အခန်း (၄၈)

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော် အသက်ရှင်ချင်တယ်။ မစ္စတာစု၊ ကျွန်တော်က အမြဲတမ်း ရိုးရိုးသားသားနဲ့ ဥပဒေကို လေးစားလိုက်နာတဲ့သူ တစ်ယောက်ပါ။ ကျွန်တော် အသက်ရှင်လျက် ပြန်သွားချင်တယ်။ ကျွန်တော့်မှာ မိသားစု၊ ဆွေမျိုးတွေနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ ရှိသေးတယ်။ ကျွန်တော် ဒီမှာ တကယ် သေလို့မဖြစ်ဘူး။ မစ္စတာစု... ကျွန်တော် ဘယ်သူ့ကိုမှ မသတ်ချင်ပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး... ကျေးဇူးပြုပြီး ဖယ်ပေးပါ။ ခင်ဗျားလို လူကြီးတစ်ယောက်မှာ ဒီမွန်းစတားအတွက် တရားမျှတမှုကို ရှာဖွေပေးနိုင်မယ့် အရင်းအမြစ်တွေ ရှိမှာပါ”

"ဒါပေမဲ့... ကျွန်တော်ကတော့ အသက်ရှင်ဖို့အတွက်တင် အင်အားတွေ အကုန်လုံး သုံးလိုက်ရပြီ၊ တကယ့် လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာလည်း ကျွန်တော့် မိသားစုက စောင့်နေသေးတယ်..."“တော်တော့” စုမူက ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားရဲ့ ငိုယိုပြောဆိုနေတဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ဘယ်သူမှ နားမထောင်ချင်ဘူး။ အသက်ရှင်ချင်ရင် ယဲ့ဖန်ယွီနဲ့ သွားပူးပေါင်းလိုက်။ ခင်ဗျား တစ်ယောက် ပိုလာလို့လည်း ဘာမှ ထူးခြားသွားမှာ မဟုတ်ဘူး”ထိုအချိန်တွင် လီချန်၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် နီရဲလာခဲ့လေသည်။ သူသည် သေနတ်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်ကာ စုမူထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး ယဲ့ဖန်ယွီ၏ အနီးသို့ တိုးကပ်သွားလိုက်သည်။"ငါ ဘယ်သူ့ကိုမှ မသတ်ချင်ဘူး... ငါ့ကို အတင်းအကျပ် မလုပ်ကြနဲ့။ အဲဒီ မွန်းစတားကို သတ်ဖို့ မင်းတို့ သဘောတူရင်တူ၊ မတူရင် သေဖို့သာ ပြင်ထားတော့..."ယခုလို အချိန်တွင် လီချန် ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။ ရန်တုန်ချင်း၊ ကျောက်ချောင်ယောင် နှင့် အခြားသူများမှာ အလျင်အမြန်ပင် စုမူ၏ ရှေ့မှ ကာကွယ်ရပ်တည်လိုက်ကြလေသည်။ယဲ့ဖန်ယွီက လှောင်ပြောင်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မစ္စတာစု... မြင်ပြီလား။ လူတိုင်းက ခင်ဗျားဘက်မှာ ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူး"“အို... ဟုတ်လို့လား”စုမူသည် သူ၏ အညိုရောင် မျက်မှန်ကို ညင်သာစွာ ပင့်တင်လိုက်လေရာ မျက်မှန် နောက်ကွယ်ရှိ မျက်လုံးများမှ မြင်ရခဲသော ကျောချမ်းဖွယ် အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြာထွက်လာခဲ့လေသည်။ဒိုင်းးးးရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော သေနတ်သံကြောင့် လူတိုင်း မှင်သက်သွားခဲ့ရသော်လည်း သူတို့ကို ပို၍ အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်မှာ ထိုကျည်ဆန်က ယဲ့ဖန်ယွီ ကို မှန်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာ သုံးခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသော ထူးခြားစွမ်းအားရှင် တစ်ယောက်ပီပီ ယဲ့ဖန်ယွီ သည် ကျောဘက်မှနေ၍ ရုတ်တရက် ပစ်ခတ်ခံရချိန်တွင် ကြိုတင်သတိပေးချက် တစ်ခုရရှိခဲ့သည့်အလား ခန္ဓာကိုယ်ကို လိမ်ဖယ်ရှောင်တိမ်းလိုက်ကာ သူ့အား ထိမှန်ရမည့် ကျည်ဆန်ကို လမ်းကြောင်းလွဲသွားစေခဲ့သည်။သို့သော် ထိုသို့ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည့်တိုင် သူသည် ကျည်ဆန် ထိမှန်သွားခဲ့ပြီး၊ ညာဘက်ကျောပြင်တွင် သွေးထွက်နေသော အပေါက်တစ်ပေါက် ပေါ်လာကာ သွေးများ ပန်းထွက်လာခဲ့လေသည်။ယဲ့ဖန်ယွီ သည် ညည်းတွားလိုက်ပြီး အခြားသူများနှင့် အကွာအဝေးတစ်ခု ရရှိစေရန် ရုတ်တရက် နောက်ဆုတ်လိုက်လေသည်။ ယခုအခါ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်မှုနှင့် ဒေါသများ ဖုံးလွှမ်းနေလေပြီ။"လီချန်... မင်း"“မဟုတ်... မဟုတ်ဘူး။ ငါ့အပြစ် မဟုတ်ဘူး။ ငါ့လက်က ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့ဘူး”လီချန်မှာ လုံးဝ ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေကာ မျက်နှာပေါ်တွင် ခန့်မှန်း၍မရနိုင်သော အရာတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ရသည့်အလား ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။ ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း...သေနတ်သံ အချက်ပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သေစေနိုင်သော ကျည်ဆန်များသည် ယဲ့ဖန်ယွီထံသို့ လေခွင်းသံနှင့်အတူ ပြေးဝင်သွားကြသည်။ သို့သော် သူသည် ထူးခြားစွမ်းအားရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ပေသည်။ အကွာအဝေးတစ်ခု ရရှိထားသဖြင့် ထူးခြားစွမ်းအားရှင် တစ်ယောက်၏ အံ့မခန်း ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းရည်များက ပေါ်လွင်လာလေသည်။

လီချန် ပစ်ခတ်လိုက်သော ကျည်ဆန်များကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူသည် လျင်မြန်သော မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရုတ်တရက် လှည့်ပတ်ရှောင်ကွင်းလိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်ကို ရိုက်ခွဲကာ အိမ်ထဲမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

"အစ်ကိုယဲ့... ကျွန်တော် တကယ် တမင်လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်လက်က စကားနားမထောင်လို့ပါ... ဟားဟားဟား..." လီချန်က သေနတ်ဖြင့် လိုက်လံ ပစ်ခတ်နေစဉ် သူ၏ ပါးစပ်မှ ရူးသွပ်သော ရယ်မောသံကြီး ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။"ငါ မင်းကို လှည့်စားလိုက်တာလေ... အရူးကောင်ရဲ့။ ခေါင်းဆောင်ကြီးကို မင်းကများ အာခံရဲတယ်ပေါ့... မင်း သေသင့်တယ်""မင်းတို့ သောက်ရူးတွေ... မင်းတို့ အားလုံး သေသင့်တယ်"အိမ်အပြင်ဘက်တွင်မူ အသက်လု ထွက်ပြေးနေရသော ယဲ့ဖန်ယွီမှာ ဒေါသကြောင့် လုံးဝ မျက်ကန်းတစ္ဆေ ဖြစ်နေခဲ့လေပြီ။ဝုန်း...သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်မှ မီးတောက်ကျည်ဆန်တစ်ခု ပစ်ထွက်သွားပြီး လေထဲတွင် တောက်လောင်နေသော မီးတောက်လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ချန်ထားရစ်ကာ လီချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်မှန်သွားခဲ့သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လီချန်၏ ရူးသွပ်နေသော ရယ်မောသံကြီးမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူသည် မီးတောက်များ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အိမ်အပြင်ဘက်၌ စောင့်ဆိုင်းနေကြသော ရွာသားအချို့သည် ဟိန်းဟောက်ကာ ယဲ့ဖန်ယွီထံသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

ဒေါသထွက်နေသော ယဲ့ဖန်ယွီက အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး မီးလုံးအများအပြား ပစ်ခတ်ကာ ရွာသားများကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

ယဲ့ဖန်ယွီသည် ပျက်စီးဟောင်းနွမ်းနေသော တဲအိမ်လေးကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ရွာသားများ မရောက်လာမီ စုမူတို့ကို အရင် ရှင်းလင်းပစ်ရမည်ကို သိရှိထားသဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ရုတ်တရက် ဆန့်တန်းလိုက်ကာ တဲအိမ်လေးဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး အလွန်အေးစက်သော လေသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လက်ဆယ်ချောင်း မီးတောက်ကျည်ဆန်"သူ၏ လက်ချောင်းထိပ် ဆယ်ခုစလုံးတွင် ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လင်းလက်လာပြီး လျင်မြန်စွာ လိမ်ယှက်စုစည်းသွားကာ ဖိသိပ်ထားသော မီးလုံး ဆယ်လုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ဝုန်း...မီးလုံးဆယ်လုံးမှာ လေခွင်းသံနှင့်အတူ ပြေးထွက်သွားပြီး လေထဲတွင် မီးတောက်လမ်းကြောင်း ဆယ်ခုကို ချန်ထားရစ်ခဲ့လေသည်။ ၎င်းတို့သည် လည်ပတ်ယှက်နွှယ်သွားကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် လက်သီးဆုပ်အရွယ်အစားခန့်ရှိသော မီးလုံးကြီး အဖြစ်သို့ ပေါင်းစပ်သွားကာ တဲအိမ်လေးကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်သွားတော့သည်။

မီးလုံးကြီးသည် တဲအိမ်လေးနှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားပြီး တစ်ခဏအတွင်း မီးပွားများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားခဲ့လေသည်။ တဲအိမ်လေးမှာ ဧရာမ မီးပုံပွဲကြီး တစ်ခုကို မီးရှို့လိုက်သည့်အလား ဖြစ်သွားပြီး မီးတောက်များက သစ်သားစတိုင်းကို သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့စွာ ဝါးမြိုသွားတော့သည်။

နီရဲသော မီးတောက်များမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ထိုးတက်သွားပြီး မည်းမှောင်သော မီးခိုးလုံးကြီးများက မီးခိုးခေါင်းတိုင်ကြီးတစ်ခုအလား ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။ယခင်က ယဲ့ဖန်ယွီသည် သူ၏ အင်အားကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး ရွာသားများကို တိုက်ခိုက်ရှင်းလင်းရာတွင် ‘လက်ငါးချောင်း မီးတောက်ကျည်ဆန်’ ကိုသာ အမြဲတမ်း အသုံးပြုခဲ့လေသည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် စုမူနှင့် အခြားသူများကို ရင်ဆိုင်ရာ၌ သူ၏ စွမ်းအား အပြည့်အဝကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်းပင်။

"သူတို့ သေသွားကြပြီလား..." ယဲ့ဖန်ယွီမှာ မောဟိုက်နေပြီး သူ၏ ကျောဘက်ရှိ သေနတ်ဒဏ်ရာမှာ နာကျင်နေဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။လူတိုင်း သေဆုံးသွားပြီဟု သူ ထင်မှတ်လိုက်ချိန်မှာပင် ဒေါသတကြီး တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များ နောက်ကွယ်၌ အနက်ရောင် ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်အချို့ကို မှုန်ဝါးဝါး မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။သူတို့သည် မီးတောက်များ၏ ဘေးဘက်မှ ဘေးကင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး သေးငယ်သော အနက်ရောင် ရေစီးကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ စုစည်းသွားကြလေသည်။ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသူမှာ စုမူ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဘေးတွင်မူ ရန်တုန်ချင်းက ထိတ်လန့်နေပုံရသော ထင်ထင်ကို ပွေ့ချီထားလေသည်။

ယဲ့ဖန်ယွီ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။ စုမူနှင့် အခြားသူများသည် အနောက်ဘက် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကို သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ထိုအကြံကို မည်သူက စတင် တွေးမိသလဲ ဆိုသည်ကို သူ စဉ်းစားနေရန်ပင် မလိုအပ်ချေ။ ၎င်းမှာ စုမူပင် ဖြစ်ရမည်။ သူ အိမ်ကို မီးရှို့တော့မည် ဆိုသည်ကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်သည့် ဦးနှောက်မျိုး စုမူ၌သာ ရှိပေသည်။

ရန်တုန်ချင်းက ထင်ထင်ကို အောက်ချပေးလိုက်ပြီး သူ၏ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော မျက်နှာထက်တွင် နူးညံ့သည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

"ထင်ထင်... လိမ္မာတယ်နော်။ ခပ်ဝေးဝေးမှာ နေ... အစ်ကိုကြီးက ဒီလူဆိုးကို အရင်သွားရှင်းလိုက်ဦးမယ်"ထင်ထင်၏ ဉာဏ်ရည်မှာ ကလေးအရွယ်၌သာ ရှိသော်ငြားလည်း အကောင်းနှင့် အဆိုးကို မခွဲခြားနိုင်ခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ သူမက လိမ္မာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ရန်တုန်ချင်း၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ခုန်ဆင်းကာ သူမ၏ ခြေတံတိုလေးများဖြင့် ပြေးထွက်သွားလိုက်သည်။

ရန်တုန်ချင်းသည် ထင်ထင်၏ လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်မနေခဲ့ပေ။ သူမသည် အိပ်မက်ဆိုး ၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင် အချိန်မည်မျှကြာအောင် နေထိုင်ခဲ့သည်ကိုပင် မသိနိုင်ပေ။ အိပ်မက်ဆိုး ထဲရှိ မည်သည့်အရာကမျှ သူမကို အလွယ်တကူ အန္တရာယ် ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့နောက် ရန်တုန်ချင်းသည် သူ၏ ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့သော မျက်လုံးများဖြင့် ယဲ့ဖန်ယွီကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး စကားမပြောခဲ့ကြသော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ပြတ်သားမှုကို နှစ်ဦးစလုံး မြင်တွေ့နိုင်ကြပေသည်။

ထိုနှစ်ဦးတွင် ကွဲပြားခြားနားသော ယုံကြည်ချက်များ ရှိနေပြီး မည်သူကမျှ အခြားတစ်ယောက်ကို နားချနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာမှာ တိုက်ခိုက်ရန်သာ ဖြစ်၏။

ကွင်းပြင်အတွင်းရှိ လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားခဲ့လေသည်။ ရန်တုန်ချင်းသည် သံမဏိခံတပ်ကြီး တစ်ခုအလား မတ်မတ်ရပ်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သတ္တုအရောင်အသွေးများဖြင့် တလက်လက် တောက်ပနေလေသည်။

ယဲ့ဖန်ယွီ၏ လက်ချောင်းထိပ်များတွင်မူ မီးတောက်များ တဖျပ်ဖျပ် တောက်လောင်နေပြီး သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ပူပြင်းမှုကြောင့် လှိုင်းထကာ ပုံပျက်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူချိန်များကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် ရန်တုန်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်လေသည်။ သူသည် လျင်မြန်သော ကျားသစ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။ ယဲ့ဖန်ယွီကို အနိုင်ယူနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးမှာ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။ယဲ့ဖန်ယွီကလည်း ထိုအချက်ကို သတိပြုမိထားသဖြင့် ရန်တုန်ချင်း သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည့် ခဏမှာပင် သူ၏ လက်များကို သေနတ်ပုံစံ ဖန်တီးကာ ပစ်ခတ်လိုက်လေသည်။

ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း...သူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်နေစဉ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အလျင်အမြန် လှု ရွှေ့လျားနေပြီး သူတို့ နှစ်ဦးကြားရှိ အကွာအဝေးကို ချဲ့ကားလိုက်သည်။ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုပင် မီးလောင်ကျွမ်းသွားသည့်အလား မီးတောက်ကျည်ဆန် အမြောက်အမြားသည် လေခွင်းသံများနှင့်အတူ ပြေးထွက်သွားကြသည်။အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလာသော ရန်တုန်ချင်းသည် ယဲ့ဖန်ယွီအား လှုပ်ရှားချိန် မပေးလိုသဖြင့် မီးတောက်များကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်ရန် ရည်ရွယ်ကာ မီးတောက်များဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားခဲ့လေသည်။ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...မီးလုံးများသည် ရန်တုန်ချင်း အပေါ်သို့ မိုးရွာချသည့်အလား ကျရောက်လာသဖြင့် သူ့အား ယိုင်နဲ့သွားစေပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မီးလောင်ကျွမ်းထားသော အမှတ်အသားများကို ချန်ထားရစ်ခဲ့လေသည်။ သို့သော် သူသည် ရပ်တန့်မသွားဘဲ ယဲ့ဖန်ယွီထံသို့ ဆက်လက် ပြေးဝင်သွားလိုက်သည်။ထင်ထင်ကြောင့် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သိသိသာသာ ပိုမို သန်စွမ်းနေခဲ့သည်။"လက်ဆယ်ချောင်း မီးတောက်ကျည်ဆန် " ယဲ့ဖန်ယွီ၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်သွားခဲ့ပြီး မီးတောက်ကျည်ဆန် ဆယ်တောင့်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက်ကျည်ဆန်များသည် လေထဲတွင် ယှက်နွှယ်ပေါင်းစပ်သွားကြပြီး ကြီးမားသော မီးတောက်ကျည်ဆန်ကြီး တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ရန်တုန်ချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်သွားတော့သည်။