အခန်း (၃၈)

ကျွီ...

သွားများသည် ရန်တုန်ချင်း၏ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော လည်ပင်းကို ကိုက်မိသွားရာ စူးရှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရန်တုန်ချင်း အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ဝင်လာသူမှာ ယဲ့ဖန်ယွီ မဟုတ်ဘဲ ရွာသားတစ်ဦး ဖြစ်နေကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။သူသည် အပြင်းအထန် ရုန်းကန်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ကိုယ်ကိုလှန်ကာ ထိုရွာသားကို အောက်တွင် ဖိထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်သီးများဖြင့် အဆက်မပြတ် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ရွာသား၏ဦးခေါင်းမှာ ခဏအတွင်း ပွင့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။“ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ”ရန်တုန်ချင်း အမောဖြေရင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူ့လည်ပင်းတွင်လည်း သွေးအနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အကယ်၍ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောမနေခဲ့ပါက ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူ သေဆုံးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။သူက စုမူဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ စုမူမှာ ခေါင်းငုံ့လျက် ရပ်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ခုနက မြင်ကွင်းကြောင့် စုမူ ထိတ်လန့်သွားသည်ဟု ရန်တုန်ချင်း ထင်လိုက်မိသည်။ သူ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင် စုမူသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လာခဲ့ပြီး သူ၏ ဖြူလျော့နေသော မျက်နှာထက်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည့် အပြုံးကြီးတစ်ခု ပေါ်နေသည်။ရန်တုန်ချင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။“မင်း…”“ဒါက အရမ်း အံ့ဩစရာကောင်းတာပဲ။ ဟားဟားဟား... ဒါကမှ တကယ့် ခံစားချက်ပဲ”စုမူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပိုမို ရူးသွပ်လာပုံရပြီး သူ၏ ဖြူလျော့နေသော မျက်နှာထက်တွင် သဘာဝမကျသည့် နီမြန်းမှုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။သူသည် ရန်တုန်ချင်းကို တောက်ပသောမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။“ဒါက ငါလိုချင်တဲ့ အံ့အားသင့်စရာပဲ။ မင်းသိလား၊ ဘယ်လောက်နီးကပ်ခဲ့လဲဆိုတာ။ တကယ်ကို နည်းနည်းလေးပဲ လိုတော့တာ။ ခုနက ငါသာ တံခါးဖွင့်လိုက်မယ်ဆိုရင် အခုဆို ငါ သေနေလောက်ပြီ”“ကံဆိုးချင်တော့ ငါက အရမ်း အားနည်းလွန်းနေလို့ နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်းတောင် မလှမ်းချင်ခဲ့ဘူး။ မမျှော်လင့်ဘဲနဲ့ ဒါက ငါ့ကို သေးဘေးကနေ ကယ်တင်သွားခဲ့တာပဲ။ တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပဲ။ ဟားဟားဟား...”

အရူးပဲ။ လုံးဝကို ရူးသွပ်နေတဲ့ အရူးပဲ။ရန်တုန်ချင်း အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ကျောချမ်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် စုမူနှင့် တစ်ခန်းတည်း အတူနေမည့်အစား အိပ်မက်ဆိုး မွန်းစတားများနှင့်သာ ရင်ဆိုင်လိုစိတ် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ထိုအချိန်တွင် အောက်ထပ်မှလည်း အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။“အောက်မှာ ရွာသားတွေ ရှိနေသေးတာလား။ သေစမ်း၊ ဒီရွာသားတွေ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အိမ်ထဲဝင်လာတာလဲ။ သူတို့ အိမ်ထဲဝင်လို့မရဘူးလို့ ပြောထားတယ်မဟုတ်လား”ရန်တုန်ချင်း၏ မျက်နှာ အမူအရာ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားပြီး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။“ဒီမှာ ရပ်ပြီး ကျိန်ဆဲနေမယ့်အစား အောက်ဆင်းပြီး သွားကြည့်လိုက်တာ ပိုမကောင်းဘူးလား”စုမူ၏ တည်ငြိမ်သောအသံက ရန်တုန်ချင်းဘေးမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ရန်တုန်ချင်းက မသိစိတ်အလျောက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မြွေပုံစံ ထွင်းထားသော သစ်သားတုတ်ကောက်ကို မှီလျက် ပြုံးနေသော စုမူကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏ ဟန်ပန်မှာ အထက်တန်းလွှာတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် သပ်ရပ်ကျော့ရှင်းနေခဲ့၏။အခုလေးတင် တွေ့ခဲ့ရသော ရူးသွပ်မှုအားလုံးက ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်။သောက်ကျိုးနည်း၊ ဒီအရူးကောင်။သူ စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီးနောက် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းသွားခဲ့သည်။သေနတ်သံများနှင့် အော်ဟစ်သံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်နေခဲ့ပြီး အောက်ထပ်တစ်ခုလုံးမှာလည်း ရှုပ်ယှက်ခတ်နေပြီဖြစ်သည်။ ရွာသားငါးယောက်ခန့် အိမ်ထဲသို့ ဖောက်ဝင်လာပြီး မြွေဆိုးဂိုဏ်း သားများနှင့် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။မြွေဆိုးဂိုဏ်းသားများ၏ အလောင်းအချို့လည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသည်။ဝုန်း…ဝုန်း…ဝုန်း…ပြင်းထန်ပူပြင်းသော မီးလုံးများ တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ပစ်ထွက်လာကာ လေထုကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး ရွာသားများကို ဆက်တိုက် နောက်ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။သို့သော် အားလုံးမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ရွာသားများက ဆက်တိုက် အိမ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာနေကြသည်။ရွာသားများ ဝင်ရောက်လာသည့် အရပ်မျက်နှာကို စုမူ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ပထမထပ်ရှိ အိမ်သာထဲမှ ထွက်လာကြကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။“မစ္စတာစု… မစ္စတာရန်… သတိထား။ ပထမထပ်အိမ်သာရဲ့ ပြတင်းပေါက်ကို တစ်ယောက်ယောက်က ရိုက်ခွဲလိုက်ပြီ”

စုမူနှင့် ရန်တုန်ချင်း အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်သော ယဲ့ဖန်ယွီက စိုးရိမ်တကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။ရန်တုန်ချင်း၏ မျက်နှာမှာ ပိုမို မှုန်ကုပ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်ကာ သံမဏိခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ရွာသားများကို တွန်းထုတ်ပြီး လမ်းရှင်းပေးရင်း မေးလိုက်သည်။“အရင်တစ်ခေါက် စစ်တုန်းက မင်းတို့ မတွေ့ခဲ့တာ သေချာလို့လား”“သေချာတယ်”ယဲ့ဖန်ယွီက အော်ပြောလိုက်သည်။“အိမ်သာတွေအပါအဝင် အခန်းတိုင်းက ပြတင်းပေါက်တွေ အားလုံးကို ငါ စစ်ဆေးခဲ့တယ်။ ပြတင်းပေါက်တွေ အားလုံးက သေချာပေါက် ပိတ်ထားတာပဲ။ ရွာသားတွေက တံခါးတွေ၊ ပြတင်းပေါက်တွေကို မဖျက်ဆီးနိုင်ဘူးဆိုတော့ ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က တိတ်တဆိတ် ပြတင်းပေါက်တွေကို ရိုက်ခွဲလိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်”

“မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဘယ်သူက ရူးရူးမိုက်မိုက်နဲ့ ဝံပုလွေကို အိမ်ထဲခေါ်သွင်းမှာလဲ။ သူတို့ သူတို့ စိတ်မှန်သေးရဲ့လား”

ထိုသို့ပြောရင်း ရန်တုန်ချင်းက စုမူဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် စုမူနှင့်အတူ တစ်ချိန်လုံး ရှိမနေခဲ့ပါက ဒီလိုရူးသွပ်သည့်အလုပ်မျိုးကို လုပ်နိုင်သူမှာ စုမူပဲဟု သူ အပြည့်အဝ ယုံကြည်မိမည်ဖြစ်သည်။စုမူ၏အပြုံးမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။“ကြည့်ရတာ ငါတို့အဖွဲ့ထဲမှာ သစ္စာဖောက်တစ်ယောက် ရှိနေပြီထင်တယ်”“မစ္စတာစု၊ အခုက သစ္စာဖောက်ကို ရှာဖို့အချိန် မဟုတ်သေးဘူး။ အရေးအကြီးဆုံးက ဒီနေရာကနေ ဖောက်ထွက်ဖို့ပဲ။ ဒီနေရာမှာ ဆက်နေရင် မလုံခြုံတော့ဘူး”စုမူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။“ရန်တုန်ချင်း… လမ်းရှင်းလိုက်”ရန်တုန်ချင်း၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသော်လည်း အမိန့်ကို မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။ သူက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရွာသားများဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားလိုက်သည်။ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော ခြေလှမ်းများကြောင့် စင်္ကြံတစ်ခုလုံး အနည်းငယ် တုန်ခါလာပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် အသံများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။သူက ရွာသားများအလယ်သို့ တိုးဝင်သွားသော်လည်း သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော ခန္ဓာကိုယ်က တိုက်ခိုက်မှုများကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။ သူ့လက်များက ဧရာမတူကြီးများကဲ့သို့ ဝှေ့ယမ်းနေပြီး ထိမိသည့် ရွာသားတိုင်း၏ ရင်ဘတ်များ ချိုင့်ဝင်သွားကာ ခြေလက်များ ကျိုးပဲ့သွားကြသည်။သို့သော် ထိုရွာသားများက ဒဏ်ရာနှင့် နာကျင်မှုများကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားကြသည်။ ဦးခေါင်းချိုင့်ဝင်သွားသည်ဖြစ်စေ၊ လည်ပင်းကျိုးသွားသည်ဖြစ်စေ သူတို့က ဆက်လက်၍ ဟိန်းဟောက်ကာ ရန်တုန်ချင်းထံ ခုန်အုပ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ခဏအတွင်းမှာပင် ရန်တုန်ချင်းတစ်ကိုယ်လုံးကို ရွာသားများက ဖုံးအုပ်ကာ အရူးအမူး ဆွဲဖြဲနေကြသည်။ယဲ့ဖန်ယွီနှင့် မြွေဆိုးဂိုဏ်းသားများကလည်း ရန်တုန်ချင်းကို လူတစ်ယောက်လို သဘောမထားကြတော့ဘဲ သူ့ဆီတွင် ကပ်နေသော ရွာသားများကို အပြင်းအထန် ပစ်ခတ်နေကြသည်။လူတိုင်း၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ရန်တုန်ချင်းထံ ကပ်တွယ်နေသော ရွာသားများအားလုံး ပစ်ချခံလိုက်ရသည်။ တစ်ခုတည်းသောအကျိုးဆက်မှာ ရန်တုန်ချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကျည်ပေါက်များနှင့် မီးလောင်ရာများ ပေါ်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။သူ့ခန္ဓာကိုယ်က သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော်လည်း နာကျင်မှုကို မခံစားရဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ခံရပြီးနောက် သူ့မျက်နှာမှာ နာကျင်မှုကြောင့် ရှုံ့မဲ့နေပြီဖြစ်သည်။“သွားကြ”ရွာသားများ နောက်ဆုတ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စုမူက ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ကျောက်ချောင်ယောင်သည် သူ၏အနားသို့ အလျင်အမြန် ရောက်လာပြီး ခေါက်ထမ်းစင် တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ စုမူကို ထမ်း၍ အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားလိုက်သည်။ အခြားသူများကလည်း အနောက်မှ အလျင်အမြန် လိုက်လာကြသည်။ရှုပ်ထွေးနေသည့်အခြေအနေအတွင်း ရိုးသားပုံရသော သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသား လီချန်က မြွေဆိုးဂိုဏ်းဝင် တစ်ဦး၏ အလောင်းဘေးမှ ပစ္စတိုတစ်လက်ကို တိတ်တဆိတ် ကောက်ယူလိုက်သည်ကို မည်သူမျှ သတိမထားမိကြပေ။လူတိုင်း အပြင်သို့ ပြေးထွက်လာချိန်တွင် ရေခဲတွင်းထဲ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ အေးစက်သွားကြသည်။ အပြင်ဘက်တွင် ဒီရေလှိုင်းကြီးတစ်ခုပမာ တိုးဝင်လာနေကြသော ရွာသားများ က သူတို့ကို မျက်နှာသေများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် မုန်းတီးစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ကောင်းကင်ယံမှ မိုးဖွဲလေးများ စတင် ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို ပိုမိုအထီးကျန်ဆန်၍ ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသွားစေသည်။ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထူးခြားစွမ်းအားရှင်နှစ်ဦးဖြစ်သည့် ယဲ့ဖန်ယွီနှင့် ရန်တုန်ချင်းတို့ပင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သည့် အမူအရာများကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။ ရွာသားများက အလွန်များပြားလွန်းသည်။ ရွာသားများမှာ အလွန် များပြားလွန်းလှရာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အင်အားကုန်ခမ်း၍ သေဆုံးသွားလျှင်တောင် အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲနေဦးမည်သာ ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်တွင် စုမူက အချိန်အတော်ကြာ မခံစားခဲ့ရသည့် သူ၏ နှလုံးသား ပြန်လည် ခုန်ပေါက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။သူ၏ အိပ်မက်ထဲတွင် ယခုလက်ရှိ အခြေအနေထက် ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေများကို သူကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်က သူ့နှလုံးခုန်သံကို မခံစားခဲ့ရပေ။ အကြောင်းမှာ အိပ်မက်များအားလုံးက အတုအယောင်များဖြစ်ကြောင်း သူသိနေခဲ့ပြီး မည်မျှပင် ရူးရူးမိုက်မိုက် ပြုမူပါစေ သူ သေမည်မဟုတ်ကြောင်း သိနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။သို့သော် ယခုက မတူတော့ပေ။ယခုတစ်ကြိမ်မှာတော့ တကယ်ပင် သေဆုံးနိုင်သည်။သူ စတင်၍ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့လေသည်။