အခန်း (၁၉) - မြေဝက်ဝံ (၃)

စီဘီသည် လုံယိရှိရာသို့ အသည်းအသန် ပြေးသွားခဲ့သော်လည်း မြေဝက်ဝံ၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးက လုံယိ၏ကိုယ်ပေါ်သို့ ဖိအုပ်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး ပြိုလဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"လုံယိ…" စီဘီသည် မြေဝက်ဝံ၏ ကျောပေါ်သို့ ပစ်တင်၍ သူမ၏ နုနယ်သော လက်ကလေးများဖြင့် ထုနှက်ကာ လုံယိ၏ အမည်ကို အော်ဟစ်ခေါ်ဆိုပြီး ငိုကြွေးနေတော့သည်။

"ငိုနေတာလား... ဘာလို့ ငိုနေတာလဲ... ငါ အသက်ရှင်သေးတာပဲ၊ ငါသေမှ ငိုရင်လည်း နောက်မကျသေးပါဘူး…" မြေဝက်ဝံ၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်မှ လုံယိ၏ အားနည်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

စီဘီသည် ရုတ်တရက် ငိုသံရပ်သွားပြီး တွေးလိုက်မိသည်။ "လက်ရှိအခြေအနေက တစ်ခုခု မှားနေပြီ၊ ဒီမြေဝက်ဝံက မြေပြင်ပေါ်မှာ ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေပြီး လုံယိကလည်း မသေဘူး…" ထိုသို့တွေးမိသောအခါမှ သူမသည် စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး ပို၍ပင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ငိုကြွေးတော့သည်။

"စီဘီ... ငိုဖို့ပဲ အာရုံမစိုက်ပါနဲ့၊ ဒီထက်ပိုပြီး ငိုနေမယ်ဆိုရင် မြေဝက်ဝံရဲ့ ကိုယ်အလေးချိန်နဲ့ အဖိခံရလို့ မသေပေမဲ့ မင်းရဲ့ မျက်ရည်တွေထဲမှာပဲ နစ်သေရလိမ့်မယ်…"

လုံယိ၏ အသက်ရှူသံမှာ အနည်းငယ် ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်နေသည်၊ အကြောင်းရင်းမှာ သူသည် မြေဝက်ဝံ၏ လေးလံသော ခန္ဓာကိုယ်အောက်တွင် ဖိကြိတ်ခံထားရသဖြင့် အသက်ရှူရန် ခက်ခဲနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"စိတ်ပျက်စရာပဲ…" စီဘီသည် မျက်ရည်များကို သုတ်ကာ မြေဝက်ဝံ၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်မှ လုံယိကို ဆွဲထုတ်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားလေသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ စီဘီသည် မှော်စွမ်းအင် အနည်းငယ် ပြန်လည်ရရှိထားပြီးဖြစ်ရာ အတော်ပမာဏ အားစိုက်ထုတ်လိုက်ရပြီးနောက် သနားစရာကောင်းလှသော လုံယိကို အောင်မြင်စွာ ဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် လုံယိ၏ အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် သနားစရာကောင်းနေ၏။ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် သွေးစအနည်းငယ် ပေကျံနေပြီး ဆံပင်များမှာ ဖရိုဖရဲဖြစ်ကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ညစ်ပေနေသည်အပြင် ဝတ်စုံတစ်ခုလုံးမှာလည်း နေရာအနှံ့ စုတ်ပြတ်သတ်နေလေသည်။

လုံယိသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ယိုင်တိုင်တိုင်ဖြင့် ထရပ်လိုက်စဉ်မှာပင် မျက်ရည်များ ပိုးပိုးပေါက်ပေါက်ဖြင့် စီဘီက သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ သို့သော် လုံယိသည် အားအင်ချည့်နဲ့နေသဖြင့် စီဘီက ထိုသို့ ပြေးဝင်လာသောအခါ နှစ်ဦးသား မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ အကြိမ်ကြိမ် လိမ့်သွားကြလေသည်။

"အား... ငါ့ရဲ့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးတော့ ပြိုကွဲတော့မယ်…" လုံယိသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

"တောင်းပန်ပါတယ်... ငါ တမင်လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး…" စီဘီ၏ လှပသော မျက်ဝန်းအစုံတွင် မျက်ရည်များ တစ်ဖန် ပြန်လည်ဝဲလာပြန်သည်။

လုံယိသည် မျက်ရည်များဖြင့် ပေကျံနေသော အလှပဂေး စီဘီ၏ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူမ၏ မျက်နှာ ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးရောင်ရှိသည့် မွေးရာပါ အမှတ်အသားကြီးတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ အမူအရာသည် လုံယိ၏ အမြင်တွင် အလွန်ပင် ရင်းနှီးနွေးထွေးနေပေသည်။

"လေးစားရတဲ့ သန့်စင်သူတော်စင်မကလည်း ဒီလောက် ချစ်ဖို့ကောင်းတာပဲ၊ အမှန်တကယ်ပဲ ကြောင်ပေါက်လေးတစ်ကောင် ဖြစ်သွားတာပဲ…" လုံယိသည် သူမ၏ မျက်နှာ ဘယ်ဘက်ခြမ်းကို သူ့နည်းသူ့ဟန်ဖြင့် ညင်သာစွာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်လေသည်။

"နင်က ပန်းပွင့်လေးလို ကြောင်ပေါက်လေးပဲ…" စီဘီသည် မျက်ရည်များကို ရယ်မောသံများအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး လုံယိကို လပြည့်ဝန်းကဲ့သို့ တောက်ပသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လေသည်။ ထို့နောက် သူမ၏ လက်ငယ်လေးကို သူမ၏မျက်နှာကို နှစ်သိမ့်ပေးနေသော လုံယိ၏ လက်ဖဝါးကြီးပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီး လက်ကို ပြန်မရုပ်စေရန် ဖမ်းထားတော့သည်။

"ငါ့ရဲ့ မိန်းမ ဖြစ်ပေးပါ…" လုံယိက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်၏။ သူသည် သူမကို အမှန်တကယ် သဘောကျမိသည်၊ အချစ်အထိ မရောက်သေးသည် ဆိုနိုင်သော်လည်း ဤမျှအထိ သစ္စာရှိသော မိန်းကလေးမျိုးကို အခြားမည်သည့်နေရာတွင် ရှာနိုင်ပါမည်နည်း...

စီဘီ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်လုံးလေး တုန်ခါသွားပြီး လုံယိကို ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် ခေတ္တမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ ပြန်လည်နူးညံ့သွားလေသည်။ သူမသည် လုံယိကို ချက်ချင်း အဖြေမပေးဘဲ မေးလိုက်လေသည်။ "မြေဝက်ဝံကို ဘယ်လိုသတ်လိုက်တာလဲ... အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါ မှားပြီး ထင်ခဲ့တာက…"

"အဲဒီကောင်ကြီးက မင်းကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြတ်ပစ်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ မဟုတ်လား... အဲဒီကောင်ကြီးက ပါးနပ်ပေမဲ့ လူသားတွေနဲ့ ဘယ်ယှဉ်လို့ ရမလဲ... အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါက…" လုံယိသည် စီဘီ၏ စကားကို ကြားဖြတ်ပြောလိုက်၏။ သူမကို မိန်းမဖြစ်လာမလားဟု ထပ်မမေးတော့ဘဲ အလွန်ရင်ခုန်စရာကောင်းခဲ့သော ထိုအခြေအနေကို စတင်ပြောပြလေသည်။

အမှန်တကယ်တွင် သူသည် အောက်ထျန်းကျင့်စဥ်၏ အတွင်းအားကို အသုံးပြုနေစဉ်အတွင်း သူ၏အတွင်းအားသည် အတားအဆီး၏ စွမ်းအင်များကိုသာမက မြေဝက်ဝံ အသုံးပြုသော ဆွဲငင်အားမှော်ပညာရှိ မှော်စွမ်းအင်များကိုပါ စုပ်ယူပေါင်းစပ်နိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မြေဝက်ဝံသည် ၎င်း၏ အားနည်းချက်ရှိသော နေရာကို ခုခံကာကွယ်မှု လျှော့ချလိုက်ချိန်တွင် လုံယိသည် အမြန်ဆုံး လောင်းကြေးထပ်လိုက်လေသည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ပေါ်ရှိ မှော်စွမ်းအင်များကို အလျင်အမြန် စုပ်ယူလိုက်ပြီး သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဓားကြီးတစ်လက်ကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ယူလိုက်၏။

ထို့နောက် မြေဝက်ဝံက သူ့အပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လာချိန်တွင် လုံယိသည် ဆွဲငင်အားမှော်ပညာ၏ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူခြင်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေသည်။ ထိုအချိန်တွင် လျှပ်စီးတစ်ခုကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာဖြင့် လုံယိသည် အပြာနုရောင် လုံချီများ ထွက်ပေါ်နေသော ဓားကြီးကို ခုခံမှု လုံးဝမရှိတော့သော မြေဝက်ဝံ၏ ခရေပေါက်အတွင်းသို့ ထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။

ကွမ်လုံ လုံချီ၏ ပြင်းထန်သော ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကြောင့် ခံစစ်အလွန်ကောင်းသည်ဟု နာမည်ကြီးသော မြေဝက်ဝံသည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရ၏။ ၎င်း၏ အပြင်ဘက်အရေခွံသည် ဓား၊ လှံတို့ မဖောက်နိုင်သော်လည်း အတွင်းပိုင်းသည် အခြားမှော်သားရဲများနှင့် မတူဘဲ ကွမ်လုံ လုံချီ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် တခဏအတွင်း၌ပင် အတွင်းကလီစာများအားလုံး အသားနုတ်နုတ်စုတ်စုတ် ဖြစ်သွားရတော့သည်။

လုံယိ၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် သူ အခု အဆင်ပြေသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိသော်လည်း သူမသည် အေးစက်သော ချွေးများ ပြန်ပြန်ထွက်လာသည်အထိ စိုးရိမ်သွားခဲ့ရ၏။ လုံယိက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောနေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ အလွန်အန္တရာယ်များခဲ့ကြောင်း သူမ သိပေသည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် အမှားတစ်ခု ပြုလုပ်မိရုံမျှဖြင့် အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား...

သူမသည် မြေဝက်ဝံ၏ အလောင်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ပေါင်တုံးတွင် ဓားရိုးတစ်ခုသာ မြင်နေရပြီး ဓားသွားတစ်ခုလုံးမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ မြုပ်ဝင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"လုံယိ... ဒီမြေဝက်ဝံရဲ့ မှော်အမြုတေကို မြန်မြန်ထုတ်ကြရအောင်။ ဒီမှော်အမြုတေကို ရောင်းရင် အနည်းဆုံး ခရမ်းရောင်ကျောက်စိမ်းဒင်္ဂါး ၈၀၀ ရနိုင်တယ်…" စီဘီသည် လုံယိ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တိုးထွက်လာပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

စီဘီ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း လုံယိသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွေးလိုက်မိ၏။ "သူမ ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ... အဲဒီလို ဟန်ဆောင်ထားတဲ့ အပြုံးတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘာတွေ ဖုံးကွယ်ထားတာလဲ…"

ယခုအချိန်တွင် လုံယိ၏ အတွင်းအားများ အတန်အသင့် ပြန်လည်ပြည့်ဝလာပြီ ဖြစ်သဖြင့် ပထမဦးစွာ မြေဝက်ဝံ၏ အရေခွံကို ဂရုတစိုက် ခွာထုတ်လိုက်သည်။ ဤအရေခွံသည် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ပြုလုပ်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံးသော ကုန်ကြမ်းဖြစ်ပေသည်။

သေဆုံးသွားပြီးသည့်တိုင် အရေခွံမှာ အလွန်မာကျောနေဆဲဖြစ်ရာ လုံယိအနေဖြင့် အားစိုက်၍ ခွာထုတ်ခဲ့ရလေသည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ ဦးခေါင်းအတွင်းမှ မြေဝါရောင်ရှိသော မှော်အမြုတေတစ်ခုကို တူးဖော်ယူလိုက်၏။ ဤအရာသည် ငွေကြေးအမြောက်အမြား ရရှိစေနိုင်ပေသည်။

"အယ်... လုံယိ၊ အဲဒါ ဘာလဲ…" စီဘီသည် လုံယိ၏ အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲကာ မြေဝက်ဝံ၏ ပျက်စီးနေသော ဝမ်းဗိုက်အတွင်းသို့ လက်ညှိုးထိုး၍ မေးလိုက်လေသည်။

လုံယိ အနီးကပ်ကြည့်လိုက်ရာ အတွင်းကလီစာများကြားတွင် တလက်လက်တောက်ပနေသော အရာတစ်ခုကို အမှန်တကယ်ပင် တွေ့လိုက်ရ၏။ လုံယိသည် ဓားကြီးကို အသုံးပြု၍ မွှေနှောက်လိုက်ရာ ညင်သာသော သန့်စင်သည့် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည့် ဘဲဥပုံ ကျောက်စိမ်းတုံးလေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

လုံယိနှင့် စီဘီတို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြရာ နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်နေသည်ကို တွေ့ရ၏။ လူအတစ်ယောက်ပင်လျှင် ဤအရာသည် ရတနာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။

"အလင်းဓာတ် မှော်စွမ်းအင်တွေက တကယ့်ကို ပြင်းထန်တာပဲ... ဒီရတနာက မြေဝက်ဝံရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲမှာ ဘယ်လိုလုပ် ရောက်နေတာလဲ…" စီဘီက တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်လေသည်။

လုံယိသည် ထိုအရာကို ကောက်ယူလိုက်ရာ လက်ထဲတွင် နူးညံ့စိုပြေသော ခံစားချက်ကို ရရှိပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ချက်ချင်းပင် လန်းဆန်းသွားရ၏။ "တကယ့်ကို အဖိုးတန်တဲ့ အရာပဲ…" လုံယိသည် စီဘီအား ထိုအရာကို ပေးလိုက်ရင်း ရယ်မောကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းက အလင်းဓာတ် မှော်ဆရာမပဲ၊ ဒီအရာက မင်းနဲ့ ပိုကိုက်ညီတာပေါ့။ ဒါကြောင့် မင်းပဲ ယူထားလိုက်ပါ…"

စီဘီသည် ထိုကျောက်စိမ်းတုံးကို လက်မခံဘဲ ပြန်တွန်းပေးကာ ခေါင်းခါယမ်းလျက် ပြောလေသည်။ "နင်ကော အလင်းဓာတ်မှော်ကို မသင်ချင်ဘူးလား... နင့်အတွက် ပိုပြီး အသုံးဝင်မှာမို့ နင်ပဲ သိမ်းထားပါ…"

လုံယိ၏ မျက်ဝန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသော်လည်း ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ ဝက်ဝံအရေခွံ၊ မှော်အမြုတေနှင့် ကျောက်စိမ်းတုံးတို့ကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းသို့ ထည့်လိုက်တော့သည်။

"သွားကြရအောင်၊ မြန်မြန်သွားမှရမယ်၊ မကြာခင် မှောင်တော့မယ်…" စီဘီက ပြောလိုက်လေသည်။

အချိန်အတော်ကြာ အနားယူပြီးနောက် စီဘီ၏ မှော်စွမ်းအင်များသည် တစ်ဝက်ကျော်ခန့် ပြန်လည်ပြည့်ဝလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် လုံယိ၏ ခါးကို တွဲကာ ပျံသန်းခြင်းမန္တရားကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။

လေထဲတွင် လုံယိ၏ လက်တစ်ဖက်က စီဘီ၏ လှပသောခါးလေးကို ဖက်ထားပြီး သူမ၏ နူးညံ့သော တောင်ပို့များကိုလည်း ထိတွေ့နေသော်လည်း၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ စီဘီသည် ထူးဆန်းစွာပင် ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ငြိမ်နေခဲ့သည်။ သူမသည် သူ့ကို အေးစက်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီး အခွင့်အရေးယူနေသည်ကိုသာ ခွင့်ပြုထားလေသည်။

ကောင်းကင်ယံသည် တဖြည်းဖြည်း မှောင်လာပြီး ထိုအချိန်တွင် မြေဝက်ဝံအလောင်း၏ ဘေး၌ ထူးဆန်းသော အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။ ထိုအရိပ်သည် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး ခေါင်းတွင်လည်း အနက်ရောင် ခြုံထည်တစ်ခု ခြုံထားကာ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ထူထပ်သော အမှောင်ထု အရှိန်အဝါများ ဖြာထွက်နေပေသည်။

"မမျှော်လင့်ဘဲ တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားတာပဲ၊ ဟမ့်…" ထိုအရိပ်သည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် ထူထပ်သော အမှောင်ထု အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။