အခန်း (၃) - အကျဉ်းထောင်အတွင်း၌

အတွင်းစိတ်၏ ရှုပ်ထွေးမှုများကြားမှ လုံယိ နိုးလာသောအခါ တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်ကိုက်ခဲနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ညည်းတွားသံတစ်ခုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

သူသည် အံကြိတ်ကာ ထထိုင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ ခြေလက်များမှာ မမြင်ရသော သံခြေကျင်းများဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

လုံယိသည် သူရောက်ရှိနေသော အကျဉ်းခန်းကို ဝေ့ဝိုက်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ဤနေရာသည် အမည်မသိ အဖြူရောင်သတ္တုတစ်မျိုးဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ဤကမ္ဘာ၏ အကျဉ်းထောင် ဖြစ်ရပေမည်။

လေဝင်လေထွက်ပေါက် အနည်းငယ်မှအပ ကျန်ရှိသော အခန်းတစ်ခုလုံးမှာ ပိတ်ဆို့ထားပြီး အဖြူရောင်သတ္တုများပေါ်တွင် လျှပ်စစ်ဓာတ်အားများ တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေသည်။ အပေါ်ဘက်တွင် တွဲလောင်းကျနေသော အလင်းလုံးတစ်ခုသာ မရှိပါက ဤနေရာကို အထူးအရေးပါသူများအတွက် ပြုလုပ်ထားသော နည်းပညာမြင့် အကျဉ်းခန်းတစ်ခုဟု ထင်မှတ်မိလိမ့်ပေမည်။

"ဒါက ဘယ်လိုနေရာကြီးလဲ…" လုံယိသည် အပေါ်ရှိ အလင်းလုံးကို ကြည့်ကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် မေးလိုက်လေသည်။

"အား…" လုံယိသည် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်မိ၏။ သူနှင့် မသက်ဆိုင်သော မှတ်ဉာဏ်များက ဦးနှောက်အတွင်းသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဝင်လာပြီး ပြင်းထန်သော ခေါင်းကိုက်ဝေဒနာကို ပေးလာသည်။

မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစများ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ပေါင်းစည်းလာသည်နှင့်အမျှ မြင်ကွင်းများစွာသည် သူကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသကဲ့သို့ ခေါင်းထဲတွင် တစ်ချက်ချင်း ပေါ်လာတော့သည်။

လုံယိ၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် တဖြည်းဖြည်း ကျယ်သွားခဲ့သည်။ ထိုမှတ်ဉာဏ်များအရ ဤနေရာသည် ဓားနှင့် မှော်ပညာများ လွှမ်းမိုးသော 'ချန်းလန်' တိုက်ကြီးဖြစ်ကြောင်း သူသိလိုက်ရ၏။

ချန်းလန်တိုက်ကြီးတွင် အင်ပါယာ ၃ ခုနှင့် ကိုလိုနီနယ်မြေ အများအပြားရှိသည်။ ကြီးကျယ်သော အင်ပါယာ ၃ ခုမှာ မြောက်ဘက်ရှိ အော်ယွဲ့အင်ပါယာ၊ တောင်ဘက်ရှိ နာလန်အင်ပါယာနှင့် အရှေ့ဘက်ရှိ ကွမ်လုံအင်ပါယာတို့ ဖြစ်ကြပေသည်။ အနောက်ဘက်တွင်မူ အယ်လ်ဖ်တောအုပ်နှင့် ဟန်တွမ်းတောင်တန်းများ တည်ရှိသည်။

အယ်လ်ဖ်များသည် အယ်လ်ဖ်တောအုပ်တွင် နေထိုင်ကြပြီး သားရဲလူသားများမှာ ဟန်တွမ်းတောင်တန်းရှိ လွင်ပြင်များနှင့် တောင်ကုန်းများတွင် နေထိုင်ကြလေသည်။ ဟန်တွမ်းတောင်တန်း၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် မည်သည့်အရာများ ရှိနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ၊ အကြောင်းရင်းမှာ နတ်ဆိုးများနှင့် နတ်ဘုရားများပင်လျှင် ထိုတောင်တန်းကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

လုံယိ ပူးကပ်နေထိုင်သော ထိုလူငယ်၏ အဖေသည် ကွမ်လုံအင်ပါယာရှိ အင်အားအကြီးဆုံး မိသားစုလေးစုထဲမှ အထက်တန်းကျသော မိသားစုတစ်စု၏ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဖြစ်လေသည်။ သူသည် ရှီမန်မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင် ရှီမန်နု၏ သားဖြစ်၏။ အသက် ၁၈ နှစ်ရှိပြီဖြစ်သော သူ့တွင် အဖေတူအမေကွဲ အစ်ကိုတစ်ဦးနှင့် ညီမတစ်ဦး ရှိကြသည်။

အစ်ကိုဖြစ်သူ ရှီမန်ထျန်းသည် ကွမ်လုံ၏ အထူးတပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်သူဖြစ်ပြီး အသက် ၂၈ နှစ်အရွယ်ကတည်းက စစ်တပ်၏ ဒုတိယတပ်မှူး ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။ သူသည် နိုင်ငံအတွင်း နာမည်ကျော်ကြားလှသော ကွမ်လုံဒိုချီကို အပြာရင့်ရောင်အဆင့်အထိ ပိုင်နိုင်စွာ လေ့ကျင့်ထားနိုင်သဖြင့် ဆာ့ဝပ်အဆင့်ရှိ ဓားသမားတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ညီမဖြစ်သူ ရှီမန်ဝူဟန်မှာမူ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် အသက် ၁၆ နှစ်အရွယ်တွင်ပင် နာမည်ကျော် အဆင့်မြင့်နတ်ဆရာမတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင် လူသိများသော အလှဘုရင်မတစ်ပါး ဖြစ်လေသည်။

ရှီမန်ယု တစ်ဦးတည်းသာလျှင် သိုင်းပညာနှင့် မှော်ပညာများကို လေ့လာရန် စိတ်မဝင်စားဘဲ အချိန်ကုန်ဆုံးမှုအားလုံးကို လူသတ်ခြင်းနှင့် အဓမ္မပြုကျင့်ခြင်းများဖြင့်သာ ပျော်ပါးခဲ့ပေသည်။

အဖေဖြစ်သူ ရှီမန်နုက သူ့ကို တင်းကျပ်သော စည်းကမ်းများဖြင့် ပြုပြင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အစွမ်းထက်လှသော အမေဖြစ်သူက အမြဲတမ်း အကာအကွယ်ပေးထားခဲ့သည် ဖြစ်၏။

ကွမ်လုံအင်ပါယာ၏ ဧကရာဇ် လုံကျန့်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည်မှိတ်လိုက်လေသည်။ သူ့နောက်တွင် ရပ်နေသော ရှီမန်နုမှာမူ မိမိ၏သားကို မည်သို့ကာကွယ်ပေးရမည်ကို မသိဘဲ စိတ်သောကရောက်ကာ ပူလောင်နေရပေသည်။

သူ့သားဖြစ်သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ ဧကရာဇ် အမြတ်နိုးဆုံးသော မင်းသမီး လုံလင်းအာ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ထိုကလေးသည် ဤမုန်တိုင်းထန်နေသော အခြေအနေတွင် ငြိမ်သက်စွာ နေနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်တော့ချေ။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လုံယိသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်မိလေသည်။ သူသည် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အဓမ္မပြုကျင့်မှုကြောင့် ထောင်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေရပြီ ဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏အမေသည် မိသားစုအတွင်း မျက်နှာပျက်ရလိမ့်ပေမည်။

လုံယိသည် မှတ်ဉာဏ်အသစ်များကို ဆက်လက်စီစစ်နေ၏။ ရှီမန်ယု၏ အဆိုအရ ကွမ်လုံအင်ပါယာ၏ မိသားစုကြီးလေးစုမှာ တုန်းဖန်၊ နန်းကုန်း၊ ပေထန်နှင့် ရှီမန် မိသားစုများ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုမိသားစုလေးစုတွင် ရှီမန်မိသားစုသည် အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး ဒုတိယအဆင့်မှာ တုန်းဖန်မိသားစု ဖြစ်လေသည်။ ထိုမိသားစုနှစ်ခုသည် အင်အားချင်း ပူးပေါင်းထားကြသဖြင့် ၎င်းတို့၏ အာဏာစွမ်းအားကို လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ပေ။

ဤကမ္ဘာလောကတွင် မှော်ပညာရှင်များနှင့် ဒိုချီ ပိုင်ဆိုင်သူများသည်သာ အရာခပ်သိမ်းကို စိုးမိုးနိုင်သော အာဏာရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။ မှော်ဆရာဟူသည် အများက အလေးစားဆုံးသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း မှော်ပညာကို လေ့လာရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသဖြင့် မှော်အသုံးပြုနိုင်သူ အရေအတွက်မှာ အလွန်နည်းပါးလှပေသည်။

ကြိုးစားအားထုတ်မှုအပြင် ထက်မြက်သော အာရုံသိစိတ်ရှိရန်လည်း လိုအပ်ပေသည်။ မှော်ဆရာများကို မီး၊ ရေ၊ မြေ၊ အလင်းနှင့် အမှောင်ဟူ၍ အမျိုးအစားများ ခွဲခြားထား၏။ ထို့အပြင် ရှားပါးလှသော ဝိညာဉ်မှော်ဆရာနှင့် နက်ခရိုမန်ဆာများလည်း ရှိကြသေးသည်။

အဆင့်အတန်းများကိုမူ မှော်အလုပ်သင်၊ အခြေခံမှော်ဆရာ၊ အလယ်အလတ်မှော်ဆရာ၊ အဆင့်မြင့်မှော်ဆရာ၊ ကျွမ်းကျင်မှော်ဆရာ၊ မေ့ချ်၊ အာ့ခ်မေ့ချ်၊ မာစတာအာ့ခ်မေ့ချ် နှင့် နောက်ဆုံးတွင် မှော်နတ်ဘုရားဟူ၍ သတ်မှတ်ထားလေသည်။

အလားတူပင် စစ်သည်များကိုလည်း တိုက်ခိုက်ရေးအလုပ်သင်၊ အခြေခံတိုက်ခိုက်ရေးသမား၊ အလယ်အလတ်တိုက်ခိုက်ရေးသမား၊ အဆင့်မြင့်တိုက်ခိုက်ရေးသမား၊ ဓားသမား၊ မဟာဓားသမား၊ ကျွမ်းကျင်ဓားသမား၊ ဓားသူတော်စင် နှင့် ဓားနတ်ဘုရားဟူ၍ ခွဲခြားထား၏။

ဒိုချီ (တိုက်ခိုက်ရေးချီ) ၏ အရောင်သည်လည်း အဆင့်အလိုက် ကွဲပြားကြပြီး တိုက်ခိုက်ရေးအလုပ်သင်များတွင် ပြင်ပသို့ ထုတ်လွှတ်နိုင်သော ဒိုချီအရောင် မရှိပေ။

အဆင့်အလိုက် သတ်မှတ်ထားသော အရောင်များမှာ အပြာနုစိမ်းရောင်၊ အပြာစိမ်းရောင်၊ အပြာစိမ်းရင့်ရောင်၊ အစိမ်းနုရောင်၊ အစိမ်းရင့်ရောင်၊ အပြာနုရောင်၊ အပြာရင့်ရောင်၊ ခရမ်းရောင်နဲ့ ရွှေရောင်တို့ ဖြစ်ကြလေသည်။

မြင်သာစေရန်အတွက် အဆင့်များကို ဤသို့ နှိုင်းယှဥ်နိုင်သည်။

မှော်အလုပ်သင် - တိုက်ခိုက်ရေးအလုပ်သင် (အရောင်မဲ့)

အခြေခံမှော်ဆရာ - အခြေခံတိုက်ခိုက်ရေးသမား (အပြာနုစိမ်းရောင်)

အလယ်အလတ်မှော်ဆရာ - အလယ်အလတ်တိုက်ခိုက်ရေးသမား (အပြာစိမ်းရင့်ရောင်)

အဆင့်မြင့်မှော်ဆရာ - အဆင့်မြင့်တိုက်ခိုက်ရေးသမား (အစိမ်းနုရောင်)

ကျွမ်းကျင်မှော်ဆရာ - ဓားသမား (အစိမ်းရင့်ရောင်)

မေ့ချ် - မဟာဓားသမား (အပြာနုရောင်)

အာ့ခ်မေ့ချ် - ကျွမ်းကျင်ဓားသမား (အပြာရင့်ရောင်)

မာစတာအာ့ခ်မေ့ချ် - ဓားသူတော်စင် (ခရမ်းရောင်)

မှော်နတ်ဘုရား - ဓားနတ်ဘုရား (ရွှေရောင်)

မည်သည့်ပညာရပ်ကိုမျှ အသေအချာ လေ့လာခဲ့ခြင်းမရှိသော ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှီမန်ယုသည် အပြာရင့်ရောင် ဒိုချီကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် အလယ်အလတ်တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေသည်။

အခြားသော လူငယ်များနှင့် နှိုင်းယှဥ်ပါက အခြေအနေ မဆိုးလှသော်လည်း ရှီမန်မိသားစုအတွက်မူ သူသည် အမှိုက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်လေသည်။ သူ၏ အသက်တူ အစ်ကိုဝမ်းကွဲဖြစ်သော ရှီမန်ထျန်းမှာမူ ဓားသမားအဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှီမန်ယု၏ မှတ်ဉာဏ်များမှတစ်ဆင့် လုံယိသည် ဤကမ္ဘာလောကနှင့် မိမိ၏ အခြေအနေကို အခြေခံအားဖြင့် နားလည်သွားခဲ့၏။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း အလွန်အမင်း လေးလံနေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်မှော်ဆရာတစ်ဦး၏ ချုပ်နှောင်မှုမှော်ပညာ ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

"ဝိညာဉ်" ဟူသော စကားလုံးကို စဉ်းစားမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လုံယိသည် ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွား၏။ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် သူပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ ဤချုပ်နှောင်မှုမှော်ပညာမှ ရုန်းထွက်နိုင်မလားဟူသော ဖြစ်နိုင်ခြေကို တွေးမိ၍ ဖြစ်သည်။

သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အတွင်း၌ရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုကို ဂရုတစိုက် လှုပ်ရှားစေရာ ၎င်းသည် မျက်ခုံးနှစ်ခုကြား အလယ်ဗဟိုမှ စတင်၍ ဖြည်းညှင်းစွာ စီးဆင်းလာလေသည်။ အကယ်၍ သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပါက လူအ၊ လူနုံတစ်ဦး ဖြစ်သွားနိုင်သည်မဟုတ်ပေ။

...

လုံယိသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အစပိုင်းတွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင်မူ ပျော်ရွှင်လွန်း၍ အော်ဟစ်ချင်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာလေသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှိခဲ့စဉ်ကထက် ငါးဆ၊ ခြောက်ဆခန့် ပိုမိုအားကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်ခြင်းကဲ့သို့ မလွယ်ကူပေ။ လုံယိသည် မျက်လုံးများကို တစ်ဖန်မှိတ်လိုက်ရာ သူ့ကို ချုပ်နှောင်ထားသော မမြင်နိုင်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကွင်းဆက်တစ်ခုကို သတိပြုမိသွား၏။

ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဂရုတစိုက် ထိန်းချုပ်ကာ ထိုကွင်းဆက်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး ၎င်းကို ဖြိုခွဲရန် အချိန်အတန်ကြာမည်ဟု တွေးလိုက်လေသည်။ သို့သော် သူမျှော်လင့်မထားသည်မှာ ဝိညာဉ်ကွင်းဆက်သည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပျက်စီးသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လုံယိသည် သက်ပြင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချလိုက်၏။ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း နာကျင်မှုများ ခံစားရသဖြင့် အသံထွက်မလာစေရန် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ အောင့်ထားရလေသည်။

သူ၏ စုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်အစားများနှင့် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ပုတိုတို အညိုအမည်းစွဲနေသော ဒဏ်ရာများကို ကြည့်ကာ သူအိပ်ပျော်နေစဉ်အတွင်း အခြားသူများက သူ့ကို အလွန် "ကြင်နာ" ခဲ့ကြသည်မှာ သေချာပေသည်။

လုံယိသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ဖန် လှုပ်ရှားကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချကာ တွေးတောလိုက်လေသည်။ "အရိုးတွေကတော့ အဆင်ပြေတုန်းပဲ... ဒါပေမဲ့ အောင်ထျန်းကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ဖို့ အချိန်ရှိပါဦးမလား…"

ထိုစဉ် ရှီမန်ယု၏ ရှေးဟောင်း 'ကွမ်လုံ' ဒိုချီ အကြောင်းကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး လုံယိသည် လက်များကို လေထဲသို့ မြှောက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်တွင် ဒိုချီအလွှာတစ်ခု ဖန်တီးရန် ကြိုးစားလိုက်၏။ သို့သော် ရလဒ်မှာ သူ၏ အပြာစိမ်းရင့်ရောင် ဒိုချီများ ပေါ်ထွက်မလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် လုံယိသည် ထန်လုံမြို့တွင် 'ကျင်ထျန်း' ဟုခေါ်သော အကျဉ်းထောင်တစ်ခုရှိကြောင်း မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ပြန်လည်သတိရလာသည်။ ထိုနေရာတွင် ဒိုချီ သို့မဟုတ် မှော်ပညာ နှစ်မျိုးလုံး အသုံးမပြုနိုင်သည့် အလွန်အားကောင်းသော အတားအဆီးတစ်ခု ရှိလေသည်။

"အတွင်းချီ (ကမ္ဘာမြေမှ ချီကျင့်စဉ်) ကရော အလုပ်လုပ်မလား…" လုံယိသည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး ဤကမ္ဘာသစ်အပေါ် ပို၍ပင် စိတ်ဝင်စားလာတော့သည်။

လုံယိသည် တင်ပလ္လင်ခွေ၍ ထိုင်ကာ အောင်ထျန်းကျင့်စဉ်၏ စာသားများကို တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ နှလုံးခုန်သံများ နှေးကုံသွားပြီး တရားမှတ်ခြင်း အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။ ခေတ္တကြာပြီးနောက် သူ၏ ဒန်ထျန်း (ချက်အောက်ပိုင်း) မှ အပူရှိန်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးသို့ စီးဆင်းသွားကာ ပတ်လမ်းတစ်ခုပြီးတိုင်း ထိုအပူရှိန်သည် ပို၍ပို၍ ပြင်းထန်လာတော့သည်။

ပတ်လမ်းအကြိမ်အနည်းငယ် ပြည့်သွားပြီးနောက် လုံယိသည် တရားမှတ်ခြင်းအခြေအနေမှ နိုးထလာခဲ့ရာ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေလေသည်။ တစ်ကြိမ်တည်း တရားမှတ်ရုံမျှဖြင့် အောင်ထျန်းကျင့်စဉ်၏ ပထမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်မျိုးဆိုလျှင် အဆင့် ၉ ခုလုံး၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိရန် တစ်လ သို့မဟုတ် နှစ်လခန့်သာ ကြာလိမ့်ပေမည်။ လုံယိသည် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ရှိစဉ်က ပဉ္စမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ၂၅ နှစ်တိုင်တိုင် ကြိုးစားခဲ့ရသည်ကို သူသိသည်၊ အဆင့်တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျော်ဖြတ်ရသည်မှာ ပို၍ခက်ခဲလာသော်လည်း အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားပါက စွမ်းအားများမှာလည်း အဆမတန် တိုးပွားလာတတ်ပေသည်။

အောင်ထျန်းကျင့်စဉ်သည် ဤမျှလွယ်ကူလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ...