ဘန်း
သူမ၏ နေအိမ်ဖြစ်သော ဟေးဟွာခန်းမသို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ သခင်မကြီးကျောက်သည် ကုလားထိုင် တစ်လုံးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန်လိုက်သည်။
အတွင်းအားများ ထည့်သွင်းပြီးကန်လိုက်သည့်အတွက်ကုလားထိုင်သည် နှစ်ပိုင်းကွဲသွား၏။
သူမ၏ မျက်နှာသည် နီရဲလာပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရသည်။
“သူ့ကို တကယ်ပဲ အထင်သေးမိတာပါလား”
သူမသည် ဆေးခန်းထဲတွင် ရှိနေစဉ်ကပင် ဒေါသကို အကောင်းဆုံး ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေများ ဖြစ်ပျက်သွားပြီးနောက် ဒေါသကို ထိန်းထားရန်မှာ ခက်ခဲလှ၏။
“ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်အေးအေးထားပါဦး”
ဟိုအန်းသည် သခင်မကျောက်အား သတိကြီးစွာဖြင့် တားမြစ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သူမက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်ပြောသည်။
“စိတ်အေးအေးထားရမှာလား ငါက အခု စိတ်အေးအေးထားနိုင်မယ့်ပုံ ပေါက်နေလို့လား ငါက ကျွမ်းကျင်တဲ့ နိမိတ်ဖတ်သူတစ်ယောက်ကို ရှာပြီး ခေါ်လာခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ စောက်ရူးက တံဆိပ်တုံးကို လက်ဝါးကြီး အုပ်သွားတယ် အာ”
“သခင်မကြီး”
သခင်မကြီးကျောက်သည် သူမ၏ လည်ပင်းနောက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
သူမသည် မူးဝေလာပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။
တကယ်တော့ သူမသည် မော့မိသားစု၏ ကလေးများထဲတွင် ဒုတိယသခင်လေးနှင့် နန်းတော်သခင် သဘောကျသည့် အငယ်ဆုံးသားတို့ကို စောင့်ကြည့်နေသော်လည်း တတိယသားဖြစ်သော မော့ကျောင်းဝန်ကိုမူ အာရုံစိုက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
သူသည် သိုင်းပညာတွင် အရည်အချင်းမရှိသလို သူ့ဘက်မှ မိသားစုမှာလည်း ပျက်သုဉ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ဟု ဆိုလျှင် မမှားပေ။
ထို့ကြောင့် သူမသည် သူ့ကို လုံးဝ အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။
သို့သော် ဘယ်သူကများ အဲဒီကောင်လေးက ဒီလောက်အထိ လျှို့ဝှက်ထားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားမိမှာလဲ။
ကလန့်
သခင်မကျောက်သည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ထား၏။
သူသည် နန်းတော်သခင်၏ တံဆိပ်နှင့် ပတ်သက်ပြီး ဤကဲ့သို့ ညှိနှိုင်းလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
သူ့ကို အနည်းငယ် ခြိမ်းခြောက်လိုက်ရုံဖြင့် အချက်အလက်များကို ချက်ချင်း ထုတ်ပြောလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော်
‘သူက အမြဲတမ်း ဒီလိုမျိုးလား’
သူမသိထားသည့် မော့ကျောင်းဝန်မှာ ယခုကဲ့သို့ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော ပုံစံမျိုး မရှိခဲ့ပေ။
ယခင်ကဆိုလျှင် သူသည် ကြောက်တတ်ပြီး အူကြောင်ကြောင်နိုင်သည့် သူမျိုးနှင့် ပိုတူပြီးသူနှင့် ပတ်သက်သည့် ပုံပြင်များစွာ ရှိသည်။
‘သူရဲ့ တကယ့်အစစ်အမှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားတာလား’
တွေးကြည့်လျှင် သူ၏ မိခင် မသေဆုံးခင်အထိ သူသည် ပါရမီရှင်ဟု မဆိုနိုင်လျှင်တောင် အတော်လေး ဉာဏ်ကောင်းသည့်သူဟု ဖော်ပြခံခဲ့ရသည်။
‘ဖြစ်နိုင်တာက အဲဒီ ဖြစ်ရပ်နောက်ပိုင်းမှာ သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ဖို့အတွက် သူ အဲဒီလို လုပ်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်’
အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်ပါက သူသည် ပို၍ပင် သတိထားရမည့်သူ ဖြစ်နိုင်သည်။
သူကနန်းတော်သခင် ရာထူးကို စိတ်မဝင်စားကြောင်း ပြောထားသော်လည်း မိမိကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်တတ်ပြီး သည်းခံနိုင်စွမ်း မြင့်မားသူများသည် ပို၍ပင် ကြောက်စရာကောင်းသည်။
‘ပြီးတော့ အဲဒီ စွမ်းအားက’
ထို ထူးဆန်းသည့် စွမ်းအားက သူမကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။
ကျွန်မလေး ဆိုဟွာသည် ရုတ်တရက် လေထဲတွင် ပေါ်လာပြီး သူမ၏ သွေးကြောများ ထောင်တက်လာကာ အသက်ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ထိုအရာကို မြင်လိုက်သည့်အခါ သေဆုံးသွားသည့် နိမိတ်ဖတ်သူ မြိုဆင်၏ ပုံရိပ်သည် သူမ၏ ခေါင်းထဲသို့ ရောက်လာသည်။
ဆိုဟွာ၏ အခြေအနေမှာ သူနှင့် အလွန်တူသည်။
အကယ်၍ ထိုသို့ဆိုလျှင်။
“အဲဒီလူက နိမိတ်ဖတ်သူ မြိုဆင်ကို သတ်ပစ်လိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်”
“သခင်မပြောတာ အဲဒီ မော့ကျောင်းဝန်ကို ပြောတာလား”
“ဟုတ်တယ်”
အကယ်၍ ထိုသို့ဆိုလျှင် အရာအားလုံးသည် အဓိပ္ပာယ် ရှိသွားသည်။
သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့် ခေါ်လာခဲ့ရသည့် နိမိတ်ဖတ်ဆရာသည် မကောင်းဆိုးဝါး ပူးကပ်ပြီး ရူးသွပ်သွားစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
အဲဒါသည် မော့ကျောင်းဝန်၏ လက်ချက် ဖြစ်ရမည်။
သခင်မကျောက်၏ ယုံကြည်ချက်ကြောင့် ဟိုအန်းသည် ခုန်ထလိုက်သည်။
“သခင်မ ခေါ်လာတဲ့သူကို သတ်ရဲရအောင် သူက ဘယ်သူမို့လို့လဲ ကျွန်မကိုပဲ ခိုင်းလိုက်ပါ သူ ဂါထာမရွတ်ခင်မှာပဲ ကျွန်မ သူ့ကို”
“ရပ်လိုက်”
“ဒါပေမဲ့”
“အကယ်၍ နန်းတော်သခင်ရဲ့ တံဆိပ်တုံးကသ ဒုတိယသား မော့အန်းပြောင် သို့မဟုတ် အငယ်ဆုံးသား မော့ယုချန်း လက်ထဲ ရောက်သွားရင် ငါ့သားကပဲ အကျိုးဆက်တွေကို ခံရလိမ့်မယ်”
“ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူနောက်ကိုပဲ ငါတို့ လိုက်နေရရင်”
“သူ့နောက်ကို လိုက်နေရမယ်လို့ ဘယ်သူပြောလို့လဲ”
“ရှင်”
သခင်မကျောက်သည် အခန်းထောင့်ရှိ စင်ပေါ်မှ ပန်းအိုးဖြူ တစ်လုံးထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။
၎င်းမှာ ကျောက်စိမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ပုတီးစေ့ငယ်လေး ဖြစ်သည်။
ပုတီးစေ့တွင် ထူးခြားသည့် ပုံစံများ ထွင်းထုထားပြီး သူမက အစောင့် ဟိုအန်းကို ပေးလိုက်သည်။
“ဒါက ဘာလဲ”
“ဒါကို ယူပြီး မန်ချန်မှာရှိတဲ့ တစ္ဆေဝိညာဉ်ဂူကို သွားပါ ပြီးတော့ နိမိတ်ဖတ်သူ မြိုဆင် အသတ်ခံ လိုက်ရတဲ့ အကြောင်းကို ဌာနမှူးကို အကြောင်းကြားလိုက်”
“အာ”
ဟိုအန်းသည် သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
တစ္ဆေဝိညာဉ်ဂူ
၎င်းမှာ ကွယ်လွန်သူ မြိုဆင် ပါဝင်သည့် နိမိတ်ဖတ်သူများ၏ အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်သည်။
ဖတ်
အစောင့် ဂိုချန်း၏ ခေါင်းသည် ပါးရိုက်ခံလိုက်ရသည့်အတွက် ဘေးသို့ လည်သွားသည်။
အစောင့် ဂမ်သည် သူ့ကို စိတ်ပျက်စွာ ကြည့်ရင်း လျှာသပ်လိုက်သည်။
“တောက် တောက် ဘာမှမဟုတ်တဲ့လူတစ်ယောက်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့က ဒီလောက်တောင် ခက်ခဲနေ တာလား”
“မ မဟုတ်ပါဘူး”
“ငါ မင်းကို သူ့ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ခွင့်ပြုထားတယ် မဟုတ်လား ဒါပေမဲ့ မင်းက သူ့ကို ပင်မခန်းမဆီ ခေါ်သွားပြီး ပြန်လာသေးတယ် မင်း ရူးနေတာလား”
အစောင့် ဂမ်၏ ဆူပူစကားကြောင့် ဂိုချန်းသည် ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။
တကယ်တော့ ဂိုချန်းသည် သူ မရှိစဉ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အားလုံးကို ထုတ်ပြောချင်သည်။
မဟုတ်သေးပါ သူက အစကတည်းက ထိုသို့ လုပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ ယခုအခါတွင် သူသည် ပြောရမည်ကို တွန့်ဆုတ်နေ၏။
‘ဘာလို့ ငါ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေရတာလဲ’
သိုင်းပညာသက်သက်ဖြင့်ဆိုလျှင် ဂမ်သည် အဲဒီလူကို အချိန်မရွေး အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်သည်။
သို့သော် မော့ကျောင်းဝန်အတုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်တွင် သူသည် သူ့ကို ကြောက်ရွံ့လာခဲ့၏။
သူ့သွေးထဲတွင် အဆိပ်ရှိနေရုံသာမက ထို ထူးဆန်းသော ဂါထာစွမ်းအားတို့ကြောင့် သူ့ကို ပိုပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်ပြီး အဲဒီလူသည် လူသားတစ်ယောက်နှင့် မတူခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သာမန်လောက်ဖြင့် သူ၏ ရန်သူ လုပ်လိုက်ပါက အဆုံးသတ်မှာ ကောင်းမည်မဟုတ်ဟု ထင်ရသည်။
‘စောက်ကျိုးနည်း’
ဒီအခြေအနေမှာ ဘာလုပ်ရမှန်း သူ မသိတော့ပေ။
မော့ကျောင်းဝန်နေရာမှာ အစားထိုးဖို့ သင့်တော်သူတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့တုန်းကတော့ ကောင်းသည်ဟု ထင်ခဲ့ရပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒီ အယောင်ဆောင်တဲ့သူက ခိုင်းတဲ့အတိုင်း လုပ်ရဖို့ပဲ ရှိတော့သည်။
[မင်း ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားမယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်]
ထိုစကားများမှာ အလွန်တရာ အန္တရာယ်များသည်။
ထိုသူသည် ဆေးခန်း အပြင်ဘက်မှာ ရှိနေပြီး သူတို့ကို မကြားနိုင်သော်လည်း သူသည် မော့ကျောင်းဝန်၏ တည်ရှိမှုကို သတိပြုမိနေသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ပင်။
ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်နေရတာလဲ။
သူသည် ထိုထူးဆန်းသည့် ခံစားချက်ထဲတွင် နစ်မွန်းနေစဉ် လျှာသပ်နေသည့် အစောင့် ဂမ်က ပြောသည်။
“မင်း သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ပတ်ကြည့်ခိုင်းဦးမယ်ဆိုရင် ငါ ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး”
‘သူ့ပေါင်ကို ထိုးဖောက်ထားတဲ့အတွက် ခဏတာတော့ သူ လွယ်လွယ်နဲ့ လမ်းလျှောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး’
“သူ့ပေါင်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို ဂရုမစိုက်မိအောင် လုပ်ထား”
“နားလည်ပါပြီ”
“ဒါနဲ့ မင်း သခင်မကြီးကျောက်ဆီမှာ မမိဘူးဆိုတာ သေချာတယ်နော်”
“ဟုတ်ကဲ့ သေချာပါတယ် ကျွန်တော် သူ့ဘေးမှာပဲ ရှိနေတာပါ ဒါပေမဲ့ သူ ပင်မခန်းမကို သွားခဲ့တဲ့အတွက် မကျေမနပ် ဖြစ်နေပါတယ်”
‘တိတိကျကျ ပြောရရင် သူကသခင်မကြီးကျောက်ရဲ့ အားနည်းချက်ကို ကိုင်ထားပြီး သူမနဲ့ ညှိနှိုင်းခဲ့တာပါ’
ဂိုချန်း၏ ပါးစပ်သည် ခြောက်ကပ်နေသည်။
သူ ဘယ်သူ့ဘက်မှာ ရှိနေသလဲဆိုသည့် နယ်နိမိတ်မှာ ဝေဝါးသွားပြီ ဖြစ်၏။
အမှန်တရားကို ပြောပြသင့်သည့် ဂမ်ကိုပင် တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ ပြောပြခဲ့ရသည်ကို တွေးကြည့်မိ၏။
အစောင့် ဂမ်သည် သူ့ခေါင်းကို ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက် ရမ်းလိုက်သည်။
တကယ်တော့ မော့ကျောင်းဝန်အတုသည် ဒီနေရာအတွက် မသင့်တော်ပေ။
အစစ်အမှန် မော့ကျောင်းဝန်ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်ချိန်ကတည်းက သူ သတိထားမိခဲ့သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ့ကို ထိန်းချုပ်ရန် ပိုမို ခက်ခဲလာမည် ဖြစ်သည်။
‘ငါတို့ အမြန် လုပ်ဖို့ လိုတယ်’
သူ့ကို သတိပေးထားသော်လည်း သူက အခုလိုမျိုး သူ့သဘောအတိုင်း ဆက်လုပ်နေရင် နောက်ပိုင်းမှာ အခြေအနေတွေ မှားယွင်းသွားနိုင်သည်။
သူ့နေရာမှာ ဘယ်သူ့ကို အစားထိုးရမလဲဆိုတာကို အမြန် ဆုံးဖြတ်ဖို့ လိုအပ်နေသည်။
“သူ့ကို တစ်မိနစ်ကလေးတောင် မျက်စိမလွှဲဘဲ စောင့်ကြည့်ထား”
“ခင်ဗျား သူ့ကို တိုက်ရိုက် သတိမပေးတော့ဘူးလား”
“စောင့်ကြည့်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေက အရမ်းများတယ်”
ဆေးခန်းထဲတွင် သမားတော်များနှင့် အစေခံများ ရှိနေသည်။
ထို့အပြင်။
‘သူက ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတယ် အဲဒီလူနဲ့ စကားအကြာကြီး ပြောနေတာ မကောင်းဘူး’
အခြေအနေတွေ ဘယ်လို ဖြစ်ပျက်နေတယ်ဆိုတာကို သူ့ကို မသိစေတာ ပိုကောင်းသည်။
အဲဒီလိုဆိုရင် နောက်ပိုင်းမှာ သူ့ကို အစားထိုးရတာနဲ့ ဖြေရှင်းရတာ ပိုလွယ်ကူလိမ့်မည်။
အပြင်ဘက်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည့် စကားဝိုင်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မော့ကျောင်းဝန်သည် ကုတင်ပေါ်တွင် သက်သောင့်သက်သာ မှီထိုင်ရင်း စာအုပ်ကို ဖတ်ရှုကာ စာမျက်နှာများကို လှန်နေသည်။
၎င်းမှာ ယင်နှင့်ယန် ကျောင်းတော်၏ အခြေခံကျမ်းစာ ဖြစ်သည်။
သူ စာအုပ်များကို လှန်လှောနေစဉ်တွင် စာပိုဒ်တစ်ခုက မော့ကျောင်းဝန်၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။
‘လူသေတစ်ယောက်က လှည့်လည်သွားလာတဲ့ ဝိညာဉ်ဖြစ်လာပြီး မကောင်းဆိုးဝါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား တဲ့အခါ အဲဒီ မကောင်းဆိုးဝါးရဲ့ အဆင့်က အခြေအနေ အမျိုးမျိုးပေါ် မူတည်ပြီး ကွဲပြားတယ်’
ယင်နှင့်ယန် ကျောင်းတော်၏ အခြေခံကျမ်းစာတွင် မကောင်းဆိုးဝါးများအကြောင်း အံ့ဩစရာကောင်း လောက်အောင် အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။
၎င်းကို အခြေခံ၍ မစ္ဆာဘုန်းကြီးကို လှည့်လည်သွားလာသည့် ဝိညာဉ်မှ မကောင်းဆိုးဝါး ဖြစ်လာသည့် သရဲ သို့မဟုတ် မကောင်းဆိုးဝါး တစ်မျိုးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။
‘အားနည်းပြီး လှည့်လည်သွားလာတဲ့ ဝိညာဉ်တွေက မြေကြီးကို တွယ်ကပ်နေတဲ့ ဝိညာဉ်ပုံစံမျိုး ဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်နေသူတွေရဲ့ ဆဋ္ဌမအာရုံကို လှုံ့ဆော်ရုံလောက်ပဲ သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်တယ် ဟွန်’
ယင်နှင့်ယန် ကျောင်းတော်၏ အခြေခံကျမ်းစာအရ လှည့်လည်သွားလာသည့် ဝိညာဉ်များ၏ အဆင့်ကို အဆင့် ခုနစ်ဆင့် ခွဲခြားထားသည်။
အခြေအနေ အမျိုးမျိုးကို ဘေးဖယ်ထားပြီး အဆင့်များကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ခွဲခြားလျှင်။
ပထမအဆင့်မှာ အနီရောင် ဝိညာဉ်ဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်နေသူတွေကို ကြက်သီးထစေခြင်း သို့မဟုတ် အနည်းငယ် အေးစိမ့်သွားစေခြင်းဖြင့် သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်သည်။
ဒုတိယအဆင့်မှာ လိမ္မော်ရောင် ဝိညာဉ်ဖြစ်ပြီး အခြားသူတွေကို ပူးကပ်နိုင်ကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေးလံသွားစေခြင်း သို့မဟုတ် အအေးမိသကဲ့သို့ ဖျားနာသွားစေနိုင်သည်။
တတိယအဆင့်မှာ အဝါရောင် ဝိညာဉ်ဖြစ်ပြီး ဤအဆင့်မှစ၍ အန္တရာယ်များသည့်အတွက် မန္တရားများဖြင့် နှင်ထုတ်ရန် ဖော်ပြထားသည်။
အဆင့်အရဆိုလျှင် အဝါရောင် ဝိညာဉ်သည် ပူးကပ်ခံရသူကို အားနည်းစေရုံသာမက သေဆုံးသည်အထိ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။
‘အဆင့်ကို ကြည့်ရင် မစ္ဆာဘုန်းကြီးက အဝါရောင် ဝိညာဉ်အဆင့်ပဲ’
အဝါရောင် ဝိညာဉ်အဆင့်အတွင်းမှာပင် အန္တရာယ်ရှိမှု ဒီဂရီပေါ် မူတည်၍ အဆင့် သုံးဆင့် ထပ်မံ ခွဲခြားထားသည်။
အောက်ဆုံးအဆင့်သည် မိမိပုံစံကို ဖော်ပြနိုင်ပြီး လူသားတွေကို တိုက်ရိုက် ကြောက်ရွံ့မှု ပေးနိုင်သည်။
အလယ်အဆင့်သည် အသက်ရှိသတ္တဝါတွေကို တိုက်ရိုက် သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်ပြီး နာကျင်မှု ပေးနိုင်သည်။
အထက်အဆင့်သည် ပူးကပ်ခံရသူကို သေဆုံးစေနိုင်သည်။
ရှူး
ထိုအချိန်တွင် ဆေးခန်း အဝင်ဝအနီးရှိ နံရံကို ဖောက်ထွက်ပြီး မီးခိုးငွေ့ကဲ့သို့ တစ်စုံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
၎င်းမှာ မစ္ဆာဘုန်းကြီးပင် ဖြစ်သည်။
မော့ကျောင်းဝန်က မသိသော်လည်း မစ္ဆာဘုန်းကြီးသည် သူ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမြင့်မားသည့် အဆင့်ရှိပုံရသည်။
‘ဒါကြောင့် အသက်ရှိသတ္တဝါတွေကို သက်ရောက်မှု ရှိတယ်လို့ ဆိုတာကိုး’
မစ္ဆာဘုန်းကြီးသည် သေဆုံးသွားသည့် ဗေဒင်ဆရာ မြိုရှင်း၏ အလောင်းကို ဘာကြောင့် မထိနိုင်ခဲ့သည်ကို သူ ယခု နားလည်သွားသည်။
အလောင်းသည် သေဆုံးပြီးသား ဖြစ်သည့်အတွက် အသက်မရှိတော့သဖြင့် သက်ရောက်မှု မရှိနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
‘နားလည်ပြီ’
သို့သော် ယင်နှင့်ယန် ကျောင်းတော်၏ အခြေခံကျမ်းစာတွင် ဖော်ပြမထားသည့် အရာများကိုလည်း သူ သိရှိခဲ့သည်။
သူသည် မစ္ဆာဘုန်းကြီးကို သခင်မကြီးကျောက်ကို ပစ်မှတ်ထားပြီး တိုက်ခိုက်ခိုင်းခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ မစ္ဆာဘုန်းကြီးက သူမကို အသာအယာ ထိလိုက်သည့်အချိန်မှာပဲ သခင်မကျောက်က ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး နောက်သို့ တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရသည်။
‘အဲဒီ မိန်းမက ပထမတန်းစား သိုင်းပညာရှင်လို့ ပြောကြတယ်’
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သခင်မကျောက်၏ အစေခံမလေးသည် မစ္ဆာဘုန်းကြီးက သူမ၏ အသက်ကို တိုက်ရိုက် မခြိမ်းခြောက်ခင်အထိ ဘာမှ မသိလိုက်ဘဲ အကူအညီမဲ့စွာ ထိခိုက်ခဲ့ရသည်။
သူတို့နှစ်ဦးကြားမှာ ဘာကွာခြားချက် ရှိသလဲ။
အစေခံမလေးက သိုင်းပညာ မသင်ခဲ့ရလို့ ဖြစ်မလား။
‘မကောင်းဆိုးဝါးတွေရဲ့ စွမ်းအားက သိုင်းပညာ သင်ထားတဲ့သူတွေအပေါ်မှာ ကောင်းကောင်း မလုပ်ဆောင်နိုင်တာ ဖြစ်နိုင်မလား’
ယင်နှင့်ယန် ကျောင်းတော်၏ အခြေခံကျမ်းစာတွင် ထိုအချက်ကို မဖော်ပြထားပေ။
ထိုအချိန်တွင် အစောင့် ဂိုချန်းသည် ဆေးခန်းတံခါးကို ဖွင့်ပြီး ဝင်လာသည်။
မော့ကျောင်းဝန်သည် နှုတ်ခမ်းစွန်းကို အနည်းငယ် မြှောက်ပြီး တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းတဲ့ စမ်းသပ်ချက် ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ”
“ဗျာ”
ဂိုချန်းက နားမလည်စွာ မေးသည်။
“အာ ငါ မင်းကို ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး အစောင့် ဂိုချန်း မင်းရဲ့ လက်ကို အသာအယာ မြှောက်ကြည့် စမ်းပါ”
“သခင်လေး ဘာပြောတာလဲ”
ထိုအချိန်တွင်ပင်။
ဆတ်
ဂိုချန်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးတွင် အေးစိမ့်သွားသည့် ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
၎င်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်၏ ခံစားချက်ဟု ခေါ်နိုင်သည့် ငါးပါးအာရုံ၏ နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်သွားသည့် ထူးဆန်းသော ခံစားချက် ဖြစ်သည်။
“ဟင်”
ဂိုချန်း၏ လက်သည် ရုတ်တရက် အပေါ်သို့ မြှောက်တက်လာသည်။
‘ဘာလဲ’
ထိတ်လန့်သွားသည့် ဂိုချန်းသည် အဲဒါကို ခုခံရန် သူ၏ အတွင်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ ခုခံရင်း တုန်ရီနေသည့် ဂိုချန်း၏ လက်သည် ကြာရှည် မခံနိုင်ဘဲ အတင်းအကျပ် မြှောက်တက်သွားသည်။
‘ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ’
ဂိုချန်းသည် ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိသည့်အတွက် အလွန်တရာ အံ့ဩသွားသည်။
ဒါပေမဲ့ ဒါ ဘာကြောင့် ဖြစ်နေရတာလဲဆိုတာ သူ မကြာခင်မှာပဲ သိလိုက်ရသည်။
“သ သခင်လေး”
မော့ကျောင်းဝန်သည် သူ၏ လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ အတင်းအကျပ် မြှောက်တက်နေသည့် ဂိုချန်း၏ လက်ကောက်ဝတ်မှာ အောက်သို့ ကျသွားသည်။
သူ၏ လက်ကောက်ဝတ် အောက်ကျသွားသော်လည်း အလွန်တရာ အံ့ဩနေပုံရသည့် ဂိုချန်းက မော့ကျောင်းဝန်ကို ပြောသည်။
“ဘာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ”
“ငါ တစ်ခုခုကို အတည်ပြုချင်ရုံတင်ပါ”
“အတည်ပြုတာလား”
“ဟုတ်တယ်”
“ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ဒီလို လုပ်ရတာလဲ”
“မင်းက အသင့်တော်ဆုံးပဲ မင်းက ဒုတိယတန်းစား သိုင်းပညာရှင် မဟုတ်လား အစောင့် ဂိုချန်း”
“မှန်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ သခင်လေးက အတိအကျ ဘာကို အတည်ပြုချင်နေတာလဲ”
“မင်း သိဖို့ မလိုဘူး”
ဂိုချန်းသည် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသည့် မျက်နှာဖြင့် ကုတင်ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။
‘ဒီကောင်’
ဂမ်ကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်တာ ပိုကောင်းမလားဟု သူ အနည်းငယ် နောင်တရမိသည်။
ထိုအရာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မော့ကျောင်းဝန်သည် တစ်ခုခုကို သိလိုက်ရသကဲ့သို့ သူ့ဘာသာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
‘အစောင့် ဂိုချန်းအပေါ်မှာ အလုပ်ဖြစ်တယ်’
မစ္ဆာဘုန်းကြီးက သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည့်အချိန်တွင် ဂိုချန်းသည်လည်း ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။
သူက အတွင်းအားကို လေ့ကျင့်ထားသည့်အတွက် သူ့အာရုံတွေက သာမန်လူတွေထက် ပိုပြီး ထက်မြက် သည်။
သူ ခဏတာ ခုခံခဲ့သော်လည်း မစ္ဆာဘုန်းကြီး၏ အင်အားကို မကျော်လွန်နိုင်ခဲ့ပေ။
‘မစ္ဆာဘုန်းကြီးရဲ့ စွမ်းအားက သာမန်လူတွေနဲ့ ဒုတိယတန်းစား သိုင်းပညာရှင်တွေအထိ ချောမွေ့စွာ အလုပ်ဖြစ်တယ်’
ဒါက တည်ငြိမ်တဲ့ ထိရောက်မှုအတွက် စံနှုန်း ဖြစ်သည်။
အပြီးအပြတ် အတည်မပြုရသေးသော်လည်း အဝါရောင်အဆင့် မကောင်းဆိုးဝါး၏ စွမ်းအားသည် ပထမတန်းစား ကျွမ်းကျင်သူတွေအပေါ်မှာ ထူးခြားတဲ့ သက်ရောက်မှု မရှိနိုင်တာ ဖြစ်နိုင်သည်။
အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်ပါက အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းနိုင်သည်။
‘ကောင်းပါပြီ ဒီလောက်ဆိုရင်လည်း အသုံးမဝင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး’
မကောင်းဆိုးဝါးဖြစ်သည့် မစ္ဆာဘုန်းကြီးမှာ နည်းလမ်းပေါင်းစုံတွင် အသုံးဝင်မှု မြင့်မားသည်။
သူက ဂိုချန်းနှင့် အစောင့် ဂမ်တို့၏ စကားပြောဆိုမှုကို နားထောင်ခဲ့သလိုမျိုး အကွာအဝေး နီးကပ်လျှင် စောင့်ကြည့်ဖို့အတွက် သူ့ကို စေခိုင်းနိုင်သလို ပိတ်ဆို့နေသည့် နေရာများတွင် ကင်းထောက်ဖို့အတွက် စေလွှတ်ခြင်းကလည်း ကောင်းသည်။
ဘယ်လောက်တောင် အသုံးဝင်သလဲ။
ရုတ်တရက် မော့ကျောင်းဝန်သည် ယင်နှင့်ယန် ကျောင်းတော်၏ အခြေခံကျမ်းစာထဲမှ အောက်ပါ စာပိုဒ်များကို ဖတ်ရှုရင်း ထိုသို့ တွေးလိုက်မိသည်။
‘ပိုပြီး အားကောင်းတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးကို ရရှိရင်လည်း မဆိုးဘူး’
စတုတ္ထအဆင့်မှာ အစိမ်းရောင် တစ္ဆေဖြစ်ပြီး အလွန်တရာ အန္တရာယ်များကာ နတ်မန္တရားဖြင့် နှင်ထုတ်ရန် မဖြစ်မနေ လိုအပ်သည်။
အနှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ရှိနေခဲ့သည့် လှည့်လည်သွားလာသော ဝိညာဉ်ဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာဝတ္ထုတွေကို သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်သလို အသံဖြင့် ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်စေနိုင်ပြီး အသက်ရှင်နေသူတွေကို ရှုပ်ထွေးသွားအောင် လုပ်နိုင်သည်အထိ ဖြစ်သည်။