အခန်း (၄၄) - လျှပ်စီးစွမ်းအား၏ အစွမ်း
လုံယိသည် အခွင့်အရေးကို စောင့်ကြည့်နေပြီး မြေနဂါး၏ အမြီးရိုက်ချက်ကို ရှောင်တိမ်းပြီးနောက် ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြဲမြဲဆုပ်ကိုင်ကာ အောက်ဘက်သို့ ချိန်ရွယ်လိုက်လေသည်။
ထို့နောက် အားရပါးရ အော်ဟစ်လျက် ရုတ်တရက် ခုန်တက်လိုက်ပြီး ငွေကျောခွံ မြေနဂါး၏ လည်ပင်းရှိ ခုနစ်လက်မခန့် နိမ့်ဝင်နေသော အပေါက်အတွင်းသို့ ဓားဦးဖြင့် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ထိုးစိုက်ချလိုက်၏။
အပြာနုရောင် နဂါးပုံသဏ္ဌာန် ဓားဦးသည် ရုတ်တရက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ဓားတစ်ဝက်ခန့် နစ်ဝင်သွားချိန်တွင် ရပ်တန့်သွားပေသည်။
ငွေကျောခွံ မြေနဂါးသည် နာကျင်မှုကြောင့် အုန်းအုန်းကျက်ကျက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ရူးသွပ်သွားသည့်အလား ၎င်း၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါကာ ပတ်ချာလည် စတင်လည်ပတ်တော့သည်။ ၎င်းသည် ကျောပေါ်တွင် စီးနင်းနေသော လူသားကို ပစ်ချရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် လုံယိသည် ငွေကျောခွံ မြေနဂါး၏ ကျောပေါ်မှ ပြုတ်ကျမသွားစေရန် ဓားလက်ကိုင်ကို မြဲမြဲဆုပ်ကိုင်ထားလေသည်။ ငွေကျောခွံ မြေနဂါးသည် ပို၍ ပြင်းထန်စွာ လည်ပတ်လာရာ လုံယိသည် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်နေသည်ဟု ခံစားရပြီး တစ်ပတ်ပြီးတစ်ပတ် လည်နေမှုကြောင့် ခေါင်းမူးကာ အော့အန်ချင်စိတ်များပင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ငွေကျောခွံ မြေနဂါး ရူးသွပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟာလေနှင့် အခြားသူများသည် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြလေသည်။ သူမ၏ ချစ်သူသည် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်ကို မြင်သောအခါ လုရှီးယာသည် ရှေ့မှ အန္တရာယ်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြေးတက်သွားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း လင်ယိုယိုက သူမကို ဖမ်းဆွဲထားပြီး "သူ့ကို ယုံလိုက်ပါ…" ဟူ၍ စကားနှစ်ခွန်းသာ ပြောလိုက်၏။
လုံယိသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး လက်ထဲတွင် အတွင်းအားများကို စုစည်းကာ ဓားကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖိချလိုက်လေသည်။ ဓားတစ်ဝက်ခန့် နစ်ဝင်သွားချိန်တွင် ပိတ်ဆို့မှုများ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တိုဖူးတုံးတစ်ခုကို ဖြတ်တောက်လိုက်သကဲ့သို့ ဓားလက်ကိုင်မှအစ အောက်ခြေထိ နစ်ဝင်သွားခဲ့သည်။
ထိုတခဏတွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်နေသော ငွေကျောခွံ မြေနဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ တစ်ကိုယ်လုံး အနည်းငယ် ပွပွလာလေသည်။
လုံယိသည် ငွေကျောခွံ မြေနဂါးထံမှ အတိုင်းအဆမရှိသော အစွမ်းသတ္တိများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရ၏။
တူကြီးတစ်လက်ဖြင့် အပြင်းအထန် အထုခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သွေးများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်တက်လာကာ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သွေးများ ပန်းထွက်သွားသည်မှာ တစ်မျိုးသော ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပေသည်။
"လုံယိ…" လုရှီးယာသည် ရင်ကွဲမတတ် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် လေးကြိုးကို လပြည့်ဝန်းကဲ့သို့ အဆုံးထိ ဆွဲတင်လိုက်လေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသော မြှားသုံးစင်း ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ဆယ်မီတာခန့်ကို ရွှေရောင်အလင်းများဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။
"နတ်ဘုရားအပြစ်ပေးမြှား... မလုပ်ပါနဲ့ လုရှီးယာ…" လင်ယိုယိုသည် အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လုရှီးယာ၏ လက်များကို ဖမ်းဆွဲရန် အလျင်အမြန် ပြေးသွားခဲ့သည်။ သို့သော် လေးနှင့် မြှားများမှ ထွက်ပေါ်လာသော အားကောင်းသည့် စွမ်းအင်များက သူမကို နောက်သို့ တွန်းထုတ်လိုက်တော့သည်။
"လုရှီးယာ... လုံယိကတော့ ပြဿနာမရှိစေရဘူး... အခု ငွေကျောခွံ မြေနဂါးက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရနေတာဆိုတော့ သူ့ကို ဒေါသထွက်အောင်လုပ်မယ့် မိုက်မဲတဲ့အလုပ်မျိုး လုံးဝမလုပ်ပါနဲ့…"
လင်ယိုယိုသည် လုရှီးယာ၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်ကာ တားမြစ်လိုက်လေသည်။ နတ်ဘုရားအပြစ်ပေးမြှား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို သူမ ကောင်းကောင်းသိသည်။ ၎င်းသည် အက်လ်ဖ်တော်ဝင်မိသားစု၏ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုဖြစ်သော ပညာရပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။
အကယ်၍ အသုံးပြုသူ၏ စွမ်းအားသည် ဤကွက်ကွက်ကို အသုံးပြုရန် မလုံလောက်ပါက စွမ်းအင်များ ပြန်ကန်ထွက်လာနိုင်ခြေ ရာနှုန်းပြည့်ရှိပြီး၊ ထိုစွမ်းအင်ပြန်ကန်မှုကြောင့် အသက်မသေလျှင်ပင် တစ်သက်လုံး မသန်စွမ်းဖြစ်သွားမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်ပေသည်။
လုရှီးယာသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး လေးကြိုးပေါ်တွင် ပေါ်နေသော ရွှေရောင်မြှားသုံးစင်းသည်လည်း ဖြည်းညှင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ငွေကျောခွံ မြေနဂါးသည် တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာပြီး လည်ပင်းအောက် ခုနစ်လက်မခန့်ရှိသော နေရာမှ သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျလာကာ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။
"ဒီသားရဲက သေခါနီးနေပြီပဲ၊ ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ ကံထူးတော့မယ်…" ဂီလိုတာက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်လေသည်။ ငွေကျောခွံ မြေနဂါး၏ မှော်အမြုတေတစ်ခုတည်းတင်ပင် ခရမ်းရောင်ကျောက်စိမ်းဒင်္ဂါး သောင်းနှင့်ချီ၍ တန်ဖိုးရှိသည် မဟုတ်ပေလား...
သို့သော် ငွေကျောခွံ မြေနဂါးသည် မကြာမီ သေဆုံးတော့မည်ဟု အားလုံးက ယုံကြည်နေချိန်တွင် မြေနဂါး၏ မှေးမှိန်နေသော မျက်လုံးများသည် ရုတ်တရက် ဖြူဖျော့သော ရွှေရောင်အလင်းများဖြင့် တောက်ပလာပြီး ခုနစ်လက်မခန့် နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးစိုက်ခံထားရသော ဓားသည်လည်း တုန်ခါလာလေသည်။
"ဘာ... ဘာဖြစ်တာလဲ... ဒီငွေကျောခွံ မြေနဂါးက ဆင့်ကဲပြောင်းလဲချင်နေတာလား၊ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ရွှေကျောခွံမြေနဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲချင်နေတာလား…"
ဟာလေသည် မိမိမျက်စိနှင့် မြင်နေရသည်ကို မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေ၏။ သေလုမျောပါးဖြစ်နေသော ဤငွေကျောခွံ မြေနဂါးသည် အမှန်တကယ်ပင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးဖူးခဲ့ပေ။ အလင်းနတ်ဘုရားသည် သူ၏ သစ္စာရှိသော နောက်လိုက်များကို စွန့်ပစ်လိုက်ပြီလော ဟုပင် တွေးမိလေသည်။
"ရွှေကျောခွံမြေနဂါး... ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ…"
အားလုံး မှင်တက်သွားကြသည်။ A-အဆင့်ရှိသော ငွေကျောခွံ မြေနဂါးနှင့်ပင် အတော်လေး ရုန်းကန်ခဲ့ရပြီးဖြစ်ရာ ယခု S-အဆင့် ရွှေကျောခွံမြေနဂါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်ဆိုပါက သူတို့အတွက် အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ မဟုတ်ပေလား...
"စိတ်ကူးယဉ်မနေကြနဲ့၊ သူ အပြည့်အဝ မပြောင်းလဲခင် အမြန်သတ်ပစ်ရမယ်…"
ဟာလေသည် သူ၏ ဓားကြီးကို မြှောက်ကာ ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လေသည်။ တစ်ကြိမ်မျှ အောင်မြင်စွာ ပြောင်းလဲသွားပါက အားလုံး သေဆုံးသွားမည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိနေသည် ဖြစ်ပေသည်။
ဤအချိန်တွင် ငွေကျောခွံ မြေနဂါး၏ မျက်လုံးများအတွင်း ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပိုမိုတောက်ပလာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှလည်း မှိန်ဖျော့ဖျော့ ရွှေရောင်အလင်းများ စတင်ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ၎င်းသည် လူတိုင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံခြင်းမရှိဘဲ ဟာလေနှင့် အခြားသူများ၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ငြိမ်သက်စွာ ခံယူနေခဲ့၏။
ငွေကျောခွံ မြေနဂါး၏ ခုနစ်လက်မနေရာတွင် စိုက်ဝင်နေသော ဓားကြီးသည် ပို၍ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည်တွန်းထုတ်ခြင်း ခံနေရပေသည်။
လုံယိသည် ရွှံ့နွံများဖုံးနေသော မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးနီးပါး မြေကြီးထဲသို့ မြုပ်ဝင်နေလေသည်။ ရုတ်တရက် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်ကွေးသွားပြီး အားယူကာ မှိတ်ထားသော မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အဝေးမှ ရွှေရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသော ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို မှေးမှေးစူးစူး မြင်လိုက်ရ၏။
ထို့အပြင် ထိုသတ္တဝါကြီးကို အသက်စွန့်ကာ ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် တိုက်ခိုက်နေကြသော လူရိပ်များကိုလည်း မြင်နေရပေသည်။ ဤငွေကျောခွံ မြေနဂါးသည် မကြာမီ ရွှေကျောခွံမြေနဂါးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲတော့မည်ဖြစ်ပြီး ထိုသို့ဖြစ်လာပါက အလွန်ဒုက္ခရောက်လိမ့်မည်ဟူသော ဟာလေ၏ စကားကို လုံယိ ကြားလိုက်ရလေသည်။
လုံယိအနေဖြင့် ဤငွေကျောခွံ မြေနဂါး၏ ပြောင်းလဲခြင်းကို အောင်မြင်ခွင့်မပေးသင့်ပေ။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ၎င်းကို တားဆီးနိုင်မည့် နည်းလမ်း သို့မဟုတ် အစွမ်းတစ်စုံတစ်ရာ မရှိသောကြောင့် ဤသည်မှာ လက်လှမ်းမမီနိုင်သော မျှော်လင့်ချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်နေပေသည်။
ဇီလာ... ငွေရောင်လျှပ်စီးတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံ၌ ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းသည် အလွန်ရင်းနှီးနေသည်ဟု လုံယိ တွေးလိုက်မိ၏။ ယခုကဲ့သို့ မိုးကြိုးမိုးသည် ညမျိုးတွင် သူသည် မိုးကြိုးအမှန်တကယ် ပစ်ခတ်ခံရပြီး ဤကမ္ဘာခြားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား...
သို့ဆိုလျှင် သူသည် ဤကဲ့သို့သော မိုးရွာသည့်ညမျိုးတွင်ပင် တစ်ဖန်ပြန်၍ ပျောက်ကွယ်သွားရန် ကံပါလာခဲ့ခြင်းလောဟူ၍ တွေးမိလေသည်။
"ငါ ဒီကမ္ဘာခြားမှာလည်း မိုးကြိုးအပစ်ခံရဦးမှာလား... ငါနဲ့ မိုးကြိုးနဲ့က တကယ်ပဲ ဖြတ်လို့မရတဲ့ ပတ်သက်မှုရှိနေတာပဲ…" လုံယိသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ရယ်မောရင်း တွေးတောလိုက်လေသည်။
"မိုးကြိုး... မိုးကြိုး…" လုံယိသည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံ၌ လက်ခနဲ လက်ခနဲ ဖြစ်ပေါ်နေသော လျှပ်စီးတန်းများကို ကြည့်လိုက်ရာမှ ရုတ်တရက် အသိတရားတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။
"လျှပ်စီးစွမ်းရည်... ပြီးတော့ မိုးကြိုးစွမ်းရည်…" လုံယိ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပေသည်။ သူသည် ရက်ပေါင်းများစွာ တရားမှတ်အားထုတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ အတုမရှိသော လျှပ်စီးစွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်ကောင်းနိုင်ပေမည်။
လုံယိသည် အသိစိတ်ပင်လယ်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်ကာ ငွေရောင်နှင့် ခရမ်းရောင် ရောယှက်နေသော လျှပ်စီးမှော်စွမ်းအင်များကို ဆင့်ခေါ်လိုက်လေသည်။ မိုးကြိုးမိုးသည် ရာသီဥတုကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ လျှပ်စီးမှော်စွမ်းအင်များသည် မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် ထူထပ်နေပေသည်။
ဟာလေနှင့် အခြားသူများ မျှော်လင့်ချက်အားလုံး လက်လွှတ်လိုက်ရချိန်တွင် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံမှ ဖိအားတစ်ခု ကျဆင်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ သူတို့သည် ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ထူထပ်သော တိမ်မည်းများ ရူးသွပ်စွာ စုရုံးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
ထိုတိမ်မည်းများသည် အလွန်နိမ့်ဆင်းနေသဖြင့် လက်ကို မြှောက်လိုက်ရုံဖြင့် ထိတွေ့နိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ရပြီး အထူးသဖြင့် မည်သည့်အရာနှင့်မျှ ခုခံ၍မရနိုင်သော စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အမွှေးအမျှင်များပင် ထောင်ထလာကြလေသည်။ ဤသည်မှာ သဘာဝတရား၏ ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားမျိုးပင် ဖြစ်ပေသည်။
"အမေရေ... ပြေးကြစို့…" ဟာလေသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ရန် အစွမ်းကုန် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။
လုံယိသည် ကောင်းကင်မှ ထူထပ်သော တိမ်မည်းများကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "လျှပ်စီးစွမ်းရည်... ထွက်ပေါ်လာစေ... ဒေါသတကြီး ပျံသန်းပြီး အဲဒီအမိုက်စား သားရဲကို သတ်ပစ်လိုက်တော့…"
ငွေကျောခွံ မြေနဂါးသည်လည်း ကောင်းကင်မှ ထူထပ်သော တိမ်မည်းများကို ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြတ်ပြေးသွား၏။ ထို့နောက် ဤကြောက်မက်ဖွယ် သဘာဝစွမ်းအားမှ လွတ်မြောက်ရန်အတွက် ၎င်း၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု ဖြစ်စဉ်ကို ရူးသွပ်စွာ အရှိန်မြှင့်လိုက်လေသည်။
ထိုစဉ် လျှပ်စီးတစ်ချက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး လက်မောင်းတစ်ဖက်စာ ပမာဏရှိသော လျှပ်စီးသည် ရုတ်တရက် ပစ်ချလာကာ ငွေကျောခွံ မြေနဂါး၏ ခုနစ်လက်မခန့် အနက်သို့ စိုက်ဝင်နေသော ဓားရိုးတံပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။
ထိုဓားရိုးတံသည် လျှပ်စစ်စီးကူးနိုင်သော သတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းကြောင့် ပြင်းထန်သော လျှပ်စီးစွမ်းအင်များသည် ၎င်း၏ အားနည်းချက်အတွင်းသို့ ချက်ချင်းဝင်ရောက်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ ရေတွက်မကုန်နိုင်သော သွေးကြောများကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေသည်။
ငွေကျောခွံ မြေနဂါး၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ လျှပ်စီးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများသည်လည်း အဆပေါင်းများစွာ မှေးမှိန်သွားခဲ့ပေသည်။
ငွေကျောခွံ မြေနဂါးသည် စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာသွားလေသည်။ အကြောင်းရင်းမှာ ဤလျှပ်စီးသည် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ပေးခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏ အသက်ကိုမူ မယူနိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။
၎င်းသည် ရွှေကျောခွံ မြေနဂါးအဖြစ် အောင်မြင်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့လျှင် ဤဒဏ်ရာငယ်များအားလုံးသည် အချိန်တန်လျှင် အလိုအလျောက် ပျောက်ကင်းသွားမည် ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် ၎င်းက စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ ပျော်ရွှင်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ တိမ်မည်းများထဲမှ နောက်ထပ် လျှပ်စီးတစ်ချက်သည် ငွေကျောခွံ မြေနဂါး၏ ထိုနေရာဟောင်းသို့ပင် ထပ်မံ၍ ပစ်ချလာပြန်သည်။
ဒုတိယအကြိမ် လျှပ်စီးအချက် ပစ်ချပြီးနောက် ရုတ်တရက် လျှပ်စီးဆယ်ချက်ထက်မကသည် မရပ်မနား ပစ်ချလာတော့သည်။
ငွေကျောခွံ မြေနဂါး၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် လျှပ်စီးများ၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှ အငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာကာ မိုးသည်းထန်နေသည့်ကြားမှ အသားကင်နံ့များ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ မမျှော်လင့်ဘဲ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။