေးလိုက်လေသည်။
“တပ်မှူးရှန်း... ခင်ဗျား ဆိုလိုတာက...”
“ဟုတ်တယ်...” တပ်မှူးရှန်းက ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။
“ဒီဓားပြအဖွဲ့က မကြာခင်မှာ အင်အားကြီးတဲ့ ရန်သူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ပြီး အဲဒီလူရဲ့ ရှင်းလင်းမှုကို ခံလိုက်ရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်...”
ထိုစဉ် အနီးအနားမှ အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
“တ-တပ်မှူးရှန်း! ဒါကို လာကြည့်ပါဦး!”
အလောတကြီး အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် တပ်မှူးရှန်းက သူ၏ လူများနှင့်အတူ အလျင်အမြန် သွားကြည့်လိုက်လေသည်။ ထိုနေရာတွင် သူတို့၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်၌ နောက်ထပ် ခေါင်းမရှိသော အလောင်းတစ်လောင်း ရှိနေလေသည်။
သို့သော် သူက နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်.... ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အငွေ့အသက်ကြောင့် ဖြစ်လေသည်။
“အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူ...?”
သူက အံ့ဩတကြီး တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေသည်။
“ဟုတ်ကဲ့ တပ်မှူး... ပြီးတော့ ကြည့်ရတာ ဒါက ဓားပြခေါင်းဆောင်ရဲ့ အလောင်းပဲ...”
အလောင်းကို စစ်ဆေးပြီးနောက် သူ၏ လူများထဲမှ တစ်ဦးက သတင်းပို့လိုက်လေသည်။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သော ဓားပြခေါင်းဆောင်နှင့် ထိုဓားပြ သေဆုံးသွားသည့် အချက် နှစ်ခုစလုံးကြောင့် တပ်မှူးရှန်းမှာ ထပ်မံအံ့ဩမနေဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများဆိုသည်မှာ သာမန် ကျင့်ကြံသူများ မဟုတ်ဘဲ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော အဆင့်တစ်ခုတွင် ရပ်တည်နေသူများ ဖြစ်သည်။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ရှိသူများသာ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံသူ မိသားစုများ တည်ထောင်နိုင်ရသည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ ခွန်အားကြောင့်သက်သက် မဟုတ်ပေ။
၎င်းမှာ ဤအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းက ပြီးပြည့်စုံသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ဆိုလိုပြီး သူတို့ကို သေမျိုးများနှင့် လုံးဝ ကင်းကွာသွားစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်၊ သူတို့၏ သက်တမ်း၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက သူတို့ကို ဆက်ဆံပုံပင် အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများနှင့် အထက်ရှိသူများသာ တာအိုကို မှိန်ဖျော့ဖျော့ ခံစားနိုင်ပြီး အခြားသူများ မမြင်နိုင်သော အမှန်တရားများကို အရိပ်အမြွက် မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။
ထို့ကြောင့် ဤအဆင့်က အင်မော်တယ် လမ်းစဉ်၏ စစ်မှန်သော အစပြုခြင်းကို ကိုယ်စားပြုလေသည်။
ကလောက်ဗီးလ်မြို့ တစ်မြို့လုံးတွင်ပင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူ မည်မျှရှိသည်ကို တပ်မှူးရှန်း လက်ချိုးရေတွက်၍ ရလေသည်။ ယခုအခါ ထိုကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက်က ပျက်စီးနေသော ဤစခန်းထဲတွင် သေဆုံးနေလေသည်။
“ဒါက... မြန်မြန်သွားပြီး မြို့စားမင်းကို အကြောင်းကြားလိုက်...
” အခြေအနေ၏ လေးနက်မှုကို သတိပြုမိကာ တပ်မှူးရှန်းက ပြောလိုက်လေသည်။
“ဟ-ဟုတ်ကဲ့!”
ထိုလူက ပြေးထွက်သွားပြီး တပ်မှူးရှန်းက အလောင်းများကို စိုက်ကြည့်ရင်း ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။
“ဒါက မိသားစုကြီး လေးခုရဲ့ လက်ချက်များလား... ဒါမှမဟုတ် တခြားတစ်ယောက်ယောက်လား...”
သူက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေသည်။
သို့သော် သူ ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။
“အရေးမကြီးပါဘူး... ဓားပြတွေ သေသွားပြီပဲ... ကျန်တာကို မြို့စားမင်းကိုပဲ ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်တော့မယ်...”
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခပ်လှမ်းလှမ်း တစ်နေရာ၌ ဓားများဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခံထားရသည့်အလား သို့မဟုတ် သားရဲများ ကိုက်ဖြတ်ထားသည့်အလား နေရာအနှံ့ စုတ်ပြဲပြီး အပေါက်များ ဖြစ်နေသော ဝတ်ရုံစုတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျယ်ဝန်းသော ပုံရိပ်တစ်ခုက မြေသားလမ်းတစ်လျှောက် ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာနေလေသည်။
ထိုပုံရိပ်၏ လက်မောင်းထဲတွင် ကောင်မလေးတစ်ဦးကို ပွေ့ချီထားလေသည်။ ယင်ရို၏ မျက်နှာက ဖြူရော်နေပြီး ပါးပြင်များတွင် မျက်ရည်ခြောက်များ၏ အရာများ ကျန်ရစ်နေဆဲပင်။ နောက်ဆုံးတွင် မောပန်းမှုက သူမကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး ထိုပုံရိပ်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ကွေးကွေးလေး အိပ်မောကျနေလေသည်။
ထိုပုံရိပ်၏ ခြေလှမ်းတိုင်းက တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ၎င်း၏ ပတ်လည်လေထုထဲတွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ ဖိအားတစ်ခု ကျန်ရစ်နေလေသည်။
၎င်းက တောထဲမှ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များကိုပင် သူ လျှောက်သွားသော လမ်းကြောင်းမှ ရှောင်ရှားသွားစေသည့် အငွေ့အသက်မျိုး ဖြစ်လေသည်။
စုတ်ပြဲနေသော ဝတ်ရုံက တွဲလောင်းကျနေပြီး သူ၏ ပုံစံအများစုကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း သူ့ထံတွင် တွယ်ကပ်နေသော သွေးနှင့် သေခြင်းတရား၏ အနံ့အသက်ကိုမူ မည်သည့်အရာကမျှ ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ပေ။
၎င်းမှာ ဂိုးလ်ဒီပင် ဖြစ်သည်။
သူက ဓားပြစခန်းဘက်သို့ရော၊ သူ ချန်ထားခဲ့သော အလောင်းများဆီသို့ပါ လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။
ကောင်မလေးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပွေ့ချီလျက် ဂိုးလ်ဒီက ကလောက်ဗီးလ်မြို့ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်ကာ ဆက်လက်လျှောက်သွားလေသည်။
ဂိုးလ်ဒီ မြို့တံခါးသို့ ရောက်သောအခါ အစောင့်များက ထိုပုံရိပ်ကို ချက်ချင်း သတိထားမိလိုက်ကြသည်။ စုတ်ပြဲနေသော ဝတ်ရုံ၊ နှေးကွေးပြီး တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများနှင့် သူ၏ လက်မောင်းထဲရှိ ကောင်မလေးတို့က သူတို့၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားသွားလေသည်။
“နေဦး... အဲဒါ...”
အစောင့်တစ်ဦးက မျက်လုံးမှေးကြည့်ရင်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေသည်။
“အဲဒါ...” အခြားတစ်ယောက်က တိုးညင်းသော အသံဖြင့် တီးတိုးပြောလိုက်လေသည်။
“သူ့ကို ငါ အရင်က မြင်ဖူးတယ်... မနေ့က ဆေးဆရာကြီးက သူနဲ့အတူ ဒီကို လာခဲ့တာလေ...”
သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် မှတ်မိသွားမှုများ ပေါ်လာသော်လည်း ၎င်းက တင်းမာမှုကို သိပ်မလျှော့ချနိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုပုံရိပ်နှင့် ပတ်သက်၍ တစ်ခုခုက... ကွဲပြားနေလေသည်။
သွေးစွန်းပြီး စုတ်ပြဲနေသော ဝတ်ရုံက လေးလံသော သေခြင်းတရား အငွေ့အသက်ကို သယ်ဆောင်ထားပြီး ၎င်းက စစ်မှုထမ်းဟောင်းများကိုပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေလေသည်။
“ငါတို့... သူ့ကို တားမလား...”
အစောင့်တစ်ဦးက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်ပြီး သူ၏ လှံကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။
အခြားတစ်ယောက်က ခေါင်းခါလိုက်လေသည်။
“မလိုဘူး... ဒီလူက တစ်ခုခုဆီကနေ ဒီကောင်မလေးကို ကယ်လာခဲ့တာ ရှင်းနေတာပဲ... ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ နောက်ခံကိုလည်း ငါတို့ သိထားပြီးပြီလေ... သူက အဲဒီ ဆေးဆရာကြီးရဲ့ ကိုယ်ရံတော် ဖြစ်ပုံရတယ်...”
ဒီခြိမ်းခြောက်နေပုံရတဲ့ ပုံရိပ်နဲ့ ပြဿနာမရှာချင်ဘူးဆိုတာကိုတော့ သူ ထည့်မပြောတော့ပေ။
ဂိုးလ်ဒီက သူတို့ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ တည်ငြိမ်ပြီး အေးဆေးသော ခြေလှမ်းများဖြင့် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ တံခါးကို ဖြတ်သွားသည်ကို မြို့စောင့်များက စောင့်ကြည့်နေကြသော်လည်း သူတို့ အနားရောက်ချိန်တွင် ဖိအားကို ခံစားနေရဆဲပင်။
ဖိအားက သွေးနှင့် ချွေးများကြောင့်သာ မဟုတ်ဘဲ အင်အားကြီး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးထံမှ ကျန်ရစ်ခဲ့သော သေခြင်းချီကြောင့် ဖြစ်သည်။
ပြင်းထန်၊ လေးလံပြီး အသက်ရှူကျပ်စေကာ ၎င်းက ဂိုးလ်ဒီ့ထံတွင် အရိပ်တစ်ခုလို တွယ်ကပ်နေလေသည်။ စစ်မှုထမ်းဟောင်းများပင် အလိုအလျောက် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားကြလေသည်။
အစောင့်များက အချင်းချင်း စိတ်မသက်မသာ အကြည့်များ ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး ဘာမှမလုပ်နိုင်ကြပေ။ အတွေ့အကြုံရှိသူများ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ ဤကဲ့သို့သော အငွေ့အသက်မျိုးကို တစ်ခါမှ မခံစားခဲ့ဖူးပေ။
၎င်းက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ သေခြင်းချီ ဖြစ်မှန်း သူတို့သာ သိခဲ့ပါက သူတို့အတွက် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူဆိုသည်မှာ ဤမြို့တွင် ဘုရားသခင်တစ်ပါးနှင့် တူသဖြင့် သူတို့ ဒူးထောက်မိလောက်မည် ဖြစ်သည်။
ဂိုးလ်ဒီက ပင်မလမ်းမကြီးအတိုင်း လျှောက်သွားရာ မကြာမီ ခပ်လှမ်းလှမ်းရှိ ဝေ့ ဆေးဖော်စပ်ရေး ခန်းမကို မြင်လိုက်ရလေသည်။
ဝေ့မေလင်းက ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ အမှတ်မထင် ထွက်လာလေသည်။ စုတ်ပြတ်နေသော ပုံရိပ်ပေါ်သို့ သူမ၏ မျက်လုံးများ ကျရောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူမ၏ တောက်ပသော အပြုံးက ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
သူမ ခဏတာ အေးခဲသွားပြီးနောက် အလျင်အမြန် သွားကြည့်လိုက်လေသည်။
“ဒါ... ဒါက...”
ဝေ့မေလင်းက ယင်ရိုကို မြင်ပြီး သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲတစ်ခုမှ ခုလေးတင် ထွက်လာသည့်အလား ဖြစ်နေသော ဂိုးလ်ဒီကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
“အရင်ဆုံး အထဲဝင်ရအောင်...”
ဝေ့မေလင်းက ဘာဖြစ်ခဲ့သလဲဟု မမေးတော့ပေ။ ဂိုးလ်ဒီ စကားမပြောနိုင်မှန်း သိသဖြင့် သူမက ယင်ရိုထံမှ ရှင်းပြချက်ကို တောင်းရမည် ဖြစ်သည်။
သူမက အိပ်ပျော်နေသော ကောင်မလေးကို ဂိုးလ်ဒီ၏ လက်မောင်းထဲမှ ညင်သာစွာ ယူလိုက်လေသည်။
“…”
သူ၏ သခင်၏ အမိန့် ပြီးမြောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်တော့ ဂိုးလ်ဒီက ထောင့်တစ်နေရာသို့ ရွှေ့ကာ လီဖုန်း ပြန်အလာကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။
--
ဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲသို့ အပြန်
လီဖုန်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်ကို ကြည့်ရင်း လင်းယွီ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားလေသည်။
“အယ်... မင်း အခုပဲ ပြန်တော့မလို့လား”
လင်းယွီက အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်လေသည်။ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခုကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ် ဤဂျူနီယာ၏ ဂရုမစိုက်သော သဘောထားကို မြင်ရတိုင်း သူ၏ နှလုံးခုန်သံများ မြန်လာလေသည်။
လူတစ်ယောက်က သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အကျိုးကျေးဇူးကို ဘယ်လိုများ ဒီလောက် ပေါ့ပေါ့ဆဆ သဘောထားနိုင်သလဲဆိုတာကို သူ နားမလည်နိုင်ပေ။
“ကျုပ် သွားစရာ ကိစ္စလေး ရှိလို့...”
လီဖုန်းက လင်းယွီ၏ စိုးရိမ်နေသော မျက်နှာကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး သူ၏ ထက်မြက်သော အကြည့်များက ထွက်ခွာတော့မည့်ပုံရသော အမျိုးသမီး တပည့်တစ်စုဆီသို့ လှစ်ခနဲ ရောက်သွားလေသည်။
သူ ထွက်သွားတော့မည့်အချိန်မှာပင် လီဖုန်းက အောက်ဘက်မှ သူ၏ ဝတ်ရုံကို ဆွဲခံလိုက်ရသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လင်းယွီက သူ၏ အဝတ်ကို ကိုင်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။
“ကြည့်စမ်း! ဒီနေ့ ပွဲစဉ်ကို ဆက်ကြည့်ဖို့ ဘာလို့ မနေတာလဲ... ဒါထက် ပိုအရေးကြီးတာ ဘာရှိလို့လဲ... မင်း နားလည်ဖို့ ခက်နေရင် ငါ့ရဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတွေကိုတောင် မျှဝေပေးလို့ ရပါတယ်!”
လင်းယွီက လီဖုန်း၏ အဝတ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆွဲရင်း ပြောလိုက်လေသည်။
လီဖုန်းက မယုံကြည်နိုင်စွာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး ဝတ်ရုံ လုံးဝ ကျွတ်မကျသွားစေရန် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်လေသည်။
“ဆ-ဆွဲတာ ရပ်စမ်း! ကျုပ် ကိစ္စတွေကို ခင်ဗျားက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဂရုစိုက်နေရတာလဲ... ဟေ့!”
သူက ရမ္မက်ကြီးသူ တစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း လူရှေ့သူရှေ့တွင် ဤသို့ ပြသရသည်ကို နှစ်သက်သည်ဟု မဆိုလိုပေ။
သူတို့ပတ်လည်ရှိ တပည့်အနည်းငယ်က သတိထားမိသွားကြပြီး ဤထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကို အကဲခတ်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြလေသည်။
လင်းယွီက ပို၍ ပြင်းထန်စွာ ဆွဲလိုက်လေသည်။
“လာပါ! ခဏလောက် ထပ်နေလိုက်ပါ! နောက်ကျရင် မင်း ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်လိမ့်မယ်! ဒါ မင်းကောင်းဖို့အတွက်ပဲ!”
လင်းယွီက သူ၏ ဝတ်ရုံကို ခေါင်းမာစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသဖြင့် လီဖုန်း၏ အကြည့်များ ခက်ထန်လာလေသည်။
.
“စီနီယာအစ်ကို၊ ကျုပ် ကျိန်တွယ်တယ်... ခင်ဗျားသာ မလွှတ်ရင် ကျုပ်-“
သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်မှ ကျယ်လောင်သော အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အနီးအနားရှိ တပည့်များစွာ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားလေသည်။ နောက်ပွဲစဉ် စတင်ပြီဖြစ်ပြီး လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများက ကွင်းပြင်ဆီသို့ လှည့်သွားကြရာ လင်းယွီလည်း ပါဝင်လေသည်။
အာရုံလွှဲသွားမှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ လီဖုန်းက ရုတ်တရက် လှည့်ပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆွဲကာ လင်းယွီထံမှ လွတ်မြောက်သွားလေသည်။
“ဟေ့! ပြန်လာခဲ့!”
လင်းယွီက အော်လိုက်လေသည်။
လီဖုန်းက နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ချက်ချင်း ပြေးထွက်သွားလေသည်။
မကြာမီ လီဖုန်း အရှိန်လျှော့လိုက်ပြီး တိုင်တစ်တိုင်ကို မှီလိုက်လေသည်။
သူက ခေါင်းခါရင်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်လေသည်။
“တကယ်ပါပဲ... စီနီယာအစ်ကိုလင်းယွီက ဘာဖြစ်နေတာလဲ... သူ အရမ်းထူးဆန်းတာပဲ...”
ထို့နောက် သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုအမျိုးသမီး တပည့်တစ်စု တစ်နေရာရာသို့ ထွက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ သူတို့နောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။
ခဏအကြာတွင် သူတို့က ကွင်းပြင်မှ ခုလေးတင် ထွက်လာသော ဖန်ဇီယန်ကို ဝိုင်းရံနေကြသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ရှုံးနိမ့်သွားသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာက မှောင်မိုက်နေဆဲဖြစ်ပြီး တင်းမာနေပုံရလေသည်။
မိန်းကလေးများက သူမထံသို့ တိုးကပ်လာကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများက ထက်မြက်ကာ ရက်စက်ပြီး သူမ လှုပ်ရှားရန် နေရာမရှိသလောက် ဖြစ်နေလေသည်။
လီဖုန်းက ကောက်ကျစ်စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။
“အင်း... ဒါ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာတော့မယ်...”
သူက ပုန်းကွယ်နေပြီး ဖြစ်တော့မည့်အရာကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်တော့၏။