အခန်း (၈) - ရေချိုးနေသော အလှနတ်သမီး

စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက်၊ အခြေခံမှော်ပညာတစ်ခုကို အသုံးပြုနိုင်ရုံမျှဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ သက်သေမပြနိုင်ဟု သူ တွေးမိလေသည်။ အကြောင်းရင်းမှာ မူလဒြပ်စင်မှော်ဆရာတိုင်းသည် အခြားဒြပ်စင်များ၏ အခြေခံမှော်ပညာများကို အလွယ်တကူ အသုံးပြုနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် တရားမှတ်ခြင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း မှော်ဒြပ်စင်များကို စုစည်းခြင်းမျိုး တစ်ခါမျှ မပြုလုပ်ဖူးသဖြင့် အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ပညာများကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ရလဒ်အနေဖြင့် သူ့တွင် ဒြပ်စင်လေးမျိုးပါဝင်သော မှော်ခန္ဓာကိုယ် ရှိ၊ မရှိကို အတည်ပြုရန် မဖြစ်နိုင်သေးပေ။

နေဝင်ချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး တိမ်တိုက်များပေါ်တွင် ညနေခင်း၏ အလင်းရောင်များ ဖြာကျနေသည်။ တစ်လောကလုံးသည် ညင်သာပြီး မှေးမှိန်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ထန်လုံမြို့၏ အခြေအနေများကို မသိရှိသောကြောင့် လုံယိသည် လူသွားလမ်းမပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းရန် မဝံ့ရဲပေ။ ထို့ကြောင့် ကွမ်လုံအင်ပါယာ၏ မြောက်ပိုင်းမြို့ကြီးဖြစ်သော အလင်းမြို့သို့ ဦးတည်သည့် လမ်းကလေးအတိုင်းသာ အာရုံစိုက်၍ သွားလာနေခဲ့သည်။

အလင်းမြို့သည် ကွမ်လုံအင်ပါယာ၏ မြောက်ပိုင်း ကုန်သွယ်ရေးနှင့် စီးပွားရေးဗဟိုချက် ဖြစ်ပြီး ထိုမြို့၏ ထွန်းတောက်မှုသည် ထန်လုံမြို့နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ရှေးယခင်က အလင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါး ဤမြို့သို့ ဆင်းသက်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသောကြောင့် အလင်းမြို့ဟု အမည်တွင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နတ်ဘုရားဆိုသည်များကို လုံယိက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အထင်အမြင်သေးစွာပင် သဘောထားလေသည်။ သူ့အမြင်တွင် ထိုကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားအကြောင်းများမှာ လူများကို လှည့်ဖြားရန်အတွက် ယုံကြည်မှုအမှားများသာ ဖြစ်သည်ဟု ယူဆ၏။

သူ ဤနေရာကို ရွေးချယ်ခဲ့ရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ အလင်းမြို့တွင် ကွမ်လုံအင်ပါယာ၏ အကြီးဆုံးသော ကြေးစားဂိုဏ်း တည်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် အမြင့်ဆုံး SSS အဆင့်မှ အနိမ့်ဆုံး F အဆင့်အထိ မိမိအလိုရှိရာ မည်သည့်အဆင့်ရှိသော တာဝန်များကိုမဆို ရရှိနိုင်ပေသည်။

"တောက်... ပင်ပန်းလိုက်တာ... ဒီနေ့တော့ တောထဲမှာပဲ အိပ်ရတော့မယ် ထင်တယ်... ငါ့အဘိုးကြီးက ဒီလက်စွပ်ထဲမှာ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ထည့်ပေးထားပေမဲ့ စားစရာတစ်ခုခု ထည့်ဖို့ မေ့သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး…"

လုံယိသည် ပြေးနေသည်ကို ရပ်လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်တည်း ညည်းတွားလိုက်လေသည်။ လက်ရှိတွင် သူ၏အတွင်းအားများမှာ လုံးဝနီးပါး ကုန်ခမ်းနေပြီး၊ ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက ဘာမှမစားရသေးသဖြင့် ဗိုက်ကလည်း အလွန်အမင်း ဆာလောင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှီမန်နုသည်လည်း အမှန်တကယ် ရယ်စရာကောင်းလှပေသည်။ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် အိုး၊ ယောက်ချောင်း၊ ပန်းကန်၊ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ အစရှိသော နေထိုင်စားသောက်ရေးအတွက် လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းအားလုံးကို ထည့်ပေးထားသော်လည်း စားစရာတစ်ခုတည်းကိုမူ ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။ ရှီမန်နု ဘာတွေတွေးပြီး လုပ်ခဲ့သည်ကို လုံယိ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရပေသည်။

ဗိုက်ဆာ၍ အသံများ မြည်ဟည်းနေစဉ်တွင်ပင် ယုန်တစ်ကောင်နှင့်တူသော သတ္တဝါငယ်လေးတစ်ကောင် တောအုပ်ထဲမှ ပြေးထွက်လာလေသည်။ ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်အမင်း ဆာလောင်နေသော လုံယိသည် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားတော့သည်။

အချိန်မဆိုင်းဘဲ ခြေထောက်များကို အားစိုက်ကာ ထိုသတ္တဝါလေးနောက်သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးသော်လည်း၊ သူ၏အတွင်းအားများမှာ အရေးပေါ်အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့် မမျှော်လင့်ဘဲ ဖမ်းမမိဘဲ ဖြစ်သွားလေသည်။

လုံယိ တစ်ယောက် လက်လျှော့တော့မည့်ဆဲတွင် ထိုယုန်သည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ပြန်လှည့်ကာ လုံယိရှိရာဘက်သို့ မီးလုံးတစ်လုံး မှုတ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

မျှော်လင့်မထားဘဲ တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသော လုံယိသည် အန္တရာယ်မှကင်းဝေးစေရန် မြေပြင်ပေါ်တွင် တစ်ခါတည်း လူးလိမ့်၍ ရှောင်တိမ်းလိုက်ရ၏။ ထို့နောက် သူ၏မှတ်ဉာဏ်ကို ပြန်လည်ရှာဖွေကြည့်ရာတွင် ဤယုန်သည် အဆင့်နိမ့် မှော်သားရဲတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး 'မီးယုန်' ခေါ်ကြောင်း သိလိုက်ရလေသည်။ ၎င်းသည် မီးလုံးများကို ချက်ချင်းထုတ်လွှတ်နိုင်သော စွမ်းရည်ရှိပြီး အသားမှာလည်း အလွန်အရသာရှိလှပေသည်။

သို့သော် အလွန်အမင်း လျင်မြန်သော အရှိန်ကြောင့် ဖမ်းဆီးနိုင်သူ အနည်းငယ်သာရှိပြီး စားသောက်ဆိုင်များတွင် မီးယုန်သား တစ်ပန်းကန်လျှင် ငွေပြား ၁၀၀ ကျော်အထိ တန်ဖိုးရှိသည်ဟူ၍ သိရပေသည်။

"မှော်ပညာလား... ငါက ဘာလို့ ဒီလောက်ငအ ဖြစ်နေရတာလဲ... သူတောင် မှော်ပညာသုံးနိုင်တာပဲ၊ ငါက မသုံးနိုင်ဘူးလို့ မပြောနဲ့နော်... တကယ်တော့ ဒီလောက်ကြာအောင် အလကား လိုက်နေခဲ့တာပဲ…"

လုံယိသည် မိမိကိုယ်မိမိ နဖူးကို ရိုက်ကာ ညည်းတွားလိုက်ပြီးနောက် သွားရည်များကျဆင်းလျက် အရသာရှိသော အစားအစာရှိရာဘက်သို့ မျှော်ကြည့်လိုက်လေသည်။

၎င်း၏ အလစ်တိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်သည်ကို မြင်သောအခါ မီးယုန်သည် ခေါင်းကိုမော့၍ လုံယိရှိရာဘက်သို့ မီးလုံး ၃ လုံးကို တစ်ဆက်တည်း အလျင်အမြန် ပစ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။ သို့သော် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သော လုံယိကို ထိုတိုက်ခိုက်မှုများက မထိမှန်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေလိမ့်ပေမည်။

"ငါ့ရဲ့ ရေလုံးစွမ်းရည်ကို ကြည့်စမ်း…"

လုံယိသည် စွမ်းရည်တစ်ခုကို အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပုတ်ခတ်လိုက်၏။ သူသည် အောင်ထျန်းကျင့်စဥ်၏ အတွင်းအားကို မသိစိတ်ဖြင့် အသုံးပြုလိုက်သောကြောင့် ရေလုံး၏အရှိန်မှာ သိသိသာသာ မြန်ဆန်သွားပြီး ယုန်၏ခေါင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ကျရောက်သွားလေသည်။

လုံယိ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ မီးယုန်သည် မီးဓာတ်ရှိသောကြောင့် ရေဓာတ်ကို သဘာဝအတိုင်း အားနည်းပေသည်။ လုံယိသည် ရေလုံး ၂ လုံးကို အသုံးပြုလိုက်ရာ မီးယုန်သည် တုန်တုန်ရီရီဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် တွားသွားနေပြီး ထွက်ပြေးရန်ပင် ခွန်အားမရှိတော့ပေ။

မီးယုန်ကို ပိုက်၍ မြစ်ငယ်လေးတစ်ခုရှိရာသို့ သွားသောအခါ လုံယိသည် ကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် အရေခွံနှင့် ကလီစာများကို ခွာထုတ်ကာ သန့်စင်အောင် ဆေးကြောလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် ချွန်ထက်သော တုတ်တစ်ချောင်းတွင် ထိုး၍ မီးမွေးကာ အသားများကို ကင်တော့သည်။

ယခင်ဘဝက တာဝန်များထမ်းဆောင်စဉ်အတွင်း နေ့တိုင်း တောတောင်ထဲတွင် နေထိုင်ခဲ့ရသဖြင့် အသားကင်ခြင်းမှာ သူ၏ အထူးကျွမ်းကျင်မှုဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ ထိုနှစ်များတုန်းက လုံချီဆိုသော မိန်းကလေးသည် သူ့ကို အသားကင်တောင်းကာ အမြဲတမ်း နှောင့်ယှက်တတ်ခဲ့ပေသည်။

လုံချီကို သတိရသွားသောအခါ လုံယိသည် စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိ၏။ သူမသည် တစ်စုံတစ်ရာသော အချိန်တွင် ပြန်လည်မွေးဖွားပြီး ဖြစ်လိမ့်ပေမည်။

ယုန်သားများကို ကင်ရန် နာရီဝက်ခန့် အချိန်ယူရမည်ဖြစ်ရာ လုံယိသည် ရက်အနည်းငယ်မျှ မျက်နှာမသစ်၊ ပလုတ်မကျင်းခဲ့ရသည့်အပြင် ဤခရီးလမ်းတွင်လည်း အတော်ကြာအောင် ပြေးလွှားခဲ့ရလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် သန့်စင်ရန် မြစ်ကမ်းနားသို့ သွားလိုက်တော့သည်။

"ဒါက ဘာလဲ…" လုံယိသည် ရုတ်တရက် မြစ်အထက်ပိုင်းမှ ဖြည်းညင်းစွာ မျောပါလာသော ပန်းရောင်ဝါဂွမ်းသား အဝတ်စတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရပြီး လက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်လေသည်။

"အမျိုးသမီး အတွင်းခံလား…" ထိုဝါဂွမ်းသားစကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားရင်း သူ အံ့အားသင့်သွား၏။ သူ လုံးဝမမှားနိုင်ပေ၊ ရှီမန်ယု၏ မှတ်ဉာဏ်အရ ဤအဝတ်အစားသည် ချန်းလန်တိုက်တွင် အကျော်ကြားဆုံးဖြစ်သော အမျိုးသမီးသုံးပစ္စည်းဆိုင် ‘လီရန်ဖန်း’ မှ အဆင့်မြင့်ထုတ်ကုန်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိရှိနေသည်မဟုတ်ပေ။ သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤမျှတန်ဖိုးကြီးသော ပစ္စည်းကို ဝယ်ယူနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

"မြစ်အထက်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက် ရေချိုးနေတာများလား…"

လုံယိ ခန့်မှန်းလိုက်မိပြီး ထိုအကြောင်းကို တွေးတောမိရုံမျှဖြင့်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။ မြို့ပြင်ရှိ ဤကဲ့သို့ လူသူကင်းမဲ့သော အရပ်တွင် အလွန်လှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦး ရေချိုးနေသည်ဟု တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင်...

ယခင်ဘဝနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မိမိကိုယ်မိမိ အမျိုးသမီးများအပေါ် ပို၍ စိတ်ဝင်စားလာသည်ကို လုံယိ သတိမထားမိပေ။ ယခင်ဘဝက တာဝန်ထမ်းဆောင်စဉ်အတွင်း နေ့စဉ်နှင့်အမျှ အမျိုးသမီးအလှအပမျိုးစုံနှင့် ပျော်ပါးခဲ့ပြီး အတူအိပ်စက်ခဲ့သည်အထိ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အမျိုးသမီးများအပေါ် ပြင်းပြသော တောင့်တမှုမျိုး တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။

လုံယိသည် ထိုအတွင်းခံအဝတ်စကို ဖမ်းဆုပ်ကာ နှာခေါင်းနားသို့ ကပ်၍ ရှူရှိုက်လိုက်၏။ အမျိုးသမီးတို့၏ သင်းပျံ့သော ရနံ့ကို ရင်ဘတ်ထဲအထိ နက်ရှိုင်းစွာ ရှူသွင်းလိုက်ရာ နှလုံးသားထဲတွင် အဆင့်မြင့်အရက်တစ်ခွက် သောက်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး မမေ့နိုင်စရာ အမှတ်တရတစ်ခု ဖြစ်သွားလေသည်။

"အဆင့်မြင့်ဆုံးပဲ... စံပယ်ပန်းလို နုနယ်ပြီး အကောင်းစားဝိုင်လို ပြင်းရှမွှေးပျံ့နေတာပဲ…"

လုံယိ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။ အမှန်တကယ်တွင် သူ စောနက ပြောလိုက်သော စကားများသည် ရှီမန်ယု၏ မှတ်ဉာဏ်များမှ ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

တမင်တကာ စဉ်းစားခြင်းမပြုပါက ရှီမန်ယု၏ မှတ်ဉာဏ်များကို သူ သိရှိမည်မဟုတ်သော်လည်း အမျိုးသမီးများနှင့် ပတ်သက်လာလျှင်မူ ထိုမှတ်ဉာဏ်များနှင့် အလေ့အကျင့်များအားလုံးသည် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် အမြစ်တွယ်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပေသည်။

အငွေ့များ ထွက်နေသော မီးယုန်သားများကို ကြည့်နေပြီးဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် လုံယိသည် မက်မောမှုကို မတောင့်ခံနိုင်ဘဲ မြစ်အထက်ပိုင်းသို့ အပြေးနှင်သွားတော့သည်။

မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် လုံယိသည် ပေ ၃၀ ခန့် မြင့်သော ရေတံခွန်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပြီး ထိုနေရာသည် အမျိုးသမီး ရေချိုးနေသည့် နေရာဖြစ်မည်ဟု ယူဆရပေသည်။

ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ သစ်ပင်ကြီးများကို အကာအကွယ်ယူကာ လုံယိသည် မည်သည့်အသံမျှ မထွက်စေဘဲ ရေတံခွန်ဆီသို့ အလျင်အမြန် တိုးဝင်သွားလေသည်။

ရုတ်တရက် လုံယိ၏ လျင်မြန်သော ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး ရှေ့တွင် မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားကာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားလေသည်။

ထို့နောက် ညာဘက်လက်ထဲတွင် အမျိုးသမီးအတွင်းခံကို ကိုင်ထားရင်း သူ၏မျက်နှာတွင် အလွန်တရာ ကာမဂုဏ်မက်မောသော အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်လာတော့သည်။

သိပ်မဝေးသော ရေကန်အတွင်း၌ အလွန်တရာ လှပလွန်းသော မိန်းကလေးတစ်ဦး ရေချိုးနေလေသည်။ စိုစွတ်နေသော အစိမ်းရင့်ရောင် ဆံနွယ်ရှည်များက ပခုံးပေါ်တွင် တွဲကျနေပြီး၊ ပြည့်ဖြိုးဝိုင်းစက်သော ပခုံးသားများမှာ နို့နှစ်ရောင်သဖွယ် ချောမွေ့နေ၏။

တစ်လောကလုံးရှိ အကောင်းဆုံး ကျောက်စိမ်းများပင် သူမ၏အလှအပရှေ့တွင် မှေးမှိန်သွားရပေမည်။ လုံယိသည် ထိုမိန်းကလေး၏ ဘေးတစ်ဖက်ကိုသာ မြင်ရသော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော သန့်စင်မြင့်မြတ်သည့် အရှိန်အဝါသည် ယခင်က တွေ့ဖူးသမျှ အလှနတ်ဘုရားမများထက် သာလွန်နေပြီး လူတို့ကို ဒူးထောက်ဝတ်ပြုစေနိုင်လောက်သည်အထိပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုမိန်းကလေးသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရေခပ်ကာ သူမ၏ အလွန်လှပသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်တိုက်သန့်စင်နေ၏။ တစ်ခါတစ်ရံ သူမ၏ လက်မောင်းများ အပေါ်သို့ မြှောက်လိုက်ချိန်တွင် အကာအကွယ်မဲ့နေသော တင်းရင်းပြည့်ဖြိုးသည့် တောင်ပို့အစုံမှာ လုံယိ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး ထိပ်ဖျားရှိ ပန်းရောင်ချယ်ရီသီးလေးများက သူ၏ သွေးကြောများကို ပွက်လောရိုက်သွားစေလေသည်။ သူ၏ အောက်ပိုင်းငှက်ပျောသီးမှာလည်း ကောင်းကင်ကို ထောက်ထားသော တိုင်တစ်တိုင်ကဲ့သို့ မာတောင်လာတော့သည်။

ဂလု... လုံယိသည် တံတွေးများကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်ရ၏။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲနေပြီး ငတ်မွတ်နေသော ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထိုနတ်သမီးလေး၏ အဝတ်မဲ့လှပသော ခန္ဓာကိုယ်ကို စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။