အခန်း (၂၂) - လေပြင်းမှော်ဂါထာ

လုံယိသည် စီဘီပေးခဲ့သော မှော်စာလွှာကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ခုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ တရားမှတ်ခြင်းကို ပြုလုပ်တော့သည်။ ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ ရက်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူသည် အဖြစ်အပျက်များစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လက်ရှိတွင် ဖြစ်ပျက်သမျှကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး မိမိသွားရမည့် လမ်းကြောင်းကို အမြန်ဆုံး သတ်မှတ်ရန် လိုအပ်နေပေသည်။

အရှေ့ဘက်ကောင်းကင်ယံသည် စတင်လင်းပွင့်လာပြီး နေရောင်ခြည်၏ ပထမဆုံးသော အလင်းတန်းများက လုံယိ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာချိန်တွင် သူသည် သက်ပြင်းဖွဖွတစ်ချက် ချလိုက်ကာ မတ်တပ်ရပ်၍ ကျောကို ဆန့်လိုက်လေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ မျက်ဝန်းများ၌ ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေ၏။ ယခင်ဘဝတုန်းကပင် ဤကမ္ဘာ၏ အားကြီးသူက အားနည်းသူကို ဖိနှိပ်သည့် တောရိုင်းဥပဒေသဘောတရားကို သူကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

၎င်းသည် သဘာဝတရား၏ နိယာမဖြစ်သောကြောင့် သူသည် အင်အားအရှိဆုံးသူ ဖြစ်လာရမည်ဖြစ်ပြီး ဤကမ္ဘာ၏ ပိရမစ်ထိပ်သီးတွင် ရပ်တည်ကာ သက်ရှိအားလုံးကို ငုံ့ကြည့်နိုင်သူ ဖြစ်ရပေမည်။

ထိုအချိန်သို့ ရောက်လျှင် ကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းအားလုံးကို သူကသာ နောက်ဆုံးအဆုံးအဖြတ် ပေးနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

လုံယိသည် နေမင်းရှိရာဘက်သို့ မျက်နှာမူလိုက်ရာ အလင်းတန်းများကြောင့် မျက်စိကျိန်းသွားပြီးနောက် စိတ်ထဲတွင် မြင့်မြတ်သော ရည်မှန်းချက်များဖြင့် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ခုတင်ကို သိမ်းဆည်းကာ အလင်းမြို့တော်ရှိရာဘက်သို့ စတင်ထွက်ခွာခဲ့၏။ ထိုနေရာတွင် စီဘီနှင့် တစ်ကြိမ်ပြန်လည် ဆုံတွေ့နိုင်ကောင်း ဆုံတွေ့နိုင်ပေသည်။

သူသည် 'မဟာစကြဝဠာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း' ပညာရပ်ကို နှစ်နာရီ သုံးနာရီခန့် အသုံးပြုပြီးနောက်တွင် ဆက်လက်မသွားနိုင်တော့ပေ။ အကြောင်းမူကား သူ၏ အတွင်းအားမှာ အလွန်အားနည်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ် လျှပ်တပြက်အတွင်း စီဘီ ပြောခဲ့သော စကားတစ်ခွန်းကို သူသတိရသွား၏။

အကယ်၍ အမှန်တကယ် ပျံသန်းနိုင်သော မှော်ဂါထာရှိခဲ့လျှင် ထိုဂါထာသည် လေဓာတ်မှော်စွမ်းအင် အမျိုးအစားတွင် အကျုံးဝင်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူမက ဆိုခဲ့ပေသည်။

မိမိ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ စိမ်းပြာရောင် လေဓာတ်မှော်စွမ်းအင်များကို သတိရလိုက်သည်နှင့် လုံယိသည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေသည်။ လေသည် အလျင်နှုန်း၏ ဘုရင်ဖြစ်ရာ အကယ်၍ လေဓာတ်မှော်ပညာကို တတ်မြောက်ထားပါက အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေများနှင့် ကြုံတွေ့ရချိန်တွင် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြေ အလွန်မြင့်မားပေမည်။

ထို့နောက် လုံယိသည် စိတ်ထဲတွင် ပျံသန်းခြင်းအတတ်ကို ပုံဖော်ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်၍ လေဓာတ်မှော်စွမ်းအင်များကို ခေါ်ယူပြီး ပျံသန်းခြင်းမှော်ဂါထာအတွက် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

စိမ်းပြာရောင် မှော်စွမ်းအင်များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပန်းထွက်လာပြီး လုံယိသည် ကောင်းကင်ယံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တရှိန်ထိုး ပျံတက်သွားတော့သည်။

သို့သော် သူ စိတ်လှုပ်ရှား၍ မပြီးသေးမီမှာပင် ခန္ဓာကိုယ်သည် အရှိန်လျော့သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ကျဆင်းလာလေသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ လုံယိသည် ကျရှုံးနိုင်ခြေကို ကြိုတင်တွက်ဆထားပြီးဖြစ်၍ လေထဲတွင် အကြိမ်အနည်းငယ် လူးလိမ့်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့ပေသည်။

"တောက်... မှော်စွမ်းအင်တွေ ပြန်မလောက်ပြန်ပြီ။ နောက်ပိုင်းတော့ မှော်စွမ်းအင်ကို အသည်းအသန် ကျင့်ကြံရတော့မယ်ထင်တယ်... တကယ်ကို စိတ်ပျက်စရာပဲ…" လုံယိသည် စိတ်ထဲရှိ မကျေနပ်မှုများကို ဖွင့်ထုတ်ရန်အတွက် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို တစ်ချက်ကန်ထုတ်လိုက်လေသည်။

သို့သော် မှော်စွမ်းအင်ကို ခေတ္တကျင့်ကြံရုံဖြင့် မလုံလောက်ပေ။ ဤပျံသန်းခြင်းမှော်ပညာသည် မှော်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို ဝါးမြိုသည်ဖြစ်ရာ မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်နည်း...

လုံယိသည် စဉ်းစားရင်း လျှောက်လှမ်းနေပြီး အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက်တွင်မှ ရုတ်တရက် သတိဝင်လာကာ သူ၏ပေါင်ကို ပုတ်လိုက်၏။ ပျံသန်း၍မရလျှင် မိမိခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုမိုလျင်မြန်ဖျတ်လတ်အောင် ပြုလုပ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းများကို စဉ်းစားကြည့်၍ မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း...

ထိုမြေကမ္ဘာဝက်ဝံသည် မြေဓာတ်၏ ထူးခြားသော သဘာဝဖြစ်သည့် ဆွဲငင်အားမှော်ပညာကို အသုံးပြုနိုင်သည်ဆိုလျှင် သူသည်လည်း လေဓာတ်၏ ပေါ့ပါးလျင်မြန်သော သဘာဝကို အသုံးချ၍ လေပြင်းမှော်ပညာကို ဖန်တီးနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား...

အတွေးများကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ထိုမှော်ပညာကို စိတ်ထဲတွင် ပုံဖော်ကာ လုံယိသည် လေဓာတ်မှော်စွမ်းအင်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည်ဆင့်ခေါ်လိုက်လေသည်။ ထိုအခါ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် အပြာနုရောင်အလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ရုတ်တရက် ငှက်တောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ပေါ့ပါးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ မမျှော်လင့်ဘဲ သူ အောင်မြင်သွားခဲ့ပေသည်။

ထို့နောက် သူသည် အတွင်းအားအနည်းငယ်ကို အသုံးပြုကာ မဟာစကြဝဠာရွှေ့ပြောင်းခြင်းပညာကို ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ အရှိန်အဟုန်သည် ယခင်ကထက် နှစ်ဆပိုမြန်လာပြီး အတွင်းအားကုန်ဆုံးမှုမှာလည်း ယခင်က တစ်ဝက်သာ ရှိတော့လေသည်။

လုံယိသည် အကြိမ်ကြိမ် ပျံတက်ဆင်းသက်ကြည့်ရာ သူ၏ပုံရိပ်သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခုန်ပျံသွားပြီး မကြာမီပင် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မိနစ် ၂၀ ခန့် ကြာပြီးနောက် လုံယိ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ လေပြင်းမှော်ပညာ၏ အာနိသင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရှိန်လျော့သွားလေသည်။ သို့သော် ကံကောင်းသည်မှာ ဤလေပြင်းမှော်ပညာသည် မှော်စွမ်းအင် အမြောက်အမြား မကုန်ဆုံးစေသောကြောင့် အာနိသင်ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူသည် ထပ်မံအသုံးပြုနိုင်ခဲ့ပေသည်။

ဤနည်းလမ်းဖြင့် တစ်နေ့လုံး ခရီးနှင်ပြီးနောက် မှောင်မဆင်းမီတွင် မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့ကို တွေ့ရှိခဲ့လေသည်။ အလင်းမြို့သည် ဤနေရာမှ ခြေလျင်လျှောက်ပါက သုံးရက်ခန့် ကြာသည်ဟု လုံယိ ကြားထားသည်။

သို့သော် လက်ရှိ လုံယိအတွက်မူ လေပြင်းမှော်ပညာနှင့် မဟာစကြဝဠာရွှေ့ပြောင်းခြင်းပညာတို့ကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုမည်ဆိုပါက အလင်းမြို့သို့ ရောက်ရှိရန် နာရီဝက်ခန့်သာ ကြာမြင့်တော့မည် ဖြစ်ပေသည်။

လုံယိသည် တည်းခိုရန် တည်းခိုခန်းတစ်ရုံကို ရှာဖွေခဲ့ပြီးနောက် အစားအသောက်များ စားသောက်ကာ မိမိ၏အခန်းအတွင်း၌သာ အောင်းနေလေသည်။ ထို့နောက် မှော်အလင်းရောင်ဖျော့ဖျော့အောက်တွင် လုံယိသည် သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းရှိ စာအုပ်စင်များကို စတင်ကြည့်ရှုတော့၏။ သူ၏ အဓိကပစ်မှတ်မှာ မှော်စာအုပ်များပင် ဖြစ်ပေသည်။

လုံယိသည် ဒြပ်စင်အမျိုးမျိုး၏ အခြေခံနှင့် အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်စာအုပ်များကို ရှာဖွေခဲ့ရာ စာအုပ်စင်၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင်ရှိသော အမှောင်ဒြပ်စင်မှော်စာအုပ်ကိုပင် တွေ့ရှိခဲ့လေသည်။ ထိုစာအုပ်သည် မမျှော်လင့်ဘဲ အခြေခံနှင့် အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်မန္တရားအားလုံး ပါဝင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ထူထဲသော မှော်စာအုပ် တစ်ဒါဇင်ခန့်ကို ရှေ့တွင်တင်ထားပြီး လုံယိသည် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ထိုစာအုပ်များကို စတင်ဖတ်ရှုတော့သည်။

ယခုအချိန်အထိ သူ၏ မှော်ပညာဆိုင်ရာ အသိအမှတ်ပြုမှုများမှာ အစပိုင်းတွင် ဖတ်ခဲ့သော အခြေခံမှော်စာအုပ်များသာ ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ မှော်ပညာဗဟုသုတနှင့် အခြေခံသဘောတရားများမှာ အလွန်ပင် နိမ့်ကျသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

သို့သော် သူသည် မည်သူ၏ လမ်းညွှန်မှုမှမပါဘဲ လေပြင်းမှော်မန္တရားကို တတ်မြောက်ခဲ့ရာ ဤအချက်က သူ၏ ကံကြမ္မာနှင့် မှော်ပညာနားလည်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန်မြင့်မားကြောင်း သက်သေပြနေသည်ပင် ဖြစ်လေသည်။

အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့၏။ လုံယိသည် ထိုစာအုပ်များထဲတွင် တစ်စိုက်မတ်မတ် နစ်မွန်းနေပြီး ဖတ်ရှုနှုန်းမှာလည်း ပို၍ပို၍ မြန်ဆန်လာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးအစုံသည် အထက်အောက် အလျင်အမြန် ရွေ့လျားနေမှုမှာ ကြည့်ရသူအဖို့ အံ့အားသင့်စေသည်အထိပင် ဖြစ်ပေသည်။

"အား... ပင်ပန်းလိုက်တာ…" လုံယိသည် အမှောင်ဒြပ်စင်၏ အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ပညာရပ်များကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် နောက်ကျောကို ဆန့်ထုတ်ကာ ညည်းညူလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အပြင်ဘက်တွင် မှောင်မည်းနေဆဲဖြစ်ပြီး ဤမြို့ငယ်လေး၏ လမ်းမများပေါ်တွင်လည်း မည်သည့်အသံမျှ ကြားရခြင်းမရှိပေ။

လုံယိသည် မှင်တက်သွားပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ သူဖတ်ပြီးသား စာအုပ်ပုံကို ခေတ္တမျှ ကြည့်ကာ တွေးလိုက်မိ၏။ "ငါ ဒီစာအုပ်အားလုံးကို တစ်ညတည်းနဲ့ ဖတ်ပြီးသွားတာလား…" လုံယိသည် ယုံကြည်ရန်ပင် ခက်ခဲနေပေသည်။

ယခင်ဘဝတွင် သူ၏မှတ်ဉာဏ်ကို အထူးလေ့ကျင့်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤမျှများပြားသော စာအုပ်များကို အချိန်တိုအတွင်း ဖတ်ပြီးသွားရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့အပြင် ဖတ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကိုလည်း အပိုင်မှတ်မိနေသည်ဟု ခံစားရလေသည်။ "ငါ တကယ်ပဲ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလား…" လုံယိက ဂုဏ်ယူစွာ တွေးတောလိုက်လေသည်။

လုံယိသည် စာအုပ်ပုံဆီသို့ အမြန်လျှောက်သွားပြီး မီးဒြပ်စင်၏ အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကောက်ယူကာ လှန်ဖတ်ကြည့်လိုက်၏။ ထိုအခါ စာအုပ်တစ်အုပ်လုံးရှိ အကြောင်းအရာအားလုံးသည် အမှားအယွင်းတစ်ခုမျှမရှိဘဲ သူ၏စိတ်ထဲတွင် အလုံးစုံရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရတော့သည်။

"စာဖတ်တာကိုပဲ အာရုံစိုက်လွန်းလို့ သတိမထားမိဘဲ ရက်အတော်ကြာသွားတာများလား…" လုံယိက စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်လေသည်။

လုံယိသည် အသုံးမကျသော ထိုအတွေးများကို အမြန်ပင် ဖယ်ထုတ်လိုက်၏။ စာအုပ်များရှိ အကြောင်းအရာအားလုံးကို မှတ်မိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း မှတ်မိရုံသာ မှတ်မိနေခြင်းဖြစ်ပြီး အလုံးစုံကို အသုံးချနိုင်ရန်အတွက်မူ အစာကြေအောင် လုပ်ဆောင်ရဦးမည် ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ မှော်ပညာများကို အခြေခံ၊ အလယ်အလတ်နှင့် အဆင့်မြင့်ဟူ၍ အမျိုးအစား သုံးမျိုးတည်း ခွဲခြားထားသည်မဟုတ်ကြောင်း လုံယိ သိရှိသွားလေသည်။ အမှန်တကယ်တွင်မူ စွမ်းအားနှင့် မှော်စွမ်းအင် သုံးစွဲမှုအပေါ် မူတည်၍ မှော်ပညာတစ်ခုချင်းစီကို အဆင့် ၁၁ ဆင့်အထိ အသေးစိတ် ခွဲခြားထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအထဲမှ အဆင့် ၃ အထိကို အခြေခံမှော်ပညာဟု သတ်မှတ်ပြီး၊ အဆင့် ၄ မှ ၆ အထိကို အလယ်အလတ်မှော်ပညာ၊ အဆင့် ၇ မှ ၉ အထိကို အဆင့်မြင့်မှော်ပညာဟု ခေါ်ဆိုကြ၏။ အဆင့် ၁၀ သည် သန့်စင်သူတော်စင်မအဆင့် မှော်ပညာဖြစ်ပြီး အဆင့် ၁၁ သည် များသောအားဖြင့် တားမြစ်မှော်မန္တန်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဤတားမြစ်အဆင့် မှော်ပညာများသည် တောင်တန်းများကို ပြိုကျစေကာ ပင်လယ်များကို လှန်ပစ်နိုင်လောက်အောင် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော စွမ်းအားရှိပေသည်။

မီးဒြပ်စင်၏ မီးလုံးမှော်မန္တန်နှင့် ရေဒြပ်စင်၏ ရေလုံးမှော်မန္တန် အစရှိသည်တို့သည် အဆင့် ၁ မှော်မန္တန်များ ဖြစ်ကြသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အလုပ်သင်မှော်ဆရာများသည် အဆင့် ၁ မှော်မန္တန်များကိုသာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး၊ အစပြုမှော်ဆရာများမှာမူ အနည်းဆုံး အဆင့် ၂ မှော်မန္တန်များကို ပိုင်နိုင်ကြကာ အဆင့် ၃ မှော်မန္တန်များကိုမူ အခက်အခဲရှိစွာဖြင့် အသုံးပြုနိုင်ကြလေသည်။

အလယ်အလတ်မှော်ဆရာများသည် အနည်းဆုံး အဆင့် ၃ မှော်မန္တန်များကို ပိုင်နိုင်ကြပြီး အဆင့် ၄ မှော်မန္တန်များကိုမူ အခက်အခဲရှိစွာဖြင့် အသုံးပြုနိုင်ကြ၏။ အဆင့်မြင့်မှော်ဆရာများမှာမူ အနည်းဆုံး အဆင့် ၆ မှော်မန္တန်များကို ပိုင်နိုင်ကြပြီး အဆင့် ၇ မှော်မန္တန်များကို အခက်အခဲရှိစွာဖြင့် အသုံးပြုနိုင်ကြပေသည်။

အဆင့် ၇ မှော်မန္တန်များမှစ၍ ပိုင်းခြားထားသော စည်းတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ အဆင့် ၈ မှော်မန္တန်များကို အသုံးပြုနိုင်ရန်အတွက် အနည်းဆုံး မှော်ဆရာအဆင့် ရှိရန် လိုအပ်ပြီး၊ အဆင့် ၉ မှော်မန္တန်များအတွက်မူ အနည်းဆုံး မေ့ချ်အဆင့် ရှိရမည် ဖြစ်သည်။

အဆင့် ၁၀ သန့်စင်သူတော်စင်မအဆင့် မှော်မန္တန်များကို အသုံးပြုနိုင်ရန် အနည်းဆုံး အာ့ချ်မေ့ချ် အဆင့် ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် အဆင့် ၁၁ တားမြစ်မှော်မန္တန်များကို အသုံးပြုနိုင်ရန်အတွက် အနည်းဆုံး မာစတာအာ့ချ်မေ့ချ် အဆင့် ရှိရန် လိုအပ်ပေသည်။

နောက်ဆုံးအဆင့် နှစ်ခုသည် မှော်ပညာနယ်ပယ်၏ အမြင့်ဆုံး အထွတ်အထိပ်များပင် ဖြစ်တော့သည်။