အပိုင်း ၅၁ 🔞
“ဟား…အင့်…”
နာကျင်မှုကို ကျော်လွန်သွားသည့် သာယာမှုကြောင့် ခါးလေးကော့တက်သွားရသည်။ သူက ဆောယောင်း၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်ကာ သွားများဖြင့် အသားနုနုလေးကို မနာအောင် ခပ်ဖွဖွကိုက်ရင်း ခပ်ပြင်းပြင်း စုပ်နေ၏။
လှုပ်ရှားမှုများက ပို၍ကြမ်းတမ်းလာသည်။ စိုစွတ်နေသည့် ယောနိနှင့် လက်ဖဝါးတို့က တဖတ်ဖတ် ရိုက်ခတ်နေပြီး၊ ထိုခဏတာအတွင်း သူက အစေ့လေးကို သေသေချာချာ ဖိချလာ၏။
ဖောင်းကြွနေသည့် အသားစိုင်လေးက ချက်ချင်းပင် ပို၍တင်းကားလာသည်။ သူက တဆတ်ဆတ်တုန်နေသည့် ထိုနေရာလေးကို လှုပ်ယမ်းရင်း တစ်ဖက်ကလည်း အထဲသို့ တရစပ် ထိုးသွင်းနေ၏။
“ဟား… ဟင်း… ဟား…”
ထိုစဉ် အီဝူရှင်းနှင့် ဆောယောင်းတို့ မျက်လုံးချင်းဆုံသွားကာ နှစ်ယောက်သား တစ်ပြိုင်တည်း နှုတ်ခမ်းများ ဟသွားကြသည်။ ထူးဆန်းစွာပင် သွားရည်များထွက်လာကာ လျှာဖျားလေးများပင် စိုစွတ်လာသလို ခံစားလိုက်ရ၏။
အပူရှိန်နှင့်တူသော သူတို့၏ ဝင်သက်ထွက်သက်များက အခန်းထဲတွင် ပြည့်နှက်လျက်။ နောက်ဆုံးတွင် ညည်းသံကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ဆောယောင်း နှုတ်ခမ်းလေး ဟသွားတော့ အီဝူရှင်းက သူ့နဖူးပေါ်သို့ ခေါင်းကို မှီချရင်း မေးရိုးကို တင်းတင်းစေ့ထား၏။
သို့သော် ထိုအချိန်အထိ နှစ်ဦးသား ရန်လိုနေသည့် အကြည့်များကို လုံးဝ ဖြေလျှော့သွားခြင်းမရှိခဲ့ကြပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ဆောယောင်း၏ ကိုယ်လေးက အချိန်တိုအတွင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ယင်သွားတော့သည်။
“ဒီလိုအခြေအနေမှာတောင် ပြီးသွားပြန်တာလား။”
“ဟား… ဟား…”
အီဝူရှင်းက ခနဲ့သလို ရယ်လိုက်သော်လည်း စိုရွှဲနေသည့် လက်ချောင်းကို ချက်ချင်း ဆွဲမထုတ်ခဲ့ပေ။ ဆောယောင်းက မောဟိုက်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ဘာမှမပြောဘဲ အသက်ကိုသာ ခဲရာခဲဆစ် ရှူသွင်းရှူထုတ် လုပ်နေသည်။
ထိုစဉ် တင်ပါးအနီးတွင် ထောက်မိနေသည့် တုတ်ခိုင်ပြီး လေးလံသော အရာတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။ ဆောယောင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ထိုနေရာသို့ မသိမသာ ကြည့်လိုက်မိသည်။
အစမှ အဆုံးအထိ ဟန်မပျက်ဘဲ သပ်ရပ်နေမည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ဖြစ်နေမှန်းမသိ၊ သူ၏ ဘောင်းဘီအရှေ့ပိုင်း ပေါက်ထွက်မတတ် တင်းကားနေ၏။
အေးစက်လှသော မျက်နှာထားနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည့် တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ဆောယောင်းလည်း ခြေထောက်များကို ပြန်ချလိုက်ကာ သူ၏ခါးကို မိမိဘာသာ အလိုအလျောက် ရစ်ပတ်လိုက်တော့သည်။
အကြံကောင်းတစ်ခု ရသွားသောကြောင့်ပင်။
ခေါင်းထဲသို့ လျှပ်စီးလက်သလို ဖြတ်ပြေးသွားသည့် သဲလွန်စအသစ်တစ်ခု။
“....”
သို့သော် အီဝူရှင်းက ချက်ချင်းပင် မျက်နှာပျက်သွား၏။ တွန်းထုတ်ခြင်းဖြစ်စေ ခုခံခြင်းဖြစ်စေ မပြုဘဲ ထိုအစား ဆွဲခေါ်လိုက်သည့် ဆောယောင်း၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် သူ၏ မျက်နှာထားက ထူးဆန်းသွားသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က နောက်ကျောကို ဓားနှင့် ထိုးသလို၊ ရွံရှာဖွယ် အညစ်အကြေးများဖြင့် အပက်ခံလိုက်ရသလို အလွန် စိတ်ပျက်သွားသည့် ပုံစံမျိုးပင်။
“လက်ချောင်းပြီးရင် ဘာလဲ။ အဲ့ဒီ တက်တူးထိုးထားတဲ့ ဟာကို ထုတ်မှာလား။”
“……အခု ဘာပြောလိုက်တယ်။”
“ကွေးနေတယ်မဟုတ်လား၊ အဲ့ဒါက။”
ဆောယောင်းက မငြိမ်သေးသော အသက်ရှူသံများကို ထိန်းရင်း ဒက်ခနဲ မေးလိုက်သည်။
“တစ်ခါလောက် ထုတ်ပြကြည့်ပါ၊ အပေါ်ကို ဘယ်လောက်တောင် ကွေးနေလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်။”
“……”
ဆောယောင်းက သူ တောင့်တင်းသွားသည်ဖြစ်စေ၊ မဖြစ်စေ ဂရုမစိုက်ဘဲ စကားကိုဆက်ပြောခဲ့သည်။
“ပြောရမှာရှည်ပေမဲ့ အကျဉ်းချုပ်ပြောရရင် ကျွန်မ ယောက်ျားရဲ့ ထူးခြားချက်တွေကို သိပ်မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုသေချာတာကတော့ သူ့ရဲ့ လိင်အင်္ဂါပါ။ ထိပ်ပိုင်းက ချိတ်လိုမျိုး အပေါ်ကို နည်းနည်းလေး ကွေးနေတာမို့လို့ ပုံစံက ထူးခြားတယ်လေ။”
“…….”
“နည်းပြ အီဝူရှင်းကလည်း အရင်တစ်ခါ ကြည့်လိုက်တော့ ကွေးနေတာကို။”
“…….”
“မျက်လုံးမှိတ်ပြီး စမ်းကြည့်ရင် ချက်ချင်း နှိုင်းယှဉ်လို့ ရနိုင်မှာမို့လို့ပါ။”
အီဝူရှင်းက သူ အခု ဘာတွေ ကြားနေရတာလဲဟူသော မယုံနိုင်သည့် မျက်နှာထားမျိုး ဖြစ်နေသည်။
“အခုလို လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှိပ်စက်မှုနဲ့ ပထမဆုံးခြေလှမ်းကို စတင်လိုက်တာပဲ။ Blast ကုမ္ပဏီကိုသာ မဝင်ဖြစ်ခဲ့ရင် ဒစ်ကောက်တွေပဲ လိုက်ရှာနေမိတော့မယ်ထင်တယ်ရှင့်။ လိင်ကိစ္စဆိုတာ ခင်ပွန်းနဲ့ပဲ ဖြစ်နိုင်မယ်လို့ထင်ခဲ့တာကို အံ့ဩဖို့ကောင်းအောင် ခန္ဓာကိုယ်ဆိုတာ ခန္ဓာကိုယ်ပါပဲလားဆိုပြီး အတွေးဝင်လာတယ်လေ။”
ဆောယောင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသော်လည်း အလွန်ပင် လစ်ဟာနေသည့် မျက်နှာထားမျိုး လုပ်ပြခဲ့သည်။
“ဒါက နည်းပြကြီးရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါပဲ။ အခုကစပြီး တခြားယောက်ျားတွေနဲ့လည်း အိပ်ကြည့်တော့မလို့ပါ။ ဒစ်ကောက်တွေနဲ့ပဲလေ။”
“……”
“ဒီအတိုင်း အဲ့ဒီလို လုပ်ကြည့်ရင် သိနိုင်မယ်ထင်တယ်၊ ကျွန်မယောက်ျား ဟုတ်၊ မဟုတ်ဆိုတာကို…”
“……ဘာ။ မင်း၊ ဘာ။ ဘာလုပ်မယ်။”
မောဟိုက်နေသော အသက်ရှူသံများကြားမှ ထွက်လာသည့် အသံက အလွန်ပင် တိုးဝင်နိမ့်ဆင်းနေ၏။ နောက်ကျမှ သတိပြန်ဝင်လာသော အီဝူရှင်းက ဟိန်းဟောက်တော့မည့်အလား မျက်ခုံးများကိုကျုံ့လိုက်သည်။ နဂိုကပင် ဖြူဖျော့သော သူ၏ မျက်နှာက ယခုအခါ ပို၍ပင် သွေးမရှိသလို ဖြစ်သွားတော့၏။
“အတော်ပဲဖြစ်သွားတာပေါ့၊ နှိပ်စက်မှု လေ့ကျင့်ရေးလည်း ဖြစ်သွားရအောင် နည်းပြကြီးရဲ့ဟာနဲ့ပဲ အရင်ဆုံး စမ်းကြည့်ရအောင်လေ။”
ဆောယောင်းက သူ၏ အောက်ပိုင်းကို မျက်ရိပ်ပြရင်း မေးလိုက်သည်။
“အဲ့ဒါကို… ကျွန်မ တစ်ခါလောက် သုံးကြည့်လို့ရမလား။”
စောစောလေးကအထိ အဓမ္မထိပါးခြင်းကို ခံထားရသည့် ဆောယောင်းဆိုသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများက အစမှ အဆုံးအထိ အားလျော့ခြင်း အလျဉ်းမရှိခဲ့ပေ။ ထိုအစား စိတ်အားထက်သန်မှုအသစ်များ ပေါ်ပေါက်လာသည့်ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေ၏။
တကယ်ပဲ ဘယ်သူက ထိုပန်ဒိုရာသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သလဲဟု တွေးရင်း အီဝူရှင်းတစ်ယောက် ခေါင်းခြောက်ကာ သေမတတ် ခံစားနေရတော့သည်။
“……ဒီ စိတ်လွတ်နေတဲ့ကောင်ကတော့။”
သူက သွားကြားထဲမှ မပီမသ ရိုင်းစိုင်းစွာ ဆဲရေးလိုက်သည်။
“ဟန်ဆောယောင်း၊ မင်းကို ငါပြောထားတယ်မဟုတ်လား၊ ဒီမှာ ယောက်ျားနေရာ အစားထိုး လာမရှာနဲ့လို့။”
“ရှာတော့ဘာဖြစ်လဲရှင့်။”
သို့သော် တည်ငြိမ်မှု ပြန်ရသွားပြီဖြစ်သော ဆောယောင်းက အရည်များဖြင့် စိုရွှဲနေသည့် အမွေးများအထိ အတိုင်းသား မြင်နေရသည့်တိုင် ရှက်ရွံ့သည့် အမူအရာ လုံးဝ မရှိပေ။ ထိုအစား တစ်နေရာတည်းကို အကြာကြီး စိုက်မကြည့်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသူက အီဝူရှင်းသာ။
ဘာကြောင့်မှန်းမသိ သူက လည်ပင်းအထိ နီမြန်းနေကာ နားထင်ကိုသာ ဖိနှိပ်ထားလျက်ရှိနေသည်။ ထွန်ခြစ်လို ဖြဲထားသည့် သူ၏ လက်ဖဝါးများက အနည်းငယ် ကြောက်စရာကောင်းသော်လည်း ဆောယောင်းကမူ ယခုလို ရှားပါးလှသည့် ပစ္စည်းကို လက်လွှတ်မခံနိုင်ပေ။
“အပူရှိန် မလျော့ခင် မြန်မြန်လေး ဘောင်းဘီချွတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုလဲ။”
ဟူး… သူ၏ နှုတ်ဖျားမှ သက်ပြင်းလား၊ ရယ်သံလား မသိရသည့် လေပူတစ်ချက် ထွက်လာသည်။
“အဖွဲ့ဝင် ဟန်ဆောယောင်း။”
“ဟညတ်ကဲ့။”
“59.9343°N, 30.3351°E ကိုတော့ နည်းပြက မကြားလိုက်သလိုပဲ သတ်မှတ်ပေးမယ်။”
“ရှင်။”
“သုံ့ပန်းက တော်လွန်းလို့ အဆုံးအထိ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မပြောခဲ့ဘူးလို့ပဲ သတ်မှတ်ပေးမယ်။”
“ကျွန်မကလား။”
“ပြီးတော့ ဒစ်ကောက်…… အာ၊ ဒီ ချီးပဲ……”
မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ဆဲရေးလိုက်သည့် သူက မျက်နှာကို လက်နှင့် အားရပါးရ သပ်ခဲ့သည်။ အီဝူရှင်းက သူ၏ခါးကို ပတ်ထားသည့် ဆောယောင်း၏ ခြေထောက်များကို မကျေမနပ် တွန်းဖယ်ကာ ခြေရင်းတွင် ရေပုံးတစ်ပုံး လာချပေးခဲ့၏။
ဆောယောင်းလည်း ထိုအခါမှ သက်သောင့်သက်သာဖြစ်သွားသည့် အနေအထားကြောင့် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်မိသည်။ ခြေထောက်များက မွေးကင်းစ နွားပေါက်လေးလို တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေသဖြင့် မနက်ဖြန်မနက်ဆိုလျှင် အကြောများ အတော်လေး ဒဏ်ဖြစ်ရပေလိမ့်မည်။
သူက ထူးခြားသော အရှိန်အဝါဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ ကျောခိုင်းထားသည့် အီဝူရှင်းကို နားမလည်နိုင်သလို မေးလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ နည်းပြကြီးရဲ့ အကြံပေးချက်အတိုင်းဆိုရင် ဒီနည်းလမ်းက ပိုပြီး ဘေးကင်းတာမဟုတ်ဘူးလား။”
ဘာမှမဟုတ်သလို အပြောကြောင့် အီဝူရှင်းတစ်ယောက် ကိုယ့်အတက်ကိုယ်စူးသလို မျက်လုံးကို တင်းတင်းမှိတ်ကာ ခေါင်းကို ငုံ့ထားလိုက်မိ၏။
ထူးဆန်းသောအချက်ကား နဂိုက ချောင်ပိတ်မိနေသူမှာ ဆောယောင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုမူ သူကသာ ရှေ့တိုးမရ နောက်ဆုတ်မရ ဖြစ်နေသလို ခံစားနေရခြင်းပင်။
“ခင်ပွန်းရဲ့ဟာနဲ့ တူတာကို လိုက်ရှာတာက ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ။ သံညှပ်တွေ၊ သံချွန်တွေထက်စာရင် ဒီနည်းလမ်းက ပိုကောင်းတာပေါ့။ ညစ်ပတ်တဲ့ အညစ်အကြေးတွေထဲမှာ ပိတ်မိနေရင် တစ်ကိုယ်လုံး ပုပ်သိုးသွားလိမ့်မယ်ဆို။”
“…….”
သူက ခေါင်းနောက်တွင် လက်ယှက်ထားလျက် မျက်နှာကြက်ကိုသာ မော့ကြည့်နေခဲ့သည်။
“အာ…ဒါနဲ့ ဧကန္တ နည်းပြ ဂျင်ဟိုဂျယ်ရော…”
ထိုနေရာအထိ ပြောလိုက်သည့် အချိန်မှာပင်။ ရုတ်တရက် ဝုန်းဟူသော အသံနှင့်အတူ တံခါးက ကြမ်းတမ်းစွာ ပိတ်သွားခဲ့သည်။ ဟောင်းနွမ်းနေသော မီးသီးက တုန်ခါသွားကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ခွပ်ခနဲ ကျကွဲသွားတော့၏။ မှောင်မည်းနေသော အခန်းထဲတွင် ချက်ချင်းပင် အမှောင်ထု ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။
၁၀ ပတ်တာ လေ့ကျင့်ရေး ကာလအတွင်း၊ အဖွဲ့ဝင် အများဆုံး ထွက်သွားတတ်သည့် အစီအစဉ်။
၄၈ နာရီကြာ ပြုလုပ်ရသည့် အပြင်းထန်ဆုံး သုံ့ပန်းစစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်း လေ့ကျင့်ရေး။
မကြုံစဖူး ထူးခြားသည့် အခြေအနေပင်။
နည်းပြက အရင်ဆုံး အရှုံးပေးကြောင်း ကြေညာကာ ထွက်ပြေးသွားလေသည်။
~~~~
အားလုံးအတွက် ကြောက်စရာကောင်းခဲ့သည့် နှစ်ရက်တာ အချိန်ဇယားက နောက်ဆုံး၌ ပြီးဆုံးသွား၏။
လေ့ကျင့်ရေးစခန်း၏ မြေအောက်ခန်းထဲတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားခဲ့ရာမှ လွတ်မြောက်လာသည့် အဖွဲ့ဝင်များ၏ပုံစံက ကောင်းသည်ဟု မည်သို့မျှ ပြော၍မရပေ။
အတိအကျပြောရလျှင် လူဦးရေ ထက်ဝက်ကျော်က ခေါင်းလောင်းတီးပြီး မိမိဘာသာ နုတ်ထွက်သွားကြသည်။
နည်းပြများလုပ်သည့် ပြင်းထန်သော နှိပ်စက်မှုများကို မခံနိုင်ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် သတင်းအချက်အလက်များကို ဖွင့်ပြောလိုက်သည့် အဖွဲ့ဝင်များပင်။
ထိုသို့သော အခြေအနေကြားတွင်လည်း ရင်းနှီးသည့် မျက်နှာအချို့ ကျန်ရှိနေသေး၏။ အထူးသဖြင့် ရေအောက်လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်စဉ်က အလေးသွားမိပြီး ငိုယိုခဲ့သည့်ကောင်က အံ့ဩစရာကောင်းလှစွာ အဆုံးအထိ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခဲ့သည်။ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖိခြေထားသည့် စပျစ်သီးလို ညိုမည်းနေသော်လည်း ဖြီးပြနေသည့် ယုံကြည်ချက်က ကြည့်ရဆိုးလှသည်မဟုတ်။
“မင်းရော အဆင်ပြေရဲ့လား။”
ထိုစဉ် ရဲဘော်ရဲဘက်များ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက ထုံးစံအတိုင်း ရပ်နေသည့် ဆောယောင်းထံ ရောက်လာသည်။ တစ်နေရာစီ ပေါက်ပြဲပြီး ဖောင်းအစ်နေသည့် မျက်ခွံများဖြင့် သူ့ကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး လိုက်ကြည့်နေကြပုံက အတော်လေး ရယ်စရာကောင်းလှ၏။ ထိုဟာတွေ မျက်နှာပုံမှန်ပြန်ဖြစ်ရန် အချိန်အတော်လေး ယူရပေမည်။
“မင်းလည်း တော်တော် နှိပ်စက်ခံရတယ်ဆို…”
“ဘယ်လိုသိတာလဲ။”
“ဟေ့… တစ်ဆင့်စကားနဲ့ အကုန်သိတာပဲပေါ့…”
“ဒေါသထွက်စရာတော့ကောင်းပေမဲ့ အဲ့ဒီလောက်အထိ အဆိုးကြီးလည်း မဟုတ်ပါဘူး။”
ထိုခဏတွင်၊ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်အောက်၌ အရိပ်ထင်ဟပ်နေခဲ့သည့် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ မျက်နှာကို သတိရသွားသည်။ ဖုံးကွယ်ထားသော မျက်နှာများစွာကို တစ်ပြိုင်တည်း တွေ့လိုက်ရသလို ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ပင်။
မှောင်မည်းပြီး ကျဉ်းကျပ်သော နေရာ၊ နက်ရှိုင်းသော အသက်ရှူသံများ။ ဆောယောင်း၏ မျက်ခုံးများ ဆတ်ခနဲတွန့်သွားတော့သည်။
“အဲ့ဒါထက် ကိုယ်တိုင်တောင်မသိခဲ့တဲ့ နယ်မြေထဲ ခြေချလိုက်ရသလိုပဲ။”
“ဘာ။”
“ကိုယ့်အပေါ်ကိုယ် ချမှတ်ထားတဲ့ တားမြစ်ချက်တွေကို ချိုးဖောက်လိုက်ရသလို ခံစားရတယ်။”
အေးအေးလူလူ ပြောနေသည့် ဆောယောင်းကိုကြည့်ရင်း အဖွဲ့ဝင်များ၏ မျက်နှာများက အတော်ပင် ပျက်ယွင်းလာကြသည်။
“ရား… မင်းက ရေနှစ်ခံရပြီး နှစ်ရက်လုံးလုံး မှောင်မည်းနေတဲ့ တိုက်ပိတ်ခန်းထဲမှာ ပိတ်မိနေတာဆို။”
“ဟင်။”
“ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေပေါ်မှာ စိတ်မရောက်စမ်းပါနဲ့…”
အဖွဲ့ဝင်များက ဆောယောင်း၏ ပုခုံးကို ပုတ်ပေးကြသည်။ ထိုသို့ ပြောနေသူများကမှ အနယ်ခံထားရသည့်ဂျုံလို မျက်နှာများ ဖြစ်နေကြ၏။
သိရသလောက် မိမိက ရေနှင့် အမှောင်ထုထဲတွင် ၄၈ နာရီကြာ စွန့်ပစ်ခံထားရသည်ဟု လူသိများနေသည်။ လုံးဝ မှားယွင်းသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
အီဝူရှင်း ထွက်သွားပြီးနောက်၊ လေ့ကျင့်ရေး ပြီးဆုံးသည့် အချိန်အထိ ဆောယောင်းက တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေခဲ့သည်။ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ဘောင်းဘီကလည်း မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ဝတ်ပေးထားမှန်းမသိဘဲ ထူးထူးခြားခြား နာကျင်နေသည့် နေရာလည်း မရှိခဲ့ပေ။
မီးသီးကွဲသွားသောကြောင့် တကယ်ပင် ဘာမှမမြင်ရသော်လည်း၊ ဆောယောင်းအတွက်မူ ပို၍ပင် သဘာဝကျကျ လှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့၏။
မမြင်ရခြင်းက နေ့စဉ်ဘဝ ဖြစ်နေခဲ့သောကြောင့် အမှောင်ထဲတွင် သက်သောင့်သက်သာဖြင့် အိပ်ရေးဝအောင် အိပ်ခဲ့သည်။ ဗိုက်ဆာခြင်းနှင့် တုပ်နှောင်ခံထားရသည့် လက်များကြောင့် မသက်မသာဖြစ်ခြင်းတို့ ရှိသော်လည်း လေ့ကျင့်ရေးအတွင်း၌ ဤမျှလောက် ဇိမ်ကျရခြင်းက အခွင့်အရေးတစ်ခုပင်။
သို့သော် ဤအတွင်းရေးများကို မသိကြသည့် အဖွဲ့ဝင်များကမူ သူ့ကို ကမာကောင်လို နက်ရှိုင်းပြီး မှောင်မည်းသောနေရာ၌ ကွေးကွေးလေး နေခဲ့ရသည်ဟု ထင်နေကြ၏။ အတိအကျ ပြောရလျှင် ထိုကဲ့သို့သော ပြဿနာမျိုးမဟုတ်ဘဲ ထုတ်မပြောနိုင်သည့် တစ်နေရာက တစ်ခါတစ်ရံ ကျဉ်စူးစူးနှင့် အောင့်နေရုံသာရှိခဲ့သော်လည်း။
~~~~
Miel’s Translations