အပိုင်း ၄၉
“မင်းလိုလူမျိုးက အနှောင့်အယှက်ဖြစ်တယ်လို့ ဘယ်နှခါပြောရမလဲ။”
ထိုအခါမှသာ သူ၏စိတ်ရင်းကို ဖတ်နိုင်တော့သည်။ သူတို့က တစ်နေ့က ဆေးရုံ၌ ပြောခဲ့ဖူးသော စကားများကိုသာ ထပ်တလဲလဲ ပြောနေကြခြင်းပင်။
ဆောယောင်းက အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းနှင့်အတူ နောက်တစ်ကြိမ် သွားကြိတ်ထားလိုက်မိသည်။
“ဆောယောင်းလေး၊ ထွက်သွားတော့လို့၊ တစ်ဆိတ်။”
သူက မေးရိုးကိုတင်းအောင်စေ့ထားရင်း အမိန့်ပေးသလို ပြောလာသည်။
“ဒီလိုနေရာမျိုးကို လှည့်တောင်မကြည့်ဘဲ ထွက်သွားပြီး သာမန်အတိုင်းပဲ နေသွားစမ်းပါ။”
နှိပ်စက်ရေးခန်းအပြင်ဘက်၊ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းအပြင်ဘက်၊ Blast ကုမ္ပဏီအပြင်ဘက်... အီဝူရှင်းက သူ့ကို အမြဲတမ်း ဖယ်ရှားပစ်ရန်သာ စဉ်းစားနေသည့်ပုံပင်။ ထို့ကြောင့်ပင် အမြဲတမ်း သူတို့၏စကားဝိုင်းက သံသရာလည်ကာ မူလနေရာသို့သာ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။
သူက ဆောယောင်း၏ရင်သားကို အောက်မှနေ၍ အပြည့်အဝဆုပ်ကိုင်ကာ နို့သီးခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ပွတ်သပ်နေ၏။ လက်သည်းနှင့်ခြစ်ကာ စက်ဝိုင်းပုံစံ ပွတ်တိုက်လိုက်၊ ထောင်ကြွနေသော အဖုလေးကိုကိုင်ကာ နာကျင်အောင် လိမ်ဆွဲလိုက်နှင့်။
အစ်... ဆောယောင်းတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာတော့မည့် ညည်းသံကို ထိန်းချုပ်ရန် နှုတ်ခမ်းကိုသာ တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်သည်။ အသံတစ်စက်ကလေးမှ အပြင်မထွက်စေရန် တုန်ရီနေသော ဝင်သက်ထွက်သက်ကို အတင်းမျိုသိပ်ထားရသဖြင့် ပြားချပ်နေသော ဝမ်းဗိုက်ကသာ နက်ရှိုင်းစွာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေတော့၏။
သူ၏လက်ဖဝါးက ပူလောင်လှသော်လည်း ဆောယောင်း၏ တုံ့ပြန်မှုတိုင်းကို အကဲခတ်နေသော မျက်လုံးများကမူ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် အေးစက်လှသည်။
“စကားတစ်ခွန်းပဲပြောရင် ရပြီ။”
ထိုစဉ် ဆုပ်ကိုင်ထားသော ရင်သားကို ရုတ်တရက် လွှတ်ပေးလိုက်ရင်း သူက ပြောလာ၏။
“ခင်ပွန်းကို နောက်ထပ် မရှာတော့ပါဘူးဆိုတဲ့ စကား။”
“……”
“အဲ့ဒီတစ်ခွန်းပဲပြော၊ ဒီနှိပ်စက်ရေးလေ့ကျင့်ခန်းကို ချက်ချင်း ရပ်ပေးမယ်။”
ရုတ်ခြည်းဆိုသလို ရင်ထဲ၌ တစ်စုံတစ်ရာက အေးစက်သွားသလိုပင်။
“အဲ့ဒါက... နည်းပြကြီး ကြားချင်တဲ့ စကားလား။”
“လူ့ပါးစပ်က နုနယ်တယ်၊ နည်းပြနဲ့အတူ ကုန်ဆုံးရမဲ့ ၄၈ နာရီက တော်တော်လေးကြာမှာ။”
စကားကို လွှဲပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း မည်သူကြားကြား ဤသည်က ခြိမ်းခြောက်မှုပင်။ အတင်းအကျပ် လက်လျှော့ခိုင်းနိုင်သည်ဟူသော ရက်စက်သည့် စိတ်နေစိတ်ထားကိုပါ မြင်တွေ့နေရသည့် စကားမျိုး။
ဆောယောင်း မျက်လုံးကို တင်းတင်းပိတ်ကာ ဗြောင်းဆန်နေသော စိတ်ကိုသာ ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။
လှန်တင်ထားသော အင်္ကျီအတွင်းမှ လက်ကို ပြန်ထုတ်သွားသည့် အီဝူရှင်းက သူ့လက်ဖဝါးသူ တဒင်္ဂ စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်၏။
“ဒီလို အရှက်ခွဲခံနေရတာတောင် အဲ့ဒီ အမှိုက်လိုကောင်မျိုးကို ရှာချင်နေတုန်းပဲလား။”
“……”
“ဆင်ခြင်ထိန်းသိမ်းပြီး ပြောနေတာ အခုက တကယ် နောက်ဆုံးအကြိမ်နော်။”
အီဝူရှင်းက ရွေးချယ်ခွင့် ပေးခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဆောယောင်းလည်း လမ်းပိတ်နေသော လမ်းကြားလေးထဲတွင် ရပ်နေရသလို ဖြစ်သွားတော့၏။
“ဒီမှာတင် ရပ်လိုက်တော့၊ ဟန်ဆောယောင်း။ ဒီထက်ပိုပြီး စည်းကျော်မလာနဲ့။”
ထိုသို့ပြောနေသော သူ၏မျက်နှာတွင် နက်ရှိုင်းလှသည့် ချောက်တစ်ခုအလား အမှောင်ထုများ ဖုံးလွှမ်းနေ၏။
တကယ်တမ်းတွင် အီဝူရှင်း ထောက်ပြခဲ့သည်များက အကုန် မှန်ကန်နေသဖြင့် ပြန်ပြောစရာ စကားမရှိခဲ့ပေ။
အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် ဇွဲတစ်ခုတည်းဖြင့် ဤနေရာအထိ ရောက်လာခဲ့သည်မှာ မှန်သလို၊ လောကအခြေအနေကို မသိခဲ့သည်မှာလည်း အမှန်ပင်။ ဂင်ဟျွန်းကို ရှာရန်တစ်ခုတည်းသာ အာရုံစိုက်နေခဲ့သဖြင့် Blast အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်လာခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ နက်နက်နဲနဲ မစဉ်းစားမိခဲ့။
သို့သော်လည်း….ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား တစ်ခုကို ရွေးချယ်ရမည်ဆိုလျှင်…
ဆောယောင်းက အဖြေမပေးဘဲ ထွီခနဲ တံတွေးနှင့် ထွေးလိုက်သည်။
“....”
နောက်တစ်ကြိမ် မီးသီးက တဖျပ်ဖျပ်နှင့် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားပြီး အခန်းထဲတွင် ပြန်ပြင်၍မရနိုင်သော တိတ်ဆိတ်မှု စီးဆင်းသွားတော့၏။
“……နည်းပြကြီး။ ကျွန်မခင်ပွန်းကို ဖမ်းပေးမှာမဟုတ်ရင် ဝင်မပါဘဲ နေပေးပါ။”
သူက ဟောင်းနွမ်းညစ်ပတ်သော ဤနေရာနှင့် လိုက်ဖက်လှသည့် ကျောက်ရုပ်တစ်ခုအလား ငြိမ်သက်နေ၏။ မျက်တောင်ခတ်ခြင်းပင်မရှိပေ။ ဆောယောင်းကမူ မသိစိတ်မှ အလိုလို အစွမ်းကုန် သတိထားရင်း သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေမိသည်။
မီးသီး ဖျတ်ခနဲမှိတ်သွားပြီး ပြန်လင်းလာတိုင်း သူ၏မျက်နှာက ထူးဆန်းစွာ ပုံစံမျိုးစုံ ပြောင်းလဲနေသလိုပင်။ မျက်ခုံးရိုးနှင့် နှာတံပေါ်တွင် ကွဲပြားစွာ ကျရောက်နေသော အရိပ်များက အနည်းငယ် ထူးဆန်းကာ ကြောက်စရာကောင်းလှ၏။ တစ်ချိန်လုံး မျက်နှာသေနှင့် နေနေသော်လည်း ခဏချင်းအတွင်း ပြောင်းလဲသွားသည့် အငွေ့အသက်များကြောင့် မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
မကြာမီ အီဝူရှင်းက ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလာ၏။
နားလည်သွားပြီဟူသော သဘောမျိုး။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ငြီးငွေ့စိတ်ကုန်နေပုံရသော သူ၏မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်းနှင့် တောက်ပစွာ ကွေးညွတ်သွားတော့သည်။ သူက နီရဲနေသော လျှာကို ထုတ်ကာ နှုတ်ခမ်းနားတွင် ကပ်ငြိနေသော ဆောယောင်း၏ တံတွေးများကို သုတ်ယူလိုက်၏။
“နည်းပြရဲ့စကားကို စကားလို့တောင်မမှတ်ဘူးပေါ့လေ... ဟုတ်လား။”
သရဲပူးနေသလို ပြုံးနေသည့် မျက်နှာကို အရှေ့တည့်တည့်တွင် မြင်နေရသဖြင့် ထူးဆန်းစွာပင် ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထလာသည်။ နိမိတ်မကောင်းသလို ခံစားလိုက်ရ၏။ မကြာမီမှာပင် ပုံးထဲတွင် ရှိနေသော ရေများက ဆောယောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဝေါခနဲ ပက်ဖြန်းခံလိုက်ရတော့သည်။
“ဟစ်...”
ရုတ်တရက် ရေအေးနှင့် အပက်ခံလိုက်ရသဖြင့် မေးရိုးများ တဆတ်ဆတ် တုန်သွားရ၏။ သို့သော် ထိုလူကမူ ခလုတ်တစ်ခုပွင့်သွားသည့် လူလို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် ဆောယောင်း၏ ဘောင်းဘီခါးပတ်ကွင်းဆီ လက်လှမ်းခဲ့လေသည်။
“ဘာ... ဘာလုပ်တာလဲ... လွှတ်...”
ထိုအထိအတွေ့ကြောင့် သတိပြန်ဝင်လာသော ဆောယောင်းတစ်ယောက် ခြေနှစ်ဖက်ကို ယမ်းခါရင်း ခါးကို လူးလွန့်ခဲ့သည်။ ကြောက်စိတ်ကြောင့် ကန်ကျောက်နေသော ခြေထောက်များက သူ၏ လက်၊ ရင်ဘတ်၊ ပုခုံးနှင့် ဝမ်းဗိုက်တို့ကို အဆက်မပြတ် ထိမှန်ကုန်၏။ မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်သော အီဝူရှင်း ဒေါသထွက်နေသော နွာရိုင်းတစ်ကောင်အလား ကန်ကျောက်နေသည့် ဆောယောင်းကို နှိမ်နင်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်။
“....”
ဖတ်… သူ၏ရင်ဘတ်ကို ကန်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အရှိန်ယူလိုက်သော ဆောယောင်းက ထိုအတိုင်း ထိုလူ၏ ပုခုံးပေါ်သို့ ခွတက်ကာ ပေါင်ဖြင့် လည်ပင်းကိုညှပ်ပြီး ချုပ်လိုက်တော့သည်။ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အပြည့်ဖြင့် ပေါင်ခွကြားတွင် အားထည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာက ပေါက်ထွက်တော့မည့်အလား နီရဲလာ၏။
“ကြိုးစားတာကောင်းပေမဲ့ ဒီလောက်နဲ့တော့ ဘယ်ရမလဲ။ အဲ့ဒါကို မင်းကိုယ်တိုင်လည်း သိတယ်မဟုတ်လား။”
သို့သော် ယခုအထိ ပြုံးနေဆဲဖြစ်သော အီဝူရှင်းနှင့် မျက်လုံးချင်း ဆုံလိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် ဆောယောင်းလည်း မိမိ၏ ရှုံးနိမ့်မှုကို အလိုလို ကြိုတင်သိမြင်လိုက်တော့သည်။
ဗြိ…..။ အနီးအနားမှ အဝတ်စများ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည့်အသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။
“မင်း ဘယ်လိုကိစ္စတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရတော့မလဲဆိုတာကို။”
“မရပ်ဘူးလား။”
“ဘယ်ရပ်မလဲ၊ အရှုံးပေးရမှာက နည်းပြမဟုတ်ဘဲ ဒီကို အဖမ်းခံလာရတဲ့ သုံ့ပန်းရဲ့ တာဝန်လေ။”
ဆောယောင်း၏ ဘောင်းဘီ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည်။ မိမိကိုယ်တိုင် ကျော့ကွင်းထဲ တိုးဝင်မိခြင်းပင်။ အခြေအနေက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားကာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူက ဆောယောင်း၏ ပေါင်ကို တင်းတင်းဖိထားပြီး ထွက်မပြေးနိုင်အောင် ပိတ်ဆို့ထားဆီးထားတော့၏။
“စကားတစ်ခွန်းပဲ ပြောရင် ရပြီလို့ ပြောသားပဲ။ တစ်ခွန်းတည်း။”
“…….”
“ပြောလိုက်။ အဲ့ဒါဆို ရပ်ပေးမှာမို့လို့။”
ဆောယောင်း၏ မျက်ဝန်းများ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။ သူက တမင် တင်ပါးဘက်ရှိ ချုပ်ရိုးကို ဓားဖြင့်ဖြတ်ကာ ထိုအပေါက်ကို အင်အားသုံးပြီး ဆွဲဖြဲပစ်ခဲ့ခြင်းပင်။ ဘေးတစ်ဖက်စီသို့ ဆုတ်ပြဲသွားသော ဘောင်းဘီက အဝတ်စုတ်လေးတစ်ခုပမာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေတော့၏။
ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ရှက်ရွံ့မှုတို့ကြောင့် နှလုံးခုန်သံများ ပေါက်ကွဲမတတ် မြန်လာသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိမိက ဤနေရာမှ ဘေးကင်းစွာ ထွက်သွားနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း အလိုလို သိလိုက်တော့၏။ ထိုအရာက မည်သို့သော ပျက်စီးခြင်းမျိုးဖြစ်ပါစေ ယခုရှိနေသော ဟန်ဆောယောင်းနှင့် လုံးဝတူတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း။
သူက ဝက်အူချောင်းကို သန့်စင်နေသည့်အလား စက်ရုပ်လို အေးစက်စွာ ဆောယောင်း၏ ဘောင်းဘီကို ဆုတ်ဖြဲနေခဲ့သည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်သည့်အချိန်တိုင်း သူ၏ လက်မောင်းကြွက်သားများက မလိုအပ်ဘဲ တင်းမာသွား၏။
ဟောချန်နာကို စွန့်ပစ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများက သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ခိုအောင်းနေခဲ့သည်။ ကျောပြင်တစ်လျှောက် ချွေးစေးများ စိမ့်ထွက်လာရ၏။
“ဒီနှာဘူးကောင်...”
“ဒီလောက်လေးနဲ့ နှာဘူးလို့ပြောတော့ နည်းပြလည်း ခံပြင်းတာပေါ့။”
“လူကို အဲ့ဒီလောက်တောင် စော်ကားချင်နေရင် တခြားအခန်းသာ သွားလိုက်စမ်းပါ၊ ခွေးကောင်ရဲ့။”
“အာ… ဒါဆို မင်းကရော။ မင်းကရော တခြားကောင်နဲ့ ဒီမှာ နေချင်လို့လား။”
“အဲ့ဒါကမှ အဆပေါင်းရာကျော် သာဦးမယ်။”
ဆောယောင်းက အလျှော့မပေးဘဲ ပြန်အော်ခဲ့သဖြင့် အီဝူရှင်း ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားသည်။
“ဘယ်သူလဲ။ ဂျင်ဟိုဂျယ်လား။”
“ဘာ…”
“ဟိုတစ်ခေါက်က ဟန်ဆောယောင်း သွားရည်တမျှားမျှားနဲ့ အနောက်ကလိုက်သွားတဲ့ အဲ့ဒီကောင်ကို ပြောတာလား။”
“အာ...”
“....’အာ’။”
သူက ဆောယောင်း၏ အာမေဋိတ်သံကို ခနဲ့သလို လိုက်လုပ်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ဘာလဲ၊ ငါမဟုတ်ဘဲ အဲ့ဒီကောင် ဘောင်းဘီလာဖြဲရင် စိတ်ထဲမှာ နည်းနည်း ခံစားလို့ကောင်းသွားမှာမို့လို့လား။ မင်းယောက်ျားနဲ့ တူလို့လား။ အဲ့ဒီလို တောကျတဲ့ကောင်ကလေ။ သုံ့ပန်းဖြစ်နေတာတောင် အကြိုက်က တော်တော်အဆင့်မရှိတာပဲ၊ ဒါကို ဘယ်မှာ သုံးစားလို့ရမှာလဲ။”
“ဘာ... တောကျတယ် ဟုတ်လား။”
“ကိုယ်လုံးပဲကြီးပြီး ကျောက်တုံးလို ရုပ်ထွက်မျိုးကို ကြိုက်နေတာဆိုရင် မင်းမျက်စိမှာ ပြဿနာရှိနေတာပဲပေါ့။”
“ဟုတ်တယ်...ကျွန်မမျက်စိမှာ ပြဿနာရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်မခင်ပွန်းက အဲ့ဒီလို ပုံစံမျိုးပဲ။”
“…….”
“…….”
ရုတ်တရက် နှစ်ဦးကြားတွင် ခါးသီးသော တိတ်ဆိတ်မှု လွှမ်းမိုးသွားသည်။ နှစ်ဦးစလုံး မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော မျက်နှာထားများဖြင့် ရှိနေကြ၏။ ကိုယ့်မျက်နှာကိုယ် တံတွေးနှင့် ပြန်ထွေးနေသလိုပင်။
အသာလေး အံတင်းတင်းကြိတ်ထားသော အီဝူရှင်းက ချက်ချင်းပင် ကြိုးကို ဆွဲချလိုက်သဖြင့် ဆောယောင်း၏ အရပ်က နိမ့်ကျသွားရသည်။ မျက်လုံးလယ်ဗယ်လ် အနိမ့်အမြင့် ကွာခြားမှုက အသာစီးရယူခြင်းတွင် အသုံးအများဆုံး နည်းလမ်းပင်။ မိမိက အောက်သို့ တဖြည်းဖြည်း နိမ့်ဆင်းသွားရသဖြင့် ထိုလူ၏ လည်ပင်းကို အသည်းအသန် ညှပ်ထားသော ခြေထောက်များတွင် အားကုန်လာကာ လျော့ရဲလာတော့သည်။
“ဂျင်ဟိုဂျယ် မျက်နှာကိုကြည့်ပြီး မိန်းမောမနေနဲ့။”
“အွတ်...ဒါကို ချပေးစမ်း...”
“စိုက်ကြည့်လို့ရတဲ့ နည်းပြရှိသလို၊ စိုက်ကြည့်လို့ မရတဲ့ နည်းပြလည်း ရှိတယ်။ ဂျင်ဟိုဂျယ်က... ချီးပဲ၊ ဒုတိယ အမျိုးအစားထဲမှာ ပါတယ်လို့ မှတ်ထားလိုက်။”
အီဝူရှင်းက ထိုခြေထောက်များကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပင့်မကာ သူ၏ ပုခုံးပေါ်သို့ တစ်ဖက်စီ တင်လိုက်သည်။
“အင်း...”
ရွံရှာစရာခံစားချက်ကြောင့် ရုန်းကန်ကြည့်သော်လည်း ယခုမူ တကယ်ပင် လုံးဝ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။
လက်နှစ်ဖက်စလုံးက ဦးခေါင်းထက်တွင် ချည်နှောင်ခံထားရပြီးဖြစ်ကာ၊ ပေါင်ခွကြား ဟောင်းလောင်းပွင့်နေသော ခြေတံများကလည်း သူနှင့် လုံးဝ ကပ်လျက်သား ဖြစ်နေ၏။
လေထဲတွင် လွင့်မျောနေရသော မတည်ငြိမ်သည့် အနေအထားကြောင့် အီဝူရှင်းဟူသော တောင့်တင်းကြံ့ခိုင်သည့် အထောက်အပံ့ကို လိုအပ်နေသော်လည်း ဤပုံစံက sex ကိစ္စလုပ်နေသလို အနေအထားနှင့် ဆင်တူနေသည်။
ဟင့်အင်း၊ ယင်းထက် ဆောယောင်း၏ ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ပွေ့ပိုက်ထားသော အီဝူရှင်းက လုံးဝ လွှတ်ပေးတော့မည်မဟုတ်သည့်အလား လက်ဖဝါးများတွင် အားထည့်ထားခြင်းက ပို၍ ပြဿနာဖြစ်နေ၏။
မကြာမီ သူက အသာလေး မျက်လုံးများကို နှိမ့်ချကာ မကာကွယ်နိုင်ဘဲ ပေါ်ထွက်နေသော ဆောယောင်း၏ အတွင်းခံကို စိုက်ကြည့်ခဲ့သည်။
ဆောယောင်းလည်း အလန့်တကြား အော်ဟစ်မိတော့၏။
“မကြည့်နဲ့... ဝေးဝေးသွားစမ်းပါ…”
မျက်လုံးများ ပူနွေးလာသည်အထိ မျက်နှာတစ်ခုလုံးသို့ အပူရှိန်များ တက်လာသည်။ ခါးကို လူးလွန့်ရင်း အော်ဟစ်နေသော်လည်း ထိုသို့လုပ်လေလေ ပေါင်များက ပို၍ နာကျင်စွာ အချုပ်ခံရလေပင်။ ထိုစဉ် အီဝူရှင်းက အညှာအတာမဲ့စွာပင် ဆောယောင်း၏ အတွင်းခံကို အောက်သို့ ဆွဲချလိုက်တော့သည်။
~~~~
Miel’s Translations