အပိုင်း ၁၀၁ 🔞
ယူဂျင်းတစ်ယောက် ဆဗဲန်နောက်မှလိုက်ကာ အတန်ကြာအောင် လျှောက်ခဲ့ရ၏။ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးသည့် လမ်းဖြစ်၍ပေပဲလား၊ လမ်းဖြစ်ရုံတမည် အရိပ်အယောင်သာကျန်သည့် လမ်းပေါ်မှ ချုံနွယ်ပိတ်ပေါင်းများကို စစ်သည်တော်များက ဖြတ်လျှောက်နေရသောကြောင့်ပေပဲလား၊ ရံဖန်ရံခါ ရပ်တန့်ခဲ့ရကာ အတော်လေး လျှောက်ခဲ့ရသည်ဟု ထင်မိချိန်တွင် ရှေးဟောင်း ခံတပ်ရဲတိုက်ကြီးက ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
'ဝါး...'
ယူဂျင်းက မြင့်မားစွာထိုးထွက်နေသော ရဲတိုက်၏ ထိပ်ဖျားကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ လက်ရှိရဲတိုက်လောက် မကြီးမားသော်လည်း အတော်လေး ကျယ်ဝန်းသည့် ရဲတိုက်ဟောင်းကြီးပင်။
'အရမ်းကို ခိုင်ခိုင်ခံ့ခံ့ ဆောက်ထားတဲ့ပုံပါလား။'
မထွက်ခွာမီက မာရီအန်းထံမှ ရဲတိုက်ဟောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ အတိုချုပ်ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ခဲ့ရသည်။ လွန်ခဲ့သော ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာက အကူအညီအထောက်အပံ့ပေးရာနေရာ ဖြစ်ခဲ့သည်ဟုဆို၏။ ကျောက်နံရံ အစိတ်အပိုင်းအချို့သာ ပြိုကျနေခြင်းမှလွဲ၍ ရှေးဟောင်းရဲတိုက်က မူလပုံစံအတိုင်းနီးပါး တည်ရှိနေလေသည်။ အကယ်၍ ပြန်လည်ပြင်ဆင်လိုက်မည်ဆိုလျှင် ချက်ချင်းပင် ဝင်ရောက်နေထိုင်နိုင်လောက်သည်အထိ ပြဿနာမရှိနိုင်ပေ။
သို့သော်လည်း ရဲတိုက်ကို ရစ်ပတ်ကာ နံရံပေါ်တက်နေသော ထူထဲသည့် နွယ်ပင်များက ပြတင်းပေါက်များကို ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် လူသူမနေထိုင်သည့် အငွေ့အသက်ကို အထင်အရှား ပေးနေလေသည်။ ပတ်ပတ်လည်တွင် ပေါက်နေသည့် မြက်ရိုင်းများက ပျက်စီးနေသည့် ခံစားချက်ကို ပို၍တိုးလာစေ၏။
ယူဂျင်းက အပြင်ပန်း ပုံသဏ္ဌာန်သာကျန်တော့သည့် ဥယျာဉ်တစ်လျှောက်သွားကာ ရဲတိုက်ပတ်လည်ကို လှည့်ပတ်လိုက်သည်။ အထွတ်အမြတ်မြေဟုဆိုသဖြင့် သတိထားခဲ့၏။ မထိတွေ့မိစေရန် ရည်ရွယ်ကာ လက်လှမ်းမမီသည့် အကွာအဝေးမှ မျက်စိဖြင့်သာ ကြည့်ခဲ့သည်။
လျှောက်လာခဲ့သည်မှာ မိနစ်နှစ်ဆယ်လောက် ရှိပြီလားမသိ။ အထူးတလည် ကြည့်ရှုစရာတော့ မရှိပေ။ အကယ်၍ သူသာ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ရှိနေပြီး ဤသို့သောနေရာသို့ ခရီးထွက်လာသည်ဆိုပါက ထောင့်တိုင်း၊ နေရာတိုင်းကို အမှတ်တရရှိနေစေရန် ကြိုးစားမိပေမည်။ သို့သော်လည်း ယခုတွင်မူ သူက ဤနေရာထက် ပို၍ခမ်းနားလှပသော ရဲတိုက်တွင် နေထိုင်နေရ၏။ ရှေးဟောင်းရဲတိုက်၏ မြင်ကွင်းက သူ့အား ထိုမျှလောက် စိတ်လှုပ်ရှားမှု မပေးခဲ့ပေ။
“ပြန်ကြရအောင်။”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ အရှင်မိဖုရား။”
“ဒီကိုလာခဲ့တဲ့ လမ်းကလွဲပြီး ရေကန်ဘက်ကနေ ပြန်သွားလို့ရတဲ့လမ်းများ ရှိသလား။”
“ရေကန်ပတ်ပတ်လည်မှာ ဖောက်ထားတဲ့ လမ်းတော့ မရှိပါဘူး။ ရေကန်နားကို သွားချင်တယ်ဆိုရင်တော့ တဲတွေထိုးထားတဲ့နေရာကနေ သွားရပါမယ်။ ခရီးသွားအဖွဲ့က အမြဲတမ်း အဲ့ဒီလမ်းကိုသုံးပြီး ရေကန်ကနေ ရေခပ်ကြပါတယ်ခင်ဗျ။”
ယူဂျင်းလည်း နှမြောတသသော အကြည့်ဖြင့် ရေကန်ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ရေကန်ကမ်းပါးတစ်ဝိုက်တွင် ဤနေရာထက်ပင် ပိုမိုထူထပ်သည့် ချုံနွယ်ပိတ်ပေါင်းများ ပေါက်နေပေမည်။ လမ်းမရှိပါက ရေကန်ပတ်လည်ကို လမ်းလျှောက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ယူဂျင်း စစ်သည်တော်များနှင့်အတူ မူလနေရာသို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် ထိုးပြီးသားဖြစ်သည့် ယာယီတဲများက အကြီးအသေး စီရရီ စနစ်တကျ ရှိနေပေပြီ။ အကြီးဆုံးနှင့် အခိုင်မာဆုံး တဲနှစ်လုံး ယှဉ်တွဲလျက်ရှိနေသည်ကို မြင်ရတော့ ယူဂျင်းတစ်ယောက် ထူးဆန်းသောမျက်နှာထား ဖြစ်သွား၏။
တစ်လုံးက သူ၏တဲဖြစ်ကာ ကျန်တစ်လုံးက ဘုရင်မင်းမြတ်၏တဲပင်။ ကျိန်းသေပေါက် ကန္တာရသို့ စရောက်သည့် ပထမဆုံးနေ့တွင် ထိုတဲနှစ်လုံးက အလှမ်းဝေးခဲ့ကြသည်။ ခရီးစဉ်တစ်လျှောက် တဲထိုးကြတိုင်း ထိုတဲနှစ်လုံးက နီးကပ်လာသည်ဟု ခံစားရ၍ ဇဝေဇဝါဖြစ်မိသော်လည်း ဤသည်မှာ ယူဂျင်း၏ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှု မဟုတ်ပေ။
ညဉ့်သည်လည်း လျင်မြန်စွာ အမှောင်လွှမ်းလာပေပြီ။
သူ့တဲအတွင်း၌ ညစာစားပြီးနောက် ယူဂျင်းက ပြောလိုက်သည်။
“ဒီနေ့ရော အလုပ်များမှာလားရှင့်။”
“ဆောင်ရွက်ရမဲ့ကိစ္စတွေ ရှိတယ်။”
“အရေးတကြီးဆောင်ရွက်ရမဲ့ ကိစ္စတွေလားဟင်။”
“အဲ့ဒီလိုတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဘာကိစ္စများရှိလို့လဲ။”
ယူဂျင်းက ခါဆယ်ရ်ကို ခဏမျှ ငေးကြည့်ပြီးနောက် တဲအတွင်းရှိ ရံရွေတော်များကို အပြင်သို့ ထွက်ခိုင်းလိုက်သည်။ သူ့စကားအား မည်မျှအရေးကြီးသည့် အကြောင်းအရာများဖြစ်မလဲဟု သိလိုစိတ်ပြင်းပြနေသည့် ခါဆယ်ရ့်မျက်နှာကို ခိုးကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ယူဂျင်းက အကြည့်ကို အနည်းငယ် အောက်သို့စိုက်ကာ ပြောလိုက်၏။
“ကန္တာရရဲ့ညက အေးပါတယ်။ မနေ့ညက နည်းနည်းလေး ချမ်းလို့ပါ။”
“အပူပေးတာကို ပိုပြီးဂရုစိုက်ဖို့ မှာထားရမှာပဲ။”
“တစ်နေ့ညကတော့ အဆင်ပြေပါတယ်နော်။ တအားနွေးတာရှင့်။”
ယူဂျင်းက မျက်နှာလေးကို ပြန်မော့ပြီး သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အကြည့်ကို ဘေးသို့လွှဲပြီး ငုံ့စိုက်ချကာ ပြောလိုက်၏။
“ဒီနေ့ညရော... အလုပ်များဦးမှာလားရှင့်။”
မနေ့ညက ဘုရင်မင်းမြတ် သူ့တဲထဲသို့ ဝင်မလာခဲ့။ တစ်နေ့က လုပ်စရာရှိသည်ဟုဆိုကာ သူ၏တဲထဲ၌ပင် အိပ်ပျော်သွားခဲ့သဖြင့် မနေ့က အလုပ်များနေခြင်းဖြစ်မည်ဟု ယူဂျင်း နားလည်ထားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း တစ်ယောက်တည်း အိပ်ခဲ့ရသည့် မနေ့ညက ရဲတိုက်ရှိ အိပ်ခန်း၌ တစ်ယောက်တည်း အိပ်ရသည့် ခံစားချက်နှင့် မတူပေ။ မရင်းနှီးသည့် ကန္တာရအလယ်တွင် ဖြစ်နေ၍ပေပဲလားမသိ၊ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူအများကြီးရှိနေကာ တဲကို စောင့်ကြပ်နေသည့် စစ်သည်တော်များပါ ရှိနေသော်လည်း အကြောင်းမဲ့ ကြောက်နေမိသည်။
တစ်ယောက်တည်း မအိပ်ချင်သော်လည်း ယနေ့ အတူတူအိပ်ရအောင်ဟု တိုက်ရိုက်ပြောရန် ရှက်ရွံ့နေသောကြောင့် ယူဂျင်းက စကားကို အထိုက်အလျောက် ဝေ့လည်ကြောင်ပတ် ပြောလိုက်၏။ မာရီအန်းသာကြားလျှင် စကားပြောအတတ်ပညာကို သင်ပေးခဲ့သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဂုဏ်ယူကျေနပ်မှုကို ခံစားရပေလိမ့်မည်။
ခါဆယ်ရ် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ ယူဂျင်းကို စိုက်ကြည့်နေသော သူ၏ မျက်ဝန်းများက နက်ရှိုင်းစွာ မှောင်မိုက်လာတော့၏။ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖိတ်ခေါ်မှုက ဖြူစင်သော ခံစားချက်ကို ပေးနေသော်လည်း သူ၏ လည်စေ့က ဂလုခနဲ အထက်အောက် လှုပ်ရှားသွားလေသည်။
“...အရေးတကြီးကိစ္စတော့ မရှိဘူး။”
ခါဆယ်ရ်တစ်ယောက် မနေ့ညကကဲ့သို့ပင် ယနေ့လည်း သူ့တဲ၌သာ အလုပ်လုပ်ပြီးအိပ်ရန် စဉ်းစားထား၏။ သို့သော်လည်း ယနေ့ညကား ဆင်းရဲဒုက္ခများမည့် ညတစ်ညဖြစ်တော့မလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဘုရင်မင်းမြတ် ထွက်သွားပြီးနောက် ပြန်ဝင်လာကြသော ရံရွေတော်များက ညစာစား၍ပြီးသွားသည့် စားပွဲကို ရှင်းလင်းလိုက်ကြ၏။ ယူဂျင်းက ခဏနေတော့ ရံရွေတော်များ သယ်ယူလာသည့် ရေချိုးစည်ထဲတွင် ရေချိုးပြီးနောက် လန်းဆန်းပေ့ါပါးသောကိုယ်ဖြင့် အိပ်ရာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် အိပ်ရန်ပြင်ဆင်ထားသည့် အဝတ်အစားဖြင့် ခါဆယ််ရ်က တဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာ၏။ ယူဂျင်းလည်း ဝမ်းသာအားရ မျက်နှာထားလေးဖြင့် အိပ်ရာထက်တွင် လှဲလိုက်သော သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်ခဲ့လေသည်။ ယူဂျင်းက ခါဆယ်ရ် ကိုယ်လက်နှီးနှောမှုကို ရှောင်ရှားရခြင်းမှာ ယဇ်ပူဇော်ပွဲအခမ်းအနားအတွက် ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်ရှင်းစင်ကြယ်အောင် ထိန်းသိမ်းရန်လိုအပ်ခြင်းတည်းဟူသော အကြောင်းရင်းမျိုးကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့၏။
နွေးထွေး၍ သက်သောင့်သက်သာရှိသော 'ခေါင်းအုံးကြီး' ကို ဖက်ထားရင်း ယူဂျင်းတစ်ယောက် ကျေနပ်သော ခံစားချက်ဖြင့် မကြာမီမှာပင် အိပ်ပျော်သွားလေတော့သည်။
~~~~
ခါဆယ်ရ် မှိတ်ထားသည့် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ရင်ခွင်ထဲမှ ခံစားနေရသော နူးညံ့သည့် ကိုယ်လေးနှင့် ချိုမြိန်သော ကိုယ်သင်းနံ့လေးက သူ့စိတ်၏ တည်ငြိမ်မှုကို လှုပ်ခါနေ၏။ နားထဲတွင် ကြားနေရသော ယူဂျင်း၏ ခပ်မှန်မှန် အသက်ရှူသံကပင် ရူးလောက်အောင် ဖြားယောင်းနိုင်လှပေသည်။
ခါဆယ််ရ်တစ်ယောက် သူ၏ဆန္ဒနှင့် ဆန့်ကျင်စွာ အလိုလို တုံ့ပြန်လာသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖိနှိပ်ထိန်းချုပ်ရင်း အခြားအတွေးများကို မနည်းကြိုးစားကာ တွေးနေခဲ့ရ၏။ ယူဂျင်း၏ ယူဆချက်နှင့် ဆန့်ကျင်စွာ ယဇ်ပူဇော်ပွဲမတိုင်မီ တားမြစ်ချက်များ မရှိပေ။ သူက တော်ရုံသင့်ရုံလောက်သာ လုပ်နိုင်မည်ဟု မိမိကိုယ်ကိုယ် မယုံကြည်သောကြောင့်သာ လုံးဝ မစတင်လိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အမှောင်ထုဖုံးလွှမ်းနေသည့် လေဟာနယ်ကိုကြည့်ရင်း ခါဆယ်ရ် သက်ပြင်းချကာ မျက်လုံးကို ပြန်မှိတ်လိုက်သည်။ အိပ်ပျော်တော့မည့်ပုံမပေါ်သော်လည်း ဤအန္တရာယ်ကို ကျော်လွှားရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ အိပ်ပျော်သွားခြင်းပင်။
မိုးမလင်းမီ အရုဏ်တက်ချိန်၌ ခါဆယ်ရ် အိပ်ရာမှ နိုးလာခဲ့သည်။ နည်းနည်းပို၍ အိပ်လိုက်လျှင် ကောင်းမည်ကို အချိန်အခါ မသင့်သည့်အချိန်တွင် မျက်လုံးဖွင့်မိသည်ဟု သူက ညည်းတွားလိုက်၏။
ဘေးတစောင်းလေး လှည့်အိပ်နေသည့် ယူဂျင်းအား ခါဆယ်ရ်က အနောက်မှနေ၍ ပွေ့ဖက်ထားသည့်ပုံစံဖြစ်သည်။ ယူဂျင်းက ဘေးသို့ ဆန့်ထုတ်ထားသော သူ၏ လက်မောင်းနှင့် ပခုံးတို့ ဆက်နေသည့်နေရာကို ခေါင်းအုံးကာ လှဲအိပ်နေ၏။ ယူဂျင်း၏ ကျောပြင်က သူ၏ ရင်ဘတ်နှင့် ထိကပ်လျက်။
သူ၏ နောက်ထပ် လက်တစ်ဖက် ဘယ်နေရာ၌ ရှိနေသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်နှင့် ကျန်ရှိနေသော အိပ်ချင်စိတ်များ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။ သူ၏လက်က ယူဂျင်း၏ခါးပေါ်တွင် တင်ထားလျက်ရှိကာ ရင်သားအောက်နားလေးမှာတင်ရှိနေသော ဝမ်းဗိုက်အပေါ်ပိုင်းကို ဖွဖွလေး ဖိထား၏။ အနည်းငယ်သာ လှုပ်ရှားလိုက်ပါက ယူဂျင်း၏ရင်သားကို ထိမိတော့မည့် အခြေအနေပင်။
သူ၏ လက်ချောင်းများက ဆတ်ခနဲလှုပ်ရှားသွားတော့သည်။ ကိုင်ချင်သည်။ ရူးလောက်အောင် ကိုင်ချင်နေမိသည်။
အရုဏ်တက်ချိန်က လူကို ဒုက္ခပေးသော အချိန်ပင်။ ညက မနည်းထိန်းချုပ်ထားသည့် အလိုဆန္ဒများက နွေခေါင်ခေါင်တွင် အချဉ်ဖောက်ထားသော ဝိုင်စည်အလား ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့၏။ သွေးများ စုသွားသော သူ၏လိင်တံက အရွယ်အစား ကြီးမားလာကာ မာကျောစွာ ထောင်မတ်လာတော့သည်။ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းပါ ကျဉ်သွားရလောက်သည်အထိ တင်းကျပ်သော ခံစားချက်က သာယာမှုဖြစ်သလို နာကျင်မှုလည်း ဖြစ်ပြန်၏။
ခါဆယ်ရ်တစ်ယောက် ဆံနွယ်များကြားမှ လှစ်ဟပေါ်လွင်နေသော ယူဂျင်း၏ ကုပ်သားလေးကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် စိတ်၏တွန်းအားကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ နမ်းလိုက်မိတော့သည်။ သူက နူးညံ့သည့် ကုပ်သားလေးပေါ်တွင် နှုတ်ခမ်းကို အကြိမ်ကြိမ် ဖိကပ်လိုက်၏။ ဖွဖွလေး နမ်းလိုက်ပြီးနောက် ပို၍စွဲမြဲစွာ နှုတ်ခမ်းကိုကပ်ကာ စုပ်ယူလိုက်သည်။
ခါးပေါ်တင်ထားသည့် လက်က အောက်သို့ဆင်းသက်သွားကာ ယူဂျင်း၏ ပေါင်တံတစ်ဝိုက်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ခဲ့သည်။ မှိတ်ထားသော ယူဂျင်း၏ မျက်တောင်လေးများ တဖျပ်ဖျပ် တုန်ရီလာတော့၏။ သူ လည်ကုပ်ကို နမ်းလိုက်သည့်အချိန်၌ အိပ်ပျော်နေရာမှ နိုးလာခြင်းပင်။ သတိထားနေသယောင်ရှိသော်လည်း ရမ္မက်ဆန္ဒတို့ အပြည့်ပါနေသော သူ၏အထိအတွေ့က ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် အလိုဆန္ဒနောက် လိုက်စဉ်ကကဲ့သို့ပင် ညှို့ယူဖမ်းစားနိုင်သလို ခံစားရပေသည်။
ယူဂျင်းက ဆက်လက်၍ အိပ်ပျော်ဟန်ဆောင်ကာ သူ့အား ကိုင်တွယ်ပွတ်သပ်နေသည့် ခံစားချက်ကို နှစ်သက်ခံစားနေလိုက်၏။ ခံစား၍ကောင်းသော်လည်း ပို၍ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ကိုင်တွယ်စေလိုသည့်ဆန္ဒ ပေါ်လာကာ သူ၏ ချုပ်တည်းမှုကို စိတ်မရှည်နိုင် ဖြစ်နေမိသည်။
“ဟား...”
ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို သယ်ဆောင်ထားသည့်အလား သူ၏ ခပ်နိမ့်နိမ့် သက်ပြင်းချသံကြောင့် ယူဂျင်း၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းက တင်းခနဲဖြစ်သွား၏။ ပေါင်တံအတွင်းဘက်တွင် ချက်ချင်းဆိုသလို စိုစွတ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရက်ပိုင်းလောက်ကြာအောင် ချုပ်တည်းထားရသည်ကို မကျေနပ်သော မိမိ၏ စိတ်ရင်းမှန်ဖြစ်သည့် ရမ္မက်ဆန္ဒကို သဘောပေါက်သွားတော့၏။
'လုပ်ချင်တယ်။'
ယူဂျင်းတစ်ယောက် ကုပ်သားလေးကို နမ်းနေသည့် ခါဆယ််ရ် နှုတ်ခမ်းကို ခွာလိုက်ပြီးနောက် တစ်ခါထပ်ပြီး အသက်ရှူထုတ်လိုက်သည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် လက်ဖဝါးကို ဖိကပ်ကာ ပွတ်သပ်နေသည့် လက်သည်လည်း ထိုမျှနှင့်ပင် ရပ်တန့်သွား၏။ ခါဆယ်ရ်က ဤထက်ပို၍ အဆင့်တက်တော့မည်မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရလေသည်။
သူ တွေဝေတွန့်ဆုတ်လေလေ ယူဂျင်းတစ်ယောက် ပို၍ပင် စိတ်မရှည်လေလေ ဖြစ်လာတော့၏။ ပုံမှန်နှင့်မတူဘဲ ထိန်းချုပ်နေသော ထိုလူကို ဆွပေးကာ နှိပ်စက်ချင်သည့် မကောင်းသော တွန်းအားတစ်မျိုး တဖွားဖွားပေါ်ပေါက်လာသည်။ မကြာမီ နေထွက်လာပါက စင်ကြယ်သောစိတ်ဖြင့် ယဇ်ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ရပေမည်။ ဦးနှောက်က သိနေသော်လည်း သူ့ကို လှုပ်ခါချင်မိ၏။ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို ဖောက်ပြန်ပျက်စီးစေသော မိန်းမယုတ်ဖြစ်သွားသလို ခံစားချက်က မသိမသာ ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားစရာပင်။
ယူဂျင်းက သူ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် တင်ထားသည့် ခါဆယ်ရ်၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ တောင့်တင်းနေသည့် သူ၏လက်က သူ့အလိုလို ဆတ်ခနဲ တွန့်သွားတော့၏။ ယူဂျင်းက ခေါင်းကို အနောက်သို့လှည့်ကာ သူနှင့် မျက်လုံးချင်းဆုံလိုက်သည်။ နက်နက်နဲနဲ လှုပ်ခါနေသော သူ၏မျက်ဝန်းများကို မြင်လိုက်ရတော့ ရယ်ချင်လာမိ၏။
“ထပ်လုပ်ပါ။”
ယူဂျင်းက နှုတ်ခမ်းချင်း ထိလုနီးပါး အကွာအဝေးမှ တိုးညင်းညင်းလေသံလေးဖြင့် တီးတိုးပြောလိုက်သည်။
“မရပ်လိုက်ဘဲ ဆက်လုပ်... ဟမ့်။”
စကားပင် မဆုံးလိုက်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ချဉ်းကပ်လာသည့် ခါဆယ််ရ်၏ နှုတ်ခမ်းများက ယူဂျင်း၏ နှုတ်ခမ်းလေးများကို အုပ်မိုးသိမ်းပိုက်သွားလေသည်။ အနမ်းက မီးစာတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်လာကာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လိုချင်တောင့်တနေသော ယောက်ျားနှင့် မိန်းမ၏ အလိုဆန္ဒများကို ဆွဲထုတ်လေတော့၏။ နှစ်ဦးသား လျှာချင်းရစ်ပတ်နှောင်တွယ်ကာ သွားရည်တို့ ရောနှောသွားသည့် ပြင်းပြင်းပြပြ အနမ်းထဲတွင် ယစ်မူးပျော်ဝင်သွားကြလေသည်။
ယူဂျင်းက နှုတ်ခမ်းကိုဖွင့်ကာ ခါဆယ်ရ်၏ အနမ်းကို အားကြိုးမာန်တက် လက်ခံလိုက်သည်။ ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော ခါဆယ်ရ်၏ လျှာက အတွင်းဘက်ကို လိုက်လံပွတ်သပ်သွားသောအခါ သူကလည်း အလျှော့မပေးဘဲ ခါဆယ်ရ်၏လျှာကို မျိုချပြီး စုပ်ယူလိုက်၏။ အဆက်မပြတ် ဖိကပ်လိုက်၊ ပွတ်တိုက်လိုက်လုပ်နေသည့် နှစ်ဦးသား၏ နှုတ်ခမ်းများကြားမှ ကြမ်းတမ်းသော အသက်ရှူသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
ခါဆယ်ရ်က မျက်နှာကြက်ကို မော့ကြည့်နေသော ယူဂျင်း၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။ အပေါ်မှ တစ်ကိုယ်လုံးဖြင့် ဖိထားကာ ယူဂျင်း၏ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်၊ လျက်လိုက် လုပ်နေသည့် သူက နှုတ်ခမ်းကို ခွာကာ အောက်သို့ လျှောဆင်းသွားလေတော့၏။
ပေါင်ရင်းအောက်တွင် ပတ်ထားသော ညဝတ်ဂါဝန်စလေး အပေါ်သို့ လန်တက်သွားရာမှ ခံစားလိုက်ရသည့် အေးစိမ့်စိမ့်ခံစားချက်က ခဏတာမျှသာ။ ထိုနေရာကို ဝန်းရံလာသော နွေးထွေးသည့် ခံစားချက်ကြောင့် ယူဂျင်း၏ကိုယ်လေး ဆတ်ခနဲတွန့်သွားတော့သည်။
“ဟွတ်…”
ယူဂျင်းတစ်ယောက် ထွက်လာရန် တာဆူနေသည့် ညည်းသံများကို လက်ဖမိုးဖြင့်ပိတ်ဆို့ကာ တားဆီးလိုက်သည်။ ဤမျှတိတ်ဆိတ်သော မနက်အစောပိုင်းအချိန်တွင် တဲနံရံက အသံလုံရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ချေ။
အပြင်မှ တစ်ယောက်ယောက်များ ကြားသွားလေမလားဟု စိုးရိမ်ပူပန်မိသော်လည်း ခြေတံနှစ်ဖက်ကြားသို့ တိုးဝင်နေသော သူ့အား မောင်းထုတ်ပစ်ရန် စိတ်ကူးလုံးဝမရှိခဲ့ပေ။ ယောနိထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည့် သူ၏ လျှာဖျားက ယူဂျင်း၏ ဆဲလ်တိုင်းကို နိုးထအောင်လုပ်ပေးနေသည့်အလား နှိုးဆွနိုင်လွန်းလှသည်။ မလုပ်သင့်သည့် အရာကို ကျူးလွန်နေရသည့်အလား အပြစ်ရှိစိတ်က ယူဂျင်းကို ပို၍နှိုးဆွပေးနေ၏။
သူ၏နှာတံဖြင့် ဖိပွတ်ခြင်းခံနေရသည့် အစေ့ကလေးက ယူဂျင်း၏ ဦးနှောက်သို့ ကျဉ်ခနဲဖြစ်သွားစေသည့် သာယာမှုတစ်ရပ်ကို ပို့လွှတ်ပေးခဲ့သည်။ သူ ထိုအစေ့လေးပေါ်သို့ နှုတ်ခမ်းဖြင့် ဖိကပ်ကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် စုပ်ယူလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ယူဂျင်း၏ မျက်လုံးများရှေ့၌ ဖြူလွလွ အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားတော့၏။
“ဟင့်...”
ယူဂျင်း၏ ခါးလေးက အလိုလို ဆတ်ခနဲ ကော့တက်သွားလေသည်။ နှုတ်ခမ်းကို ပိတ်ထားသည့် လက်ဖမိုးက တိုးထွက်လာသည့် အော်သံသေးသေးလေးကိုမူ အပြည့်အဝ တားဆီးမထားနိုင်ခဲ့ပေ။ တိုတောင်းသော သာယာမှုက အင်မတန် ချိုမြိန်လွန်းလှသဖြင့် ရေတစ်ငုံလေးသာ သောက်လိုက်ရသည့် ရေငတ်နေသော ခြင်္သေ့တစ်ကောင်၏စိတ်လို ခံစားလိုက်ရ၏။
ယူဂျင်းတစ်ယောက် ပေါင်ခြံကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သော အားတစ်ရပ်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် စောင့်စားနေရာမှ ခါးက တဆတ်ဆတ်တုန်လာသည်။ ဟစိဟစိတုန်ယင်နေသော အဝလေးဆီသို့ မာကျောသော ထိပ်ဖူးက ထိတွေ့လာတော့၏။ တုတ်ခိုင်သည့် ထိပ်ဖူးက ကျဉ်းမြောင်းသော အပေါက်ဝ အက်ကွဲကြောင်းကိုဖြဲ၍ ဖြည်းညင်းစွာ ဝင်ရောက်လာလေသည်။
‘အား…’
ယူဂျင်းလည်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းကာ မျက်လုံးလေးများကို မှိတ်လိုက်၏။ ဆံဖျားလေးများအထိရောက်အောင် အာရုံကြောများ တောင့်တင်းသွားသလိုပင်။ မနိုင်မနင်း ဖြစ်ရလောက်အောင် အတွင်းထဲတွင် အပြည့်အဝ ပြည့်သိပ်နေသော ခံစားချက်က ကျေနပ်ဖွယ်ဖြစ်၍ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွေးညင်းလေးများ ထသွားရသည်။ အတွင်းသားများ ပွင့်အာထွက်သွားသည့် အောင့်တောင့်တောင့် ခံစားချက်ကပင် သာယာမှုဖြစ်လာ၏။
ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ထွက်သွားသော လိင်တံက ကျဉ်းမြောင်းသော အတွင်းသားနံရံများကို တွန်းထုတ်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံဝင်ရောက်လာပြန်သည်။ ဖြည်းညင်းသော အရှိန်ကို ထိန်းထားပြီး စည်းချက်အလိုက် လှုပ်ရှားခဲ့၏။ သူ၏ ခါးပေါ်သို့ တင်ထားသည့် ယူဂျင်း၏ ခြေတံနှစ်ဖက်က နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိုးသွင်းလိုက်ချိန်တွင် လျော့ရဲသွားသော်လည်း နောက်သို့ ဆုတ်သွားချိန်၌မူ အားဖြင့် ရစ်နှောင်ထားလေသည်။
ခါဆယ်ရ်တစ်ယောက် ယနေ့မှ အထူးတလည် တက်ကြွစွာ တုံ့ပြန်နေသည့် ယူဂျင်း၏ အပြုအမူကြောင့်လည်းကောင်း၊ လိင်တံကို ကပ်တွယ်ထားသလို လှုပ်ရှားနေသော အတွင်းသားနံရံ၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့်လည်းကောင်း တုန်ရီနေရ၏။ သူ့ခမျာ ဤအပူဓာတ်၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ထွက်မသွားစေရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေရသည်။ မကြာမီ မိုးလင်းပေတော့မည်။ အကြာကြီးလုပ်ရန် အချိန်မရပေ။
နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေသည့် ဆောင့်ချက်များက လွန်ကဲစွာ စိတ်နိုးကြွနေသည့် ယူဂျင်းကို အလျင်အမြန်ပင် အထွတ်အထိပ်သို့ ဆွဲခေါ်သွားလေတော့သည်။
“အွတ်…”
ယူဂျင်းက လက်ဖမိုးဖြင့် သူ့နှုတ်ခမ်းလေးများကို ပိတ်ထားဆဲပင်။ ဝှစ်ခနဲ ဆောင့်ဝင်လာသော သာယာမှုက တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ချက်ချင်းပင် ပျံ့နှံ့သွား၏။ တုန်ယင်နေသော အတွင်းသားနံရံများက တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကျုံ့သွားကာ အတွင်းထဲ၌ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စိုက်သွင်းထားဆဲဖြစ်သော သူ၏အရာကို တင်းကျပ်စွာ ညှစ်လေတော့သည်။
ခါဆယ်ရ်၏ လည်ချောင်းထဲမှ တိုးညင်းသော ညည်းသံတစ်ချက် ထွက်လာကာ သူ၏ကိုယ်က ဆတ်ခနဲ တုန်သွား၏။ ယူဂျင်း၏ အတွင်းထဲသို့ သူ၏ သုက်ရည်များ ပန်းထွက်လာတော့သည်။ ယူဂျင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က လန့်သွားသည့်အလား အပြင်းအထန် တုန်ရီနေ၏။ မည်သူ့ထံကမှန်း မသိရသော ကြမ်းရှရှ အသက်ရှူသံက တိတ်ဆိတ်နေသည့် ယာယီတဲထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။
လျင်မြန်စွာ ခုန်နေသည့် နှလုံးက တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်လာသည်နှင့်အမျှ ယူဂျင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြေလျော့လာကာ ပျော့ခွေသွားလေ၏။ သူက လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ခါဆယ်ရ်၏ ပါးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ခါဆယ်ရ်က ယူဂျင်း၏ လက်ဖမိုးလေးကို သူ့လက်ဖြင့် အုပ်မိုးကာ ခေါင်းကိုလှည့်ပြီး လက်ဖဝါးလေးကို နမ်းရှိုက်လိုက်၏။
ယူဂျင်းက ပူနွေးလာသော မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ တိုတောင်းပြီး ပြင်းထန်သော ချစ်တင်းနှောမှုက ဗီဇအတိုင်း သူ့အလိုလို ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ဤအရာက ဖြူစင်သော အနမ်းထက် ပို၍ ကဗျာဆန်သည်ဟု ခံစားနေရသော မိမိကိုယ်မိမိ အံ့ဩမိရ၏။
‘မသိတော့ဘူး…’
ဤလူကို ဘယ်အချိန်ကတည်းက ဤမျှအထိ သဘောကျမိသွားမှန်း မသိတော့။ နှလုံးသားက အနည်းငယ် နာကျင်လာ၏။
~~~~
Miel's Translations