အခန်း (၁၀) ကျီထိုက်ဒါ
ဒါကို တွေးမိလိုက်သောအခါ သူသည် မသိစိတ်မှ နှာခေါင်းကို သပ်လိုက်မိပြီး မျက်လုံးများမှာ စိတ်ကူးယဉ်နေသည့် ပုံစံ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ထိုစဉ်က သူသည် သူ၏ ငယ်သူငယ်ချင်း ဟွာလုလူ နှင့် "ရိုမန်းတစ်ဆန်မှု" ကို တိုးတက်စေရန်အတွက် တိတ်တဆိတ် ဖော်စပ်ထားသော ရာဂ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင် အချို့ကို "စမ်းသပ်ကြည့်ချင်သည့်" မကောင်းသော အတွေးပင် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
သို့သော် ဟွာလုလူ၏ မုဆိုးလင်မှာ တကယ့်ကို အဆိပ်အတောက် ဖြစ်ပေသည်...
သူသည် ရေဒါတပ်ထားသကဲ့သို့ပင်... လီကွေ့သိုင်သည် ဟွာလုလူ ၏ အိမ်နားသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်တိုင်း သို့မဟုတ် ရွာအဝင်ဝတွင် ဟွာလုလူ နှင့် စကားပြောလိုက်ရုံမျှဖြင့် မုဆိုးမှာ ရောက်ရှိနေတတ်သည်...
မုဆိုးသည် လီကွေ့သိုင်ကို မရိုက်ခဲ့ပါ (အဓိကကတော့ သူ၏ အဖေ ဖြစ်သူ ရွာသူကြီးနှင့် သူ၏ အမေ ဖြစ်သူကို ကြောက်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်).. သို့သော် သူသည် ဟွာလုလူ ကိုသေမတတ် ရိုက်နှက်ဆဲဆိုခဲ့ပေသည်။
အစပိုင်းတွင် လီကွေ့သိုင်သည် မုဆိုး၏ ဒေါသကြောင့်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် မူးယစ်နေသော ရွာသားတစ်ဦးထံမှ အမှန်တရားကို သိရှိခဲ့ရသည်။
ဒါကလည်း သူလက်ချက်ပင်..
ဟွာလုလူ နှင့် မုဆိုးတို့ မင်္ဂလာဆောင်သည့်နေ့တွင် လီကွေ့သိုင်သည် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ အရက်သောက်ခဲ့ပြီး…
ထို့နောက် သူသည် မကောင်းသော အတွေးတစ်ခု ဝင်ရောက်လာပြီး မင်္ဂလာလက်ဆောင်ထဲသို့ "ခြေဆန့်မျက်လုံးပြူး ဆေး" ဟု အမည်ပေးထားသည့် လက်သီးဆုပ်အရွယ်အစား ရှိသော.. အနက်ရောင် သန်းနေသော.. အလွန်ကြီးမားသည့် "အားဖြည့်" ဆေးတစ်လုံးကို တိတ်တဆိတ် ရောနှောလက်ဖွဲ့ခဲ့လိုက်သည်။
သူ၏ မူလ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မင်္ဂလာဦးညတွင် မုဆိုးကို "စွမ်းဆောင်ရည် ပြသနိုင်စေရန်" ဖြစ်သော်လည်း... သူသည် သူ၏ ဆေးဝါးဖော်စပ်မှု စွမ်းရည်ကို အထင်သေးလွန်သွားခဲ့ပြီး ဆေးပြား၏ "စွမ်းအား" ကို အထင်သေးသွားခဲ့မိသည်။
ထိုညတွင် မုဆိုးသည် "ခြေဆန့်မျက်လုံးပြူး ဆေး" ကို သောက်သုံးပြီးနောက် တကယ်ပင် "သန်မာ" လာခဲ့သော်လည်း သူသည် လွန်စွာ သန်မာလွန်းလှသဖြင့် "ပေါက်ကွဲမတတ်" ဖြစ်သွားခဲ့သည်...
နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်များမှာ လွန်စွာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး ထိုညတွင် မုဆိုး၏ အော်ဟစ်သံများကို ရွာ၏ တစ်ဝက်ခန့်မှ ကြားခဲ့ရသည်ဟု ဆိုကြသည်။
မုဆိုး၏ "အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ကိရိယာ" မှာ ကြီးမားသော ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရရှိသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ငြိမ်းချမ်းစွာ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ကရိယာ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များမှာမူ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ရလေပြီ။
ထိုအချိန်မှစ၍ မုဆိုး၏ စိတ်ဓာတ်မှာ လုံးဝ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
သူသည် သူ၏ မကျေမနပ်မှုများ အားလုံးကို ဟွာလုလူ ပေါ်သို့ ပုံချလိုက်ပြီး သူမနှင့် သူမ၏ ချစ်သူဟောင်း လီကွေ့သိုင်တို့သည် သူ၏ ကံဆိုးမှု၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်လိုက်တော့သည်။
သူသည် ရေစက်ဆုံတိုင်း သူမကို ရိုက်နှက်ကန်ကျောက်ခဲ့သည်။
အမှန်တရားကို သိရှိပြီးနောက် လီကွေ့သိုင်သည် ခံစားချက် မရှိလှဘဲ ကြည့်ရှုမနေနိုင်ခဲ့ပေ။
ထို့ကြောင့် များစွာ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် သူသည်... သူ၏ အခြေခံမျှသာ ရှိသော.. မဆိုးလှသော လက်နက်ပြုလုပ်မှု စွမ်းရည်များကို အသုံးပြု၍ မုဆိုးအတွက် သစ်လွင်သော "ပြစ်မှုကျူးလွန်ရေး ကိရိယာ" တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။
သူသည် သူ၏ နှလုံးသားတစ်ခုလုံးကို အသုံးပြု၍ "မာကျောသော" နှင့် "ခိုင်ခံ" သည်ဟု သူယူဆထားသည့် အရာများ.. ဖြစ်သည့် နွားအိုကြီးများ ဂျိုများ.. တောဝက်များ၏ အစွယ်များနှင့် ဘယ်ကမှန်းမသိသော သံတိုသံစ အပိုင်းအစလေးများ စသည်တို့ကို စုဆောင်းခဲ့သည်... နောက်ဆုံးတွင် သူသည်... စင်တီမီတာ ၈၀ ခန့် ရှည်လျားသော.. ကလေးတစ်ယောက်၏ လက်မောင်းကဲ့သို့ ထူထဲသော.. အနက်ရောင် လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော အဖုအထစ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့်.. တူတစ်ချောင်းကဲ့သို့ လေးလံလှသော... "လူလုပ် ပြစ်မှုကျူးလွန်ရေး ကရိယာ" တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်တော့သည်...
ထိုညတွင် သူသည် ကိုယ်တိုင်ဖော်စပ်ထားသော ပြင်းထန်သော အိပ်ဆေးကို အသုံးပြု၍ မုဆိုးကို သတိလစ်သွားအောင် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးနောက် မုဆိုး၏ အိမ်မက်ထဲတွင် "တပ်ဆင်ခြင်း" ခွဲစိတ်မှုကို တိတ်တဆိတ် ပြုလုပ်ပေးခဲ့ပြီး... "လုပ်ငန်းစဉ်မှာ လွန်စွာ ကြမ်းတမ်းလှသဖြင့် ဖော်ပြရန်ပင် မဝံ့ရဲပေ"
ထို "လူလုပ် ပြစ်မှုကျူးလွန်ရေး ကရိယာ" ၏ အကူအညီဖြင့် သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပြန်လည် ရရှိသွားပါက မုဆိုးသည် ဟွာလုလူ ကို ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံနိုင်လိမ့်မည်ဟု မူလက ထင်မှတ်ခဲ့သည်။
ရလဒ်အနေဖြင့်... သူသည် သူ၏ လက်ရာ၏ "စွမ်းအား" ကို နောက်တစ်ကြိမ် အထင်သေးသွားခဲ့မိပြန်သည်။
မုဆိုး သတိရလာသောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါ်ပေါက်လာသော "အရာ" ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် သတိလစ်လုမတက် ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး.. ထိုအရာသည် လမ်းလျှောက်သည့်အခါ ချောက်ချောက်ချောက်ချောက် အသံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး လွှဲယမ်းလိုက်ပါက ကြယ်တံခွန် တူအဖြစ်ပင် အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ပေသည်။
ထိုအရာသည် ‘ပြစ်မှုကျူးလွန်ရန်’ အသုံးပြု၍ မရနိုင်ပေ.. လမ်းလျှောက်သည့်အခါတွင်ပင် လက်ဖြင့် မတင်ထားပါက ဟန်ချက်ပျက်ကာ လဲကျသွားနိုင်သည်။
နေ့စဉ် ဘဝမှာ ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး မုဆိုးသည် အရာရာကို ဟွာလုလူ နှင့် လီကွေ့သိုင် တို့ပေါ်သို့ ပုံချလိုက်ကာ ဟွာလုလူ အား ကံဆိုးမှုပေါင်းစုံ၏ အရင်းအမြစ်ဟု ယုံကြည်ရင်း သူမအား ရိုက်နှက်ဆဲဆိုမှုများကို ပိုမို ပြင်းထန်စွာ ပြုလုပ်တော့သည်။
သူ၏ "အခြားသူများကို ကူညီခြင်း" ၏ မနှစ်မြို့ဖွယ် အတွေ့အကြုံကို ပြန်လည် သတိရရင်း လီကွေ့သိုင်သည် မိမိကိုယ်ကို ပါးရိုက်ချင်စိတ်များ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူသည် တကယ်ပင် စေတနာကောင်းဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း အရာရာကို ပျက်စီးစေခဲ့သည်..
"ဟူး.. အတိတ်ဆိုတာ ပြန်လည် သတိရရင် လွန်စွာ နာကျင်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်..." သူသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "အမတ ကျင့်ကြံရေး အခြေခံ လက်စွဲ" ကို အိတ်ထဲသို့ သာမန်အတိုင်း ထည့်လိုက်ကာ ခေါင်းအုံး သို့မဟုတ် စားပွဲခြေထောက်ခုရန် အဖြစ် အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်လိုက်၏။
ထိုစဉ်မှာပင် ကျူးကဲမင်သည် အရာရာကို ရှင်းပြပြီးသွားခဲ့ပြီး ပြောလိုက်သည်...
"ကဲပါ.. မင်းတို့ အားလုံး မင်းတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဂူအသီးသီးဆီ သွားရောက်ပြီး သန့်ရှင်းရေးလုပ်ကာ အနားယူကြပါ..မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းထားကြ..."
သူသည် စကားကို ခဏရပ်လိုက်ပြီး အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
"မနက်ဖြန်ကျရင် မင်းတို့အတွက်... ဇနီးမယားများ စီစဉ်ပေးပါမယ်"
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ကျူးကဲမင်သည် လှည့်ထွက်သွားခဲ့ရာ အခြားသော အတွေးများစွာ ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည့် လူငယ် အယောက်လေးဆယ်.. ငါးဆယ်ခန့် သာကျန်ရှိခဲ့တော့သည်။
"ဇနီးမယား... မနက်ဖြန်ကျရင် ငါ့မှာ ဇနီးမယား ရှိတော့မယ်..." လီကွေ့သိုင်သည် လက်များကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ယခင် ဝမ်းနည်းမှုများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
သူသည် အလွန် ဝမ်းမြောက်နေခဲ့ပြီး မနက်ဖြန်တွင် မည်သို့သော လှပသော အမျိုးသမီး ရောက်ရှိလာမည်ကို စိတ်ကူးယဉ်နေခဲ့တော့သည်။
သူမသည် အေးစက်လှပသော အမျိုးအစား ဖြစ်မလား...
သို့မဟုတ် ချစ်စရာကောင်းသော အမျိုးအစား ဖြစ်မလား...
သို့မဟုတ်... ပူပြင်းလှပသော အမျိုးအစား ဖြစ်မလား...
သူသည် နံပါတ် ၂၅၀ ရှိသော သူ၏ ဂူကို ရှာဖွေရန် ခြေလှမ်းကို မလိုက်စဉ်မှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဘေးဘက်မှ ရှောက်ရှိလာလေသည်။
ရောက်ရှိလာသူမှာ ဝိုင်းစက်သော မျက်နှာနှင့် မျက်လုံးသေးလေးများ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဝဝလင်လင် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူ၏ အပြုံးတွင် မူလအတိုင်း ရာဂ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့သည်။
လီကွေ့သိုင်သည် သူသည်လည်း ရံဖန်ရံခါတွင် ရာဂစိတ် ဖြစ်တတ်ကြောင်း ဝန်ခံသော်လည်း ဤဝဝလင်လင် အမျိုးသား၏ ရာဂစိတ်မှာမူ ပိုမို၍... သဘာဝကျနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။
"ဟေ့.. ဂျူနီယာ အစ်ကို.. မင်္ဂလာပါ" ဝဝလင်လင် အမျိုးသားသည် လက်အုပ်ချီ၍ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ပြုံးပြုံးပြုံးပြုံးဖြင့် မိမိကိုယ်ကို မိတ်ဆက်လိုက်သည်။
"ငါ့နာမည်က ကျီထိုက်ဒါ ပါ.. အဆင့် (၈) အဆင့်နိမ့် မြေဝိညာဉ်အမြစ် ရှိပါတယ်.. ခုနတင်ပဲ စာရင်းသွင်းခဲ့တာပါ.. ငါက မင်းရဲ့ ဂူဘေးနားက နံပါတ် ၂၄၉ မှာ ဖြစ်ပါတယ်..."
သူသည် အိမ်နီးနားချင်းတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ လီကွေ့သိုင်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
"မင်္ဂလာပါ.. မင်္ဂလာပါ.. ငါ့နာမည်က လီကွေ့သိုင် ပါ.. ငါ့မှာ အဆင့် (၉) အဆင့်နိမ့် မီးဝိညာဉ်အမြစ် ရှိပြီး နံပါတ် ၂၅၀ မှာ နေပါတယ်"
"နှစ်ရာ့ငါးဆယ်... ဟားဟား.. ဂျူနီယာ အစ်ကိုရဲ့ ဂူနံပါတ်က... တော်တော်လေး ထူးခြားတာပဲ..." ကျီထိုက်ဒါ က မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
နှစ်ဦးစလုံးသည် အချင်းချင်း ပြုံးပြလိုက်ကြရာ "တူညီသော ငှက်များ အတူတကွ ပျံသန်းကြသည်" ဆိုသည့် ခံစားချက်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရတော့သည်။
ကျီထိုက်ဒါ က အသံကို လျှော့လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဂျူနီယာ အစ်ကိုလီ.. ကြားလိုက်ရဲ့လား... မနက်ဖြန်ကျရင် ငါတို့ မင်္ဂလာဆောင်ရတော့မယ်... ဟဲဟဲ.. ငါတို့.. ဟဲဟဲ…လှပတဲ့သူ ဖြစ်ဖို့ မျှော်လင့်တာပဲ..."
လီကွေ့သိုင်က တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်၏... "ဟုတ်တယ်... ကျူးကဲ မိသားစုကတော့ တကယ့်ကို ထိရောက်မှု ရှိတာပဲ... အစားအသောက်.. နေစရာ ပေးတဲ့အပြင် အိမ်ထောင်ပြုဖို့ပါ စီစဉ်ပေးသေးတယ်... အခြားသူတွေဆီမှာ ဒီလို ပြုစုပျိုးထောင်မှုမျိုး မရှိဘူး..."
နှစ်ဦးစလုံးသည် လက်ချင်းတွဲထားကြပြီး မနက်ဖြန်တွင် "ဇနီးမယားများရတော့မည်" ဆိုသည့် ဝမ်းမြောက်မှုအတွင်းသို့ နှစ်မြုပ်နေစဉ်မှာပင် သူတို့ ဘေးနားမှ မကျေနပ်သည့် နှာခေါင်းရှုံ့သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
နှစ်ဦးစလုံး ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ အဆင့် (၅) ဝိညာဉ်အမြစ် ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ပါရမီရှင် ယဲ့ဖန် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ယဲ့ဖန်သည် မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် တွန့်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် မထေမဲ့မြင်ပြုမှုနှင့် ဒေါသအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်နေခဲ့သည်။
သူသည် လီကွေ့သိုင်နှင့် ကျီထိုက်ဒါ ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ အမတ လမ်းကြောင်းဆီ သွားရောက်ဖို့.. လောကီ တပ်မက်မှုတွေကို ဖြတ်တောက်ပြီး စိတ်ကို သန့်စင်စေဖို့ ရည်ရွယ်ရမယ်... ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး... ဒီလို လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို သမီးရည်းစား ဖြစ်ချင်စိတ်တွေ ဖြစ်ပေါ်ပြီး ဒီလို ယိုယွင်းပျက်စီးမှုဆီ ကျရောက်သွားရမှာလဲ”
“ဟွန်း..."
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် တစ်စက္ကန့်မျှ ထပ်မံနေထိုင်ပါက သူ၏ ကျင့်ကြံရေး စိတ်ဓာတ်ကို ပျက်စီးစေမည်ကဲ့သို့ပင် သူသည် ကျယ်လောင်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး လက်အင်္ကျီကို ခါလိုက်ကာ ကျောကို မတ်ဆန့်၍ ထွက်ခွာသွားတော့ရာ "အခြားသူများ *ရာဂမှာမူးယစ်နေချိန်တွင် ငါတစ်ယောက်တည်း သတိရှိနေသည်" ဆိုသည့် မြင့်မားလှသော အရှိန်အဝါကို ဆောင်ယူထားခဲ့သလိုပင်။
လီကွေ့သိုင်နှင့် ကျီထိုက်ဒါ တို့သည် ထိုနေရာတွင်ပင် မတ်တပ်ရပ်ကျန်ခဲ့ကြပြီး အချင်းချင်း ကြည့်ကာ လုံးဝ ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားကြလေတော့သည်။
ကျီထိုက်ဒါ က သူ၏ ဝဝလင်လင် မျက်နှာကို ကုတ်လိုက်ပြီး ဇာတ်ရှုပ်စွာ ပြောလိုက်၏... "ဂျူနီယာ အစ်ကိုလီ.. သူ... သူ ခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ... အနီရောင် အမှုန့်... ဦးခေါင်းခွံ... ငါတို့က ဇနီးမယား ရှာဖို့ စကားပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးလား... ဦးခေါင်းခွံတွေနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ..." (အသံတူ)
လီကွေ့သိုင်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တုန်ယင်သွားပြီး ထွက်ခွာသွားသော ယဲ့ဖန် ၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရကာ... "ဒီ ပါရမီရှင် ရဲ က ထူးခြားတဲ့ အလှအပ ခံစားမှုရှိတာ ဖြစ်နိုင်တယ်... သူက... ထူးခြားတဲ့ အရိုးဆောက်တည်ပုံ ရှိတဲ့သူတွေကို ကြိုက်တာလား..."
နှစ်ဦးစလုံး အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မထိန်းနိုင်သော ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်သွားတော့၏။
"ဟားဟားဟား... သူ့ကို ဂရုမစိုက်ပါနဲ့... သွားကြစို့.. ဂျူနီယာ အစ်ကိုလီ.. ငါတို့ ဒီနေရာနဲ့ အရင် ရင်းနှီးအောင် လုပ်ကြစို့.. မနက်ဖြန်... ဟဲဟဲ.. ဇနီးမယား ရဖို့ စောင့်ဆိုင်းကြစို့..." ကျီထိုက်ဒါ က လီကွေ့သိုင်၏ ပခုံးကို ဖက်လိုက်ပြီး နှစ်ဦးစလုံး ရယ်မောသံများနှင့်အတူ ကမ်းပါး ဂူများဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကြတော့သည်။
လီကွေ့သိုင် လျှောက်လှမ်းနေစဉ် သူ၏ စိတ်ထဲမှ စနစ်ကို ပြောလိုက်၏... "စနစ်.. မြင်ရဲ့လား... ဒါကိုပဲ မျှော်မှန်းချက်လို့ ခေါ်တာ... အချို့သူတွေက အမတလမ်းစဉ် အကြောင်း စဉ်းစားကြတယ်.. အချို့သူတွေက ဇနီးမယားတွေ အကြောင်း စဉ်းစားကြတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ ကွာခြားတယ်..."
【ဩော်... လက်ခံသူမှာ မည်သို့သော အဖိုးတန် အမြင်များ ရှိနေပါသလဲ...】
“ငါလား…ဟား..ဟား..”
"ငါ နှစ်ခုလုံးကို လိုချင်တယ်..."
စနစ် [ “....” ]
လီကွေ့သိုင် က အောင်နိုင်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ ကြွေးကြော်လိုက်သည်။
"ငါ အမတ လမ်းစဉ်ကိုလည်း လိုချင်တယ်.. ဇနီးမယားကိုလည်း လိုချင်တယ်... ဒါဟာ ငါတို့ ကျောက်ကပ်စစ်သူကြီးတွေရဲ့ တာ၀န်ပဲ..."