အပိုင်း ၅၆ 🔞
ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ယူလိုက်သည်နှင့်အမျှ လိင်တံက ပို၍နက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်သွားသည်။ အတွင်းသားနံရံအနှံ့ကို တရစပ် လှုံ့ဆော်နေသော ထိုအရာက အတွင်းပိုင်းအကျဆုံးနေရာကို ထိမိသွားချိန်တွင်မူ….
“ဟင်းးးးး”
အီယွန်းက ကိုယ်ကိုလူးလွန့်ကာ ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လာခဲ့သည်။ အတွင်းသားများကို ကျပ်နေအောင် ညှစ်ထားမိပြီး ပွင့်အာနေသော နှုတ်ခမ်းလေးများကြားမှ စူးရှသော ညည်းသံတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ တကယ်တမ်း အီယွန်း၏ဆန္ဒနှင့်မဆိုင်ဘဲ အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းပင်။
ဂွမ်ချယ်ဝူက ခေတ္တ မျက်လုံးမှိတ်ကာ အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ထားလိုက်သည်။ ထောင်ကြွနေသော နို့သီးခေါင်းလေးများ အပေါ်သို့ပင့်တက်ကာ လည်တိုင်တစ်ခုလုံး နီမြန်းနေသော အီယွန်းကို ကြည့်နေရုံနှင့် ပြီးချင်စိတ်က ထိန်းမရအောင် ဖြစ်ပေါ်လာသောကြောင့်ပင်။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို အနိုင်နိုင်ထိန်းချုပ်ရင်း ထိုလူက အတွင်းသားများကို တစ်ဖန်ပြန်၍ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွတ်တိုက်ခဲ့ပြန်သည်။
“အင်း... အင်း... ဟင်းးး”
အီယွန်း ပျော့ခွေသွားကာ ခေါင်းအုံးကို အားကိုးတကြီး ဆုပ်ကိုင်လိုက်ချိန်တွင် ဂွမ်ချယ်ဝူက စိတ်လွတ်သွားသူလို တစ်ဖန်ပြန်၍ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် စတင်ထိုးဆောင့်တော့၏။ တရစပ် နစ်ဝင်နေသော လိင်တံက ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် အီယွန်း၏အတွင်းသားလေးများကို ထိုးဖောက်ကျူးကျော်နေသည်။
မိမိ၏ ခိုင်မာသောတံတိုင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်က ထိုလူ၏ လိင်တံဖြစ်နေသည်ဟူသော ဆိုးဝါးလှသည့် အမှန်တရားကြောင့် အီယွန်းတစ်ယောက် ကိုယ်လေးတုန်ယင်နေတော့၏။ အချစ်ရည်များနှင့် အသားချင်း ရိုက်ခတ်သံတို့က မနားတမ်း ထွက်ပေါ်နေသည်။ အမြဲတမ်း ရှိမှန်းမသိရလောက်အောင် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နေထိုင်လာခဲ့သော အီယွန်းအဖို့ sex ဆိုသည်မှာ အင်မတန် တိရစ္ဆာန်ဆန်လှသည့် လုပ်ရပ်တစ်ခုသာ။
ဖတ်... ဖတ်...ဇွက်…
သူတိုးဝင်လာတိုင်း အီယွန်းတစ်ယောက် သေတော့မလိုပင်။ မာကျောသော ထိပ်ဖျားက အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာကို ဆက်တိုက် ထိုးဆောင့်နေသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါနေကာ မျက်စိရှေ့တွင်လည်း ဝေဝါးဖြူဖွေးသွားရ၏။
ဂွမ်ချယ်ဝူက အီယွန်း၏တုံ့ပြန်မှုတိုင်းကို ဦးနှောက်ထဲတွင် တစ်ခုမကျန် မှတ်တမ်းတင်ရင်း နုနယ်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို မနားတမ်း မွှေနှောက်နေသည်။ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေသော အီယွန်းထံမှ အကြည့်မခွာဘဲ လိင်တံကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိုးသွင်းလိုက်ချိန်တွင်…
“ထူးဆန်းတယ်နော်၊ အီယွန်း။”
ရမ္မက်ဇောဖြင့် ခါးကို အားပါပါ ဆောင့်သွင်းနေရာမှ သူက ရုတ်တရက် အေးစက်စက်လေသံဖြင့် ရေရွတ်ခဲ့သည်။
“...ကိုယ့်မျက်လုံးထဲမှာ အီယွန်းကို ဘာလို့ အပျိုစင်လေးလို မြင်နေရတာလဲ။”
ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော မျက်လုံးနှစ်ဖက်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ကျုံ့သွားသည်။ အကာအကွယ်မဲ့စွာ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော အီယွန်းကို ကြည့်နေသည့် အကြည့်တို့က စူးရှလာ၏။
သာယာမှုကြောင့် ဘာလုပ်လို့လုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေသော မျက်နှာ၊ ထိုးသွင်းမှုကို လုံးဝ တုံ့ပြန်ခြင်းမပြုနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်၊ ဂွမ်ချယ်ဝူကို အနည်းငယ်မျှပင် ထိတွေ့ခြင်းမရှိသော လက်များ... အကျပ်ရိုက်နေသည့် ထိုအဖြူထည် အမူအရာအားလုံးက…
“ဘာလို့ ပထမဆုံးအကြိမ်လို ဖြစ်နေတာလဲ။”
အင်မတန် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာပင်။
“ဒါပေမဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးမဟုတ်လား။ ကိုယ်တို့က လက်ထပ်ထားတဲ့ လင်မယားတွေကို။”
“……”
အီယွန်း အကြည့်လွှဲကာ အောက်နှုတ်ခမ်းလေးကို ကိုက်လိုက်သည့်အချိန်တွင် သူက တစ်စုံတစ်ရာကို ရုတ်တရက် သတိထားမိသွားသည့်အလား ခါးကို အနည်းငယ် ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ပင့်ဆောင့်ခဲ့သည်။ အားအပြည့်နှင့် တောင့်တင်းသွားသော ဆီးခုံကြွက်သားများက ခြိမ်းခြောက်နေသယောင်ပင်။ အီယွန်းလည်း တင်းတင်းစေ့ထားသော နှုတ်ခမ်းများကို ထိန်းမထားနိုင်တော့ဘဲ ပြိုဆင်းလာသော သာယာမှုပင်လယ်ထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားရတော့သည်။
“ဟင်းးး...”
“အီယွန်းပဲ ပြောကြည့်စမ်းပါ။ ဘာလို့ ရှက်နေတဲ့ မနူးမနပ်လေးလို လုပ်နေရတာလဲဆိုတာ။”
သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စိုက်ကြည့်လာ၏။
“အား...”
ပုံမှန်ဆိုလျှင် ကောင်းကောင်းပြောနိုင်မည့် ပါးစပ်က ယနေ့မှ စကားမထွက်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ လွတ်နေလျက်ကပင် သူက အတွင်းသားနံရံကို ထိုးလိုက်တိုင်း လျှပ်စစ်စီးသွားသလို ကျဉ်တက်သွားရ၏။
“ဧကန္တ ဟိုဂွမ်ချယ်ဝူက ဒီလိုနည်းမျိုးနဲ့ ဆောင့်မလုပ်ပေးလို့လား။”
မိုးရေ၊ ချွေးနှင့် နှစ်ဦးသား၏ အချစ်ရည်များဖြင့် စိုစွတ်ကာ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုက စေးကပ်နေတော့သည်။ အညှာအတာမဲ့စွာ ထိုးစိုက်လာသော တုတ်ခိုင်သည့် လိင်တံက အီယွန်းကို အပိုင်းပိုင်းခွဲကာ ထိုးဖောက်နေ၏။
“ဒါမျိုး မဟုတ်ဘူးလား။”
ဂွမ်ချယ်ဝူက အတွင်းသားနံရံကို ကြိတ်ခြေပစ်မတတ် ဖိကပ်သွင်းခဲ့သည်။ သူက ဆောင့်သွင်းသည့်အခါတိုင်း ထိကိုင်ရသည်မှာ အရသာရှိလှသော အီယွန်း၏ ပေါင်လုံးများကို သိမ်းကြုံးဖက်ကာ ယောနိထဲသို့ အဆက်မပြတ် ဆောင့်သွင်းနေ၏။
ဘယ်လောက်များ အဆောင့်ခံထားရလို့ ဒီလောက်တောင် ဖူးရောင်နေရတာလဲ။
သူက စိတ်ထဲမှ နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း သူ၏လိင်တံကို ငုံခဲထားသည့် ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြောင်းအဝလေးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ထိုလက်ချောင်းကို ပါးစပ်ထဲထည့်ကာ တစ်ချက်စုပ်လိုက်ပြီးနောက် အီယွန်း၏ အစေ့လေးကို တစ်ဖန် ဖိခြေပေးခဲ့ပြန်၏။ မည်မျှပင် ထိုးဆောင့်နေပါစေ ဤမိန်းမကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရန် အလှမ်းဝေးနေဆဲပင်။
“ဟင်းးး”
အီယွန်းလည်း ကျောပြင်တစ်ခုလုံး နီရဲလုမတတ် ပူလောင်လာသည့် ခံစားချက်ကြောင့် ရုန်းကန်သည့်အလား ကိုယ်ကို လူးလွန့်မိသည်။
“ဒီတော့....”
စကားလုံးများကို ချိုးလိမ်ကြိတ်ခြေထားသော အသံပင်။ နီရဲတောက်လောင်နေသော မျက်ဝန်းတို့တွင် စူးရှရှအပြာရောင်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားသောအခါ အီယွန်းတစ်ယောက် မတတ်သာဘဲ တောင့်ခဲသွားရသည်။ ထိုသို့ဖြစ်နေသည့်တိုင် ဆက်တိုက်လှုပ်ရှားနေသော အောက်ပိုင်းကမူ အီယွန်း ထိတွေ့ဖူးသမျှ အရာအားလုံးထက် ပို၍ပူလောင်လှ၏။
“ကိုယ်က မင်းယောက်ျားမဟုတ်ဘဲ၊ ငါ ိုး၊ မသိတဲ့လူလို ဖြစ်နေလို့လား။”
သူက ခက်ထန်စွာ အသက်ရှူလိုက်သည်။ ရူးသွပ်နေသော မျက်လုံးများက ပို၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ပြောင်းလဲလာ၏။
အီယွန်းက အတွေ့အကြုံအချို့မှတစ်ဆင့် သူ၏မနာလိုစိတ် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ကြီးထွားလာတတ်သော အခိုက်အတန့်ကို သိနေသည်။
“ဒီလောက်အထိ ရူးမတတ် ကောင်းနေတာကို ကိုယ်တို့ကြားမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အပေးအယူမတည့်စရာ ရှိနိုင်မှာလဲ။”
“……”
“မြန်မြန်ပြီးသွားတယ်ဆိုတာလည်း လိမ်တာပဲ မဟုတ်လား။”
သူ၏ စူးရှသောအကြည့်က အီယွန်းကို ရှပ်ထိကာဖြတ်သန်းသွားသည်။
“အီယွန်းက လူလိမ်မလေးပဲ။”
“...”
သူက အီယွန်း၏ခြေထောက်များကို ပြန်ချလိုက်ပြီး ရင်သားများကြားတွင် မျက်နှာအပ်ခဲ့သည်။ အီယွန်းခမျာ ထိုအတိုင်း အသက်ပင်မရှူနိုင်တော့ဘဲ ချောက်နက်ကြီးထဲသို့ လွင့်စဉ်သွားရ၏။ ဖပ်၊ ဖပ်၊ ဖပ်ဟူ၍ ကြမ်းတမ်းစွာ ဆောင့်သွင်းနေသော အားကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်က ကွဲအက်မတတ် နာကျင်နေသော်လည်း ထိုထက်မကသော ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရုတ်တရက် မျက်စိရှေ့တွင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲသွားကာ ခေါင်းထဲ၌ ဗလာဖြစ်သွားတော့၏။
“အဲ့ဒီကောင်က နေ့တိုင်း လုပ်နေလောက်မှာကို။ ကိုယ်လည်း နည်းနည်းလောက် လုပ်လို့မရဘူးလား။”
“ဟား... ဟား...”
“ဟိုဂွမ်ချယ်ဝူကျတော့ ရပြီး ကိုယ်ကျတော့ ဘာလို့ မရတာလဲ။”
ဂွမ်ချယ်ဝူက ရင်သားများကြားတွင် မျက်နှာကိုဝှက်ကာ ကလေးတစ်ယောက်လို ဂျီကျနေခဲ့သည်။
ဖပ်…ဖပ်…ဇွက်…ဇွက်
သူက လျှံကျလာသော အချစ်ရည်များကို လိင်တံဖြင့် မွှေနှောက်ကာ အရင်းအထိ တစ်ဆုံးထိုးသွင်းခဲ့သည်။ ထိုအနေအထားအတိုင်း ခါးကို ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ပွတ်တိုက်လိုက်ရာ အီယွန်းတစ်ယောက် “ဟင်းးး” ဟူ၍ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုသံပါလာတော့၏။ တောင့်မခံနိုင်သော သာယာမှုက အရေပြားကို ခွာပစ်သည့်အလား ကြက်သီးထလောက်စရာ တိုးဝင်လာသည်။
“မင်းရဲ့ ယောက်ျားက အခု ကိုယ်ပဲမို့လို့ ကိုယ့်အတွက် ဖြဲပေးမှပေါ့။”
“ဟင်းးး...”
“Sex မလုပ်ဘဲ နေလာခဲ့တယ်ပေါ့လေ။ အီယွန်းရဲ့ အထဲမှာ အခု ဘယ်လိုဖြစ်နေလဲ သိရဲ့လား။”
အီယွန်း၏ အပေါက်ဝကသာ ဖူးရောင်နေခြင်းဖြစ်ကာ အတွင်းသားများကမူ ယခုပဲဖြစ်ဖြစ် အရည်ပျော်ကျတော့မည့်အလား နုနယ်အိစက်နေသည်။ အရည်များကလည်း အဆက်မပြတ် အမြှုပ်ထသလို ထွက်နေ၏။
“တကယ်ပဲ ကိုယ့်ကို ဘယ်သူမှတ်ပြီး ဝမ်းသာအားရ လက်ခံနေတာလဲ။”
သူက လိင်တံထိပ်အထိ ဆွဲထုတ်သွားပြီးမှ တစ်ချက်တည်းနှင့် ဆောင့်ဝင်လာပြန်သည်။ အီယွန်း၏လည်တိုင်လေးလည်း အနောက်သို့ အရှိန်ဖြင့် လန်သွားရ၏။
“ဟင်းးး”
“ဘာလို့ ကိုယ့်ကို ထိကိုင်မပေးရတာလဲ။”
သူက အီယွန်း၏လည်တိုင်ကို စုပ်ယူရင်း ပြည့်တင်းဝင်းပသော ရင်သားများကို ဆူပူအပြစ်ပေးသလို ဆုပ်နယ်ခဲ့သည်။
“တာဝန်သိစိတ် ပြင်းထန်တဲ့သူက ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုကျမှ လက်ဖျားနဲ့တောင် မထိပေးရတာလဲ။”
သူ အတွင်းပိုင်းကို ထိုးမွှေလိုက်တိုင်း ခန္ဓာကိုယ်၏ တစ်နေရာရာက လောင်ကျွမ်းသွားသလို ခံစားရသည်။ ထိုလူက မီးပင်။ တစ်ခါစွဲငြိသွားသည်နှင့် အမြစ်အထိ အမည်းရောင်ပြောင်းသွားအောင် ဝါးမျိုပစ်မည့် မီး။
အီယွန်းတစ်ယောက် တစ်သက်လုံး ‘ဆုန်းယွန်း’ ဟူသော သံသရာမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မရှောင်လွှဲနိုင်တော့မည့်ပုံပင်။ တစ်နေရာမှ ငြိတွယ်လာသော မီးပွားလေးတစ်ခုက တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ဆက်တိုက် ကူးစက်ပျံ့နှံ့သွားနေသည့်အလား။
“အီယွန်းကို ကြည့်နေရတာ တော်တော်လည်း စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာပဲ။ တစ်နေ့မှာ စောက်ကျိုးနည်း တာဝန်သိစိတ်တွေနဲ့ ကိုယ့်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး တစ်နေ့ကျပြန်တော့လည်း ဖောက်ပြန်နေပြန်ရော။ လူက အခြေခံ ယဉ်ကျေးမှုလေးတောင် မရှိလိုက်တာ။ ဟစ်....”
အံကြိတ်ထားသော သွားများကြားမှ ထိုလူ၏ညည်းသံ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
သားရဲတစ်ကောင်အလား တောက်ပနေသော မျက်ဝန်းတို့က အီယွန်းကို ဖိနှိပ်ထားသော်လည်း ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူ၏အောက်ပိုင်းကမူ အီယွန်းအတွက် ခံစားတုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းအမြင့်ဆုံးသော နေရာကိုသာ ရွေးချယ်ပြီး ကျီစယ်သလို ထိုးဆောင့်နေ၏။
တစ်ဖက်တွင်မူ တစ်ဖက်သတ် အပြစ်တင်စကားများကို နားထောင်နေရသော အီယွန်းက သူ၏ ရန်ငြိုးကို အရင်ဆုံး ဖြေရှင်းပေးရန်လိုအပ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။
“ချယ်... ချယ်ဝူ... ချယ်ဝူရှင့်။”
ပုရွက်ဆိတ်လောက်သာရှိသော အသံလေးကြောင့် ဂွမ်ချယ်ဝူက ရုတ်တရက် တောင့်ခဲသွားသည်။ အသိစိတ်လွတ်မတတ် လိင်တံကို ဆောင့်သွင်းနေသော ခါးက ရပ်တန့်သွား၏။ သူက နားတစ်ဖက်ကို ပခုံးရိုးတွင် ပွတ်တိုက်ရင်း အီယွန်းကို ငေးမောကြည့်လာသည်။ ဆောင့်သွင်းနေစဉ်ကထက်ပင် ရင်ဘတ်က ပို၍ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေ၏။
“...ကျောက်ရုပ်လိုပဲဆိုပြီး မနှိမ်.. ဟင့်... ပါနဲ့။”
“……”
“လူပဲ sex သေချာ…သေချာ မလုပ်တတ်တာမျိုးလည်း ရှိနိုင်တာပေါ့၊ ဒါက ဒီလောက်တောင် အပြစ်ပြောခံရမဲ့ကိစ္စလား။”
အီယွန်းက နီမြန်းနေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ထိုလူကို စိန်းစိန်းဝါးဝါး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ဤနေရာတွင် လိမ်ညာနေခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ကျိန်ဆိုရဲ၏။ နဂိုကတည်းက မလုပ်ဖူးသော ကိစ္စဖြစ်သည့်အပြင် ကိုယ်တိုင်ပြန်ကြည့်လျှင်လည်း မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ထိုမျှအထိ လှုပ်ရှားမှုမသွက်ပေ။ သို့သော်လည်း…..
“ဂွမ်ချယ်ဝူနဲ့ အတူအိပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာက ကျွန်မကို ဘာလို့ တောက်လျှောက် ကျွန်မကို အားငယ်အောင် လုပ်နေရတာလဲ...”
“……”
“စကားလှလှလေး တစ်ခွန်းတောင် မပြောပေးဘဲနဲ့။ လူက အိပ်ရာပေါ်မှာ... ယဉ်... ယဉ်ကျေးမှု မရှိလိုက်တာ။”
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထိုလူက အီယွန်း၏ ခါးလေးကို ဆွဲမကာ သူ၏ပေါင်ပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။ “အား” ဟူသော အော်သံတိုတိုလေးနှင့်အတူ အီယွန်း သူ၏ပခုံးကို အလောတကြီး ဖက်တွယ်လိုက်ရ၏။
နှစ်ဦးသား အပူရှိန်ကြောင့် နီမြန်းနေသော တစ်ယောက်မျက်နှာကိုတစ်ယောက် တည့်တည့်စိုက်ကြည့်နေမိကြသည်။ ဂွမ်ချယ်ဝူက နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားသည့်အတိုင်း ပြုစားခံထားရသည့်အလား အီယွန်း၏ မျက်လုံးများကို စွဲစွဲလမ်းလမ်း စိုက်ကြည့်နေ၏။
ထိုစဉ် ကိုယ်ကို ထူမတ်လိုက်စဉ်က အနည်းငယ် ချော်ထွက်သွားသော လိင်တံက မူလနေရာသို့ ပြန်လည်နစ်ဝင်သွားသည်။ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ မွေးညင်းလေးများ ထောင်ထသွားရ၏။
“ဟင်းး”
အီယွန်းလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရှည်လျားစွာ အော်ညည်းလိုက်မိသည်။
အထိအခိုက်မခံပုံရသော်လည်း လှုံ့ဆော်နှိုးဆွနိုင်လှသော ထိုအမူအရာကြောင့် ဂွမ်ချယ်ဝူတစ်ယောက် လိင်တံကို တစ်ဖန်ပြန်၍ ပင့်ဆောင့်မိပြန်လေ၏။ အထက်အောက် လှုပ်ခါနေသော ရင်သားများကို မြင်ရသည်မှာ သွားရည်ကျစရာပင်။ သို့သော် ဂွမ်ချယ်ဝူကမူ ရှုံ့မဲ့နေသော အီယွန်း၏ မျက်နှာထံမှ တစ်ချက်ကလေးမျှ အကြည့်မခွာခဲ့ပေ။
“...ဟုတ်ပါရဲ့၊ ကိုယ်က အီယွန်းကို အပြည့်ဖြည့်ပေးရမှာပေါ့။”
သူက လက်ကိုနှိမ့်ချကာ အီယွန်း၏ ဆီးခုံမွေးလေးများကို ပွတ်သပ်ရင်း အစေ့ကို ဖိခြေပေးခဲ့သည်။
“အင်းး... ဟင်းးး”
တဖပ်ဖပ် ဆောင့်သွင်းနေသော လိင်တံက လေးလံလှသဖြင့် ရင်ထဲမှ ပျို့အန်ချင်လာသလိုပင်။
ဂွမ်ချယ်ဝူက ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ အီယွန်းကို ဖက်ထားလိုက်၊ လည်တိုင်လေးကို နှာခေါင်းဖြင့် ပွတ်လိုက်၊ ပါးပြင်ကို နှုတ်ခမ်းဖြင့် ဖိနမ်းလိုက်နှင့် အလုပ်ရှုပ်နေလေ၏။ တစ်ကိုယ်လုံး တုပ်နှောင်ခံထားရသလို မွန်းကျပ်နေသော်လည်း အီယွန်း မနှစ်မြို့ခြင်းမဖြစ်ခဲ့။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အကျွမ်းတဝင်ရှိလာပြီဖြစ်သော ထိုလူ၏ရနံ့ကြောင့် ရင်ဘတ်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် ခုန်လှုပ်နေတော့သည်။
“ဟင်းးးး”
မကြာမီတွင် သူ၏ပခုံးကို လက်သည်းများဖြင့် ကုတ်ခြစ်ရင်း အီယွန်းတစ်ယောက် ကိုယ်လေး တုန်ယင်သွား၏။ တစ်စက်ကလေးမျှ ဟာကွက်မရှိအောင် ထိစပ်နေသော အပေါက်ဝမှတစ်ဆင့် အချစ်ရည်များ စီးကျလာသည်။ ကြည်လင်သော ထိုအရည်များ အီယွန်း၏ တင်ပါးကြားမှ စီးကျသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ထိုးသွင်းမှုအရှိန်က ပို၍ မြန်ဆန်လာတော့၏။ ပန်းပွင့်ချပ်လေးပမာ နုနယ်ကာ ကျုံချည့်ဆန့်ချည်နှင့် ပြေလျော့နေသော အပေါက်လေးထဲသို့ လိင်တံကို အားနှင့်မာန်နှင့် ထိုးသွင်းသည့်အရှိန်ကလည်း တဖြည်းဖြည်း ပို၍ပြင်းထန်လာသည်။
သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အီယွန်းကို ခုတင်ပေါ်သို့ လှဲချလိုက်ပြီး လိင်တံကို တရစပ် ပင့်ဆောင့်လေပြန်၏။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သိသိသာသာ ရှုံ့မဲ့သွားသော သူ၏မျက်နှာက အီယွန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဖြည်းညင်းစွာ စွဲထင်လာတော့သည်။
ပုဆိန်ကိုင်ထားသည်ကိုလည်းကောင်း၊ တောဝက်သွေးများ ပေကျံနေသည်ကိုလည်းကောင်း၊ လူမြှုပ်နေသည်ကိုလည်းကောင်း အနီးကပ် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုကဲ့သို့မူ…
“ဟစ်….”
ဂွမ်ချယ်ဝူ၏ ထိုသို့သော မူလအရှိအတိုင်းမျက်နှာကို မြင်ဖူးခြင်းမှာ ပထမဆုံးပင်။
လိင်တံကို ဆွဲထုတ်လိုက်သော သူက ဖြူဖွေးသော အရည်များကို အီယွန်း၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်သို့ ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည်။ ပြင်းပြင်းထန်ထန် စီးထွက်လာသော သုက်ရည်များက အီယွန်း၏ အမွေးလေးများကြားတွင် ရောယှက်သွား၏။
အီယွန်းတစ်ယောက် အသက်ရှူခြင်းကိုပင် ခေတ္တရပ်တန့်ကာ ထိုလူ၏ မျက်နှာမှ အကြည့်မခွာနိုင်ဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။ သူက ပြိုလဲနေသည့်တိုင် ဖြောင့်စင်းသော နှာတံကမူ အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိအောင် ခန့်ထည်နေဆဲပင်။
စိမ်းသက်သော ရနံ့နှင့် မြင်ကွင်းကြောင့် အီယွန်း ငြိမ်သက်နေမိစဉ် အသက်ကို ခပ်မှန်မှန်ရှူနေသော ထိုလူက နောက်ဆုံးတွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် အီယွန်းကို ငုံ့မိုးကြည့်လာခဲ့သည်။
“အီယွန်းက ဖရိုဖရဲဖြစ်နေတော့ ပိုလှတာပဲ။”
ဂွမ်ချယ်ဝူက အီယွန်း၏ ခြေချင်းဝတ်ကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ နုံးခွေနေသောကိုယ်လေး ပါသွားသည်နှင့် ကြီးမားသော အရိပ်မည်းကြီးက အီယွန်း၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တစ်ဖန်ပြန်၍ အုပ်မိုးသွားပြန်တော့၏။
~~~~
Miel’s Translations