“မင်း ခုနက ပြောလိုက်တဲ့အတိုင်း လုပ်ကြည့်ပါ”
“ဘာ-ဘာတွေကို ပြောနေတာလဲ…”
“ဒီမိစ္ဆာကို ထိန်းချုပ်ပြီး နန်းတော်သခင်ရဲ့ ပါးစပ်ကနေ မင်းလိုချင်တာကို ရနိုင်တယ်လို့ မင်းပဲ ပြောခဲ့တာလေ”
နိမိတ်ဖတ်သူ မြိုဆင်တစ်ယောက် ခဏတာ ဆွံ့အသွားသည်။ လက်ရှိ အခြေအနေအရဆိုလျှင် နန်းတော်သခင်၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန်သာ သူတို့ တောင်းဆိုလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုး ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။
‘ဟား’
အစောင့် ဂိုချန်းပင် စကားမဆိုနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။ သခင်မကြီးကို ရန်သူအဖြစ် မပြုလုပ်မိစေရန် နိမိတ်ဖတ်သူကို အသုံးပြု၍ နန်းတော်သခင်၏ အသက်ကို ကယ်တင်လိမ့်မည်ဟု သူ တွေးထားခဲ့သည်။ သို့သော် သခင်မကြီး၏ အလိုဆန္ဒကိုပင် ဤနည်းလမ်းဖြင့် တောင်းဆိုလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဂိုချန်းသည် မော့ကျောင်းဝန်ထံ ချဉ်းကပ်၍ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။
“သခင်လေး၊ တကယ်ပဲ ဘာလုပ်မလို့လဲ”
“သူပြောတာ မကြားလိုက်ဘူးလား”
“ဘာကိုလဲ”
“ကျွန်တော်တို့ နန်းတော်သခင်ရဲ့ ပါးစပ်ကနေ သခင်မကြီး ဘာလိုချင်သလဲဆိုတာ ကြားနိုင်တယ်လေ”
ထိုစကားကြောင့် ဂိုချန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သူ သိချင်သည်မှာ ဒါမဟုတ်။
“ဒါပေမဲ့ သခင်လေး၊ အဲဒါကို သိပြီးရင် ဘာဆက်လုပ်မှာလဲ”
မော့ကျောင်းဝန်က အနည်းငယ် မဲ့ပြုံး ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြန်မေးလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားကော သိပြီးရင် ဘာဆက်လုပ်မလဲ”
ထိုမေးခွန်းကြောင့် ဂိုချန်း စကားရှာမရ ဖြစ်သွားသည်။ ဤမေးခွန်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ရိုးရှင်းလှသည်။ သူလုပ်နေသည်ကို ဝေဖန်ခြင်း၊ မေးခွန်းထုတ်ခြင်း မပြုရန် သတိပေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
‘ဒီရူးကောင်။ ဘာတွေ လုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလဲ’
သူသည် သခင်မကြီး လိုချင်သည့်အရာကို ကြားဖြတ်လုယူရန် ကြံစည်နေတာလား။ ဂိုချန်း စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားပြီး တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ရသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤလူက သူ့အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်မည့်သူ မဟုတ်မှန်း သူ သိသည်။ အရာရာ ရှုပ်ထွေးသွားမည်ကို သူ စိုးရိမ်မိသည်။
မော့ကျောင်းဝန်က နိမိတ်ဖတ်သူကို အမြန်လုပ်ရန် တိုက်တွန်းသည်။
“မြန်မြန်လုပ်ပါ”
“…က-ကောင်းပါပြီ”
မြိုဆင် တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ဤသွေးဆာနေသော သခင်လေး၏ လက်ချက်ဖြင့် သူ အသက်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။ မြိုဆင်သည် ထောင့်တစ်နေရာမှ သစ်သားသေတ္တာငယ်ကို ယူလိုက်သည်။ လက်သီးဆုပ်အရွယ် သစ်သားရုပ်သေးရုပ်လေး တစ်ခုဖြစ်သည်။
ထူးဆန်းသည့် ရုပ်သေးရုပ်ကို ထုတ်ပြလိုက်သောအခါ မော့ကျောင်းဝန်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “အဲဒါနဲ့ ဘာလုပ်မလို့လဲ”
“ဒီရုပ်သေးရုပ်က ကြားခံအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးလိမ့်မယ်”
“ကြားခံ ဟုတ်လား”
“…နန်းတော်သခင်က မိစ္ဆာနဲ့ တိုက်ရိုက် ထိတွေ့မိရင် သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်တင်မကဘဲ အသက်ပါ အန္တရာယ်ရှိနိုင်လို့ပါ”
ဒါက အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာ သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ပြန်လည် ထိတွေ့မိပါက အန္တရာယ်ကြီးမားလှသည်။ မိစ္ဆာများကို ကောင်းစွာ သိရှိသော နိမိတ်ဖတ်သူ တစ်ဦးအတွက် လုံးဝ မလုပ်သင့်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။
“သဘောပေါက်ပြီ။ ဆက်လုပ်ပါ”
မော့ကျောင်းဝန်၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အေးစက်လှသည်။ မြိုဆင် စိတ်ထဲမှ လျှာသပ်လိုက်သည်။ ‘ဒီအိမ်တော်ကလူတွေက နန်းတော်သခင် အသက်ရှင်တာ၊ သေတာ ဘာမှ ဂရုမစိုက်ကြဘူး။ ဒီအလုပ်သာ ပျက်သွားရင်တော့ ပြဿနာကြီးပဲ’
မြိုဆင် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပြတ်ကျနေသော နန်းတော်သခင်၏ လက်မောင်းကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။ အဆောင်ဖြင့် ဖိနှိပ်ထားသော်လည်း အခြေခံအားဖြင့် ဒါက လူသတ်မှုမှ ပေါက်ဖွားလာသော ကျိန်စာဖြစ်သည်။ တစ်ချက်မှားလိုက်ပါက နန်းတော်သခင်သာမက သူပါ အသက်အန္တရာယ်ရှိသည်။
‘ငါသေပြီ’
မြိုဆင် တံတွေးကို အခက်သား မြိုချကာ မိမိ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် အဆောင်တစ်ခု ကပ်လိုက်သည်။ [ခုနစ်ကြယ်အဆောင်]။ ခုနစ်ကြယ်တို့၏ ကာကွယ်မှုကို ရရှိစေရန် ဖြစ်သည်။ နိမိတ်ဖတ်နေစဉ်အတွင်း ကျိန်စာများ မိမိထံ ပြန်လှည့်မလာစေရန် ဖြစ်သည်။
-ရှီး ရှီး
သူသည် အခြားအဆောင်တစ်ခုကို ထုတ်ကာ အနီရောင်မှင်ဖြင့် စာရေးလိုက်သည်။ (ကိုယ်စားပြုခြင်း)၊ (ဆက်သွယ်ခြင်း)။ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မြိုဆင်သည် ရေးထားသော အဆောင်ကို ရုပ်သေးရုပ်ပေါ်တွင် ကပ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို အနီရောင်ချည်မျှင်ဖြင့် ပတ်လိုက်သည်။ “အန္တရာယ်ရှိနိုင်လို့ နောက်ဆုတ်ပေးကြပါ”
အစပိုင်းတွင် ဘာမှ မဖြစ်လာပေ။ သို့သော် မြိုဆင်က လက်ဟန်ဖြင့် နန်းတော်သခင်ဆီသို့ အချက်ပြလိုက်သောအခါ...
-တုန် တုန်
နန်းတော်သခင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထူးဆန်းစွာ တုန်လှုပ်လာသည်။ ထိုအခြေအနေတွင် မြိုဆင်က လက်ဟန်ကို ရုပ်သေးရုပ်ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောင်းလိုက်သည်။
-ဝူး
ရုပ်သေးရုပ်ပေါ်ရှိ စာလုံးမှာ အနက်ရောင် ပြောင်းသွားပြီး ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ရုပ်သေးရုပ်မှာ အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ပင်။
‘ကြက်သီးထစရာပဲ’
ဂိုချန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ အတွေ့အကြုံများသော်လည်း မိစ္ဆာနှင့် နိမိတ်ဖတ်ခြင်း ကိစ္စများမှာ အလွန်ပင် မနှစ်မြို့ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
-တပ်
မြိုဆင်သည် ရုပ်သေးရုပ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး မိစ္ဆာစွဲကပ်နေသော လက်မောင်းရှေ့သို့ နေရာချပေးလိုက်သည်။ ထိုအခါ အဆောင်ကပ်ထားသော လက်မောင်းမှာ ပြန်လည်လှုပ်ရှားလာသည်။ မြိုဆင်က ဖိနှိပ်ထားသော အဆောင်ကို ခွာလိုက်သည်နှင့်...
-ပတ်
နန်းတော်သခင်၏ လက်မောင်းမှ အနက်ရောင်သွေးကြောများမှာ ဖောင်းကားထွက်လာပြီး ရုပ်သေးရုပ်ကို အတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
-ကွာခ် “အာ”
ရုပ်သေးရုပ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်နှင့် နန်းတော်သခင်၏ ပါးစပ်မှ အော်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ -ကွာခ်! “အို...”
ရုပ်သေးရုပ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်မှာ အားပိုသုံးလာသည်နှင့် နန်းတော်သခင်မှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေသည်။
‘ဒါ ပြဿနာကြီးတော့မှာပဲ မဟုတ်လား’
ဂိုချန်း မော့ကျောင်းဝန်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူကမူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုမျှလောက် ကြောက်စရာကောင်းသည်ကို တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိသည်မှာ အံ့ဩစရာပင်။
-စစ်
နန်းတော်သခင်၏ လက်မောင်းမှ ထူးဆန်းသော အရာတို့မှာ ရုပ်သေးရုပ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။ ‘အောင်မြင်သွားပြီ’ မြိုဆင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ မိစ္ဆာက ရုပ်သေးရုပ်ကို နန်းတော်သခင်အဖြစ် ယုံကြည်သွားခြင်းပင်။ အကယ်၍ မယုံကြည်ပါက အရာရာ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။ သို့သော်...
ရုပ်သေးရုပ်တွင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာသည်။
ရုပ်သေးရုပ်မှာ အလွန်ခိုင်ခံ့သော သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် မိစ္ဆာဝင်လာသည်နှင့် အက်ကွဲလာခြင်းမှာ... ‘…သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က အရမ်းပြင်းထန်လွန်းတယ်’
မိစ္ဆာမှာ သာမန် နတ်ဆိုးမျိုး မဟုတ်ပေ။ သိုင်းသမား၏ အသက်ကိုပါ ခြိမ်းခြောက်နိုင်သော မိစ္ဆာ ဖြစ်သည်။ မြိုဆင်၏ နှုတ်ခမ်းများ ခြောက်ကပ်သွားသည်။ ဤအခြေအနေတွင် ရုပ်သေးရုပ်သာ ကွဲသွားပါက မိစ္ဆာမှာ ပြန်လည် လွတ်မြောက်သွားလိမ့်မည်။
“သခင်လေး၊ ကျွန်တော်ထင်တာတော့…”
မြိုဆင် စကားမဆုံးခင် မော့ကျောင်းဝန်၏ မျက်လုံးများနှင့် ဆုံသွားသည်။ -တုန်
လူသေတစ်ယောက်ကဲ့သို့သော မျက်လုံးများ။ ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ကျောရိုးတစ်လျှောက် ချမ်းစိမ့်သွားသည်။ မော့ကျောင်းဝန်က ဓားကို ကိုင်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မြိုဆင် ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ရသည်။ သူကိုယ်တိုင် မြင်မှသာ ယုံကြည်မည့်သူမျိုး ဖြစ်သည်။
‘အာ’
မြိုဆင်၏ ခေါင်းထဲသို့ အကြံကောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ “သခင်လေး၊ ကျွန်တော် မိစ္ဆာကို ထိန်းချုပ်ပေးပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စမို့ ဒီလူကိုပါ ကြား ခွင့်ပြုပေးပါ့မလား” မြိုဆင်က ဂိုချန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် ခဏ ထွက်ပေးပါ့မယ်”
ဂိုချန်းလည်း နားလည်သွားသည်။ သခင်မကြီး လိုချင်သည့် လျှို့ဝှက်သိုင်းကျမ်းနှင့် တံဆိပ်တုံး နေရာကို မေးမြန်းတော့မည် ဖြစ်သည်။ မော့ကျောင်းဝန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သောအခါ ဂိုချန်း ထွက်သွားသည်။
-ကြောက်
“အာ ဘ-ဘယ်သူလဲ… မ-ငါ့ကို… ခေါ်နေတာလဲ…”
နန်းတော်သခင်၏ ပါးစပ်မှ အသံမှာ အလွန်တုန်ရီနေသည်။ ရုပ်သေးရုပ်မှာ ပို၍ အက်ကွဲလာသည်။ မြိုဆင်သည် ကျားလက်ဟန်ဖြင့်... “ငါ့အမိန့်အတိုင်း မြန်မြန်ဖြေ”
“နန်းတော်သခင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်သိုင်းကျမ်းနဲ့ တံဆိပ်တုံးက ဘယ်မှာလဲ”
ရုပ်သေးရုပ်နှင့် နန်းတော်သခင်၏ ခေါင်းမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်နေသည်။
“ဆေး-ဆေး-ဆေးခန်း… မြေအောက်…(ဂျောင်)… ကျောက်တံခါး… အတွင်းမှာ…”
‘ဆေးခန်း… မြေအောက် ဂျောင်ကျောက်တံခါး’
အဖြေကို ရရှိလိုက်သည်။ နောက်ထပ် တစ်ခုခု ပြောတော့မည့်အချိန်...
-ကွပ်
ရုပ်သေးရုပ်မှာ ပျက်စီးသွားပြီး မိစ္ဆာမှာ နန်းတော်သခင်ဆီသို့ ပြန်သွားရန် ကြိုးစားသည်။ မြိုဆင် အော်လိုက်သည်။ “သခင်လေး! ကြိုးကို ဖြတ်ပါ”
မော့ကျောင်းဝန် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ -ဖြတ်
သို့သော်... -ဝူး
မိစ္ဆာမှာ ဓားတစ်လျှောက် မြန်ဆန်စွာ တက်လာပြီး မော့ကျောင်းဝန်၏ လက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ မော့ကျောင်းဝန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျှပ်စီးကြောင်း ထိမှန်သကဲ့သို့ တုန်ခါသွားသည်။
‘အောင်မြင်ပြီ’
မြိုဆင်၏ နှုတ်ခမ်းများ ကွေးညွတ်သွားသည်။ သူသည် မိစ္ဆာကို မော့ကျောင်းဝန်ထံသို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပို့လိုက်ခြင်းပင်။ သူသည် သခင်မကြီး၏ အမိန့်ကိုသာ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ရမည်။
မော့ကျောင်းဝန် တစ်ယောက် အဖြူရောင် လောကထဲသို့ ရောက်သွားသည်။ ရေသံ၊ ငှက်သံများကြားနေရသည်။ သူ အမြဲ ရေခပ်သွားသည့် စမ်းချောင်းဖြစ်သည်။
‘ဘာဖြစ်တာလဲ’
သူ တစ်စုံတစ်ခုကို မေ့သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သူ တောင်ပေါ်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားသည်။ အိမ်က မီးလောင်နေသည်။ သူနောက်ဘက်သို့ ပြေးသွားသည်။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဥယျာဉ်။ သူ့အဖိုးရှိမည့်နေရာ။
-ဒုန်း
သူ့အဖိုးမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်နေသည်။ မျက်ရည်များ ကျလာသည်။ သူ့ဘေးတွင် မျက်လုံးအမည်းရောင်ရှိသူ တစ်ဦး ရပ်နေသည်။
-တပ်
သူ့အဖိုးမှာ အသက်ရှင်လျက် ရှိနေပြန်သည်။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ ရွေးနေသည်။ “မင်းက ဒီရောက်နေတာလား ကူညီမလုပ်ဘဲ ဘာလို့ ရပ်ကြည့်နေတာလဲ”
သူ့အဖိုး၏ အသံကို ကြားရသောအခါ သူ ပျော်ရွှင်သွားသည်။ သူ အဖိုးကို ဘယ်တော့မှ မဆုံးရှုံးတော့ဘူး။
သို့သော် နောက်ကွယ်မှ စောင့်ကြည့်နေသူမှာ ပြုံးနေသည်။ ရုတ်တရက်... မော့ကျောင်းဝန် တစ်ယောက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ -ပက်
မော့ကျောင်းဝန် ၏ လက်ချောင်းများမှာ ထိုသူ၏ မျက်လုံးထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ သူ မျက်လုံးများကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
“မင်း ဘယ်သူဖြစ်ဖြစ် ငါ့အဖိုးကို အသုံးချပြီး လှည့်စားတာတော့ သည်းမခံနိုင်ဘူး”