အခန်း (၁၂)

ကျီတင်းကျို၏ နားထင်မှ အကြောများ ထောင်တက်လာ၍ သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ကလေးမလေးကို လွှင့်ပစ်လိုက်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာသည်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကလေးမလေးက မသက်မသာဖြင့် ညည်းတွားကာ သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပို၍ တိုးဝင်သွားပြန်သည်။ ကျီတင်းကျိုသည် ဆရာဝန်မကြီး၏ လမ်းညွှန်ချက်အတိုင်း သူမ၏ ကျောလေးကို အလိုအလျောက် ပုတ်ပေးလိုက်မိသည်။ ကျီနျန်သည် ပေါ့ပါးသော်လည်း အချိန်အတော်ကြာ ပွေ့ချီကာ ချော့မြူပေးနေရသဖြင့် ကျီတင်းကျို သတိထားမိချိန်တွင် သူ၏ တံတောင်ဆစ်များ ကျဉ်လာသည်။ ကျီတင်းကျိုသည် ကလေးမလေး၏ အသက်ရှူသံများ ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

တရုတ်စတိုင် အဆောက်အဦးထဲတွင် အရည်အသွေးညံ့သော အနောက်တိုင်း ပရိဘောဂများဖြင့် ရှုပ်ပွနေသည်။ တန်ဖိုးနည်း အလှပြင်ခုံ၊ အရောင်တောက်တောက် ခေါင်းအုံးများ တင်ထားသည့် ဆိုဖာ၊ နီရဲရဲ အိပ်ရာခင်းများနှင့် အရာအားလုံးသည် ကျီတင်းကျိုကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်။ ဝဝတုတ်တုတ် ကျန်းယွီလန်သည် ထိုဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း နှာခေါင်းနှိုက်၊ ခြေထောက်ကုတ်နေမည့် ပုံရိပ်ကို သူ မြင်ယောင်လာသဖြင့် အသက်ရှူပင် ကျပ်လာတော့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ကျီနျန်ကို ပွေ့ချီကာ သူမ မွေးကတည်းက နေထိုင်ခဲ့သော ထိုအဆောက်အဦးငယ်လေးထဲမှ ပြတ်ပြတ်သားသား ထွက်ခွာခဲ့သည်။

"မိသားစုခေါင်းဆောင်" အပြင်တွင် စောင့်နေနေသော ကျစ်လျောင်သည် ကျီတင်းကျို၏ ကုတ်အင်္ကျီဖြင့် အုပ်ထားသော ကျီနျန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ကျစ်လျောင်သည် ကျီတင်းကျိုအတွက် စောင်တစ်ထည် ကမ်းပေးလာသော်လည်း သူသည် လက်ကာ၍ ငြင်းလိုက်သည်။

သူ ငြင်းဆန်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ— "ဒီအရောင်က ငါ့အင်္ကျီနဲ့ မလိုက်ဘူး" ကျစ်လျောင်က စောင်ကို ပြန်သိမ်းကာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ မိသားစုခေါင်းဆောင်"

နောက်တစ်ခါဆိုလျှင် မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ ဝတ်စုံကို ဦးစွာ ကြည့်ပြီးမှ စောင်ယူလာရမည်ဟု သူမ မှတ်သားထားလိုက်သည်။

ဂေါက်ရိုက်ယာဉ်သည် ဗဟိုအိမ်တော်ကြီးဆီသို့ ခမ်းနားစွာ မောင်းနှင်သွားသည်။ တောအုပ်ထဲတွင် သီးသန့်တည်ရှိနေသော အဆောက်အဦးငယ်လေးသည် ၎င်း၏ နောက်ဆုံး နေထိုင်သူကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းအား မသိလိုက်ပုံပေါ်သည်။ ဗဟိုအိမ်တော်ကြီးသို့ ရောက်သောအခါ ကျစ်လျောင်က ကျီနျန်ကို မည်သည့်နေရာတွင် ထားမည်နည်းဟု မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကျီတင်းကျိုသည် သူ၏ သီးသန့်အိပ်ခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားမည့် ဓာတ်လှေကားထဲ အမြန်ဝင်သွားကြောင်း သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျစ်လျောင်သည် ထိုသို့မြင်သောအခါ မည်သည့်စကားမျှ မပြောဘဲ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေမိသည်။

သူမသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ကျစ်လျောင်ဟု အမည်မတွင်မီ၊ ဖခင်ဖြစ်သူက အရက်ဖိုးအတွက် ရောင်းစားတော့မည့်အချိန်ကတည်းက ကျီတင်းကျိုနှင့် သိကျွမ်းဝင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကျီတင်းကျို၏ ခက်ခဲသော ဘဝခရီးလမ်းကို သူမ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ သိခဲ့ရသည်။ ရန်သူအားလုံးကို သုတ်သင်၍ သူ​၏အမုန်းတရားများ ပြာကျသွားပြီးနောက် သူသည် လူသေကောင်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ အသက်ရှင်နေရသူဖြစ်သည်။ ကျီတင်းကျိုသည် ကျီမိသားစု သွေးသားကို သူ့မျိုးဆက်ဖြင့် အဆုံးသတ်လိုသူဖြစ်သော်လည်း ကျီနျန်ကိုသာ အမှန်တကယ် မုန်းတီးခဲ့လျှင် မွေးဖွားလာစဉ်က အဘယ်ကြောင့် မသတ်ဖြတ်ခဲ့သနည်း။

ကျစ်လျောင်၏ အမြင်တွင် သူသည် အလွန်အမင်း အထီးကျန်နေသူဖြစ်သည်။ အမုန်းတရားများကြားတွင် တစ်ဦးတည်း နှစ်ပေါင်းများစွာကြာ ရှင်သန်လာခဲ့ရာ သူနှင့် ရုပ်ချင်းတူသော ကလေးတစ်ဦး ပေါ်ပေါက်လာသည့်အခါ သူ​၏ ပထမဆုံး ခံစားချက်သည် ထိတ်လန့်မှုဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသူသည် အခြားလူအား မည်သို့ချစ်ရမည်ကို မသိနိုင်ပေ။ ကျီနျန်သည် ကျီတင်းကျိုအတွက် လောကကြီးတွင် ဆက်လက်ရှင်သန်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ကျစ်လျောင်သည် ထိုကြောင့် ကျီနျန်ကို ဂရုစိုက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ကျီတင်းကျို​၏ ဝန်ထမ်းတစ်ဦးအဖြစ် မဟုတ်ဘဲ သူ​၏ ကြီးပြင်းမှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် အစ်မတစ်ဦးအနေဖြင့် ကျီနျန်သည် ၎င်းတို့​၏ မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်သည်။

......

ယခုအချိန်တွင် ကျီတင်းကျို၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ရှုံ့တွနေသည်။

"မိသားစုခေါင်းဆောင်... ကျွန်မ တကယ် ဘာမှမလုပ်ပါဘူး၊ သခင်မလေးက သူ့ဘာသာ ထငိုတာပါ" အိမ်အကူသည် စိုးရိမ်တကြီး ပြောလာသည်။ သူမသည် ရေချိုးဝတ်ရုံသာ ဝတ်ထားရသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး စိုရွှဲနေ၍ ခေါင်းပေါ်တွင် ဆပ်ပြာမြှုပ်များရှိနေဆဲဖြစ်သော ကျီတင်းကျိုကို ခါးသီးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းတို့သည် ထိုကလေးဟူသော ခေါ်ဝေါ်ပုံမှ သခင်မလေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကျီတင်းကျို၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဤအထပ်သို့ မည်သူမျှ တက်မလာဝံ့ကြသဖြင့်၊ ယခုကဲ့သို့ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် အခြေအနေမျိုးဖြင့်ပင် တစ်စုံတစ်ယောက် မြင်သွားမည်ကို စိုးရိမ်ပူပန်နေစရာ မလိုပေ။ သူ အိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် တံခါးဝကတည်းက ကလေးငယ်၏ ငိုရှိုက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ စောစောက သူ့ရင်ခွင်ထဲ၌ အေးချမ်းစွာ အိပ်မောကျနေခဲ့သော ကျီနျန်သည် ယခုမူ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးနေ၍ လက်ကလေးများကို လုံခြုံမှုမရှိသကဲ့သို့ ဟိုဟိုဒီဒီ ဝှေ့ယမ်းနေရှာသည်။

အိမ်အကူ အမျိုးသမီးက ကပျာကယာ ဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်မ အခန်းထဲဝင်လာကတည်းက သခင်မလေး ငိုနေတာပါ"

သူမ စကားမဆုံးမီတွင် ကျီတင်းကျိုတစ်ယောက် ကလေးငယ်အနား ရောက်လာသည်နှင့် ငိုသံများ ရုတ်ချည်းပင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ကလေးမလေးသည် ကျီတင်းကျို၏ အင်္ကျီလက်ကို လှမ်းဆွဲကာ အားကိုးတကြီး တိုးဝင်လာပြန်သည်။ လူတိုင်းသည် တစ်စုံတစ်ယောက်အတွက် ထူးခြားသူဖြစ်ချင်ကြသည်မှာ ဓမ္မတာပင်။ ကျီနျန်သည် မိမိအပေါ် မသိစိတ်မှ မှီခိုတွယ်တာနေကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ကျီတင်းကျိုသည် ကလေးငယ်ကို ပေါင်ပေါ်သို့ ပွေ့တင်ထားလိုက်မိသည်။

ကျီနျန်သည် ရေချိုး၍ မသင့်သေးသော်လည်း ကျီတင်းကျိုသည် ရေချိုးရန် လိုအပ်နေသည်။ သူသည် ပြန်ရောက်လာကတည်းက ကလေးငယ်ကို အိပ်ရာပေါ်တွင် ခဏချကာ၊ ရေချိုးခန်းထဲသို့ မရောက်သေးမီတွင် အင်္ကျီများကို စတင်ချွတ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ရေချိုးမည်အပြုတွင် စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေသော အိမ်အကူက လှမ်းခေါ်လာသဖြင့် ပြန်ထွက်လာခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ ကျီတင်းကျိုသည် မိမိရင်ခွင်ထဲ၌ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေသော ကျီနျန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် ကျီစယ်လိုစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သူသည် ကလေးငယ်ကို ဘေးနားသို့ ခဏချထားလိုက်သည်။ ရင်းနှီးနေသော အငွေ့အသက်ကို မရရှိတော့သည့်အခါ ကလေးငယ်၏ နှုတ်ခမ်းလေးများ တုန်ရီလာ၍ စတင်ငိုရှိုက်လာသည်။

"ဝူး... ဝူး... ဝူးဝူး..."

ကျီတင်းကျိုသည် နှုတ်ခမ်းအစုံကို အသာအယာ ကွေးညွှတ်ပြုံးလိုက်ရင်း ကလေးငယ်ကို ပြန်လည်ပွေ့ချီလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြန်ချထားလိုက်ပြန်သည်။ ကျီနျန် ငိုလာသောအခါ ကျီတင်းကျိုက ပြန်ပွေ့ချီလိုက်သည်။ ပြီးနောက် ပြန်ချထားလိုက်သည်နှင့် ကျီနျန်က ထပ်ငိုလာပြန်သည်။ ပြီးနောက် သူသည် ကလေးငယ်ကို ပြန်ပွေ့ချီလိုက်တော့သည်။ ကျီတင်းကျိုသည် ဤကဲ့သို့ အကြိမ်ကြိမ် အဖန်ဖန် ပြုလုပ်နေသည်။

ကျီနျန်: 'ဒီလူ ဘာဖြစ်နေတာလဲ'

သူမသာ အရွယ်ရောက်နေလျှင် ကျီတင်းကျို၏ တင်ပါးကို ဘယ်ပြန်ညာပြန် ရိုက်လွှတ်လိုက်မည်မှာ သေချာသည်။

စနစ်: [နင်ကများ ကိုယ့်အဖေကို ပြန်ရိုက်ဖို့ ကြံစည်ရဲရတယ်လို့၊ နင် သူ့ကို အရင် သွားစတာနော်]

ကျီနျန်: [ဟွန်း၊ နင်ကတော့ စိတ်အနှောင့်အယှက်ပဲ]

နောက်ဆုံးတွင် ကျီတင်းကျိုသည် သူ၏ လုပ်ရပ်များ ကလေးဆန်လွန်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူသည် မျက်ရည်စများဖြင့် အိပ်ပျော်နေသော ကျီနျန်ကို ပွေ့ဖက်ကာ ပညာရှင်များ​၏ နှိပ်နယ်ပေးမှုအောက်တွင် ခေါင်းလျှော်နေခဲ့သည်။ ကျီတင်းကျိုသည် ဆူညံသည့် ကလေးငယ်တစ်ဦးနှင့်အတူ ရှိနေခြင်းကြောင့် တစ်ညလုံး အိပ်စက်ခွင့်ရမည်မဟုတ်ဘူးဟု ကနဦး တွေးထင်ထားခဲ့သည်။ ထိုသို့ အိပ်ရေးပျက်ခြင်းသည်လည်း သူ့အတွက် ထူးဆန်းသည့်ကိစ္စမဟုတ်သည့်အတွက် အသားကျနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်နိုးလာချိန်၌ မနက်ခင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် မနက်ဆယ်နာရီထိုးသည်အထိ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ နာရီကို ကြည့်လိုက်မိသည့်အခါ ကျီတင်းကျို၏ မျက်ဝန်းများတွင် ဝဝလင်လင် အိပ်စက်ခွင့်ရခဲ့ခြင်းအပေါ် ရှားပါးသော အံ့သြမှုများ ထင်ဟပ်နေသည်။ ကောင်းမွန်စွာ အိပ်စက်ခဲ့ရသဖြင့် စိတ်ကြည်လင်လန်းဆန်းနေရုံသာမကဘဲ အမြဲတစေ ခံစားနေရသော နာတာရှည် ခေါင်းကိုက်ဝေဒနာပင် ပျောက်ကင်းသွားသည်။

ကျီတင်းကျိုသည် အကြောင်းရင်းကို သေချာမစဉ်းစားရသေးမီ ခေါင်းကို အသာလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မှောင်ရိပ်သန်းနေသည့် ပတ်ဝန်းကျင်၌ ထူးထူးခြားခြား တောက်ပနေသော မျက်ဝန်းတစ်စုံနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရသည်။ ကလေးငယ်သည် မည်သည့်အချိန်ကမှန်းမသိ နိုးနေခဲ့သည်၊ မနေ့က အိမ်အကူများ လဲပေးထားသည့် သန့်ရှင်းသော်လည်း အနည်းငယ် ကြီးနေသည့် အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ကာ ကျီတင်းကျိုနံဘေးတွင် ခေါင်းအုံးလေးတစ်ခုကို ဖက်လျက် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ကျီတင်းကျိုသည် လက်ဖြင့် နားထင်ကို အသာဖိနှိပ်လိုက်သည်။ မိမိသည် သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားချိန် ကျီနျန်၏ မဖော်ရွေသော တုံ့ပြန်မှုကို မမေ့လျော့သေးပေ။

"ပန်းနီရောင်လိပ်လေး... လိုက်ကာတွေ ဖွင့်လိုက်" ကျီတင်းကျိုသည် အိမ်တော်ထိန်း AI ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်"

အမိန့်ရသည်နှင့် လိုက်ကာများ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်သွားကာ နေရောင်ခြည်များ အခန်းထဲသို့ ဖြာကျလာသည်။ ထိုအခါ ကျီနျန်သည် ကျီတင်းကျို၏ မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ကလေးငယ်​၏ အဖျားများ ပြန်မတက်လာစေရန် တစ်ညလုံး နိုးနိုးကြားကြား ပွေ့ချီပေးကာ မနက်လင်းခါနီးမှသာ မှေးခနဲ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သော ကျီတင်းကျိုသည် ၎င်းတို့​၏သားအဖ ဆက်ဆံရေး အနည်းငယ် တိုးတက်လာလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေမိသည်။

သို့သော် ကျီနျန်၏ ပထမဆုံး စကားသည် အိပ်ရေးဝ၍ စိတ်ကြည်လင်နေသော ကျီတင်းကျိုကို ဒေါသထွက်သွားစေသည်။

"မိသားစုခေါင်းဆောင်..."

ကလေးတစ်ယောက်က သူမ၏ ဖခင်ကို မိသားစုခေါင်းဆောင်ဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းသည် အလွန်စိမ်းကား၍ ရင်နာဖွယ်ကောင်းလှသော အခေါ်အဝေါ်ဖြစ်သည်။