ဖျော့တော့တော့ မျက်နှာနှင့် အသက် ၅၀ အရွယ် လူကြီးတစ်ဦးသည် လူနာတင်ခုံပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။ သူသည် အသက်ရှူရ ခက်ခဲနေပြီး တောက်လျှောက် ချောင်းဆိုးနေသည်။ ဘေးတွင် ရှိနေသည့် သမားတော်အိုကြီးက သူ၏ ပါးစပ်ကို အဝတ်စဖြင့် သုတ်ပေးလိုက်တိုင်း အနက်ရောင် သွေးစက်များဖြင့် စွန်းထင်းသွားသည်။

"ဟူး..."

သမားတော်အိုကြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ အခြေအနေမှာ ပိုဆိုးလာပြီး နောက်ဆုံးအချိန် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံနှင့် ဗဟုသုတကို အကုန်သုံး၍ ကုသသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ရောဂါမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။

'တကယ်ပဲ ဘာမှ လုပ်လို့ မရတော့ဘူးလား'

ယန်မော့ဓားနန်းတော်၏ ကိုယ်ပိုင်သမားတော်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် အနာဂတ်တွင် ဖြစ်လာမည့် အခြေအနေများကို ကြိုမြင်နေသည်။ ညီအစ်ကိုတွေကြားထဲတွင် သွေးချောင်းစီးမည့် ရန်ပွဲများ ဖြစ်ပွားတော့မည်။

'နန်းတော်သခင်၊ အရိုက်အရာ ဆက်ခံသူကို ကြိုတင် သတ်မှတ်ခဲ့သင့်တာ'

နန်းတော်သခင်သည် အရိုက်အရာ ဆက်ခံသူကို မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။ ထိုအကြောင်းကြောင့် ဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံများပင်လျှင် လက်ရှိအခြေအနေကို ဘာမျှ မတတ်နိုင်ဘဲ ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်သည်။ အမှန်စင်စစ် အားလုံးက အမှန်တရားကို သိကြသည်။

'သူ့ကို အဲလောက်ထိ ချစ်ရင် ငယ်ဆုံးသားကို အရိုက်အရာ ဆက်ခံသူ လုပ်ပေးခဲ့ရမှာ'

နန်းတော်သခင်သည် အငယ်ဆုံးသား မော့ယူချွန်းကို အချစ်ပိုခဲ့သည်။ သူ့၏ ထူးချွန်မှုမှာ မျိုးဆက်သုံးဆက်တွင် တစ်ကြိမ်သာ ပေါ်လာနိုင်လောက်အောင် ထူးခြားလှသည်။ အသက် ၁၄ နှစ်တွင် ဂိုဏ်း၏ သိုင်းပညာကို ကျွမ်းကျင်ပြီး ပထမအဆင့် သိုင်းသမား ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ယခု အသက် ၁၆ နှစ်တွင်မူ ထိပ်သီးအဆင့်၏ အစွန်းသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ထူးချွန်မှုမှာ မျိုးဆက်တစ်ခုလုံးတွင် ထိပ်တန်း ၁၀ ဦးစာရင်းဝင်သည်ဟု ဆိုလျှင် လွန်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် သူ၏ စရိုက်မှာလည်း နန်းတော်သခင်နှင့် ဆင်တူသည်။

'သခင်လေး မော့ယူချွန်း'

သာမန်အစေခံမလေး၏ သားဖြစ်သော်လည်း နန်းတော်သခင်သာ လူသိရှင်ကြား ထောက်ခံခဲ့လျှင် လက်အောက်ခံများက သူ့နေရာကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ပေးကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ထိုသို့ လုပ်လိုက်ပါက တရားဝင်ဇနီးဖြစ်သူ၏ ဒေါသနှင့် ကြုံတွေ့ရပေမည်။

'ဒါက ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာပဲ။ တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာ'

တရားဝင်ဇနီးဖြစ်သူမှာ သူ၏ အကြီးဆုံးသား မော့ယောင်ဟိုအပေါ် အချစ်မလျော့ခဲ့ပေ။ သူ လူမိုက်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပါစေ၊ အချစ်မပြောင်းလဲခဲ့။ ထိုကြောင့် ဒုတိယသခင်လေးမှသည် တတိယသခင်လေးအထိ အားလုံးက လောဘဇောတိုက်ပြီး ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ပြသလာကြသည်။ နန်းတော်သခင် နောက်ဆုံးထွက်သက် ထွက်လိုက်သည့်အချိန်တွင် ယန်မော့ဓားနန်းတော်သည် ညီအစ်ကိုတို့၏ သွေးဖြင့် စွန်းထင်းတော့မည်။

'အနာဂတ်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်လာမလဲ ဟူး'

သမားတော်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ ဝင်မစွက်ဖက်နိုင်ပေ။ သူ သက်ပြင်းချနေစဉ်မှာပင်၊

နန်းတော်သခင်၏ အခန်းတံခါး ပွင့်လာသည်။

'ဘယ်သူလဲ'

သမားတော်အိုကြီး ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာထား တင်းမာသွားသည်။ နှင်းလိုဖြူဖွေးနေသော အမှုန့်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် တွန့်လိမ်နေသော မျက်နှာ။ အနီရောင်နှုတ်ခမ်းနီဖြင့် အရောင်တင်ထားပြီး တန်ဖိုးကြီး လက်ဝတ်ရတနာများ ဆင်မြန်းထားသည့် အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသမီးမှာ ယန်မော့ဓားနန်းတော်သခင်၏ တရားဝင်ဇနီး၊ သခင်မကျောက် ဖြစ်သည်။ သမားတော်အိုကြီး ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

"သခင်မ"

"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ"

မေးခွန်းထုတ်သဖြင့် သမားတော်အိုကြီး သက်ပြင်းချရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့် ဆေးပညာက အားနည်းလွန်းပါတယ်၊ ဘာမှ လုပ်ပေးနိုင်မယ့်ပုံ မပေါ်ဘူး"

"ဟုတ်လား။ တကယ်ပါပဲ၊ ဆေးပညာနဲ့ဆိုရင် သူ အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းမရှိဘူးပေါ့"

"ကျွန်တော် မစွမ်းဆောင်နိုင်လို့ပါ၊ ကျွန်တော်..."

ရှီး

သခင်မကျောက်သည် သူမ ကြားချင်စကား မဟုတ်ကြောင်း လက်ယက်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်။

"ရှင်တို့အပါအဝင် အနီးအနားက နာမည်ကျော် သမားတော်တွေအားလုံးက ရောဂါနာမည်တောင် မသိဘူး၊ ဆေးပညာနဲ့ ရှင်းပြလို့ မရဘူး၊ ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလို့ပဲ ဆိုနေကြတာဆိုတော့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်"

"သခင်မကြီး"

ထိုစကားကြောင့် သမားတော်အိုကြီး၏ ဖြူဖွေးသော မုတ်ဆိတ်မွေးများ တုန်ရီသွားသည်။ သခင်ခဆော့က သမားတော်အိုကြီးကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ ခင်ပွန်းရဲ့ အသက်က သေမင်းရဲ့ အစွန်းမှာ ရောက်နေတာ၊ ရှင်က ရွေးချယ်နေဦးမှာလား?" "ဒါပေမဲ့ နိမိတ်ဖတ်ခြင်း ဆိုတာ အဆုံးသတ်မှာတော့ အဓိပ္ပာယ်မဲ့တဲ့ လက္ခဏာတွေကို ကြည့်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ နည်းလမ်းပဲ မဟုတ်လား။ အဲဒီလို အယူသည်းမှုကို ဘယ်လို..."

"ရှင့်ပါးစပ်နဲ့တင်ပဲ ကျွန်မ ခင်ပွန်းရဲ့ ရောဂါက ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုနဲ့ ဘာမှ မခြားဘူးလို့ ပြောထားတာ မဟုတ်လား"

"အဲဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့..."

"ဒါဆို ဘာလို့ ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်တွေကို ကိုင်တွယ်တဲ့ နိမိတ်ဖတ်သူကို သုံးတာကို ကန့်ကွက်နေတာလဲ ကျွန်မ ခင်ပွန်း သေသွားတာကိုပဲ ထိုင်စောင့်နေရမှာလား"

"ကျွန်တော် ဆိုလိုတာက..."

"ကျွန်မ မကြားချင်ဘူး။ ကျွန်မက နိမိတ်ဖတ်သူကို နောက်က အဆောက်အဦးကို ခေါ်ထားပြီးပြီ၊ ဒါကြောင့် သမားတော်ဟာ ချက်ချင်း ထွက်သွားလိုက်တော့"

"သခင်မ"

"အတင်းအကျပ် ဆွဲထုတ်ခံရချင်တာလား"

ထိုစကားကြောင့် သမားတော်အိုကြီးမှာ မောင်းထုတ်ခံရသလိုပင် ထွက်သွားရတော့သည်။ သူ ဘာမျှ လုပ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်သောအခါ သူ လျှာသတ်လိုက်ပြီး လူနာတင်ခုံရှိသည့် ပင်မအဆောက်အဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။

'ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်ကို ကုသဖို့ နိမိတ်ဖတ်သူကို ခေါ်တယ် ဟူး။ သူကတော့ နိမိတ်ဖတ်သူနဲ့ လူတစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာပဲ'

"…ဒါက ယန်မော့ဓားနန်းတော်ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေပဲ"

"စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတဲ့ မိသားစုပဲ"

'စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်'

ဂိုချန်းမှာ မော့ကျောင်းဝန်၏ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ဆွံ့အသွားသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် မော့ကျောင်းဝန်မှာ အန္တရာယ်အများဆုံး နေရာတွင် ရှိနေသည်ဟု ဆိုရမည်။ သူက အတုအယောင် ဖြစ်ကြောင်း ပေါ်သွားလျှင် တခြား သခင်လေးတွေတင်မကဘဲ လက်အောက်ခံတွေကပါ သူ့ကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်လိမ့်မည်။

သို့ပါလျက်နှင့်ပင် သူက အလွန် တည်ငြိမ်နေသည်။

'သူ ဘာတွေ တွေးနေမှန်း လုံးဝ မသိနိုင်ဘူး'

သူသာ မော့ကျောင်းဝန် နေရာမှာဆိုရင် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားမိလိမ့်မည်။ ဒါက အဖြေမရှိတဲ့ အခြေအနေပဲ။ အစောင့်ဂမ်တောင်မှ ဒီကောင်ကို စွန့်ပစ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာ။ နောက်ဆုံးတော့ ဒီကောင်က ကြားထဲမှာ ညပ်ပြီး အသတ်ခံရမှာပဲ။

'…အဆိပ်နဲ့ ငါ့ကို ထိန်းချုပ်ထားပေမဲ့ ဒီအခြေအနေမှာ မင်း ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ကောင်စုတ်'

လက်ရှိတော့ သူ လိုက်လျောနေရဦးမည်။ သို့သော် မော့ကျောင်းဝန် အောင်မြင်အောင် ကူညီပေးဖို့ စိတ်ကူး မရှိပေ။ ထိုကြောင့် အချက်အလက် အချို့ကို သူ ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။ အမှန်တရား ၇ ပိုင်းဆိုလျှင် သူတို့နဲ့ ပတ်သက်တာ ၃ ပိုင်းလောက်ကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။

'ဟား စောင့်ကြည့်နေလိုက်'

သူ အဆိပ်ကိုသာ ဖြေနိုင်မယ်ဆိုရင် ဘာဖြစ်ဖြစ် သူ လက်စားချေ...

ဖျတ်

မော့ကျောင်းဝန်နှင့် မျက်လုံးချင်း ဆုံမိလိုက်ရာ ဂိုချန်း တုန်ရီသွားသည်။ ကောင်လေး၏ မျက်လုံးကို ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်သွားသည်။ ဒီလိုမျိုး ကြောက်ရွံ့နေရတာ ရှက်စရာကောင်းပေမဲ့ ဒီကောင်က သာမန်လူတွေနဲ့ လုံးဝ မတူဘူး။ လူတွေကို ကြောက်လန့်စေမယ့် အရာတစ်ခု သူ့ဆီမှာ ရှိနေတယ်။

'နတ်ဆိုးကောင်'

ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီနာမည်က သူ့အတွက် အသင့်တော်ဆုံးပဲ။ ထိုထိတ်လန့်စရာ မျက်လုံးတွေကို သူ မမေ့နိုင်သေး။

"အစောင့်ဂို"

" ဟုတ်ကဲ့"

ဂိုချန်း မတ်တပ်ရပ်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။ သူ ဘာတွေပဲ တွေးနေပါစေ၊ သူ့အသိစိတ်က ဒီကောင်ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ အလွန်အမင်း နာခံဖို့ ပြောနေသည်။

"ဒါဆို အစစ်အမှန် မော့ကျောင်းဝန်နဲ့ အစောင့်ဂမ်တို့က ကျွန်တော့်ကို အစားထိုးလူအဖြစ် သုံးပြီး အကြီးဆုံးသခင်လေး မော့ယောင်ဟိုကို ဒုတိယသခင်လေး မော့အန်းပြုံကို သတ်ခိုင်းဖို့ စီစဉ်ထားတာပေါ့၊ ဟုတ်လား"

"…မှန်ပါတယ်"

အဲဒါ သူတို့ရဲ့ အကောင်းဆုံး အစီအစဉ်ပဲ။ အစီအစဉ်နာမည်ကို 'တံငါသည်၏ အမြတ်' လို့ ခေါ်တယ်။ အစားထိုးလူကို သတ်လိုက်ပြီလို့ ထင်ပြီး အကာအကွယ် လျှော့ပေးထားတဲ့ ဒုတိယသခင်လေး မော့အန်းပြုံကို အကြီးဆုံးသခင်လေး မော့ယောင်ဟိုက နောက်ကျောကနေ ဓားနဲ့ ထိုးဖို့ သူတို့ စီစဉ်ခဲ့တာပါ။

'သူတို့ တော်တော်လေး စဉ်းစားထားကြတာပဲ'

မော့ကျောင်းဝန် ရယ်မောလိုက်သည်။ အစီအစဉ်က ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်။ သူတို့သာ ဒီအတိုင်း ဆက်လုပ်ခဲ့ရင် သခင်လေး နှစ်ယောက်ရဲ့ အမေဖြစ်တဲ့ တရားဝင်ဇနီးနဲ့ သူ့မိသားစုက အများကြီး မဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ဘူး။

'ကောင်းမွန်တဲ့ အစီအစဉ်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ပြောင်းလဲသွားတဲ့ အချက်တစ်ခု ဖြစ်လာတယ်'

အစောင့်ဂမ် ဘာလို့ ဘက်ပြောင်းချင်သလဲဆိုတာ သူ နားလည်သွားသည်။ အစောင့်ဂမ်က သူ့ကို မယုံကြည်ဘူး။ အစောင့်ဂမ်သာ သူ့ကို ယုံကြည်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒါမှမဟုတ် ထိန်းချုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီအစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်လုပ်သွားမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ မယုံကြည်တဲ့အတွက် မလုပ်တော့ဘူး။

'အဖြေက တစ်ခုတည်းလား'

အစောင့်ဂမ်ကို သတ်ရမယ် သို့မဟုတ် သူ့ဘက် ပါလာအောင် လုပ်ရမယ်။ သို့သော် နှစ်ခုလုံးက ခက်ခဲတယ်။ နောက်တစ်ခုက ခက်ခဲတာက အစောင့်ဂမ်က သူ့ကို မယုံကြည်ဘူး။ အရင်တစ်ခုက ခက်ခဲတာက ဂိုချန်းနဲ့ မတူဘဲ အစောင့်ဂမ်က သူ့ထက် ပိုသန်မာတယ်။

"အစောင့်ဂို"

"…ဟုတ်ကဲ့"

"အစောင့်ဂမ်က ခင်ဗျားထက် ဘယ်လောက် ပိုသန်မာသလဲ"

"ကျွန်တော်နဲ့ ယှဉ်ရင်လား"

"ဟုတ်တယ်"

"…အစောင့်ဂမ်က ပထမအဆင့် သိုင်းသမားမို့ ကျွန်တော့်ထက် နှစ်ဆ၊ သုံးဆလောက် ပိုသန်မာမှာပါ"

ဂိုချန်းက ဒုတိယအဆင့် သိုင်းသမားရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှု ရှိတယ်။ အခြားတစ်ဖက်မှာ အစောင့်ဂမ်က ပထမအဆင့် သိုင်းသမား။ အတွင်းအားအရ ဆိုရင် နှစ်ဆကျော်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုကို ထည့်တွက်ရင် သုံးဆလို့ သတ်မှတ်ရမယ်။ အဲဒါ ဒုတိယအဆင့်နဲ့ ပထမအဆင့်ကြားက ကွာခြားချက်ပဲ။

"အစောင့်ဂိုရဲ့ အမြင်အရ ကျွန်တော် အစောင့်ဂမ်ကို သတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်သလား"

"ဘာ"

"စကားအတိုင်းပဲ ကျွန်တော် သူ့ကို သတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်သလား"

မေးခွန်းကြောင့် ဂိုချန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ မိသားစုအခြေအနေကို သိပြီးတဲ့နောက်မှာ အစောင့်ဂမ်ကို သတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာလား

"မေးခွန်းက ခက်နေလား အစောင့်ဂို၊ ခင်ဗျားလည်း ကျွန်တော်နဲ့ တိုက်ဖူးတာပဲ၊ အကြမ်းဖျင်းတော့ သိမှာပေါ့"

မော့ကျောင်းဝန်စကားကြောင့် ဂိုချန်း ခဏတွေဝေသွားသည်။

"သ- သခင်လေးက သန်မာပြီး လှုပ်ရှားမှု ကောင်းပေမဲ့ ပထမအဆင့် သိုင်းသမားရဲ့ နည်းပညာနဲ့ အတွင်းအားကို ကျွန်တော်တို့လို လူနဲ့ ယှဉ်ဖို့က ခက်ပါတယ်"

"ဒါဆို အနှစ်ချုပ်ရရင် ကျွန်တော် မနိုင်ဘူးပေါ့၊ ဟုတ်လား"

"…ဟုတ်ကဲ့။" "သတိကြီးလွန်းမနေပါနဲ့။ ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်"

သိလျက်နဲ့ ဘာလို့ မေးနေတာလဲ စဉ်းစားနေစဉ်မှာ မော့ကျောင်းဝန်က မေးခွန်းပြောင်းလိုက်သည်။

"ဒါဆို ကျွန်တော် ဒီ သိုင်းပညာ ဆိုတာကို သင်လိုက်ရင် အနိုင်အရှုံးက နည်းနည်းလေးတော့ ပြောင်းလဲသွားမလား"

"ဘာ"

"ကျွန်တော် သိုင်းပညာ သင်လိုက်ရင်ကော"

မော့ကျောင်းဝန်၏ မေးခွန်းကြောင့် ဂိုချန်း ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းထားရသည်။ ဒီကောင်က သူ့ထက် ပိုသန်မာတယ်ဆိုတာ သူ ဝန်ခံတယ်။ ဒါပေမဲ့ သိုင်းပညာ သင်ယူခြင်းက လုံးဝ တခြားကိစ္စတစ်ခုပဲ။

"…သခင်လေး၊ သိုင်းပညာရဲ့ အခြေခံက အတွင်းအား လေ့ကျင့်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်"

"အတွင်းအား လေ့ကျင့်ခြင်း"

"ဟုတ်ကဲ့ အတွင်းအား လေ့ကျင့်ခြင်းဆိုတာ အသက်ရှူနည်းစနစ်တွေနဲ့ သဘာဝ စွမ်းအင်ကို လှည့်ပတ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အတွင်းအား စုစည်းတာပါ"

"ပြီးတော့ကော"

"အတွင်းအား စုစည်းလာတဲ့အခါ ပိုသန်မာပြီး ပိုစွမ်းအားကြီးလာပါတယ်"

"အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်မှာပေါ့"

ဘဝမှာ မော့ကျောင်းဝန်က သူ့ထက် သန်မာတဲ့လူကို မတွေ့ဖူးဘူး။ ဒါပေမဲ့ သိုင်းပညာ သင်ထားတဲ့လူတွေကတော့ ကွာတယ်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီ အတွင်းအားက တစ်ညတည်းနဲ့ စုစည်းလို့ မရပါဘူး"

"အချိန်ယူရမယ် ဆိုလိုတာလား"

"ဟုတ်ပါတယ်။ လူတစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် မတူသလို အသက်ရှူနည်းစနစ်အပေါ်မှာလည်း မူတည်ပါတယ်။ အတွင်းအားကို နှစ်ရှည်လများ လေ့ကျင့်မှ ရတာပါ။ ဒါပေမဲ့ သိုင်းပညာ သင်လိုက်ရုံနဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ထားတဲ့လူကို ခဏလေးအတွင်းမှာ လိုက်မီနိုင်ပါ့မလား"

'ပြီးတော့ မင်း နောက်ကျနေပြီ'

အတွင်းအား လေ့ကျင့်ဖို့ သင့်တော်တဲ့ အသက်အရွယ်လည်း ရှိတယ်။ အသက် ၅ နှစ်ကနေ ၉ နှစ်အတွင်းမှာ စတင်ဖို့ သင့်တော်တယ်။ အဲဒီအရွယ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်က ပျော့ပျောင်းပြီး လမ်းကြောင်းတွေထဲမှာ အညစ်အကြေးတွေ မစုစည်းသေးဘူး။ မော့ကျောင်းဝန်ရဲ့ အသက်အရွယ်မှာတော့ သွေးကြောလမ်းကြောင်းတွေက ကျဉ်းမြောင်းနေလောက်ပြီ။

"အချိန်တိုအတွင်းမှာ ခက်တယ် ဆိုလိုတာပေါ့"

"ဟုတ်ကဲ့"

'မဟုတ်ဘူး။ တစ်သက်လုံး လေ့ကျင့်ရင်တောင် ခက်ခဲလိမ့်မယ်'

ဂိုချန်းက ဒီအချက်ကို မပြောပြဘူး။ သူ့ကို ပြောပြစရာ မလိုဘူး၊ ပြောလိုက်ရင် မော့ကျောင်းဝန် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ပြီး ဂိုချန်းကို ဒုက္ခပေးလိမ့်မယ်။

'ရုန်းကန်တာ အလကားပဲ။ အခု မင်း အခြေအနေကို နားလည်သွားပြီ မဟုတ်လား'

နန်းတော်သခင်က သေခါနီး။ သမားတော်တွေအားလုံးက ကုသဖို့ ခက်ခဲတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ ဒီလို နန်းတော်သခင်သာ သေဆုံးသွားရင် ဒီအတုအယောင်ကောင် ဘယ်လောက်ပဲ ရုန်းကန်ရုန်းကန် သူ့အတွက် အဆုံးသတ်ပါပဲ။

'စောင့်နေလိုက်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဒီ အရှက်တကွဲ ဖြစ်မှုတွေကို ငါ ပြန်ပေးဆပ်မယ်...'

တုန်း

ထိုအချိန်မှာပင် မော့ကျောင်းဝန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ ဂိုချန်းကို လက်ယက်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

"သွားကြစို့"

"ဘာ ဘယ်ကိုလဲ"

ထွက်ပြေးဖို့ ကြံစည်နေတာလား? အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ မိုက်မဲတဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ...

"နန်းတော်သခင် ရှိတဲ့နေရာကို လမ်းပြပေး"

"ဘာ ဘာလို့ ရုတ်တရက် နန်းတော်သခင် ရှိတဲ့နေရာကို သွားချင်တာလဲ"

ထိုစကားကြောင့် မော့ကျောင်းဝန် ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်အသက်က နန်းတော်သခင်ရဲ့ အသက်နဲ့ ဆက်စပ်နေတာမို့လို့ သူ့အခြေအနေက ဘယ်လောက်ထိ စိုးရိမ်ရလဲဆိုတာ ကိုယ်တိုင် မြင်ကြည့်ချင်လို့လေ"