အပိုင်း ၅၀ 🔞

“ဒီအရူးကောင်ကတော့...”

အောက်ပိုင်းဆီသို့ အေးစက်သောလေထု ထိတွေ့သွားသည်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံး စိမ့်ခနဲဖြစ်သွားသည်။ အကွယ်အကာမဲ့စွာ ပေါ်ထွက်နေသော မိမိ၏ လိင်အင်္ဂါကိုကြည့်ရင်း ဆောယောင်း၏မျက်နှာက ခဏချင်းအတွင်း နီမြန်းကာ ဒေါသတချောင်းချောင်း ထွက်လာတော့၏။

မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်လွန်းသဖြင့် ဆောယောင်း မျက်လုံးကို တင်းတင်းမှိတ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် စိမ်းသက်သော လက်ချောင်းများက တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ အမွေးနုလေးများကို ပွတ်သပ်ကာ နုနယ်သော အသားစိုင်များကို ကုတ်ခြစ်လာခဲ့သည်။

“အွတ်...”

ညစ်ပတ်သောအရာတစ်ခု လာထိတွေ့သည့်အလား မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် လျှာကိုခဲကာ အံကြိတ်ခံနေမိ၏။ သူ၏လက်ချောင်းများ ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတိုင်းက တဖျပ်ဖျပ်နှင့် လောင်ကျွမ်းသွားသလိုပင်။ လက်ခံနိုင်စရာမရှိသော အာရုံခံစားမှုမျိုး။

“ပြောစမ်း။”

“သတ်ပစ်မှာ တကယ်....”

“တခြားယောက်ျားရဲ့ အနှိုးအဆွကို ခံနေရတဲ့အချိန်မှာတောင် မင်းယောက်ျားကိုပဲ တမ်းတနေရင်၊ အဲ့ဒီယောက်ျားဆိုတဲ့ကောင်လည်း တော်တော်လေး ကျေနပ်နေမှာပဲ။”

“…….”

လှောင်ပြောင်ခနဲ့သည့် စကားများဖြစ်သော်လည်း ဘာကြောင့်မှန်းမသိ ဆောယောင်း နှုတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

“ယောက်ျားကို ဆက်ပြီး ရှာနေဦးမှာလား။”

“…….”

“မြန်မြန်ပြော၊ အခုချက်ချင်း မပြောရင် မင်းဟာ ပျက်စီးသွားမယ်။”

“……”

ဆောယောင်း မျက်နှာသေဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်တော့ သူက ပျင်းတိပျင်းတွဲပုံစံဖြင့် ခေါင်းကို အနောက်သို့ အနည်းငယ်စောင်းကာ ပြန်ပြောလာသည်။

“ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးပြောဖို့က စောစောကတည်းက ပြီးသွားပြီလို့ ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား။”

ထို့နောက် မည်သည့်အချက်ပေးမှုမျှမရှိဘဲ လက်ခလယ်က ခြောက်သွေ့နေသော အပေါက်ထဲသို့ ဇွတ်အတင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာတော့သည်။

“အား…”

နာကျင်မှုသက်သက်သာ။ အတင်းအဓမ္မ ထိုးသွင်းလိုက်သော လက်ချောင်းတွင် မည်သည့် ရမ္မက်ဆန္ဒမျှ ရှိမနေပေ။ ခန္ဓာကိုယ်ကို လူးလွန့်ကြည့်သော်လည်း သူက ဆောယောင်း၏ ပေါင်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖိထားကာ ချက်ချင်းပင် ချုပ်ကိုင်နှိမ်နင်းခဲ့သည်။

“အူး...”

အတွင်းသားနံရံများ အတင်းအကျပ် အဖိခံလိုက်ရသဖြင့် နာကျင်မှုက တိုးဝင်လာ၏။ ဆောယောင်း အသက်အောင့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အောင့်ခံနေစဉ် သူက ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လက်ညှိုးရော လက်သူကြွယ်ပါ အကုန်လုံးကို စုပြုံကာ ထိုးသွင်းလာပြန်သည်။

“အား...နာတယ်...”

“ကျိန်းသေပေါက် နာရမှာပေါ့၊ မင်းက အခု ဇိမ်ခံပြီး sex လုပ်နေတာမှ မဟုတ်တာ။”

“အွန်း...”

“ဟန်ဆောယောင်း၊ အားလျှော့ထား။”

သူ့အဖို့လည်း ခက်ခဲနေ၍လားမသိ၊ နဖူးမှ အကြောများ ထောင်ထွက်လာသည်အထိ အသက်ကို အောင့်ထားလျက်ရှိနေသည်။

ဤသည်ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သည့် လေ့ကျင့်ရေးမှန်းသိနေသလို၊ သိလျက်နှင့်လည်း လက်လျှော့သည့်ခေါင်းလောင်းကို မတီးခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း အကြောင်းမဲ့ ဝမ်းနည်းစိတ်က ရုတ်တရက် တိုးဝှေ့တက်လာ၏။

ဂင်ဟျွန်း... သူ သိပါ့မလား။ ရှင်တစ်ယောက်တည်းကို ပြန်တွေ့ဖို့အတွက် ကျွန်မက ဒီလိုမျိုး လိင်အင်္ဂါအထိ ဒုက္ခခံပြီး တောင့်ခံနေတာကို သူကတော့ သိမှာမဟုတ်ဘူး... သိမှာမဟုတ်ဘူး...

ထိုသို့တွေးမိတော့ ဘာကြောင့်မှန်းမသိ ဒေါသက ပိုထွက်လာသဖြင့် လျှာကို အားရပါးရ ခဲထားလိုက်မိသည်။ မည်သူ့ကို ဦးတည်မှန်းမသိသော ကြမ်းတမ်းပြင်းထန်သည့် ခံစားချက်များ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

“ဒါက sex လုပ်နေတာလည်း မဟုတ်တာကို ငါက ဘာလို့ အားလျှော့ပေးရမှာလဲ။ ဒီအတိုင်းပဲ ထည့်လိုက်စမ်းပါ၊ ခွေးကောင်ရဲ့...”

အီဝူရှင်း၏ မျက်ခုံးများ ကျုံ့သွားတော့သည်။ ရှုံ့မဲ့သွားသော ထိုမျက်နှာကို မြင်ရသည်က အတော်ပင် ပညာပြလိုက်ရသလို ခံစားရသဖြင့် ဆောယောင်းတစ်ယောက် ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်နေသည့်ကြားမှ ခစ်ခနဲ ရယ်လိုက်မိ၏။ ထိုအခါ ယောနိအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နေသော လက်ချောင်းများက တစ်ချက်ကလေး တုံ့ခနဲရပ်သွားသည်။

သို့သော် ခဏသာဖြစ်ပြီး လက်ချောင်းသုံးချောင်းစလုံးက အပေါက်ထဲသို့ အတင်းအဓမ္မ ထိုးခွဲဝင်ရောက်သွားတော့၏။

“အင်း...”

အီဝူရှင်းက မျက်နှာထား အပြောင်းအလဲမရှိဘဲ အတွင်းသားနံရံများကို ရမ်းရမ်းကားကား နှိုက်ဆွခဲ့သည်။ သူ၏လက်ချောင်းများ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း ခြေတံများက အလိုအလျောက် ကားထွက်သွားလိုက်၊ ပြန်စေ့သွားလိုက် ဖြစ်နေ၏။ ထိုသို့ဖြစ်နေသော်လည်း ဘာတတ်နိုင်သေးလဲဟု စိန်ခေါ်သလို ဆောယောင်း မော့ကြည့်လိုက်တော့ သူက လည်ပင်းကို ဘယ်ပြန်ညာပြန်ချိုးကာ အကြောလျှော့ခဲ့သည်။

လက်ချောင်းများက ယောနိအတွင်းထဲသို့ ဝင်ထွက်နေပြီး အစေ့လေးကိုပါ မရမက ဖိခြေနေတော့သည်။ ယောနိနှင့် လက်ဖဝါး ရိုက်ခတ်မိသဖြင့် တဖတ်ဖတ်မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

သူက အတွင်းသားနံရံကို ဆတ်ခနဲ ဆတ်ခနဲ ကုတ်ဆွဲတင်ရင်း စီးကျလာမည့် အရည်များကို ခံယူမည့်အလား လက်ချောင်းများကို အဆက်မပြတ် ကွေးလိုက်ဆန့်လိုက် လုပ်နေသည်။ သို့သော် ဤသည်က ပွတ်သပ်နှိုးဆွနေသည့် လှုပ်ရှားမှုမျိုး မဟုတ်ပေ။ သူ၏ မေးရိုးကြွက်သားများက တင်းမာကာ ထောင်ထွက်နေသည်။

“ဒီလောက်အထိ အစော်ကားခံနေရတာတောင် ယောက်ျားကို ရှာဖို့က ပိုအရေးကြီးနေသေးတာလား။”

အီဝူရှင်း၏အသံက အေးစက်စွာ နိမ့်ဆင်းသွားသည်။

ဆောယောင်းက နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေ၏။ မျက်ဝန်းများက ခြောက်သွေ့နေသော်လည်း မျက်လုံးကို မည်မျှအထိ အားစိုက်ထားသလဲဆိုလျှင် မျက်ဖြူသားထဲတွင် သွေးကြောများပင် နီရဲကာယှက်သန်းနေပေပြီ။ ထိုအခြေအနေကြောင့် အီဝူရှင်း၏ အသက်ရှူသံကလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြင်းထန်လာ၏။

“Blast အဖွဲ့ထဲဝင်ပြီး ယောက်ျားရှာမယ်ဆိုတာ ကံမကောင်းရင် ဒီလို အကြမ်းဖက်မှုမျိုး ခံရနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ အဲ့ဒါကို ဘာလို့ နားမလည်ရတာလဲ။ အမှိုက်ပုံးထဲကို ကိုယ့်ခြေထောက်နဲ့ကိုယ် ဝင်လာပြီးတော့ တစ်ခုပဲသိပြီး နှစ်ခုကို ဘာလို့ မသိရတာလဲ၊ ဒီဦးနှောက်မရှိတဲ့ကောင်ရဲ့...”

သူက ယောနိထဲမှ လက်ကို ဇွက်ခနဲဆွဲထုတ်လိုက်ရင်း ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ လေးလံကာ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ အခန်းထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားတော့၏။

နှစ်ဦးစလုံး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စိုက်ကြည့်ရင်း ကြမ်းတမ်းစွာ အသက်ရှူနေကြသည်။ အပြန်အလှန် ပေးပို့နေသော အကြည့်များက အလွန်ပင် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းပြီး ပူလောင်လှ၏။ သို့သော် ယခုထက်တိုင် ခေါင်းမာစွာ နှုတ်ဆိတ်နေသော ဆောယောင်းကိုကြည့်ရင်း အီဝူရှင်းက စိတ်ကုန်သွားသည့်အလား စက်ဆုပ်သော မျက်နှာထားကို ပြသခဲ့သည်။

“လူကို စိတ်ကုန်အောင် အဲ့ဒီလောက်အထိ စုံလုံးကန်းပြမနေနဲ့။”

ရုတ်တရက် သူ၏အကြည့်က ဆောယောင်း၏ နီရဲနေသော ယောနိလမ်းကြောင်းဝဆီသို့ စူးစိုက်ကျရောက်သွားသည်။

သူက ဆံပင်ကို ထိုးဖွလိုက်ရင်း ဆဲရေးပြီးနောက် ထိုအတွင်းထဲသို့ လက်ကို တစ်ဖန်ထိုးထည့်လိုက်ပြန်၏။ တစ်ကြိမ် နှိုးဆွခံထားရသော အတွင်းသားများက ချောမွတ်သော လက်ချောင်းများကို ချက်ချင်းဆိုသလို ဝါးမျိုသွားသည်။

“တရားလွန်သွားရင် သံယောဇဉ်မဟုတ်တော့ဘူး၊ ဒီအတိုင်း ရောဂါပဲ။”

“……”

အညှာအတာမဲ့သော စကားလုံးများကြောင့် ရင်ထဲတွင် အေးစက်သွားတော့သည်။ ဆောယောင်းတစ်ယောက် တတ်နိုင်သမျှ ညည်းသံမထွက်အောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေမိ၏။

“အပြင်ထွက်ပြီး ဒီလိုအဖြစ်မျိုး မကြုံရအောင် သာမန်အတိုင်း နေပါဆိုတာကို အဲ့ဒီလောက်တောင် ခက်ခဲနေလို့လား။”

ထိုလူက တစ်ချိန်လုံး အေးစက်နေသော်လည်း သူ၏အကိုင်အတွယ်ကမူ အရိုင်းအစိုင်းလိုပင်။ တုတ်ခိုင်သော လက်ချောင်းများက အပေါက်လေးကိုဖြဲကာ အတွင်းပိုင်းကို နှိုက်ဆွနေပြီး၊ စိုစွတ်နေသော ယောနိအတွင်းပိုင်းကို မရပ်မနား တရစပ် မွှေနှောက်နေတော့သည်။ ဆောယောင်းက မောဟိုက်စွာ အသက်ရှူရင်း စိတ်ကိုထိန်းချုပ်လိုက်၏။

“အဲ့ဒါကြောင့်... အဲ့ဒီလို လုပ်နေတာပဲလေ။”

“ဘာ။”

“ယောက်ျားက ကျွန်မရဲ့ ‘သာမန်’ ဖြစ်နေလို့။ သာမန်လူလို နေထိုင်ဖို့ဆိုရင် ကျွန်မယောက်ျား ရှိနေမှဖြစ်မှာမို့လို့...”

အီဝူရှင်း တုံ့ခနဲ ရပ်သွားသည်။ ထင်မှတ်မထားသော စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အလား ပါးပြင်မှ အသားစိုင်များက ဆတ်ခနဲတုန်သွား၏။

“အဲ့ဒါကြောင့် ကျွန်မက... ဒီလို ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် အခြေအနေမျိုးနဲ့လည်း တောင့်ခံနေတာ... ကျွန်မဘဝမှာ ဂင်ဟျွန်းလောက် ကောင်းတဲ့အရာမရှိလို့... အဲ့ဒါက ကျွန်မပိုင်ဆိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော သာမန်ဆန်မှု ဖြစ်နေလို့။ ကျွန်မလည်း နည်းနည်းလောက် သာမန်အတိုင်း နေချင်လို့...”

“……”

ကိုယ်ချင်းကပ်နေ၍လားမသိ ရုတ်တရက် သူ ဆတ်ခနဲတုန်သွားသည်ကို အထင်အရှား ခံစားလိုက်ရသည်။

“မွေးကတည်းက မပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသလို၊ နေလာရင်းနဲ့လည်း မခံစားခဲ့ရဖူးပေမဲ့... အဲ့ဒါကို ကျွန်မယောက်ျားက ကျွန်မဆီ ယူလာပေးခဲ့တာပါ၊ လက်ဆောင်လိုမျိုး...”

“…….”

“စုံလုံးကန်းတာက ရောဂါဖြစ်နေတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ အဲ့ဒါက မှားနေလို့လား။ ဒါဆိုရင်လည်း တစ်သက်လုံး လူနာလိုပဲ နေသွားလိုက်ပါမယ်။”

အီဝူရှင်းတစ်ယောက် ခေတ္တ အသက်ရှူရပ်သွားကာ မျက်တောင်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ခတ်နေခဲ့သည်။

“အဲ့ဒီတော့၊ နည်းပြက ဘယ်လိုပဲ အမှိုက်လိုလုပ်ရပ်မျိုးတွေလုပ်လုပ် ထွက်မပြေးဘူးပေါ့။”

“နည်းပြကြီးက ဘာမို့လို့ ကျွန်မက ထွက်ပြေးရမှာလဲ။”

“…….”

“ကျွန်မယောက်ျားနဲ့တူတာ တစ်ခုမှမရှိတဲ့ ဖြစ်တည်မှုကများ။ နည်းပြ ဂျင်ဟိုဂျယ်ကမှ ကြည့်လို့ရမဲ့နေရာလေးတွေ ရှိပါသေးတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မအတွက်တော့ နည်းပြကြီး ဘာပဲလုပ်လုပ် အလကားပါပဲ။”

ဆောယောင်းက မည်သည့်ခံစားချက်မှမရှိသော၊ ထို့ကြောင့်ပင် ဘာမှမသိဘဲဖြူစင်ပုံပေါက်နေသော မျက်နှာဖြင့် အရှိကိုအရှိအတိုင်း ပြောခဲ့သည်။

“စောစောက ပစ်ပေါက်လိုက်တဲ့ လျှပ်စစ်တုတ်ကိုပဲဖြစ်ဖြစ် ပြန်ယူလာပြီး ကျွန်မနားထဲကို ထိုးထည့်လိုက်ပါ။ ဘယ်သူနိုင်မလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။”

သွေးတက်နေသည့်အလား ခေတ္တမျှ အံကြိတ်ကာ အသက်ရှူနေသော သူက ထိုအချိန်တွင် တံတွေးထွေးချခဲ့သည်။

အေးစက်ခက်ထန်လှသော အကြည့်များဖြင့် သူ့လက်ဖဝါးပေါ်သို့ တံတွေးထွေးချလိုက်ပြီးနောက် ဆောယောင်း၏ ယောနိကို အုပ်ကိုင်ကာ ကြည့်ထားဟုပြနေသလို ပွတ်လေတော့၏။

“မင်းဟာထဲ ထွေးမလို့ပေမဲ့ လွှတ်ပေးလိုက်တာ။”

ဆောယောင်းတစ်ယောက် စက်ဆုပ်မိသော်လည်း ယောနိက နှိုးဆွခံလိုက်ရသဖြင့် အသာလေး အောက်နှုတ်ခမ်းကိုသာ ဖိကိုက်ထားမိ၏။

မကြာမီ အီဝူရှင်းက ဆောယောင်း၏ ခံစားတုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းအမြင့်ဆုံးနေရာကို တိကျစွာ ရှာဖွေကာ ထိုးဆွလေတော့သည်။ အား...မျက်စိရှေ့တွင် ဝေဝါးသွားကာ လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုလို ပူလောင်မှုက တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖြတ်သန်းသွားလေ၏။

အတင်းအဓမ္မ ခန္ဓာကိုယ် ဖွင့်ဟခံလိုက်ရသည်မှာ ယနေ့က ပထမဆုံးဖြစ်ပြီး၊ ဤကဲ့သို့ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိတွေ့မှု မရှိခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၍ မတတ်သာဘဲ ခင်ပွန်းဖြစ်သူကိုသာ ထပ်ပြန်တလဲလဲ သတိရနေမိသည်။

ဆောယောင်းတစ်ယောက် ထူးဆန်းသော စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုနှင့် ဖောက်ပြန်နေသလို ခံစားချက်ကို ရရှိနေသဖြင့် ထိုခံစားချက်ကို လျစ်လျူရှုရန် မျက်လုံးကို တင်းတင်းမှိတ်လိုက်မိ၏။ သူ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်မသွားမီ တစ်နေ့ကလည်း ယခုလိုပင် ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း….

“နည်းပြရှေ့မှာ မျက်လုံးမမှိတ်နဲ့လို့ ပြောထားတာကို။”

“အင့်...”

အစပိုင်းတွင် နှိပ်စက်လိုစိတ်ဖြင့် ရမ်းရမ်းကားကား ထိုးသွင်းနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ယခုမူ လှုပ်ရှားမှုက တိမ်ဝင်ကာ မြန်ဆန်သွားသည်။

သူက ဆောယောင်း ဆတ်ခနဲတွန့်သွားတတ်သည့်နေရာကို ထပ်ကာတလဲလဲ ထိုးဆွနေ၏။ ထိုအခါ ဆီးစပ်နားတွင် မရိုးမရွဖြစ်လာကာ နို့သီးခေါင်းများကလည်း တဆစ်ဆစ်နှင့် တုန်ယင်လာတော့သည်။ ငြင်းပယ်ချင်သော ခံစားချက်များက ခြေဖျားအထိ ပျံ့နှံ့သွား၏။

ဆောယောင်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဂင်ဟျွန်း၏ အသံကို သတိရလိုက်သည်။ ယခုအထိ မိမိ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ယခုလို ကိုင်တွယ်ခဲ့သူက…

ထိုစဉ် အတွင်းသားနံရံမှ မီးကို ငြှိမ်းသတ်လိုက်သည့်အလား စိုစွတ်သော အရည်ချွဲပျစ်ပျစ်များ တတောက်တောက် ထွက်ကျလာသည်။

“မင်း ဘာတွေးနေမှန်း အကုန်သိနေလို့၊ မျက်လုံးမမှိတ်နဲ့။”

“ဟား...”

လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းက ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြောင်းထဲသို့ စိုစွတ်သော အရည်များကို ဆက်တိုက် ဆွဲတင်နေသည်။ တစ်ချိန်အရောက်တွင် ပူနေသော အတွင်းသားများက ထိုလူ၏လက်ကို အရူးတစ်ပိုင်း ပြန်လည်ညှစ်ယူနေလေ၏။

“ဂျင်ဟိုဂျယ်နဲ့တူတဲ့ မင်းယောက်ျားနဲ့ ယှဉ်နေသလို ခံစားရလို့ ရွံတယ်၊ မျက်လုံးဖွင့်စမ်း။”

“ဟင့်...”

သူ အားစိုက်ကာ လက်ဖဝါးနှင့် အောက်ပိုင်းကို ပွတ်လိုက်ချိန်တွင် မွေးညင်းများ ထောင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ အီဝူရှင်းကလည်း ထိုအရာကို ခံစားမိ၍လားမသိ၊ ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ထွက်ပေါ်လာသော အသက်ရှူသံများက တဖြည်းဖြည်း ကြမ်းတမ်းလာ၏။

သူက အံ့ဩမယုံနိုင်သလို မျက်ခုံးကိုကျုံ့ထားသော်လည်း အတွင်းသားများကို ထိုးခွဲကာ ချောမွေ့မှုမရှိသော အတွင်းသားနံရံများကို ဆက်တိုက် ကုတ်ခြစ်နေတော့သည်။ ထိုခံစားချက်ကြောင့် ဆောယောင်း၏ ပေါင်များလည်း တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်လာရ၏။

ရုတ်တရက် သူက မအောင့်နိုင်တော့သည့်အလား ခေါင်းကိုငုံ့ကာ ဆောယောင်း၏ ပေါင်နှင့် ပေါင်ခြံကြားကို နာကျင်အောင် ကိုက်လေတော့သည်။

~~~~

Miel’s Translations