အခန်း (၃၃)

ဝုန်း…တောင်ပေါ်မှ ကျားတစ်ကောင် ဆင်းပြေးလာသကဲ့သို့ ရန်တုန်ချင်းသည် လူအုပ်ကြားထဲသို့ ဒေါသတကြီး ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေခဲ့ပြီး ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသော သူ၏ လက်သီးများက ရွာသားများထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားတော့သည်။ဤအချိန်တွင် ‘သံမဏိနှလုံးသား’ ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားသည် အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာလေသည်။သူ၏ သံမဏိကဲ့သို့ ခိုင်မာသော ခန္ဓာကိုယ်သည် စိတ်ခံစားချက်၊ စိတ်ဓာတ်နှင့် ယုံကြည်ချက်တို့ကဲ့သို့ အတွင်းစိတ်တွန်းအားများ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ပိုမိုအားကောင်းလာခြင်းဖြစ်သည်။သူ၏ ပေါက်ကွဲထွက်လာချိန်အတွင်း ခြံဝင်းထဲရှိ ရွာသားနှစ်ယောက်ကို အလျင်အမြန် ထိုးလှဲပစ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူက ရပ်တန့်မသွားဘဲ တစ်ယောက်တည်းဖြင့် အိမ်ဝင်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ကာ ရွာသားအများအပြား၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ထိုအချိန်တွင် စုမူသည် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများ ကာရံပေးခြင်းဖြင့် တံခါးဝမှတစ်ဆင့် အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ရန်တုန်ချင်း၏ ဒေါသထွက်နေသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း စုမူ၏ အပြုံးမှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

“ဒါက မင်းကို အညံ့ခံလာအောင် လုပ်ဖို့ မလုံလောက်သေးဘူးလား”တကယ်တော့ သူက ရန်တုန်ချင်းကို ခြောက်လှန့်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ စိတ်ညှို့ပညာဆိုတာ ဒီလောက်ထိ အံ့ဖွယ်ကောင်းလှသည် မဟုတ်ပေ။ စုမူ အနေဖြင့် မြွေဆိုးဂိုဏ်းမှ လူမိုက်တွေကို ထိန်းချုပ်ကိုင်တွယ်နိုင်သည် ဆိုသော်လည်း သူတို့၏ ခိုင်မာသည့် သစ္စာစောင့်သိမှုကို ရရှိရန်အတွက် လပေါင်းများစွာ နေ့တိုင်း စိတ်စွမ်းအားကို သုံးပြီး ဦးနှောက်ဆေးခဲ့ရတာ ဖြစ်သည်။အကြိမ်အနည်းငယ်သာ တွေ့ဖူးသေးသော ဂျက်စ်မင်း ဆိုလျှင် အသက်ပေး နာခံအောင် လုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။တစ်နည်းအားဖြင့် သူသာ တကယ် သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် အချိန်ကြာကြာ စိတ်ညှို့မထားရသေးသော ဂျက်စ်မင်းသည် ထိန်းချုပ်မှုမှ လွတ်ကင်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး မည်သည့် အန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာ မှ ကြုံတွေ့ရမည်မဟုတ်ပေ။သို့သော် ရန်တုန်ချင်းကမူ လောင်းကြေး မထပ်ရဲခဲ့ပေ။စုမူအနေဖြင့်မူ လောင်းကြေးရှုံးသွားခဲ့လျှင် ဤလောကတွင် သူရဲကောင်းများ အမှန်တကယ် များပြားလှကြောင်း သက်သေပြလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ အားလုံး အိမ်တွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ယဲ့ဖန်ယွီသည် ရုတ်တရက် ညာဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ လက်ငါးချောင်းကို ဖြန့်လိုက်ပြီး ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ညာဘက်လက်ကောက်ဝတ်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။“ဘေးဖယ်ကြ…”စကားဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ညာဘက်လက်၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းထိပ်တွင် မီးတောက်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လင်းလက်လာခဲ့သည်။

ရွှီး... ရွှီး... ရွှီး...

လက်ချောင်းထိပ်များတွင် မီးတောက်ငါးခု တောက်လောင်လာချိန်၌ ရန်တုန်ချင်းသည် သူ၏ နောက်ဘက်မှ လေထုအပူချိန် ရုတ်တရက် မယုံနိုင်လောက်အောင် မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ရှေ့မှ ရွာသားများ၏ ဖမ်းဆွဲမှုမှ အလျင်အမြန် ရုန်းထွက်ကာ ဘေးဘက်ရှိ ရွှံ့မြေထဲသို့ ဒိုင်ဗင်ထိုးချလိုက်တော့သည်။‘လက်ငါးချောင်း မီးတောက်ကျည်ဆန်’အလွန် ကျစ်လျစ်သော မီးတောက်ကျည်ဆန် ငါးခုသည် မီးတောက်ရှည်များ နောက်တွင် ဆွဲလျက် အရှိန်ပြင်းပြင်း ပစ်ထွက်လာသည်။ထို့နောက် လေထဲတွင် လှည့်ပတ်ရင်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောယှက်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော မီးတောက်ကျည်ဆန်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။တောက်ပသော ဥက္ကာပျံတစ်စင်းကဲ့သို့ ထိုမီးကျည်သည် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးရှိ လေထုကို လောင်ကျွမ်းကာ ပုံပျက်သွားစေပြီးနောက် ရှည်လျားသော မီးတောက်လမ်းကြောင်းကြီးက ထိတ်လန့်နေကြသူများ၏ မျက်နှာများကို လင်းထိန်သွားစေခဲ့သည်။ဘုန်း…အမြောက်ဆံငယ် တစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော မီးတောက်များသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို လင်းထိန်သွားစေခဲ့သည်။ ပေါက်ကွဲမှုနှင့် မီးတောက်များမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော လှိုင်းလုံးများသည် မမြင်ရသော ဧရာမ လက်ကြီးတစ်ခုပမာ ရွာသားများကို အရပ်ရပ်သို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။ထို့နောက် မီးပွားများ အမြောက်အမြား လွင့်ပျံလာကာ တောက်လောင်လှုပ်ရှားနေသော မီးပင်လယ်ငယ်တစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။ပြန်ထလာသော ရန်တုန်ချင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ဒီတိုက်ခိုက်မှုက... အရမ်း အစွမ်းထက်လွန်းတယ်။ယဲ့ဖန်ယွီသာ အရင်က ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို သူ့အပေါ် အသုံးပြုခဲ့မည်ဆိုလျှင် သံမဏိခန္ဓာကိုယ် ရှိသည့်တိုင် ဒဏ်ရာရသွားမည်မှာ သေချာပေသည်။အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာ သုံးခုကို ဖြတ်သန်းဖူးတဲ့ ထူးခြားစွမ်းအားရှင်ဆိုတာ ဒီလိုပဲ ဖြစ်ရမည်။ တကယ်သာ တိုက်ခိုက်ကြမည်ဆိုလျှင် အသစ်စက်စက် ထူးခြားစွမ်းအားရှင်ဖြစ်လာသော သူ့အနေဖြင့် အနီးကပ် မတိုက်နိုင်လျှင် တစ်ဆင့်နိမ့်နေဦးမည် ဖြစ်သည်။ထိုအတွေးက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ရန်တုန်ချင်းသည် အိမ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားလိုက်သည်။ဒုန်း…လေးလံသော သစ်သားတံခါးကြီးကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်လိုက်ကြသည်။ထိုအချိန်မှသာ လူတိုင်းသည် ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုမှ လွတ်မြောက်သွားသည့်အလား သက်ပြင်းချနိုင်ကြတော့သည်။

ယဲ့ဖန်ယွီက အသက်ကို အပြင်းအထန်ရှူနေရင်း ပြောလိုက်သည်။

“နေ့ဘက်မှာ အိမ်ထဲမှာပဲ နေသရွေ့ အဆင်ပြေတယ်။ အရိပ်ပုံသဏ္ဌာန်က နေ့ဘက်မှာ မပေါ်လာတတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ အိမ်တွေထဲမှာ အခြေခံအားဖြင့် ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိဘူး”သူသည် အမောဖြေရန် အချိန်အတော်ကြာယူလိုက်ရသည်။ ထိုတိုက်ခိုက်မှုက သူ့အပေါ် အတော်လေး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။အခန်းထဲတွင် ရန်တုန်ချင်းသည် စုမူကို ဒေါသမီးတောက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။စုမူသည် ထမ်းစင်ပေါ်မှ ထလိုက်ပြီး တုတ်ကောက်ကို အားပြုကာ ရန်တုန်ချင်းအနားသို့ လျှောက်လာလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြုံး၍ တစ်ဖက်လူ၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ကာ နားနားကပ်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။“ဂုဏ်ယူပါတယ်။မင်း… မစ္စ ဂျက်စ်မင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကယ်လိုက်ပြန်ပြီ။”ရန်တုန်ချင်းက လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ရာ မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးကြောများပင် ထောင်လာသည်။ ထို့နောက် ဘာတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ အခန်းထောင့်တစ်နေရာသို့ သွားရပ်နေလိုက်တော့သည်။ယဲ့ဖန်ယွီသည် ဤပုံမှန်မဟုတ်သော မြင်ကွင်းကို သတိပြုမိသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းကာ တစ်ခုခုကို တွေးတောနေမိလိုက်သည်။အခန်းထဲတွင် တစ်ဖန် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။ ခုနက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အန္တရာယ်ကြီးပြီးနောက် မည်သူမျှ စကားပြောရန် စိတ်မရှိကြတော့ပေ။ အားလုံးက စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားနေကြသည်။ စိတ်ဓာတ်ပိုမိုနူးညံ့သော ဝမ်လီသည် အခန်းထောင့်တွင် ခွေခွေကလေး ထိုင်ကာ ခေါင်းကို ပေါင်ကြားတွင် အပ်ကာ တိတ်တဆိတ် ရှိုက်ငိုနေခဲ့သည်။

ဤတိုက်ပွဲအပြီးတွင် ယဲ့ဖန်ယွီ၏ အဖွဲ့မှ ဝမ်ထောင်နှင့် ကျောက်ကန်းတို့ နှစ်ယောက် ကျဆုံးခဲ့ပြီး စုမူတို့ဘက်တွင်လည်း လူသုံးယောက် ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။သို့သော် စုမူကမူ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမနေခဲ့ပေ။ ယင်းအစား ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ရှိ ရွာသားများကို အလွန် စိတ်ဝင်စားစွာဖြင့် ကြည့်ရှုလေ့လာနေခဲ့သည်။

ယဲ့ဖန်ယွီ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော မီးတောက်များသည် အချိန်ကြာကြာ မခံနိုင်ပုံရသည်၊ သို့မဟုတ် အိပ်မက်ဆိုးထဲရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခုခုက ထိုမီးတောက်များကို ချေဖျက်ပစ်လိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ရွာထဲတွင် အကြီးအကျယ် မီးလောင်ကျွမ်းမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်ရမည့်အစား မီးတောက်များသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။အတွင်းသို့ ပြေးဝင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော ရွာသားများမှာလည်း မီးတောက်များကြောင့် ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားကြပုံရသည်။စုမူ၏ စူးစိုက်ကြည့်ရှုမှုအောက်တွင်၊ စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် အပြင်ဘက်ရှိ ရွာသားများ သည် ပြန်လည်စုဝေးလာကြပြီး ခြံဝင်းထဲသို့ တစ်ဖန် ဝင်ရောက်လာကြတော့သည်။ တို့သည် ပိုမို များပြားစွာ စုဝေးလာကြပြီး ဇွန်ဘီများပမာ မျက်နှာအမူအရာ ကင်းမဲ့နေကြကာ နောက်ဆုံးတွင် ခြံဝင်းတစ်ခုလုံး အပြည့်အနှက် ဖြစ်သွားတော့သည်။အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ရွာသားများသည် ခြံဝင်းထဲ ရောက်ရှိပြီးနောက် တံခါးဝကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေကြပြီး အလွန်ခိုင်မာပုံရသော သစ်သားတံခါးကို ဖျက်ဆီးရန် တစ်ယောက်မျှ ရှေ့တိုးမလာကြခြင်းပင်။ သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့စေရန် မှော်ဆန်သော စွမ်းအားတစ်ခုခု ထည့်သွင်းထားသကဲ့သို့ပင်။သူတို့သည် တောင့်တင်းစွာ ရပ်နေကြပြီး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေကြသည်။ ခြံဝင်းတစ်ခုလုံး မည်းမှောင်နေသော ပုံရိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း တိတ်ဆိတ်မှုကသာ လွှမ်းမိုးနေခဲ့သည်။စုမူသည် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ထိုလူများ၏ အကြည့်များနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ သူက ခေါင်းကို အနည်းငယ်ငုံ့လိုက်ရာ မျက်မှန်က အောက်သို့ လျှောကျလာပြီး ကြက်သီးထဖွယ် တောက်ပနေသော မျက်လုံးတစ်စုံ ပေါ်လာသည်။ မမြင်ရသော စိတ်စွမ်းအားတစ်ရပ်သည် သူ့မျက်လုံးများမှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာကာ အသက်ဆယ့်ခုနစ်၊ ဆယ့်ရှစ်နှစ် အရွယ်ခန့်ရှိသော ရွာသားလူငယ်တစ်ဦးကို တိတိကျကျ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။သူသည် ရွာသားများကို စိတ်ညှို့ရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် မည်မျှပင် စိတ်စွမ်းအားများ ထည့်သွင်းစေကာမူ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ အသက်ရှင်နေသော လူတစ်ယောက်အစား အလောင်းတစ်လောင်းထဲသို့ စိတ်စွမ်းအားများ ထည့်သွင်းနေရသကဲ့သို့ တုံ့ပြန်မှု လုံးဝမရှိပေ။ရွာသားများသည် အိမ်ဝင်းထဲတွင် ငါးမိနစ်ခန့် ရပ်နေပြီးနောက် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သူတို့သည် ခြေလှမ်းများကို နှေးကွေး လေးလံစွာ ရွှေ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် စုမူ၏ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

“ဒီရွာသားတွေက ဒီလိုပဲ။ အိမ်ထဲရောက်သွားတာနဲ့ ထပ်မတိုက်ခိုက်တော့ဘူး။”ယဲ့ဖန်ယွီသည် မည်သည့် အချိန်ကတည်းက ရောက်လာမှန်းမသိဘဲ ပြတင်းပေါက်အနားတွင် ရပ်နေသည်။“ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာ တံခါးကို လုံးဝမဖွင့်နဲ့။ သူတို့က ထွက်သွားပြီလို့ ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တော့ အိမ်ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပုန်းနေကြတာ။ တံခါးဖွင့်လိုက်တာနဲ့ အုံလိုက်ကျင်းလိုက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝင်လာကြလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ကန့်လန့်ကာကိုလည်း ဆွဲထား။ အပြင်က ဘာအသံကြားကြား သွားမကြည့်နဲ့။ အရင်တုန်းက အဖွဲ့ထဲက တချို့လူတွေ လှည့်စားခံခဲ့ရဖူးတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဆွေမျိုးတွေကို တွေ့လိုက်ရလို့ ဆိုပြီး ပြတင်းပေါက်ဖွင့်ပြီး အထဲပေးဝင်ဖို့ အတင်းတောင်းဆိုခဲ့ကြတယ်။”“အဲဒီဖြစ်ရပ်ကြောင့် ငါတို့ထဲက လူအများကြီး သေခဲ့ရတယ်။”

စုမူက လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အညိုရောင်မျက်မှန်ကို ပြန်တင်ကာ မျက်လုံးများကို ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အိတ်ထဲသို့ လက်နှိုက်လိုက်ပြီး ယဲ့ဖန်ယွီ၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်အောက်တွင် ဂျက်စမင်ပန်းများ ပုံနှိပ်ထားသည့် စီးကရက်ဗူး တစ်ဗူးကို ထုတ်ယူကာ ကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် တစ်လိပ်ထုတ်ပြီး ပါးစပ်တွင် ခဲထားလိုက်သည်။“တစ်လိပ်လောက် လိုချင်လား”ယဲ့ဖန်ယွီ ကြောင်အသွားခဲ့သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ ပါးစပ်ထဲရှိ စီးကရက်ကို ကြည့်ရင်း သူ့စိတ်ထဲတွင်လည်း ရုတ်တရက် စီးကရက်သောက်ချင်စိတ် ပေါ်လာသည်။ သူသည်လည်း စီးကရက်သောက်တတ်သူတစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း အိပ်မက်ဆိုးကမ္ဘာထဲ ရောက်လာပြီးနောက်ပိုင်း စီးကရက်ပြတ်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။“ပေးလေ”စုမူက နောက်ထပ်တစ်လိပ်ကို ထုတ်ယူကာ ယဲ့ဖန်ယွီထံ လှမ်းပေးလိုက်သည်။ယဲ့ဖန်ယွီက စီးကရက်ကို ယူလိုက်သော်လည်း ပါးစပ်ထဲ မထည့်သေးဘဲ သေချာကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

“ဒါ ဘာတံဆိပ်လဲ။ ဒီလိုစီးကရက်မျိုးကို ငါ ပထမဆုံးမြင်ဖူးတာပဲ”စုမူက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ငါက ဂျက်စမင်ပန်းရနံ့ကို ကြိုက်တယ်။ ဒါကြောင့် ဂျက်စမင်ပန်းရနံ့ပါတဲ့ စီးကရက်ကို အထူးမှာထားတာ။”အခန်းထောင့်တွင် ရှိနေသော ရန်တုန်ချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားလိုက်တော့သည်။